Παράδοση Αναπηρικού Αμαξιδίου

Όταν ο περισσότερος κόσμος τέτοια ώρα διασκεδάζει, πίνει, χορεύει ή κοιμάται εμείς πιστοί στο έργο μας! Παράδοση αναπηρικού αμαξιδίου στον φίλο μας τον κύριο Δημήτρη Περέλα για να το δωρίσει σε παληκάρι στην Νέα Λάμψακο Ευβοίας! Δεν είμαστε τρελοί! Αγαπάμε αυτό που κάνουμε! Να βοηθάμε όλους όσους έχουν ανάγκη! Καλή επιστροφή!

Τεστ νοημοσύνης

30 ερωτήσεις πολλαπλών απαντήσεων. Ξεκινήστε το τεστ IQ!

 

Η παραπάνω φωτογραφία αποτελεί και τη βάση του τεστ που θα σας αποδείξει πως μερικές φορές τα παιδιά μπορούν να βάλουν τα… γυαλιά στους μεγάλους!

Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα τεστ που αποδεικνύει την αυξημένη αντίληψη παιδιών του νηπιαγωγείου αλλά και την… ξεχασμένη δική μας αντίληψη για τα πιο απλά πράγματα.

Η ερώτηση που τίθεται σε αυτό το τεστ καθώς κοιτά κανείς το λεωφορείο, είναι «προς ποια κατεύθυνση κινείται». Το 90% των παιδιών, ηλικίας πέντε ετών που ρωτήθηκαν απάντησε σωστά στην ερώτηση και μάλιστα με μεγάλη ευκολία.

Οι γονείς τους ή τέλος πάντων ενήλικες που μπήκαν στη διαδικασία του τεστ, χρειάστηκαν πολύ περισσότερο χρόνο για να απαντήσουν προς ποια κατεύθυνση πάει το λεωφορείο.

Μάλιστα, οι περισσότεροι απάντησαν λάθος. Ποια είναι η σωστή απάντηση όπως την έδωσαν τα πεντάχρονα παιδιά απόλυτα λογικά; «Το λεωφορείο κινείται προς τα αριστερά γιατί δεν φαίνονται οι πόρτες για να μπει ο κόσμος μέσα».

Σωστά; Και λογικά απαντάμε εμείς και σίγουρα τώρα που θα το διαβάσατε θα νιώθετε λίγο… άβολα που δεν καταφέρατε να απαντήσετε αμέσως και σωστά στο τόσο απλό τεστ.

Πηγή: http://www.mothersblog.gr

Ξεκινά το πρόγραμμα Αγωγής της Υγείας στα σχολεία

Για δεύτερη συνεχή χρονιά υλοποιείται το πρόγραμμα Αγωγής της Υγείας σε όλα τα σχολεία της Αττικής σε συνεργασία με την αρμόδια Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Αττικής.

Το πρόγραμμα έχει την έγκριση του Περιφερειακού Συμβουλίου και του Υπουργείου Παιδείας και πραγματοποιείται σε συνεργασία με τους Υπεύθυνους Αγωγής Υγείας των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής.

Από τις σχολικές μονάδες, όπως αναφέρει το dikaiologitika, έχει ήδη ζητηθεί να προτείνουν ημερομηνίες ώστε να διαμορφωθεί το σχετικό πρόγραμμα και να υλοποιηθεί η αντίστοιχη δράση

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

– Προληπτικό οδοντιατρικό έλεγχο στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με στόχο την προαγωγή της στοματικής Υγείας στα Δημοτικά σχολεία της Περιφέρειας Αττικής και θα υλοποιηθεί από οδοντιάτρους, υπαλλήλους της Περιφέρειας Αττικής.
– Ομιλίες στα Λύκεια για την ενημέρωση και την παροχή ιατρικών συμβουλών σχετικά με τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Οι ενημερώσεις θα γίνονται από γιατρούς, υπαλλήλους της Περιφέρειας Αττικής.
– Σειρά επιμορφωτικών σεμιναρίων για τους εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης μόνο στην περιοχή αρμοδιότητας της Περιφερειακής Ενότητας Βορείου Τομέα Αθηνών για θέματα που αφορούν στην αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών και παροχής πρώτων βοηθειών στο σχολικό περιβάλλον.

Τα προγράμματα που αφορούν στον οδοντιατρικό έλεγχο και στην ενημέρωση για τα νοσήματα, είναι προαιρετικά και δωρεάν για τους μαθητές και πραγματοποιούνται εντός του διδακτικού ωραρίου, χωρίς να παρακωλύεται η ομαλή λειτουργία των σχολείων.

Γίνονται μετά από συνεννόηση με τους Διευθυντές των σχολικών μονάδων, ενώ για τη συμμετοχή των μαθητών απαιτείται η έγγραφη συγκατάθεση των γονέων ή των κηδεμόνων τους. Κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων ο ιατρός θα καταγράφει ενυπόγραφα τα στοιχεία και τα ευρήματα ΜΟΝΟ στα βιβλιάρια υγείας των μαθητών.

Πηγή: http://www.mothersblog.gr

Η κακοποίηση «υπονομεύει για πάντα την υγεία»

Οι επιπτώσεις της κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία και της έλλειψης της γονεϊκής αγάπης μπορεί να διαρκέσουν μία ζωή, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings» της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), έδειξε ότι υπάρχει ισχυρή βιολογική συσχέτιση ανάμεσα στα αρνητικά βιώματα των αρχών της ζωής και την σωματική υγεία.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA), αξιολόγησαν 18 βιολογικούς δείκτες της υγείας σε 756 ενήλικες, οι οποίοι συμμετέχουν σε μία πολυετή καρδιολογική μελέτη (λέγεται μελέτη CARDIA).

Στους δείκτες που αξιολογήθηκαν συμπεριλαμβάνονται η αρτηριακή πίεση, ο καρδιακός παλμός, οι ορμόνες του στρες, η χοληστερόλη, η περίμετρος της μέσης, η φλεγμονή στον οργανισμό και η ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Επιπλέον, για να αξιολογήσουν την παιδική ηλικία των εθελοντών, τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα ειδικό ερωτηματολόγιο για οικογένειες υψηλού κινδύνου (Risky Families Questionnaire).

Όπως διαπίστωσαν, όσοι εθελοντές είχαν βιώσει παιδική κακοποίηση διέτρεχαν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο να έχουν παθολογικά ευρήματα σε πολλαπλούς δείκτες της καρδιαγγειακής υγείας -και όσο εντονότερη ήταν η κακοποίηση και η έλλειψη αγάπης, τόσο περισσότερους δείκτες είχαν.

Αντιθέτως, η αγάπη και η φροντίδα στην παιδική ηλικία φάνηκε ότι δρούσαν προστατευτικά.

«Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τον βαθμό στον οποίο οι εμπειρίες νωρίς στην ζωή συσχετίζονται δεκαετίες αργότερα με βιολογικούς κινδύνους που επηρεάζουν ολόκληρο τον οργανισμό», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τερέσα Σήμαν, καθηγήτρια Ιατρικής στο Τμήμα Γηριατρικής της Ιατρικής Σχολής David Geffen του UCLA.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν πως οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους δίχως αγάπη και με ψυχολογική ή σωματική κακοποίηση, μπορεί να καταστρέφουν για πάντα την υγεία τους», πρόσθεσε η ερευνήτρια δρ Τζούντιθ Ε. Κάρολ, από το Κέντρο Ψυχονευροανοσολογίας Cousins του UCLA.

«Η ελπίδα μας είναι ότι αυτή η είδηση θα ενθαρρύνει τη λήψη μέτρων, ώστε να γίνουν εγκαίρως οι απαιτούμενες παρεμβάσεις για να διασωθούν τα παιδιά», πρόσθεσε.

 

Πηγή: http://ygeia.tanea.gr

Οι εκρήξεις θυμού στα παιδιά

Ποιοι είναι οι λόγοι που τα μικρά παιδιά παθαίνουν ανεξέλεγκτες εκρήξεις θυμού;

Οι εξάρσεις θυμού στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, ιδιαίτερα μεταξύ 2-4 ετών, αντανακλούν μια στιγμιαία συναισθηματική σύγχυση η οποία χαρακτηρίζεται από έντονη απώλεια ελέγχου του εαυτού, επιμονή, φωνές, κλάμα, θυμό, φόβο, γκρίνια, σπασμωδικές σωματικές κινήσεις, αντίσταση στις προσπάθειες να ανακουφιστεί από τους γονείς και επιθετική συμπεριφορά.

Το παιδί δυσκολεύεται να σταθεί ακίνητο και να ηρεμήσει προκειμένου να ακούσει τις συμβουλές του γονιού.

Η διάρκεια των κρίσεων αυτών ποικίλλει από 10 λεπτά έως και ώρες, εάν το παιδί αντιμετωπίζει αθροιστικές δυσκολίες τη στιγμή εκείνη, όπως: είναι υπερβολικά κουρασμένο, δεν έχει φάει, υπάρχει εκνευρισμός και βία στη στάση των γονιών, περιβάλλεται από ένταση και ενοχλητικά ερεθίσματα στο δεδομένο πλαίσιο (π.χ. στα μαγαζιά, στο σουπερμάρκετ, στα ΜΜΜ, απρόβλεπτοι θόρυβοι).

Η λέξη-κλειδί στην κατανόηση των εξάρσεων αυτών είναι η ματαίωση: ματαιωμένες ανάγκες που ναι μεν νιώθει αλλά δεν μπορεί να εκφράσει, γιατί οι γλωσσικές του ικανότητες είναι ανεπαρκείς λόγω της ηλικίας του.

Το μικρό παιδί πασχίζει να αυτονομηθεί και να αποκτήσει τον έλεγχο στη ζωή του, αλλά όταν συνειδητοποιεί ότι δεν είναι ακόμη έτοιμο, τότε αυτό το οδηγεί σε έντονη σύγκρουση μέσα του.

Η σωματική κούραση, ο μη ικανοποιητικός ύπνος, η ανεπαρκής λήψη τροφής που οδηγεί σε αδυναμία κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι δυσκολίες στη διαχείριση των συναισθημάτων, ο ανεπαρκής αυτοέλεγχος, η δυσκολία του παιδιού να επεξεργάζεται απρόβλεπτες καταστάσεις (π.χ. ξαφνικές μετακινήσεις ή επισκέψεις) μπορεί να πυροδοτήσουν τέτοιες κρίσεις.

Τα βιώματα αυτά είναι φυσιολογικά μέχρι το παιδί να πάει στο νήπιο, εφόσον δεν είναι συχνά και δεν προκαλούν δυσλειτουργία στην καθημερινότητά του.

Τι μπορεί να κάνουν οι γονείς όταν το μικρό παιδί έχει αλλεπάλληλα συναισθηματικά ξεσπάσματα;

Είναι επόμενο οι γονείς να εγκλωβίζονται στην παγίδα μιας ατέρμονης προσπάθειας ελέγχου επάνω στις συναισθηματικές εκρήξεις του παιδιού τους, με αποτέλεσμα να γίνονται επιθετικοί, να απελπίζονται και εν τέλει να εντείνουν τις ίδιες τις κρίσεις.

Το πρώτο βήμα είναι να αποδεχθούν ότι το κλάμα και ο θυμός ενός μικρού παιδιού δεν μπορεί να ελεγχθούν τη στιγμή εκείνη και να αποφύγουν κάθε είδους τιμωρητική συμπεριφορά.

Μπορούν ωστόσο να κατευνάσουν την κρίση, αν δεν φωνάζουν, είναι ήρεμοι, δεν προσπαθούν να κάνουν διάλογο με το παιδί (άλλωστε εκείνο είναι αδύνατον να ακούσει όταν φωνάζει), δεν προσπαθούν ψυχαναγκαστικά να ελέγξουν αυτό που συμβαίνει και με ψυχραιμία θέσουν τα όριά τους και γίνουν ουδέτεροι θεατές στην κρίση του παιδιού.

Βοηθά πολύ η αγκαλιά, η επανάληψη τρυφερών λέξεων και η προστασία από αυτοτραυματισμούς.

Ας μην ξεχνάμε ότι ένα μικρό παιδί αγωνιά να προσαρμοστεί σε έναν νέο κόσμο, έξω από την ασφάλεια που είχε μέσα στη μήτρα της μητέρας του, έναν κόσμο γεμάτο πρωτόγνωρα ερεθίσματα, τα οποία πασχίζει να κατανοήσει.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια (PhD), myrsi@hol.gr

 

Πηγή: http://ygeia.tanea.gr


Μερικά παιδιά ξεπερνούν τον αυτισμό

Ο αυτισμός είναι μία διαταραχή την οποία μερικά παιδιά καταφέρνουν να ξεπεράσουν, αναφέρει η «Επιθεώρηση Παιδικής Ψυχολογίας & Ψυχιατρικής» (JCPP).

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ μελέτησαν 34 παιδιά σχολικής ηλικίας και νεαρούς ενήλικες, που είχαν διαγνωστεί με αυτισμό νωρίς στη ζωή τους, αλλά τώρα φαίνεται να λειτουργούν φυσιολογικά.

Εξετάσεις έδειξαν ότι αυτή η ομάδα, τα μέλη της οποίας έχουν ηλικία 8 έως 21 ετών, δεν πάσχει πια από τα συμπτώματα του αυτισμού, ο οποίος καθιστά δύσκολη την επικοινωνία και τις κοινωνικές επαφές.

Οι ερευνητές δεν μπορούν να υπολογίσουν πόσα παιδιά με αυτισμό θα κατορθώσουν τελικά να αναρρώσουν από αυτόν, αλλά κρίνοντας από την εξέλιξη των εθελοντών τους πιστεύουν πλέον ότι αυτό είναι εφικτό.

«Αν και η διάγνωση του αυτισμού συνήθως επιμένει στον χρόνο, τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τελικά οι πιθανές εκβάσεις είναι πολλές», δήλωσε ο δρ Τόμας Ίνσελ, διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ψυχικής Υγείας (NIMH) των ΗΠΑ, που χρηματοδότησε τη νέα μελέτη.

«Πρακτικά αυτό σημαίνει πως μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει τι θα συμβεί σε κάθε παιδί με αυτισμό», πρόσθεσε. «Ωστόσο η ανάλυση των στοιχείων από αυτά τα 34 παιδιά και νέους συνεχίζεται και ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να μάθουμε περισσότερα για τον ρόλο της θεραπείας και άλλους παράγοντες που τα οδήγησαν στην ίαση».

Στη νέα μελέτη, οι αρχικές διαγνώσεις των 34 επανεξετάσθηκαν από ομάδα ειδικών ερευνητών για να επιβεβαιωθεί κατ’ αρχήν ότι έπασχαν από αυτισμό, αλλά και από ποια μορφή του.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα 34 παιδιά και νέοι είχαν σχετικά ήπιες κοινωνικές δυσκολίες νωρίς στη ζωή τους, αλλά αυξημένες πιθανότητες να επιδεικνύουν σοβαρά συμπτώματα όσον αφορά την επικοινωνία και τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής την δρα Deborah Fein, καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο, συνέκρινε τους 34 με ίδιο αριθμό υγιών συνομηλίκων τους και 44 παιδιά και νεαρούς ενήλικες με επιμένοντα αυτισμό.

Όλες οι ομάδες ήταν παρόμοιες μεταξύ τους όσον αφορά την ηλικία, το φύλο και τον μη λεκτικό δείκτη νοημοσύνης (IQ) τους.

Η ομάδα όσων είχαν ξεπεράσει τον αυτισμό δεν είχε ενδείξεις διαταραχής της γλώσσας, της αναγνώρισης προσώπων, της επικοινωνίας ή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, παρά την προγενέστερη διάγνωση του αυτισμού.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να αναλύουν στοιχεία από τα παιδιά αυτά, αναζητώντας αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου τους.

Ελέγχουν επίσης τους ιατρικούς φακέλους τους για να δουν σε τι είδους θεραπείες είχαν υποβληθεί και να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα για το κατά πόσον αυτές οι θεραπείες συνέβαλλαν στην ίασή τους, αλλά και στο IQ τους.

«Όλα τα παιδιά με αυτισμό είναι ικανά να κάνουν προόδους με εντατική θεραπεία, αλλά απ’ όσο ξέρουμε τα περισσότερα δεν επιτυγχάνουν τον βαθμό της βελτίωσης που βλέπουμε σε αυτά τα 34 παιδιά και νέους», είπε η δρ Fein.

«Ελπίζουμε ότι με μελλοντικές μελέτες θα κατανοήσουμε καλύτερα τους μηχανισμούς της αλλαγής που συντελέσθηκε σε αυτούς, ούτως ώστε να τους προσφέρουμε σε κάθε παιδί με αυτισμό».

Τι είναι ο αυτισμός

Ο όρος «αυτισμός» αναφέρεται σε πλήθος σχετιζομένων αναπτυξιακών διαταραχών, οι οποίες αρχίζουν κατά την παιδική ηλικία και συνήθως επηρεάζουν τους πάσχοντες για όλη τους τη ζωή.

Τα συμπτώματα των διαταραχών αυτών χωρίζονται σε τρεις ευρείες κατηγορίες: στα προβλήματα κοινωνικής αλληλεπίδρασης, στην διαταραχή των γλωσσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων και στα ασυνήθιστα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς.

Οι πάσχοντες από αυτισμό μπορεί να είναι επίσης υποευαίσθητοι ή υπερευαίσθητοι στους ήχους, την αφή, τη γεύση, τις μυρωδιές, το φως ή τα χρώματα, ενώ τα συμπτώματά τους μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως, προκαλούν άγχος.

Αν και μερικοί πάσχοντες μπορούν να ζήσουν σχετικά ανεξάρτητες ζωές, άλλοι χρειάζονται εντατική φροντίδα για όλη τη ζωή τους.

Προς το παρόν δεν υπάρχει τρόπος ίασης του αυτισμού, αλλά στους ασθενείς προσφέρονται διάφορες θεραπείες που τους βοηθούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους.

Υπολογίζεται ότι από κάποια μορφή αυτισμού πάσχουν ένα στα 100 παιδιά στη Δύση, με τα πάσχοντα αγόρια να είναι τριπλάσια από τα κορίτσια.

Πιο επικίνδυνα τα τροχαία για τους παχύσαρκους

Οι παχύσαρκοι οδηγοί κινδυνεύουν περισσότερο να χάσουν τη ζωή τους στα τροχαία ατυχήματα, με τις παχύσαρκες γυναίκες να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, προειδοποιούν αμερικανοί επιστήμονες.

Όπως ανακάλυψαν, οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν έως 80% περισσότερες πιθανότητες θανάτου σε τροχαίο απ’ ό,τι οι οδηγοί με φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Ο κίνδυνος αυτός, όμως, είναι διπλάσιος για τις παχύσαρκες γυναίκες, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύουν στην «Επιθεώρηση Επείγουσας Ιατρικής» (EMJ).

Η αιτία είναι ότι ο πρόσθετος μαλακός ιστός (λίπος) του παχύσαρκου σώματος εμποδίζει την ζώνη ασφαλείας να σφίξει αμέσως πάνω στα οστά της πυέλου, με συνέπεια το σώμα των παχύσαρκων οδηγών να ωθείται περισσότερο προς τα εμπρός.

Και όσο πιο παχύς είναι ο οδηγός, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος θανάτου, σε σύγκριση με τον κίνδυνο που διατρέχουν όσοι έχουν φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Τα ευρήματα προέρχονται από την ανάλυση στοιχείων για 6.806 οδηγούς που συμμετείχαν σε 3.403 συγκρούσεις (μετωπικές ή μη). Το 18% των οδηγών ήταν παχύσαρκοι, το 33% υπέρβαροι και το 46% είχαν φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Οι οδηγοί που είχαν Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) από 40 και πάνω, είχαν κατά 80% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν στο τροχαίο.

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το νυν βάρος σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα. Οι τιμές πάνω από το 40 σηματοδοτούν την κακοήθη (ή νοσογόνο) παχυσαρκία.

Οι εθελοντές που είχαν ΔΜΣ από 35 έως 39,9 (δηλαδή ήταν μεν παχύσαρκοι, αλλά όχι σε επίπεδο νοσογόνου παχυσαρκίας) διέτρεχαν κατά 51% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου, ενώ η αντίστοιχη αύξηση του κινδύνου σε όσους ήταν μέτρια παχύσαρκοι (είχαν ΔΜΣ από 30 έως 34,9) ήταν 21%.

Για τους άνδρες, η μεγαλύτερη αύξηση του κινδύνου (κατά 75%) σημειώθηκε σε εκείνους με τη νοσογόνο παχυσαρκία, ενώ αυξημένος κατά 19% ήταν και ο κίνδυνος θανάτου για τους λιποβαρείς, δηλαδή όσους είχαν ΔΜΣ κάτω από 19.

Για τις γυναίκες, οι πιθανότητες θανάτου σχεδόν διπλασιάζονταν από την σοβαρή παχυσαρκία και πάνω (ΔΜΣ από 35 και πάνω).

Τα δύο τρίτα των οδηγών που συμμετείχαν στα τροχαία που εξετάσθηκαν ήταν άνδρες και ο ένας στους τρεις είχε ηλικία 16 έως 24 ετών.

Ο ένας στους τρεις επίσης δεν είχε χρησιμοποιήσει σωστά τη ζώνη ασφαλείας (άλλοι είχαν απλώς περάσει τη ζώνη από το χέρι τους και άλλοι την είχαν βάλει κάτω από τη μασχάλη). Στις μισές περιπτώσεις είχαν ανοίξει οι αερόσακοι.

Ωστόσο, οι ερευνητές σημειώνουν στο άρθρο τους πως δεν παρατήρησαν «σημαντικές διακυμάνσεις (στον κίνδυνο θανάτου) με τα διάφορα είδη οχημάτων, το είδος της σύγκρουσης ή τον τρόπο χρήσης της ζώνης ασφαλείας».

Όπως εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τόμας Μ. Ράις, επιδημιολόγος στο Κέντρο Έρευνας & Αγωγής Ασφαλών Μεταφορών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στο Μπέρκλεϊ, η επιδημία της παχυσαρκίας σημαίνει ότι πρέπει να επανεξεταστεί ο σχεδιασμός των οχημάτων.

«Τα ΙΧ φαίνεται πως είναι καλά σχεδιασμένα για να προστατεύουν τους επιβάτες με φυσιολογικό σωματικό βάρος, αλλά όχι και τους υπέρβαρους ή τους παχύσαρκους», είπε.

Η έρευνα των τροχαίων έδειξε ότι τα σώματα των παχύσαρκων θυμάτων είχαν μετακινηθεί βίαια προς τα εμπρός περισσότερο απ’ ό,τι εκείνα των αδύνατων οδηγών.

Στην πραγματικότητα, είχαν ανασηκωθεί από το κάθισμά τους πριν προλάβει η ζώνη ασφαλείας να ακινητοποιήσει την πύελό τους, επειδή το πρόσθετο λίπος εξ αρχής την είχε εμποδίσει να σφίξει κοντά στους γοφούς τους.

H κλεπτομανία στο παιδί

Πώς εκδηλώνεται η κλεπτομανία στο παιδί;

Η φύση και η βαρύτητα της κλεπτομανίας διαφέρει από το παιδί στον ενήλικo διότι τα παιδιά είναι εκ φύσεως λιγότερο λογικά και περισσότερο παρορμητικά.

Τα παιδιά κλέβουν για να κατακτήσουν ένα αντικείμενο, ένα σύμβολο, μια βαθύτερη ανάγκη του εαυτού. Η μοναξιά, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η πίστη ότι δεν τα αγαπάνε, η ανασφάλεια, το αίσθημα απόρριψης, η έντονη ανάγκη αποδοχής, είναι συνήθη κίνητρα της κλεπτομανίας.

Συνεπώς όταν το παιδί κλέβει, δεν κλέβει το αντικείμενο αυτό καθαυτό, αλλά το συναίσθημα που συνοδεύει την απόκτησή του.

Το παιδί που κλέβει δυσκολεύεται να αντισταθεί στις εσωτερικές του παρορμήσεις. Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται αυτά που κλέβει, συνήθως μάλιστα πρόκειται για άχρηστα και περιττά αντικείμενα. Κυριαρχεί μέσα του μια άρρητη επιταγή που του λέει «πάρε ό,τι μπορείς κρυφά», «γέμισε το κενό γρήγορα», μια ανάγκη στην οποία στηρίζεται ο συναισθηματικός κόσμος του παιδιού.

Το παιδί που κλέβει μπορεί να είναι ψυχαναγκαστικό, να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι η πράξη του είναι μη επιτρεπτή. Νιώθει μια αυξημένη ένταση πριν κλέψει και κατά τη διάρκεια της κλοπής η ένταση γίνεται ικανοποίηση και ευχαρίστηση.

Εχει δυσκολία να μοιράζεται τα προσωπικά του αντικείμενα, επιμονή να κρύβει τα παιχνίδια του, λέει συχνά ψέματα και εκδηλώνει έντονο και δυσανάλογο ενδιαφέρον για αντικείμενα που ανήκουν σε άλλους ή που βλέπει στα καταστήματα.

Πώς προτείνετε στους γονείς να αντιμετωπίσουν την κλεπτομανία στο παιδί τους;

Οι περισσότεροι γονείς νιώθουν μέσα τους ιδιαίτερα στιγματισμένοι όταν το παιδί τους κλέβει. Μπορεί να φοβούνται λανθασμένα ότι το παιδί τους θα εξελιχθεί σε έναν επικίνδυνο και αντικοινωνικό ενήλικο.

Εγκλωβίζονται συχνά σε δυσεπίλυτα συναισθήματα θυμού, ενοχών, απόγνωσης και αμφιθυμίας απέναντι στο παιδί τους, αποκρύπτοντας το πρόβλημα από τους δασκάλους και το υπόλοιπο περιβάλλον.

Το αποτέλεσμα είναι η χρήση αναποτελεσματικών και δυνάμει επικίνδυνων μεθόδων διαπαιδαγώγησης, όπως η τιμωρητικότητα, ο εξευτελισμός του παιδιού, το να το αποκαλούν «κλέφτη», που συντηρούν αντί να «θεραπεύουν» τη συμπεριφορά.

Ο γονιός θα πρέπει να καταλάβει ότι το παιδί που κλέβει έχει συναισθηματικά κίνητρα και ελλείψεις και θα πρέπει πρωτίστως να τα αναγνωρίσει και να τα σεβαστεί. Θα πρέπει στη συνέχεια να μάθουν στο παιδί τους να βάζει όρια στη συμπεριφορά του και να κατανοεί τόσο την ηθική διάσταση της κλοπής όπως και τις συνέπειές της.

Χρησιμοποιώντας απτή γλώσσα, είναι σημαντικό να βοηθήσουν το παιδί να μάθει την έννοια της ιδιοκτησίας και να επιστρέφει πάντα αυτό που πήρε ζητώντας συγγνώμη.

Ο καθημερινός συναισθηματικός διάλογος ανάμεσα στον γονιό και στο παιδί κρίνεται απαραίτητος όπως και η διάθεση να ενδυναμώσουν την αυτοεκτίμησή του.

Η ψυχοθεραπευτική στήριξη από παιδοψυχολόγο μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική όταν η κλεπτομανία στο παιδί είναι διαρκής, επαναλαμβανόμενη και ανθεκτική στον χρόνο.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια (PhD), myrsi@hol.gr

 

Πηγή: http://ygeia.tanea.gr


«Τα πολλά αντιοξειδωτικά τροφοδοτούν τον καρκίνο»

Τα αντιοξειδωτικά από σούπερ-τρόφιμα και διατροφικά συμπληρώματα «μπορεί να έχουν προκαλέσει περισσότερους καρκίνους απ’ όσους έχουν αποτρέψει, υποστηρίζει ο «πατέρας του DNA».

Ο μοριακός βιολόγος και γενετιστής δρ Τζέιμς Γουάτσον, ο οποίος το 1953 ανακάλυψε μαζί με τον βρετανό επιστήμονα Τζέιμς Κρικ τη δομή του γενετικού υλικού (DNA) και έλαβε το Νόμπελ Ιατρικής του 1962, πιστεύει ότι δεν θα υπάρξει θεραπεία για πολλούς καρκίνους εάν δεν επανεξετασθεί ο ρόλος των αντιοξειδωτικών.

Η πεποίθηση ότι τα αντιοξειδωτικά έχουν ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες, επειδή καταπολεμούν τα μόρια οξυγόνου που είναι γνωστά ως ελεύθερες ρίζες, είναι ευρέως διαδεδομένη.

Ωστόσο ο δρ Γουάτσον υποστηρίζει ότι οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου μπορεί να είναι το κλειδί για την πρόληψη και την θεραπεία του καρκίνου, και ότι ο περιορισμός τους στο σώμα μπορεί να είναι επιζήμιος.

Οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, γράφει σε άρθρο του, όχι μόνον διατηρούν υπό έλεγχο τα άρρωστα κύτταρα, αλλά παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματικότητα πολλών αντικαρκινικών φαρμάκων και της ακτινοθεραπείας, που διεγείρουν την παραγωγή τους για να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα.

Εάν, συνεπώς, οι ασθενείς με καρκίνο παίρνουν αντιοξειδωτικά, μπορεί να υπονομεύουν άθελά τους τη θεραπεία τους – κι αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο πρέπει απαραιτήτως να ενημερώνουν τον ογκολόγο τους για οποιοδήποτε συμπλήρωμα, βότανο ή φάρμακο παίρνουν εν όσω κάνουν θεραπεία για τον καρκίνο τους.

Οι απόψεις αυτές δημοσιεύθηκαν χθες στην επιθεώρηση «Open Biology» την οποία εκδίδει η Royal Society– η ακαδημία επιστημών της Βρετανίας που αποτελεί επιστημονικό σύμβουλο της βρετανικής κυβέρνησης και χρηματοδοτείται από το κοινοβούλιο.

Όπως γράφει ο 85χρονος νομπελίστας, τα αντιοξειδωτικά «μπορεί να έχουν προκαλέσει περισσότερους καρκίνους απ’ όσους έχουν προλάβει.

»Από τότε που ασχολούμαι με την θεραπεία του καρκίνου, άνθρωποι με καθ’ όλα καλές προσθέσεις καταναλώνουν αντιοξειδωτικά διατροφικά συμπληρώματα ως προληπτικά του καρκίνου, αν όχι ως αληθινές θεραπείες.

»Υπό το φως όμως πρόσφατων στοιχείων που υποδηλώνουν ισχυρά ότι μεγάλο μέρος του ανιάτου πολλών τελικού σταδίου καρκίνων μπορεί να εγείρεται από την ύπαρξη υπερβολικά πολλών αντιοξειδωτικών σε αυτούς, ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε σοβαρά εάν η χρήση αντιοξειδωτικών είναι πιθανότερο να προκαλεί παρά να προλαμβάνει τον καρκίνο».

Ο δρ Γουάτσον υποστηρίζει ότι μεγάλος αριθμός μελετών έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αντιοξειδωτικά, όπως οι βιταμίνες Α, C και Ε και το ιχνοστοιχείο σελήνιο, δεν έχουν «καμία εμφανή αποτελεσματικότητα» στην πρόληψη του καρκίνου του στομάχου ή στην παράταση της ζωής.

Αντ’ αυτού, φαίνεται να βραχύνουν ελαφρά τη ζωή όσων τα καταναλώνουν και η βιταμίνη Ε ενδέχεται να είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη.

Ο διακεκριμένος επιστήμονας, ο οποίος χαρακτηρίζει την θεωρία του αυτή ως το πιο σημαντικό έργο του έπειτα από την ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA που του χάρισε το Νόμπελ, προσθέτει πως τρόφιμα όπως τα μούρα μπορεί να είναι νόστιμα, αλλά δεν παρέχουν καμία προστασία εναντίον του καρκίνου.

Ο καθηγητής Νικ Τζόουνς, αρχίατρος του οργανισμού Cancer Research UK και διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Καρκίνου του Μάντσεστερ (MCRC), συμφωνεί ότι οι υπάρχουσες μελέτες δείχνουν πως τα αντιοξειδωτικά είναι αναποτελεσματικά στην πρόληψη του καρκίνου στους υγιείς ανθρώπους και ότι μπορεί να αυξάνουν λίγο τον κίνδυνο εκδηλώσεως της νόσου.

Και προσθέτει ότι οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία πρέπει να προσλαμβάνονται μέσα από μία υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή.

Στα τρόφιμα που πιστεύεται ότι διαθέτουν ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες συμπεριλαμβάνονται τα μούρα και το μπρόκολο.

 

Πηγή: http://ygeia.tanea.gr

Χαλκίδα: Θρήνος για μητέρα δύο παιδιών-Ξεψύχησε στις ρόδες φορτηγού!

Σταματημό δεν έχουν οι δυσάρεστες ειδήσεις στην Χαλκίδα.
Άλλος ένας νέος άνθρωπος άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα το πρωί. Ήταν 6 και μισή το πρωί όταν μία 44χρονη γυναίκα… προσπάθησε να διασχίσει τον δρόμο στην λεωφόρο Παπανδρέου μπροστά στα σχολεία. Κάτω από συνθήκες που εξετάζει η τροχαία, η γυναίκα παρασύρθηκε από τις ρόδες ενός μικρού φορτηγού που οδηγούσε ένας 40χρονος Αλβανός.
Επικράτησε πανικός και όλοι έτρεξαν να βοηθήσουν. Μάλιστα με ασθενοφόρο μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Χαλκίδας αλλά δυστυχώς ήταν αργά.
Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστεί θανάσιμα η μητέρα δύο παιδιών και να βυθίσει στο πένθος ολόκληρη την πόλη μιας και ήταν αρκετά γνωστή στην περιοχή.

Πηγή: http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr