Τα Τρία Μικρά Λυκάκια (ποπ-απ)

“Τα Τρία Μικρά Λυκάκια” το πολυβραβευμένο διεθνές μπεστ-σέλερ του Ευγένιου Τριβιζα σε μια επετειακή τρισδιάστατη έκδοση. Στην απολαυστική εικονογράφηση της Helen Oxenbury προστίθενται τώρα οι ευρηματικοί και πρωτοποριακοί χάρτινοι μηχανισμοί του διάσημου “paper engineer” Keith Finch, που ζωντανεύουν τους ήρωες του παραμυθιού μέσα από την τεχνική του ποπ-απ βιβλίου.

Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά μπορούν να βοηθήσουν τα τρία μικρά λυκάκια να χτίσουνε το ένα σπιτάκι μετά το άλλο, να παίξουν μαζί τους κρυφτό, να βοηθήσουν να αδειάσει τα τούβλα από το καρότσι του ο Ζιπ-Ζιπ Ζορό το καγκουρό, να ακούσουν το κομπρεσέρ να τραντάζεται και να απολαύσουν τον Ρούνι-Ρούνι το ύπουλο κακό γουρούνι να χορεύει ταραντέλα.

Το κλασσικό πλέον αυτό βιβλίο κατά της κλιμάκωσης της βίας, πρωτοκυκλοφόρησε πριν από δέκα χρόνια στην Αγγλία από τον εκδοτικό οίκο “Heinemann”, στην Αμερική από τις εκδόσεις “McMillan”, και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις “Μίνωας”.

Από τότε “Τα Τρία Μικρά Λυκάκια” έχουν μεταφραστεί σε 17 γλώσσες μεταξύ των οποίων στα ιαπωνικά, κινέζικα, κορεάτικα και ουαλικά. Έχουν περιληφθεί μαζί με τον Μπαμπάρ τον ελέφαντα και τον “Winnie the Pooh” στην αγγλική έκδοση “The Childhood Collection. Ten Complete Picture Classics”, όπου παρουσιάζονται τα δέκα καλύτερα εικονογραφημένα παιδικά βιβλία όλων των εποχών.

Μεταξύ δεκάδων διεθνών βραβείων (“U.S. School Library Award”, “Parents choice amazing accomplishment award”, κ.ά.), “Τα Τρία Μικρά Λυκάκια” έλαβαν στην Αμερική το βραβείο φιλειρηνικού βιβλίου του California Peace Action Foundation, ενώ τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου μέσω της ιστοσελίδας του ιδρύματος διατίθενται για την υποστήριξη του αντιπολεμικού αγώνα.

Πηγή:www.ellinikagrammata.gr/index.php

σύλλογος τροχαίων ατυχημάτων

Το γκέτο του κέντρου διώχνει θέατρα και γκαλερί

«Πάμε να διασώσουμε ό,τι καταστρέφει το κράτος συστηματικά, αβοήθητοι και κυνηγημένοι», λέει ο Θόδωρος Τερζόπουλος. Είναι ένας από τους αγανακτισμένους καλλιτέχνες που δρουν ή ζουν στην ευρύτερη περιοχή του Μεταξουργείου και του Κεραμεικού.

Χθες συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο «Classical Imperial» με τον γενικό διευθυντή της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, Γρηγόρη Μπαλάκο, τον ταξίαρχο Ιωάννη Λουκά και τον διευθυντή Αστυνομίας Αθηνών Γιώργο Δροσάκη. Στόχος τους, να εξασφαλίσουν «εδώ και τώρα» τη δέσμευσή τους για την εκκαθάριση της γκετοποιημένης ζώνης, όπου έχουν τα θέατρα, τις γκαλερί, τις επιχειρήσεις και τα σπίτια τους.

Μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη, την γκαλερίστα Ρεβέκκα Καμχή, την Αννα Βαγενά και την Πέπη Οικονομοπούλου βρίσκονταν σε κατάσταση αλλοφροσύνης πρόεδροι πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής, απλοί κάτοικοι αλλά και επιχειρηματίες. Εσπευσαν όλοι στη συνάντηση για να περιγράψουν «την ξεφτίλα της περιοχής». «Φοβόμαστε να βγούμε από τα σπίτια μας. Κάντε κάτι τώρα», επανέλαβαν με μια φωνή.

Η Ρεβέκκα Καμχή, που είχε το θάρρος να γίνει κάτοικος της περιοχής και να μεταφέρει την γκαλερί της δίπλα απ’ το θέατρο «Αττις» του Τερζόπουλου, επί της Λεωνίδου, περιέγραψε τη ζοφερή καθημερινότητά της: «Κάτω από το σπίτι μου πουλάνε καθημερινά, συγκεκριμένη ώρα, ηρωίνη. Καλώ την Αστυνομία και δεν έρχεται. Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Είμαστε όλοι εξοργισμένοι! Μπορεί να γίνει κάτι για μη φοβόμαστε; Ζητάμε απλές περιπολίες».

Η Αννα Βαγενά περιέγραψε το «σκηνικό» κατά την έξοδό της απ’ το θέατρο και σπίτι της, επί της οδού Ακαδήμου, ερχόμενη στη συνάντηση. «Τριάντα άτομα τρυπιόντουσαν», είπε. «Πιστεύετε ότι θα έρθει στο θέατρο έστω κι ένας θεατής;» βροντοφώναξε. Για να αρχίσει την «αντεπίθεση»: «Τώρα να λυθεί το πρόβλημα. Είναι αποφασισμένη η Αστυνομία να μαζέψει την πρέζα, κύριε Μπαλάκε; Αλλιώς θα βγούμε μόνοι και θα μας δολοφονήσουν. Και θα είστε υπεύθυνοι εσείς. Δεν μας ενδιαφέρουν οι δενδροφυτεύσεις, αλλά η πρέζα», κατέληξε. Και εισέπραξε το χειροκρότημα.

«Φοβούνται ηθοποιοί και θεατές»

Σε άλλο γκέτο, αυτό της Πατησίων, η Πέπη Οικονομοπούλου αναγκάστηκε, όχι λόγω της κρίσης, αλλά από φόβο, να σφραγίσει το «Θέατρο της οδού Αντιοχείας». «Οι ηθοποιοί φοβούνται να έρθουν. Σκεφτείτε οι θεατές!», ανέφερε.

Ο Ιάσων Τσάκωνας, επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην περιοχή, μίλησε για «επιδείνωση της κατάστασης από τον Αύγουστο. Η πλατεία Αυδή γέμισε τους τελευταίους 2 μήνες ναρκομανείς. Οι ομάδες της Αστυνομίας δρουν από την πλατεία Θέατρου έως την Κολωνού. Ζητάμε το όριο της Κολωνού να κατεβεί στην Ιερά Οδό», πρόσθεσε, εισηγούμενος τη δημιουργία hotline στη θέση του «100» .

Ολοι είχαν να πουν τη δική τους θλιβερή ιστορία. Αλλοι έχουν πέσει θύμα ξυλοδαρμού και κλοπής. Σε άλλους έσπασαν το αυτοκίνητο ή διέρρηξαν τον χώρο τους. Υπάρχουν κι εκείνοι που έγιναν μάρτυρες φόνου. Οι περισσότεροι, πάντως, αγανακτούν που βλέπουν να ξεφυτρώνουν, χωρίς άδειες, τα πορνεία («studio») σαν τα μανιτάρια. Και τα εγκαταλειμμένα οικήματα γίνονται γκέτο ναρκομανών και σκουπιδιών. Η υπομονή τους έχει εξαντληθεί.

«Δεν μπορούμε να ζήσουμε εδώ»

«Ας τελειώνουμε», έβαλε ένα «φρένο» η Γαλάνη. «Γιατί αυτό εδώ μέσα είναι θρήνος. Ζω 12 χρόνια στον Κεραμεικό. Με 5 κουβέντες και με το το χέρι στην καρδιά να μας πείτε αν υπάρχει περίπτωση να ζήσουμε εδώ», ζήτησε από τον κ. Μπαλάκο. Αυτός, όταν τελικά πήρε τον λόγο και ανακοίνωσε ότι στις 5 Οκτωβρίου ξεχύνονται στους δρόμους 1.350 αστυνομικοί, απόφοιτοι σχολών, δεν κατάφερε να ηρεμήσει τα πνεύματα.

Από τη συνάντηση, δυστυχώς, δεν έλειψαν τα ρατσιστικά «κρούσματα». Ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στην Ομόνοια ζήτησε «να ανοίξουν δύο νησιά και να τους ρίξετε όλους μέσα», εννοώντας ναρκομανείς και μετανάστες. «Εσείς φταίτε που ο κόσμος λέει τέτοιες αθλιότητες», φώναξε προς τα όργανα της Τάξης η Δήμητρα Γαλάνη. Πιο προβληματισμένος ο Τερζόπουλος, προέβλεψε ότι «όσο οι κυβερνήσεις μας δεν ασχολούνται συστηματικά και σοβαρά με τα προβλήματα του κέντρου της Αθήνας, ετοιμάζεται η άνοδος της Ακροδεξιάς. Το αβγό του φιδιού επωάζεται». *

Πηγή:www.enet.gr/

σύλλογος τροχαίων ατυχημάτων