5,3 εκατ. για τον Σωκράτη!

ΡΕΚΟΡ ΧΤΥΠΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΑΠΟ 106 ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ

5,3 εκατ. για τον Σωκράτη!

Στη νέα «Δίκη του Σωκράτη», στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στην Αθήνα, επικρατούσε το αδιαχώρητο (περί τους 1.000 θεατές). Τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί περίπου τέσσερις ώρες μετά την έκδοσή τους.
Υπήρχε όμως και το Ιντερνετ. Αλλοι 50.000 μοναδικοί επισκέπτες μετρήθηκαν ότι είδαν τη «Δίκη», από τους οποίους οι 38.500 την ίδια μέρα που πραγματοποιήθηκε, την Παρασκευή δηλαδή που μας πέρασε, και οι υπόλοιποι τις επόμενες μέρες. Η αναμετάδοση είχε, άλλωστε, πάρει τον χαρακτήρα υπερπαραγωγής για τα δεδομένα του Ιντερνετ: επτά κάμερες, τηλεοπτική σκηνοθεσία, πολλές πρόβες.
Οι ιντερνετικοί θεατές μάλιστα παρακολούθησαν μεγάλο μέρος της και δεν μπήκαν στο σάιτ απλώς από περιέργεια, όπως δείχνει ο αριθμός ρεκόρ των 5,3 εκατομμυρίων χτυπημάτων στη σελίδα κατά την ημέρα της «Δίκης».
Οι περισσότεροι θεατές ήταν από την Ελλάδα (40.646), όμως δεν ήταν λίγοι και από τις άλλες χώρες: 1.368 από τις ΗΠΑ, 1.351 από τη Βρετανία, 670 από την Κύπρο, 559 από τη Γερμανία, 433 από τη Γαλλία, 304 από τη Βραζιλία και πάει λέγοντας. Συνολικά επισκέφθηκαν τη σελίδα της «Δίκης» άνθρωποι από 106 χώρες.
Επιτόπου υπήρχαν και δημοσιογράφοι: από τη Βρετανία, τη Γαλλία. Επίσης ένας κινέζος δημοσιογράφος. Στο Ιντερνετ, πάλι, κάποιοι μετέτρεψαν τον χώρο με τον υπολογιστή σε πραγματικό σαλόνι με τηλεόραση: «Οργανώνω στο γραφείο ιβέντ παρακολούθησης της “Δίκης του Σωκράτη” στη Στέγη μέσω του stream. Πίτσες, πατατάκια, μπίρες κ.λπ.» έγραψε κάποιος στο facebook.
Κάποιος άλλος έκανε κανονική αναμετάδοση, γράφοντας σε πραγματικό χρόνο τι λεγόταν στην αίθουσα και προβαίνοντας κάποιες φορές και σε σχολιασμό: «”Μια ελίτ ίσως να ήταν καλύτερη σε ορισμένες θέσεις”. Απίστευτο που ακούστηκε αυτό από την υπεράσπιση του Σωκράτη. Και μόνο αυτό θα αρκούσε για άμεση καταδίκη».
Παρακολούθησαν και πολλοί κωφάλαλοι αφού είχε προβλεφθεί η αναμετάδοση όχι μόνο σε ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά αλλά και στη νοηματική γλώσσα. Η Σοφία Ρομπόλη που έκανε τη μετάφραση στη νοηματική λέει ότι η κώφωση προκαλεί και μεγάλο έλλειμμα πληροφόρησης. «Εκτός από την ίδια την αναμετάδοση, η πρώτη μεγάλη δυσκολία είναι το πώς θα φτάσει η πληροφορία για την αναμετάδοση στους κωφάλαλους, και έγινε ιδιαίτερη προσπάθεια γι’ αυτό».
Read More

Υποψήφιος για διεθνές βραβείο ο Ευγένιος Τριβιζάς

Το συγγραφέα παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων Ευγένιο Τριβιζά, πρότειναν από κοινού ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και η Εταιρεία Συγγραφέων, ως τον έλληνα υποψήφιο για το διεθνές βραβείο παιδικής λογοτεχνίας «Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA)» για το 2013. 

Το βραβείο θεσπίστηκε από τη σουηδική κυβέρνηση το 2002, στη μνήμη της δημοφιλούς συγγραφέως παιδικής λογοτεχνίας Άστριντ Λίντγκρεν(1907-2002), γνωστής για τις ιστορίες της με πρωταγωνίστρια την Πίπη Φακιδομύτη.

Το βραβείο τιμά κάθε χρόνο συγγραφείς, εικονογράφους, αφηγητές ή υπέρμαχους της φιλαναγνωσίας, των οποίων το έργο αντανακλά το πνεύμα της Άστριντ Λίντγκρεν.

Σκοπός του βραβείου είναι να αυξήσει το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία για παιδιά και για νέους και να προωθήσει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5 εκατ. σουηδικών κορονών, το μεγαλύτερο χρηματικό έπαθλο που δίνεται για βραβείο παιδικής λογοτεχνίας.

Τον νικητή επιλέγει 12μελής κριτική επιτροπή από σουηδούς μελετητές, συγγραφείς, εικονογράφους, κριτικούς και βιβλιοθηκονόμους.

Ο νικητής ανακοινώνεται κάθε χρόνο τον Μάρτιο στο Βίμερμπι, την πατρίδα της Άστριντ Λίντγκρεν.

Η απονομή γίνεται τον Ιούνιο σε ειδική τελετή στη Στοκχόλμη.

 

Πηγή: http://www.tanea.gr

Read More

Οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για το τριήμερο

Αυξημένα θα είναι τα μέτρα της Τροχαίας σε όλο το οδικό δίκτυο της χώρας για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Παράλληλα, θα ισχύουν από σήμερα απαγορεύσεις κίνησης φορτηγών αυτοκινήτων ωφέλιμου φορτίου άνω του 1,5 τόνου. 

Τα μέτρα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, αυξημένη τροχονομική αστυνόμευση του οδικού δικτύου, ενισχυμένη αστυνομική παρουσία και αστυνόμευση των σημείων του οδικού δικτύου, όπου σημειώνονται συχνά τροχαία ατυχήματα, ρύθμιση της κυκλοφορίας με πεζούς τροχονόμους σε βασικές διασταυρώσεις, αλλά και παρουσία τροχονόμων στους σταθμούς διοδίων.

Θα ισχύουν παράλληλα απαγορεύσεις κίνησης φορτηγών αυτοκινήτων ωφέλιμου φορτίου άνω του 1,5 τόνου ως εξής:

  • Την Παρασκευή 1 Ιουνίου για το ρεύμα εξόδου από τα αστικά κέντρα και από 16:00 έως 22:00
  • Tο Σάββατο 2 Ιουνίου για το ρεύμα εξόδου από 08:00 έως 13:00.
  • Την Κυριακή 3 Ιουνίου 2012 δεν θα ισχύσουν απαγορεύσεις.
  • Τη Δευτέρα 4 Ιουνίου για το ρεύμα εισόδου στα αστικά κέντρα και από 16:00 έως 23:00.

Πηγή: http://www.tanea.gr

Read More

«Χρυσός» ο Γρηγοριάδης στο Ντέμπρετσεν!

Στο πρώτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Άρης Γρηγοριάδης στα 100μ. ύπτιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Ντέμπρετσεν.

Επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης ο Άρης Γρηγοριάδης, ο οποίος τερμάτισε σε χρόνο 53.86 στα 100 μ. ύπτιο, αφήνοντας πίσω του τον Γερμανό, Χέλγκε Μέουβ και τον Ισραηλινό Γιάκοβ Τουμάρκιν. Αυτό είναι το πρώτο μετάλλιο της ελληνικής αποστολής στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Ντέμπρετσεν.

Θυμίζουμε πως ο Άρης Γρηγοριάδης είχε κατακτήσει δύο μετάλλια (ασημένιο και χάλκινο) στο Ευρωπαϊκό της Βουδαπέστης (2006), και άλλα δύο (χρυσό, ασημένιο) στο Αϊντχόφεν (2008). Επίσης, τεράστια διάκριση πέτυχε και το 2005 στο Παγκόσμιο του Μόντρεαλ, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.

Τα αποτελέσματα του τελικού στα 100μ. ύπτιο ανδρών:

1. Αρης Γρηγοριάδης (ΕΛΛΑΔΑ) 53.86

2. Χέλγκε Μέουβ (Γερμανία) 54.06

3. Γιάκοβ Τουμάρκιν (Ισραήλ) 54.14

4. Πέτερ Μπέρνεκ (Ουγγαρία) 54.77

5. Βιτάλι Μπορίσοφ (Ρωσία) 54.78

. Μάρκο Ντι Τόρα (Ιταλία) 54.78

7. Ζερεμί Στραβιούς (Γαλλία) 54.96

8. Ρίτσαρντ Μπόχους (Ουγγαρία) 55.00

Δείτε τη «χρυσή» κούρσα και την απονομή του Γρηγοριάδη

Λίγα λόγια για τον Γρηγοριάδη:

Ο Άρης Γρηγοριάδης γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1985 στη Θεσσαλονίκη. Έχει τεράστιο μήκος χεριών στα χέρια, αφού φτάνει τα 2 μέτρα και 30 εκατοστά. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχει αναδείξει η ελληνική κολύμβηση, αφού το 2005 στο Μόντρεαλ είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στα 50 μ. ύπτιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα, με νέο πανελλήνιο ρεκόρ 24.95. Την ίδια χρονιά είχε αναδειχθεί κορυφαίος αθλητής της χρονιάς από τον ΠΣΑΤ.

Την 1η Αυγούστου του 2006 είχε κατακτήσει χάλκινο μετάλλιο, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα υγρού στίβου της Βουδαπέστης τερματίζοντας τρίτος στον τελικό των 100μ. ύπτιο, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα νέο πανελλήνιο ρεκόρ με χρόνο 54.34. Ένα ακόμα μετάλλιο (αυτή τη φορά ασημένιο) κατέκτησε στην ίδια διοργάνωση στις 3 Αυγούστου 2006. Ήταν δεύτερος στον τελικό των 50μ ύπτιο με χρόνο 25.14.

Το Μάρτιο του 2008 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Αϊντχόβεν ο Γρηγοριάδης κέρδισε δυο μετάλλια , ένα ασημένιο με τη 2η θέση στα 100 μ. ύπτιο στις 20 Μαρτίου και ένα χρυσό την επομένη, στα 50 μ. ύπτιο με 25.13. Τα προβλήματα που αντιμετώπιζε όλη την χρονιά με την πισίνα, αφού το Ποσειδώνιο κολυμβητήριο για μεγάλο διάστημα ήταν κλειστό, είχε δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στον κολυμβητή του Άρη Θεσσαλονίκης, ο οποίος προετοιμαζόταν όλη την χρονιά όχι μόνο για το ευρωπαϊκό αλλά και για την μεγάλη πρόκληση, αυτή των Ολυμπιακών Αγώνων.

Σήμερα, ο Άρης Γρηγοριάδης επέστρεψε και πάλι στο πρώτο σκαλί του βάθρου, κάνοντας όλους τους Έλληνες υπερήφανους, λίγο πριν το μεγάλο «ραντεβού» του Λονδίνου.

Συνοπτικά το βιογραφικό του Άρη Γρηγοριάδη:

Ημερ. Γέννησης: 6/12/1985

Σωματείο: ΑΣ Άρης Θεσσαλονίκης

Συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες: 2004, 2008

Συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα: 2005, 2007, 2009, 2011

Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: 2004, 2006, 2008, 2010, 2012

Διακρίσεις:

1ος 50μ. ύπτιο Παγκόσμιο 2005

6ος 100μ. ύπτιο Παγκόσμιο 2005

6ος 50μ. ύπτιο Παγκόσμιο 2007

7ος 50μ. ύπτιο Παγκόσμιο 2009

8ος 100μ. ύπτιο Παγκόσμιο 2009

1ος 50μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2008

1ος 100μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2012

2ος 50μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2006

2ος 100μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2008

3ος 100μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2006

4ος 50μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2004

5ος 100μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό 2010

6ος 4Χ100μ. ελεύθερο Ευρωπαϊκό 2004

3ος 50μ. ύπτιο Ευρωπαϊκό εφήβων 2003

Έχει κατακτήσει επίσης έξι μετάλλια (δύο χρυσά, δύο ασημένια και δύο χάλκινα) στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 και του 2009.

Είναι κάτοχος των πανελληνίων ρεκόρ στα 50μ. και στα 100μ. ύπτιο (24.77 και 53.03 αντίστοιχα), ενώ επίσης μετείχε στις εθνικές ομάδες που έχουν τα πανελλήνια ρεκόρ στα 4Χ100μ. ελεύθερο και στα 4Χ100μ. μικτή ομαδική.

Γρηγοριάδης: «Το αφιερώνω σε όλους τους Έλληνες»

 

Πηγή: http://www.onsports.gr

Read More

Αγοράκι διαγνώστηκε με απειλητική ασθένεια μέσω Facebook

Ένα αγοράκι από τη Βρετανία διαγνώστηκε με μία απειλητική για τη ζωή του ασθένεια με τη βοήθεια του Facebook – όταν ένας φίλος της μητέρας του εντόπισε αυτό που είχε διαφύγει της προσοχής των γιατρών.

Ο μικρούλης Έβαν Όουενς παρουσίαζε σπασμούς, τους οποίους ο παιδίατρός του απέδιδε στο ότι κρατούσε την αναπνοή του όταν πάθαινε εκρήξεις θυμού (η διαταραχή αυτή αποκαλείται κρίση κατακράτησης αναπνοής).

Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να μάθει αν αυτό αληθεύει, η μητέρα του Σέρις Όουενς, βιντεοσκόπησε μία από τις κρίσεις του και την ανέβασε στην σελίδα της στο Facebook γράφοντας από κάτω: «Μήπως ξέρει κανείς τι είναι αυτό;»

Λίγη ώρα αργότερα, ένας φίλος της απάντησε πως έμοιαζε με αντανακλαστική ανοξική κρίση – μία διαταραχή που προκαλείται από πόνο ή φόβο και οφείλεται στην απότομη μείωση έως διακοπή της καρδιακής λειτουργίας.

Η 33χρονη Σέρις και ο 35χρονος σύζυγός της Ρομπ, από το Σουώνσι της Νότιας Ουαλίας, ξαναπήγαν τον Έβαν στον παιδίατρο και του έθεσαν το ενδεχόμενο της ανοξικής κρίσης.

Εκείνος, παρέπεμψε τον μικρούλη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ουαλίας, στο Κάρντιφ, όπου οι γιατροί επιβεβαίωσαν ότι έπασχε από τη νόσο.

«Ο Έβαν πάθαινε μέχρι και 17 κρίσεις την ημέρα και ήταν τρομακτικό να τον βλέπουμε σ’ αυτή την κατάσταση, δίχως ουσιαστικά να ξέρουμε τι έχει», δήλωσε η Σέρις. «Αν δεν είχα κάνει την ανάρτηση στο Facebook, ακόμα δεν θα ξέραμε τι γίνεται. Είναι πολλές οι επικριτικές φωνές που ακούγονται εναντίον του Facebook, αλλά όταν μπορεί να βοηθήσει με αυτό τον τρόπο ένα μωρό, τότε αξίζει τον κόπο».

Οι γιατροί λένε ότι ο Έβαν, ο οποίος πλέον είναι 4 ετών, θα ξεπεράσει το πρόβλημα μεγαλώνοντας, ενώ πλέον τόσο οι γονείς όσο και οι δάσκαλοί του στον παιδικό σταθμό ξέρουν τι πρέπει να κάνουν όταν πάθει μία κρίση που μπορεί να διαρκέσει 45 δευτερόλεπτα και να τον κάνει να χάσει τις αισθήσεις του.

Έτσι, τον ξαπλώνουν σε αναπαυτική θέση, βεβαιώνονται ότι δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο στην αναπνοή του, του μιλούν καταπραϋντικά και περιμένουν να συνέλθει.

Τι είναι

Η αντανακλαστική ανοξική κρίση είναι ένα είδος συγκοπής που προκαλείται από την παροδική διακοπή της παροχής αίματος στον εγκέφαλο. Δεν είναι μορφή επιληψίας, ενώ διαφέρει από τις κρίσεις κατακράτησης αναπνοής.

Μπορεί να ενεργοποιηθεί από ένα απρόσμενο ερέθισμα, όπως ο πόνος, ο φόβος ή ο τρόμος, ή ακόμα και το πολύ ζεστό ή πολύ κρύο νερό.

Το ερέθισμα αυτό κάνει την καρδιά να επιβραδύνεται δραματικά ή και να σταματάει ακόμα, με συνέπεια να ελαττώνεται η παροχή αίματος στον εγκέφαλο.

Το παιδί αρχίζει να χωλαίνει, πέφτει κάτω και χλωμιάζει. Το σώμα του μπορεί να γίνει άκαμπτο και τα χέρια και τα πόδια του να κάνουν σπασμούς.

Σταδιακά, η παροχή αίματος στον εγκέφαλο αποκαθίσταται και το παιδί επιστρέφει γρήγορα στο φυσιολογικό, αν και μπορεί να θέλει να κοιμηθεί και να είναι χλωμό με μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια.

Υπολογίζεται ότι αντανακλαστικές ανοξικές κρίσεις εκδηλώνει σχεδόν 8 στα 1.000 παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Οι κρίσεις αυτές είναι συχνότερες στις ηλικίες 6 μηνών έως 2 ετών, ενώ η συχνότητά τους μειώνεται σταδιακά και τελικά σταματά κατά την παιδική ηλικία. Ωστόσο, μερικές φορές οι κρίσεις επιμένουν έως την εφηβεία και τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής.

Δύσκολη διάγνωση

Οι ειδικοί λένε ότι οι κρίσεις αυτές, όπως και άλλες διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, μπορεί να είναι δύσκολες στη διάγνωσή τους.

Όπως εξηγεί η κυρία Τζένι Κόζον, επικεφαλής του Τομέος Ασθενών στο Stars, έναν οργανισμό ο οποίος στηρίζει οικογένειες παιδιών με αντανακλαστικές ανοξικές κρίσεις και άλλα είδη συγκοπής, «δυστυχώς, η Σέρις δεν είναι η μοναδική που ταλαιπωρήθηκε μέχρι να μάθει τι συμβαίνει στο μωρό της. Πολλά παιδιά με αντανακλαστικές ανοξικές κρίσεις διαγιγνώσκονται λανθασμένα με κρίσεις κατακράτησης αναπνοής».

 

Πηγή: http://ygeia.tanea.gr

Read More

Μυστικά διατροφής για καλές επιδόσεις στις Πανελλαδικές

Η σωστή διατροφή μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να αποδώσουν καλύτερα στις εξετάσεις τους και να θέσουν υπό έλεγχο το στρες.

Όπως εξηγεί ο διαιτολόγος-διατροφολόγος Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος, η άρτια προετοιμασία των μαθητών περνάει από τον προγραμματισμό, όχι μόνο του ίδιου του διαβάσματος, αλλά και από αυτόν στη διατροφή.

«Σκοπός είναι η επίτευξη καλής γενικής υγείας και θρεπτικής κατάστασης», λέει. «Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να κάνουν πολλά, αλλά μικρά γεύματα στη διάρκεια της ημέρας».

Ο κ. Μπερτζελέτος παρέχει τις εξής συμβουλές για να πάνε όλα καλά:

* Να ξεκινάνε την ημέρα με ένα καλό πρωινό. Την ημέρα των εξετάσεων πρέπει να φάνε ένα καλό, αλλά όχι βαρύ πρωινό (δεν πρέπει να περιέχει πολλά λιπαρά, σάλτσες και βούτυρο). Να προτιμήσουν κάποια από: γάλα, αρτοσκευάσματα, μέλι, αυγό, ψωμί.

* Να αποφεύγουν τις μέρες των εξετάσεων το πολύ φαγητό. Δεν πρέπει να τρώνε πολύ μεγάλες ποσότητες ούτε πολλά λιπαρά, για να αποφύγουν τις πεπτικές διαταραχές.

* Να τρώνε απλά για μεσημέρι. Να αποφεύγουν τα βαριά και λιπαρά γεύματα (όπως πίτσες, κρέμες γάλακτος, μαγιονέζες, «βαριά μαγειρευτά») διότι είναι δύσπεπτα και να προτιμούν απλά φαγητά (κρέας ή ψάρι με σαλάτα, ζυμαρικά με λίγη σάλτσα, πουλερικά).

* Να συνοδεύουν τα γεύματά τους με σαλάτες, που είναι δροσιστικές-ενυδατικές και προστατεύουν από την αύξηση του σωματικού βάρους.

* Για βράδυ να τρώνε ελαφρά, δίνοντας έμφαση σε εύπεπτα τρόφιμα, που δεν «πέφτουν βαριά» στο στομάχι και δεν διαταράσσουν τον ύπνο. Πρέπει επίσης να τρώνε υδατάνθρακες (π.χ. μια μικρή μακαρονάδα με λίγο τυρί).

* Να τρώνε τουλάχιστον πέντε φορές την ημέρα. Εκτός από τα τρία κύρια γεύματα (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό), οι μαθητές χρειάζονται δύο ή τρία σνακ (δεκατιανό, απογευματινό και προ του ύπνου).

«Τα σνακ έχουν ξεχωριστή σημασία, διότι βοηθούν στη μεγιστοποίηση της απόδοσης του διαβάσματος χάρη στην ενέργεια που μπορούν να προσφέρουν», λέει ο κ. Μπερτζελέτος. «Αυτό το επιτυγχάνουν κυρίως χάρη στους υδατάνθρακες που περιέχουν, οι οποίοι αποτελούν το «καύσιμο» του εγκεφάλου».

Καλές επιλογές για σνακ είναι τα αρτοσκευάσματα (λ.χ. κουλούρι τύπου Θεσσαλονίκης), τα λαχανικά (κυρίως τα καρότα), τα φρούτα (μπανάνες, φρούτα εποχής), τα αποξηραμένα φρούτα, οι μπάρες δημητριακών, καθώς και μικρή ποσότητα από «ελαφριά» γλυκά (όπως ζελέ, κρέμα καραμελέ, παγωτό απλό χωρίς σιρόπι ή κρέμα γάλακτος, απλή σοκολάτα).

Άλλες συμβουλές

* Να πίνετε άφθονο νερό

* Μην το παρακάνετε με τον καφέ (μπορεί να προκαλέσει υπερδιέγερση με αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, όπως εκνευρισμό, ταχυκαρδίες)

* Να φοράτε άνετα ρούχα, διότι ένα ζευγάρι στενά παπούτσια ή μια πολύ σφιγμένη ζώνη αποτελεί, χωρίς να το καταλαβαίνετε, πρόσθετο στρεσογόνο παράγοντα

* Να κάνετε συχνά και μικρά διαλείμματα. Με αυτό τον τρόπο θα διατηρείτε τις δυνάμεις σας και θα αξιοποιείτε καλύτερα τις αποδοτικές ώρες, στη διάρκεια των οποίων προτιμότερο είναι να διαβάζετε ό,τι θεωρείτε δυσκολότερο, αφήνοντας για τις υπόλοιπες ώρες τα ευκολότερα κομμάτια της ύλης.

* Μην αλλάξετε τους βιολογικούς σας ρυθμούς. Να μπαίνετε για ύπνο όσο πιο κοντά γίνεται στις ώρες που συνηθίζατε πριν από τις εξετάσεις. Μισή ώρα πριν ξαπλώσετε, θα βοηθούσε η κατανάλωση λίγου ζεστού γάλακτος, καθώς και ένα ζεστό ντους, ενώ αντενδείκνυται η κατανάλωση καφέ και αναψυκτικών κατά τις βραδινές ώρες.

 

Πηγῆ http://ygeia.tanea.gr

Read More

Μουσική και παιδιά – 1ο μέρος

Οι Έλληνες είναι εξαιρετικά μουσικός λαός. Όλα τα συναισθήματα – ατομικά και ομαδικά – εδώ στην Ελλάδα αποτυπώνονται στη μουσική. Η ελληνική μουσική είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο. Οι άνθρωποι που δε ξέρουν ελληνικά, σίγουρα θα θυμηθούν κάποιον Έλληνα μουσικοσυνθέτη, τραγουδιστή, κάποιο τραγούδι. Στην Ελλάδα υπάρχει πληθώρα μουσικών, τραγουδιστών και στιχουργών που ένας είναι καλύτερος τον άλλο.

Μάλλον αυτό είναι ένα από τα κοινά χαρακτηριστικά των Ελλήνων με τους Τσέχους. Μια παλαιά τσέχικη παροιμία λέει: «Κάθε Τσέχος και μουσικός.» Και πράγματι στην Τσεχία πολλοί άνθρωποι έχουν δραστήρια σχέση με τη μουσική και η μουσική παίζει μεγάλο ρόλο στο εκπαιδευτικό σύστημα. Τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν με οργανωμένη μουσική εκπαίδευση πριν μάθουν να περπατούν.

Ήδη το 17ο αιώνα ο Τσέχος παιδαγωγός Γιαν Άμμος Κομενσκύ (Jan Ámos Komenský, 1592 – 1670) υποστήριζε πως τα παιδιά τεσσάρων ετών ήδη πρέπει να κατέχουν δικό τους μουσικό όργανο.

Επίσης και στην πόλη που ζούμε υπάρχουν μουσικές προτάσεις για μικρά παιδιά. Δεν καταφέραμε όμως να αντισταθούμε στην πρόκληση να ρωτήσουμε τη φίλη μας, την Ζούζκα Βαγκνεροβα, η οποία είναι από τους καλύτερους μουσικούς εκπαιδευτικούς με εξειδίκευση στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, να μας απαντήσει μερικές απορίες που έχουμε σχετικά με τη μουσικότητα των παιδιών μας. Η Ζούζκα είναι 33 ετών, η ίδια έχει 2 μικρά παιδιά και εκ των άλλων διδάσκει πάνω από δέκα χρόνια στο μουσικό σχολείο του Γιαν Ζαχ στην πόλη Τσελάκοβιτσε (http://zus.celakovice.cz/ σελίδα μόνο στα τσέχικα). Παρών στη συζήτησή μας ήταν και ο σύζυγος της Γιάρα Βάγκνερ ο οποίος διδάσκει 15 χρόνια Jazz-πιάνο στο κονσερβατόριο του Γιάροσλαφ Γιέζεκ (http://www.kjj.cz/?l=en) στην Πράγα και διευθύνει εκεί και το αντίστοιχο τμήμα.

Ρωτήσαμε με προσδοκία ότι οι πληροφορίες που θα αποκτήσουμε, θα είναι χρήσιμες και για σας.

Ποια είναι η ιδανική ηλικία να ξεκινήσουν τα παιδιά με μουσική μόρφωση ή εκπαίδευση;

Ζούζκα: Τι εννοείς όταν λες μουσική εκπαίδευση ή μόρφωση; Η μουσική επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο ήδη στη μήτρα. Το παιδί στην κοιλιά της μαμάς συλλαμβάνει ήχους, άρα και τη μουσική πολύ έντονα μάλιστα. Μετά από τη γέννησή τους αναγνωρίζουν τα νεογνά όχι μόνο τις γνωστές φωνές αλλά επίσης τις μελωδίες, τα τραγούδια, τους ρυθμούς που ακούσανε πριν. Θυμούνται τι τους ηρεμούσε και τι τους αναστάτωνε. Η μουσική λειτουργεί εξαιρετικά ευεργετικά όταν η μητέρα τραγουδάει όταν είναι έγκυος και συνεχίζει όταν γεννιέται το παιδάκι. Άρα η αυθόρμητη ανάπτυξη των μουσικών ικανοτήτων ξεκινάει πριν ο άνθρωπος γεννηθεί. Τα παιδιά «ρουφάνε» ήχους και μουσική από το περιβάλλον τους – τα τραγούδια των γωνιών, αν παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, τη μουσική που ακούνε στο σπίτι, αλλά ακόμα και τις φωνές, τη φασαρία.

Ίσως και αυτές πληροφορίες θα έπρεπε να πάρουν οι υποψήφιοι γονείς από το γιατρό τους…

Ζούζκα: Σε κάθε περίπτωση κυκλοφορεί μουσική ειδική για έγκυες μητέρες και εγώ προσωπικά έχω τις καλύτερες εμπειρίες.

Να μη ξεφύγουμε από την ερώτησή σας. Επίσης τα παιδιά πολύ νωρίς, ακόμα σαν μωρά, καταβάλουν προσπάθεια να δημιουργούν ήχους και να τους μελετάνε. Αντιγράφουν τη γλώσσα των μεγάλων και μετά ξεκινάει περίοδος εργασίας με την ίδια τους τη φωνή, με τις φωνητικές χορδές, με το στόμα αλλά ταυτόχρονα μελετάνε ήχους που μπορούν να δημιουργήσουν με βοήθεια των αντικειμένων γύρω τους – για αυτό τα μικρά παιδιά λατρεύουν να χτυπάνε με πράγματα .Τους αρέσει να κάνουν πειράματα με τους ήχους. Είναι υπέροχο να παρακολουθείς αυτές τις προσπάθειες. Είναι σημαντικό να δόσεις στα παιδιά χώρο και ελευθερία να το κάνουν, να τους δόσεις υλικό και ιδέες. Να πάρεις μια κούτα με διάφορα ρυθμικά όργανα ή με απλά πράγματα, με ότι βγάζει κάποιο ήχο, ας είναι και πλαστικό μπουκάλι με βοτσαλάκια, με ρύζι, διάφορα ξυλάκια, κουδουνάκια και να παίξεις μαζί τους, να τους μιλάς και να τους τραγουδάς και ταυτόχρονα να τους αφήνεις να βρίσκουν ελεύθερα τους ήχους που τους αρέσουν. Αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο. Επίσης είναι πολύ θετικό να τους λες ιστορίες, παραμύθια και να τα συνοδεύεις με ήχους. Φυσικά τέτοιες δραστηριότητες δεν αναπτύσσουν μόνο τη μουσικότητα τους αλλά και άλλες πλευρές της προσωπικότητάς τους – τη φαντασία, τη δημιουργικότητα, με αυτό τον τρόπο επιταχύνεις την γενική τους ανάπτυξη. Έτσι το παιχνίδι γίνεται ταυτόχρονα μουσική εκπαίδευση αλλά και μουσικοθεραπεία.

Πολλές φορές δεν ξέρουμε πώς να παίζουμε με μικρά μωρά ή με παιδιά ενός δύο ετών και ίσως υπάρχουν τόσα πολλά παιχνίδια σημαντικά για εκείνα, αλλά και για μας…

Ζούζκα: Σωστά. Αν μη τι άλλο το παιχνίδι σε φέρνει κοντά στα παιδιά. Άλλωστε και το μπλογκ σας στην ίδια φιλοσοφία πορεύεται. Στο παιχνίδι μαθαίνεις και εσύ σαν γονιός ότι πρέπει να υποστηρίξεις και ταυτόχρονα να δόσεις ελευθερία έκφρασης, επιλογής, πειράματος.

Λίγο αργότερα συνδέουν και αντιλαμβάνον τη μουσική με την κίνηση και μέσω της κίνησης. Είναι σημαντικό να βιώνεις τη μουσική μαζί τους. Πρέπει να τα αφήνουμε να χορεύουν ελεύθερα, χωρίς να τους λέμε πώς να κάνουν τα βήματα για να εκφράζουν τη μουσική έτσι πως τη νιώθουν. Αρά η μουσική ανάπτυξη ξεκινάει πολύ νωρίς και συνεχίζει αδιάκοπα.

Η πιο συγκεκριμένη συστηματική δουλειά με τα παιδιά, π.χ. με μουσικό όργανο, με δάσκαλο, δουλειά η οποία μπορεί να έχει συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, είναι καλό να ξεκινήσει νωρίς. Φτάνει να έχουν την ικανότητα να επικοινωνήσουν με το δάσκαλο και να αντιδρούν θετικά στις προσκλήσεις του. Απλώς, το παιδί πρέπει να έχει την ικανότητα να συγκεντρωθεί, να δεχτεί κάποιο θέμα και να το παρακολουθεί έστω και για πολύ λίγο. Όλα πρέπει (και υπογράμμισε το «πρέπει») σε μορφή παιχνιδιού – να πάρεις φλάουτο και να κάνετε πχ. τον αέρα πως σφυρίζει είναι καλό, να του λες πως θα τα μάθεις τη νότα «ντο» είναι βλακώδεις. Αποτέλεσμα δεν θα έχεις, ίσως θα κάνεις και ζημιά. Καλό είναι να μην καταλάβουν τα παιδιά πως πρόκειται για μάθημα. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δουλεύουν αποκλειστικά με παιδιά μέχρι τριών χρονών. Φυσικά κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά. Σημαντικό είναι να υπάρχει μουσική σο σπίτι, να τραγουδάμε και να παίζουμε, να ακούμε μουσική. Έτσι με μικρά βήματα μαθαίνει το παιδί να χαίρεται τη μουσική που δημιουργεί και αποκτά θετική σχέση με αυτήν. Έτσι προετοιμάζεται για αργότερα όταν θα ξεκινήσει συστηματική οργανωμένη μουσική μόρφωση.

Σήμερα οι μουσικοί εκπαιδευτικοί προτιμούν να ξεκινήσουν τα παιδιά με τη μουσική πριν πάνε στο σχολείο – δηλαδή όταν είναι τεσσάρων, πέντε ετών. Οι λόγοι είναι:

– η ακοή σε αυτές τις ηλικίες είναι εξαιρετικά ευαίσθητη κ’ ελαστική (αυτή ευαισθησία χάνεται αργότερα γύρω στα επτά),

– το ίδιο ισχύει και για τις κινητικές ικανότητες,

– σε αυτή την ηλικία τα παιδιά εύκολα δέχονται νέες προκλήσεις κ’ εύκολα αποκτούν καινούργιες ικανότητες.

Γιάρα: Όταν τα παιδιά ξεκινούν με τη μουσική νωρίς και σωστά, η μουσική θα γίνει φυσιολογικό κομμάτι της ζωής τους. Όταν ξεκινάνε μετά την εισαγωγή τους στη σχολική εκπαίδευση, τότε οι πλειοψηφία των μαθητών εκλαμβάνει τη μουσική σχολή σαν άλλη μια υποχρέωση.

Ζούζκα: Θέλω να συμπληρώσω κάτι για το παιχνίδι. Φυσικά όταν προσπαθείς να μάθεις τα παιδιά κάτι, πρέπει να υπάρχει στοιχειώδης τάξη και πειθαρχία για να μπορούν όλοι να συγκεντρωθούν να αποδώσουν. Εγώ ποτέ δεν λέω στα μικρά παιδιά: τώρα θα έχει ησυχία διότι τώρα δουλεύομε. Η έννοιας τη δουλειάς, της εργασίας δεν υπάρχει στο μυαλό τους κ’ έτσι δεν μπορούν να το κάνουν και να το θέλουν. Για να μπορέσω να ετοιμάσω μια μικρή συναυλία για τους γονείς τους λέω για παράδειγμα: παιδιά θα παίξουμε ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι ότι είμαστε μεγάλοι μουσικοί, θα παίζουμε παιχνίδι για συναυλία. Τους ρωτάω αν έχουν πάει στο θέατρο με τους γονείς τους, πως ήταν, τους δείχνω βίντεο, τους κατευθύνω να βρουν μόνοι τους πως πρέπει να συμπεριφερθούν. Μετά είναι πιο εύκολο να στήσεις όλη την παράσταση η οποία μπορεί να είναι τόσο περίπλοκη πόσο τα παιδιά κατάλαβαν «πως παίζεται το παιχνίδι».

Θα πρότεινες και στα παιδιά που δε δείχνουν ξεκάθαρο ταλέντο να πάνε στη μουσική σχολή ή είναι χασούρα χρόνου και νευρικής ισορροπίας όλων που συμμετάσχουν;

Ζούζκα: Δέκα φορές Ναι! Εύχομαι σ’ όλα τα παιδιά να έχουν τη δυνατότητα της μουσικής εξέλιξης και εκπαίδευσης. Η μουσική είναι πραγματική μαγεία! Με τη μουσική αναπτύσσεται όλη προσωπικότητα.

Διαβάσαμε κάπου πως τα παιδιά που ασχολούνται με τη μουσική είναι και καλύτεροι μαθητές.

Ζούζκα: Φυσικά. Έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα συγκέντρωσης, είναι πιο ανοιχτά στις νέες πληροφορίες και πολλά άλλα.

Με τη μουσική μπορείς να εκφράσεις τον εαυτό σου, μπορεί να λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στους ανθρώπους που αλλιώς δεν καταλαβαίνουν ένας τον άλλο. Η μουσική πάντα εμπλουτίζει τη ζωή. Δεν ξεχωρίσω παιδιά με ταλέντο και χωρίς ταλέντο. Φυσικά κάθε παιδί έχει άλλες δυνατότητες, ικανότητες ή προδιαγραφές αλλά είναι θέμα του εκπαιδευτικού πως θα εργαστεί μαζί τους, τι μεθόδους θα επιλέγει και θα επινοήσει, πως θέτει τους στόχους. Οπωσδήποτε συστήνω να πάνε όλα τα μικρά παιδιά στη μουσική σχολή. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βοηθήσουν σε όλα τα παιδιά που ενδιαφέρονται. Είμαι πολύ θετική σε αυτό το ζήτημα – πιστεύω αν το παιδί θέλει κ’ έχει όρεξη, αν έχει καλή επικοινωνία με το δάσκαλο (αυτό είναι μάλλον βασική προϋπόθεση), πάντα μπορεί να βρεθεί δρόμος. Ακριβώς σε αυτό το σημείο βρίσκω εγώ την ομορφιά της παιδαγωγικής δουλειάς. Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστή προσωπικότητα και τους βοηθάς να βρουν το δικό τους μοναδικό μονοπάτι, αυτό είναι σπουδαίο συναίσθημα.

Αν δεν μπορείς να γίνεις ποτέ ο σολίστ, αλλά η μουσική κάνει τη ζωή σου καλύτερη και σε κάνει ευτυχισμένη, είναι λίγο;

Γιάρα: Ο κάθε ένας έχει κάποια μουσικότητα μέσα του. Μπορεί να την αναπτύξει ή να την πνίξει. Συνήθως την πνίγουν οι άλλοι με λάθος μουσικές συμπεριφορές. Σημαντικό είναι να βρεθεί τρόπος, μέθοδος και βάθος μέχρι που μπορεί το κάθε παιδί να φτάσει. Πιστεύω πως στη μουσική εκπαίδευση ή μόρφωση δεν είναι σημαντικό το πότε ξεκινάς επίσημα ή πόσο ταλέντο έχεις αλλά η καθημερινή επαφή. Και, όταν το παιδί ξεκινάει με την οργανωμένη εκπαίδευση, τότε πρέπει να γίνεται τακτικά. Και όσο αφοράει το ταλέντο, και σένα δεν σου απαγορεύει κανείς να χορεύεις παρόλο που δεν είσαι σολίστ του Μπολσόϊ. Και σε μας στο κονσερβατόριο έχουμε με πολύ ή με λιγότερο ταλέντο. Δεν τους λέω ποτέ: έκανες λάθος, παίξε το αλλιώς διότι εγώ ξέρω και σαν καθηγητής σου μπορώ να το επιβάλω. Προσπαθώ να τους φέρω σε σημείο να καταλάβουν πως μουσική είναι πιο όμορφη όταν παίζεται σωστά, με σωστό ρυθμό, τόνους, φράσεις, μελωδία, πως μουσική είναι σαν τη γλώσσα που μιλάμε. Τους μαθαίνω να ακούνε και να διορθώνουν τους εαυτούς τους. Φαίνεται πως τα παιδιά που πηγαίνανε σε μουσικές σχολές από μικρή ηλικία και μάθανε τη μουσική όχι σαν προπαίδεια αλλά ακουστικά, αντιδρούν πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά.

Πρέπει να ξέρουν τα παιδιά να διαβάζουν για να ξεκινήσουν με κάποιο μουσικό όργανο;

Ζούζκα: Σου έχω απαντήσει ήδη. Όχι βέβαια. Τα παιδιά πρώτα ακούνε, μετά φτιάχνουν δικούς τους ήχους. Είναι σαν να έλεγες: θα σου διαβάζω παραμύθια μόλις θα μάθεις να διαβάζεις ο ίδιος.

Εμείς όταν τα παιδιά έρχονται στη μουσική σχολή τεσσάρων πέντε ετών ξεκινάμε από ήχους που συνδέονται με εικόνες – με ζωγραφιές, με παραμύθια, και με κίνηση. Έτσι αναπτύσσεται φαντασία και δημιουργικότητα του κάθε παιδιού κ’ εγώ σαν εκπαιδευτικός βλέπω τι τάση έχει το κάθε παιδί, σε τι αντιδράει πιο δημιουργικά, τι τον εκφράσει κτλ. Κάποιος βλέπει τη μουσική μέσω χρωμάτων, άλλος μέσω κίνησης… Αν κάποιος λέει πως τα παιδιά πρέπει να ξέρουν νότες να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, δεν θα συμφωνήσω μαζί του. Και στην ιστορία υπήρχανε μεγάλοι μουσικοί, συνήθως λαϊκοί, που παίζανε θαυμάσια και δεν ξέρανε ότι υπάρχει κάτι σαν νότες. Οι πρόγονοι μας επινόησαν τα μουσικά όργανα και πες ξέρανε νότες πριν δέκα χιλιάδες χρόνια;

…και τότε είχαν τουάχιστον φλογιέρες και κρουστά.

Τα δικά μου παιδιά στο σχολείο όμως ξέρουν και τις βασικές νότες μετά από ένα χρόνο και στην πλειοψηφία τους δεν ξέρουν να διαβάζουν. Για παράδειγμα: Η νότα Ντο είναι η Ντορότκα που μένει στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας. Πρώτα μαθαίνουμε τη φωνή της, μετά μαθαίνουμε τη πχ. Φανύνκα ή τον Μίρετσεκ και εξηγούμε, ακούμε γιατί εκείνοι μένουν πιο ψηλά από την Ντορότκα. Η νότα πρέπει να συνδεθεί με ήχο όχι με γράμμα.

Γιάρα: Σας το είπε κανείς αυτό; Όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο το μόνο που δείχνει είναι, πως δεν καταλαβαίνει τι θα πει μουσική, ότι δεν την καταλαβαίνει σαν κάτι το φυσιολογικό αλλά κάτι έντεχνο, φτιαχτό, μηχανικό.

Έχουν οι εκπαιδευτικοί που δουλεύουν με μικρά παιδιά κάποια ειδική μόρφωση;

Ζούζκα: Ναι, φυσικά κ’ έχουν. Πρώτα, στην Τσεχία για να διδάσκεις τη μουσική, δε φτάνει το κονσερβατόριο ή το πανεπιστήμιο για ερμηνευτές ή θεωρητικούς. Πρέπει να σπουδάζεις παιδαγωγική. Πχ. εγώ σπούδασα το κονσερβατόριο και στο πανεπιστήμιο πιάνο σαν όργανο και ταυτόχρονα μουσική παιδαγωγική με εξειδίκευση στη μουσικοθεραπεία και μουσική παιδαγωγική της πρώιμης σχολικής και προσχολικής ηλικίας. Αυτό φυσικά δε αρκεί για όλη τη ζωή. Πρόκειται για βάση. Μετά πας σε ειδικά σεμινάρια, συνέδρια, διαλέξεις και απαραίτητη φυσικά είναι η αυτομόρφωση.

Γιάρα: Εγώ διδάσκω ανθρώπους από 15 ετών και άνω, συνήθως ενήλικες. Με μικρά παιδιά δεν θα ήξερα τι να κάνω και ότι και να έκανα θα είχε τυχαία επιτυχία. Μπορεί θα έκανα ζημιά. Ότι είμαι καλός μουσικός δε σημαίνει πως είμαι καλός εκπαιδευτικός. Ειδικά στα μικρά παιδιά σωστά μορφωμένη δασκάλα του παιδικού σταθμού μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματική από κάποιο σολίστ.

Τι κάνεις με τα παιδιά στο σχολείο; Πως είναι το μάθημα σου;

Ζούζκα: Συνήθως δυο ώρες ανά 45 λεπτά με μικρό διάλλειμα στο ομαδικό που έχω 12 παιδιά στην τάξη. Όταν τα παιδιά αρχίζουν να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, τότε έρχονται μόνα τους στο μάθημα. Στην αρχή δυο φορές την εβδομάδα για 25 λεπτά. Έτσι έχουμε πιο συχνή επαφή με τους μαθητές και δεν ασκούμε μεγάλη πίεση στη δυνατότητά τους να συγκεντρωθούν. Συν πάνε στο ομαδικό. Αυτό που πάντα σκέφτομαι είναι να μοιράσω το μάθημα για δεκάλεπτα – δεκαπεντάπλεπτα που χρειάζεται συγκέντρωση και μετά ακολουθούν δέκα λεπτά με κάτι που τους χαλαρώνει. Η συγκέντρωση πρέπει να μοιραστεί σε όλο το μάθημα. Δεν μπορείς να τα ξεκάνεις τα πρώτα είκοσι λεπτά. Μετά θα υποφέρετε όλοι. Καθόμαστε στα θρανία, στον κύκλο, στο πάτωμα, γύρω από το πιάνο, χορεύουμε, κάνουμε γυμναστική, ζωγραφίζουμε. Η τάξη μας είναι ειδικά διαμορφωμένη αλλά έχουμε δυνατότητα να χρησιμοποιούμε και άλλους χώρους του σχολείου. Μερικές φορές πάμε στην αίθουσα συναυλιών, στην αυλή ή στη σκάλα. Τα παιδιά παίζουν με διάφορα εύκολα μουσικά και ρυθμικά όργανα, τραγουδούν, παίζουν παλαμάκια, χορεύουν… Πάντα γίνεται ανάμιξη όλων των μουσικών δραστηριοτήτων: ακοή, όργανα, ρυθμός, κίνηση, τραγούδι. Το κάθε μάθημα προδιαγράφει το επόμενο το οποίο οργανικά ακολουθεί το προηγούμενο. Πάντα έχω στόχους που θα φτάσω στο κάθε μάθημα, στο κάθε μισό χρόνο, και στο τέλος της χρονιάς. Αν κάτι δεν καταφέρνουν τα παιδιά, πάντα πρώτα μελετάω που πιθανώς έκανα εγώ λάθος και δεν απόδωσα.

Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να καταλάβουν πως κυλάει ο χρόνος. Το μάθημα δεν πρέπει να είναι αργό, πρέπει να έχει αλλαγές και ρυθμό, πρέπει να κυλάει. Επίσης στο κάθε μάθημα πρέπει ο εκπαιδευτικός να αντιδράει στη διάθεση του μαθητή και να έχει τις εναλλακτικές λύσεις και την ικανότητα να βρει κάτι στην περίπτωση ότι το παιδί δεν ανταποκρίνεται ή η μέθοδος του δεν λειτούργησε όπως ήθελε.

Στη δική μας σχολή έχουν τα παιδιά τη δυνατότητα να πάνε ταυτόχρονα στη μουσική τάξη και στην εικαστική, συνήθως πάνε και στα δύο. Πολύ συχνά συνεννοούμαστε με τους συνάδελφους εικαστικούς κ’ εκείνοι κάνουν αναφορές σε αυτά μου μαθαίναμε στη μουσική και ανάποδα.

Έχεις δίκιο, ένας αποτελεσματικός εκπαιδευτικός πρέπει να είναι ειδικός. Είναι μεγάλη ευθύνη και δεν είναι εύκολο να διδάσκεις άλλους. Πόση ώρα σου παίρνει να προετοιμάζεις ένα μάθημα;

Γιάρα: Στη Ζούζκα; Όλη τη ζωή…

Ζούζκα: Χα, χα, χα… Αυτό είναι πολύ σχετικό. Όσο αυξάνονται εμπειρίες, τόσο πιο εύκολα προετοιμάζεσαι, αλλά ταυτόχρονα σου έρχονται και νέες ιδέες που θέλεις να εφαρμόσεις. Πότε δεν πάω στο μάθημα απροετοίμαστη με αυτοπεποίθηση πως θα το μπαλώσω κάπως, κ’ ειδικά στα πολύ μικρά παιδιά. Είναι πολύ απογοητευτικό για αυτά όταν το μάθημα είναι όπως λέμε «μάπα». Έχουν τόση όρεξη να μαθαίνουν που δεν μπορείς να μείνεις πίσω. Δεν θέλω να τους πάρω το ενθουσιασμό να μαθαίνουν και να δοκιμάζουν τις ικανότητές τους. Προτιμώ να μην κοιμηθώ τη νύχτα, να καταρρεύσω μετά το μάθημα, αλλά τα παιδιά δεν θα τα απογοητεύσω.

Ευχαριστούμε για το χρόνο σου. Αν οι αναγνώστες του μπλογκ μας θα έχουν κάποια ερωτήματα, μπορούμε να σου τα στείλουμε;

Ζούζκα: Βεβαίως. Αλλά να μην αρκεστούν με τις απαντήσεις μου. Να ψάχνουν και αλλού. Δεν είμαι παντογνώστης.

 

Πηγῆ: http://mamampampaelate.blogspot.com

 

Read More
Share: