Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
Σεβαστουπόλεως 113, ΤΚ 11526
Αθήνα – τηλ 210-3839770, fax 210-3839753

www.isathens.gr 

Αθήνα, 5/6/2012

                                                                                                                                                                                                                                                                          ΑΠ 30566

 

 

 

 

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΤΟΥ Ι.Σ.Α. ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΝΟΨΕΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 17ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ

 

 

 

Αξιότιμοι Κύριες-Κύριοι,

Δυστυχώς για τον Ελληνικό Λαό η τραγωδία που βιώνουμε στο χώρο της Υγείας, έρχεται να δικαιώσει τους αγώνες του ιατρικού κόσμου που η κορύφωσή τους άρχισε και συνεχίζεται με την 10-ήμερη κατάληψη του ΥΥΚΑ και το συλλαλητήριο που ακολούθησε στη Πλατεία Συντάγματος τον Φλεβάρη του 2011, με πρωτοπόρο τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών.

Δώσαμε μάχη ενάντια στο Πολυνομοσχέδιο Σκούπα «Διαρθρωτικές Αλλαγές στο Σύστημα Υγείας» και προειδοποιούσαμε ότι ο επιχειρούμενος ψευδεπίγραφος «εκσυγχρονισμός», θα αποτύχει παταγωδώς, θα μείνει στα χαρτιά, γιατί στηρίζεται αποκλειστικά σε λογιστικά και εισπρακτικά κριτήρια, αλλά τα σπασμένα στο τέλος θα έχει πληρώσει για μία ακόμη φορά ο Έλληνας πολίτης και επιβεβαιωθήκαμε.

 Καλέσαμε τότε τους Έλληνες Βουλευτές και όλα τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου να μη συμπράξουν στο έγκλημα της ποιοτικής και ποσοτικής υποβάθμισης της υγείας του Λαού.

Η τότε Ηγεσία του ΥΥΚΑ προκλητικά αγνόησε τον ιατρικό κόσμο και αντί διαλόγου εξαπολύθηκαν καντάρια λάσπης εναντίον του.

Από τις αρχές του 2012 εναγωνίως ο Ι.Σ.Α. με Δελτία Τύπου (4-1-2012 και 24-1-2012) ζητούσε: «Να ανασταλεί η λειτουργία του θνησιγενούς και επικίνδυνου ΕΟΠΥΥ» και διερωτάτο «Πότε θα σταματήσει το «Μακελειό» στο χώρο της Υγείας;».

Ενημέρωσε έγκαιρα τους Αρχηγούς όλων τον κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου και προέβη σε  παραστάσεις διαμαρτυρίας προς το ΥΥΚΑ, το Υπουργείο Εργασίας και τη διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, πλην όμως ο αφερέγγυος και αναξιόπιστος κ. Λοβέρδος, συνέχισε ακάθεκτος το «θεάρεστο» έργο της ισοπέδωσης του χώρου της υγείας.

Είναι γνωστός ο τραγέλαφος που ακολούθησε την έναρξη του ανέτοιμου ΕΟΠΥΥ, με συνεχείς αναβολές και κατάρρευση του πρόχειρου συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, με παρεμβάσεις στο σύστημα από hackersκαι η απίστευτη ταλαιπωρία ασθενών και γιατρών που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Φτάσαμε στον Ιούνιο από αναβολή σε αναβολή και ο παραπαίων ΕΟΠΥΥ αδυνατεί να υλοποιήσει τις προγραμματισμένες συμβάσεις με 5000 ιατρούς. Αδυνατεί να ανταποκριθεί σε όλο το φάσμα των υποχρεώσεών του, με τα Ασφαλιστικά Ταμεία σε δεινή οικονομική θέση λόγω αύξησης της ανεργίας και του κουρέματος, ενώ η προβλεπόμενη αρχικά από τον προϋπολογισμό επιχορήγηση του 0,6%, άλλαξε στο 0,4% και επιβάλλεται άμεσα να αποκατασταθεί τουλάχιστον στο πρότερο επίπεδο.

 

·        Τώρα που ο θνησιγενής ΕΟΠΥΥ πνέει τα λοίσθια.

 

·        Τα Δημόσια Νοσοκομεία βρίσκονται σε διάλυση, ελλείψει φαρμάκων, αναλωσίμων κ.α.

 

·        Με τους καρκινοπαθείς να παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα.

 

·        Τους Έλληνες ασφαλισμένους να πληρώνουν από τις χαρατσωμένες τσέπες τους τα φάρμακα.

 

·        Με τις ελλείψεις σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό να είναι τεράστιες.

 

·        Τους Νοσοκομειακούς Γιατρούς με αποδεκατισμένες αμοιβές, να μάχονται να κρατήσουν στη ζωή το διαλυμένο μετά τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων Εθνικό Σύστημα Υγείας.

 

·        Εισπράξαμε στον υπερθετικό βαθμό την προχειρότητα με τις αλλεπάλληλες αλλαγές στην καθιέρωση των Κ.Ε.Ν. (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλεια)

 

·        Τα Αγροτικά Ιατρεία σε κατάρρευση χωρίς φάρμακα και αναλώσιμα.

 

·        Τους φαρμακοποιούς και τις φαρμακευτικές εταιρείες να έχουν κηρύξει εμπάργκο.

 

·        Τους Ελεύθερους Επαγγελματίες Ιατρούς να τελούν σε οικονομική ομηρία με απλήρωτα τα δεδουλευμένα τους για 2 και 3 χρόνια και μόνο τον ΟΠΑΔ να τους χρωστά 350 εκ. ευρώ, την κυβέρνηση να αρνείται τον συμψηφισμό των χρεών του Δημοσίου προς αυτούς, με τις απαιτήσεις τους.

 

·        Την ανεργία να οδηγεί σε κύμα μετανάστευσης τους Έλληνες γιατρούς και όχι μόνον, γυρίζοντάς μας στην δεκαετία του ’60.

 

Στη κρίσιμη αυτή συγκυρία ασθμαίνοντες καλούμεθα με ασπιρίνες να δώσουμε φιλί ζωής, με το χώρο της Υγείας να βρίσκεται στην εντατική.

Οι υπεύθυνοι της ισοπέδωσης της Υγείας του Ελληνικού Λαού, που είχαν τις τύχες του ΥΥΚΑ την τελευταία διετία , με περισσό θράσος προσπαθούν να αποσείσουν τις τεράστιες ευθύνες τους για το χάλι που οδήγησαν την υγεία.

Γνωρίζει όλος ο Ελληνικός Λαός ότι το μόνο που κατάφεραν, ήταν η συνεχής μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης των Ελλήνων Πολιτών και η μετάλλαξη του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σε Υπουργείο Υγειοκτονίας και Κοινωνικής Αναλγησίας.

Εν έτει 2012 μας κατάντησαν οικονομικά πειραματόζωα και πρωταθλητές στις αυτοκτονίες, στους άνεργους, στους άστεγους, στους ανασφάλιστους, στις ουρές των συσσιτίων, στην ανέχεια και την φτώχεια.

Απευθυνόμεθα εν όψει εκλογών της 17ης Ιουνίου, σε όλα τα κόμματα που διεκδικούν την είσοδό τους στην Ελληνική Βουλή και εκτιμούμε ως σημαντική την ευαισθητοποίηση και κινητοποίησή τους γύρω από το πρόβλημα του φαρμάκου που έχει προκύψει και του επιθανάτιου ρόγχου του ΕΟΠΥΥ, αλλά τους πληροφορούμε ότι αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Υπενθυμίζουμε ότι το μόνο που απέμεινε πλέον στον Ελληνικό Λαό είναι η Υγεία του, για να μπορέσει να ανέβει το Γολγοθά που του επιφύλαξε η διαχρονική ανικανότητα των Κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης.

Τους καλούμε να πάρουν συγκεκριμένη και ξεκάθαρη θέση πάνω σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα και μη επιδεχόμενα αναβολής επείγοντα προβλήματα, που ταλανίζουν τον ευαίσθητο χώρο της Υγείας.

Η κοινωνική υπόθεση της Υγείας υπερβαίνει κατά πολύ ιδεολογίες και κόμματα και αποτελεί Εθνική Υπόθεση, που δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εργαλείο κομματικής εκμετάλλευσης και συνθηματολόγησης, όπως από πολλές πλευρές συνέβη μέχρι σήμερα.

Απαιτείται εθνική συνεννόηση και συναίνεση, με δεδομένο ότι ο ευαίσθητος χώρος της Υγείας δεν προσφέρεται για πειραματισμούς, όπως επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα.

Σε αυτή την κατεύθυνση ο Ι.Σ.Α. και ο ιατρικός κόσμος θα είναι πρωτεργάτες.

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                     Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

                                                                                        Γ. ΠΑΤΟΥΛΗΣ                                                                   ΕΥΣΤ. ΤΣΟΥΚΑΛΟΣ

 


Μάριος Ανδρέου

 

Πηγή: http://paidiatros.gr

Read More

Ο Θεός Αγαπάει Το Χαβιάρι

Υπόθεση:

Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι είναι η συγκλονιστική ιστορία του Ιωάννη Βαρβάκη, ο οποίος από πειρατής του Αιγαίου Πελάγους, φτάνει στην Αυλή της Μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας, απλώνεται στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας και καταλήγει στην διχασμένη από εμφύλιες διαμάχες Ελλάδα, κατά την επανάσταση του 1821. Κατά την παραμονή του στην Ρωσία, εξελίσσεται σε ζάμπλουτο εξαγωγέα χαβιαριού. Η υπέρμετρη φιλοδοξία του τον φέρνει αντιμέτωπο με απανωτές συμφορές, μέχρι που αποφασίζει να χαρίσει όλη του την περιουσία και στο τέλος τον ίδιο του τον εαυτό στο όνομα της αγάπης.

Πρωταγωνιστούν

Sebastian Koch, John Cleese, Catherine Deneuve, Juan Diego Botto, Evgeny Stychkin, Olga Sutulova, Λάκης Λαζόπουλος, Άκης Σακελλαρίου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Γιάννης Βούρος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γιώργος Χαραλαμπίδης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Παύλος Κοντογιαννίδης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Τάσος Νούσιας, Μάνος Τσαγκαράκης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο/Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής
Παραγωγή: Ελένη Σμαραγδή, Fedor Popov
Φωτογραφία: Άρις Σταύρου
Μοντάζ: Γιώργος Διδυμιώτης
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Νίκος Πετρόπουλος 
Κοστούμια: Lala Huete 
Εταιρείες Παραγωγής: Alexandros Film
Τοποθεσία Γυρισμάτων: Ελλάδα (Πύλος, Αίγινα, Κρήτη, Ψαρά), Ρωσία (Αγία Πετρούπολη, Αστραχάν)
Διανομή: Feelgood Entertainment, Sony Pictures Home Entertainment Hellas
Έτος Παραγωγής: 2012
Είδος: Βιογραφική, Δραματική, Περιπέτεια 
Διάρκεια: 101′
Εικόνα: Έγχρωμη HD
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Γερμανία
Γλώσσα: Αγγλικά, Ελληνικά, Ρωσικά, Γαλλικά

 

Πηγή: http://www.myfilm.gr

 

Δείτε το trailer

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=yvtAIbfGdew[/youtube]


Read More

Γιατί οι μουσικοί μας κάνουν να δακρύζουμε και οι υπολογιστές δεν μας κάνουν (να δακρύζουμε).

Σύμφωνα με μία καινούργια μελέτη στην οποία ηγήθηκε το Πανεπιστήμιο του Sussex και δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό PLoS ONE, η μουσική απαλύνει τα πάθη πολύ πιο αποτελεσματικά, αν παίζεται από μουσικούς και όχι από τους έξυπνους υπολογιστές.

Oι νευροεπιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, εξέτασαν την αντίδραση του εγκεφάλου σε σονάτες για πιάνο που παίχτηκαν από πιανίστα και από υπολογιστή και διαπίστωσαν, ότι ενώ η ηλεκτρονική μουσική προκάλεσε συναισθηματική αντίδραση -ιδιαίτερα σε απρόβλεπτες αλλαγές της μελωδίας-, η συναισθηματική αντίδραση που προκλήθηκε ήταν πολύ μεγαλύτερη όταν το ίδιο κομμάτι παιζόταν από ένα επαγγελματία πιανίστα.

Ο Dr Stefan Koelsch, επικεφαλής Ερευνητής – Ψυχολόγος του ερευνητικού προγράμματος, που τo έφερε σε πέρας με συναδέλφους του από το ινστιτούτο Max Plank της Λειψίας, έπαιξε αποσπάσματα από κλασσικές σονάτες σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και κατέγραψε ηλεκτρικές αντιδράσεις του εγκεφάλου και αντιδράσεις αγωγιμότητας του δέρματος (που ποικίλουν ανάλογα με την παραγωγή ιδρώτα, σαν αποτέλεσμα των συναισθηματικών αποκρίσεων).

Παρά το γεγονός ότι αυτοί που συμμετείχαν στο πείραμα δεν έπαιζαν μουσικά όργανα και θεωρούσαν τους εαυτούς τους άμουσους, οι εγκέφαλοί τους έδειξαν σαφή ηλεκτρική δραστηριότητα, αντιδρώντας στις μουσικές αλλαγές (απροσδόκητες συγχορδίες και αλλαγές στο τονικό “κλειδί”). Αυτή η δραστηριότητα έδειξε πως ο εγκέφαλός τους καταλάβαινε τη “μουσική γραμματική”. Όταν όμως οι ίδιες σονάτες παιζόταν από μουσικούς, αυτή η δραστηριότητα εμφανιζόταν πιό ενισχυμένη.

Ο Dr Koelsch δήλωσε πως “Ήταν ενδιαφέρον! Οι συναισθηματικές αντιδράσεις στις απροσδόκητες συγχορδίες, ήταν δυνατότερες όταν αυτές παιζόταν εκφραστικά. Αυτό μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι μουσικοί ενισχύουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένες συγχορδίες, κατά τη διάρκεια των εκτελέσεών τους και μας δείχνει επίσης το πως οι εγκέφαλοί μας αντιδρούν σε εκτελέσεις από διαφορετικούς μουσικούς“.

Η μελέτη αποκάλυψε επίσης, ότι ο εγκέφαλος ήταν πιθανότερο να αναζητήσει μουσικό νόημα όταν η μουσική παιζόταν από πιανίστα.

Είναι κάτι παρόμοιο με την ανταπόκριση του εγκεφάλου που παρατηρούμε στη γλώσσα όταν επεξεργάζεται το νόημα των λέξεων“, λέει ο Dr Koelsch. “Τα αποτελέσματά μας, μας δείχνουν πως οι μουσικοί κυριολεκτικά μας λένε κάτι, όταν παίζουν. Οι εγκεφαλικές αντιδράσεις, δείχνουν πως όταν παίζει ένας πιανίστας ένα κομμάτι με συναισθηματική έκφραση, το κομμάτι αυτό γίνεται κυριολεκτικά αντιληπτό από τους ακροατές, σα να περιέχει κάποιο νόημα, ακόμα και αν αυτοί (οι ακροατές) δεν έχουν καμία προηγούμενη μουσική καλλιέργεια“.

Για πληροφορίες σχετικά με τον Dr Stefan Koelsch, επισκεφθήτε: http://www.sussex.ac.uk/psychology/profile198964.html.

Για πληροφορίες σχετικά με το Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences, επισκεφθήτε: http://www.cbs.mpg.de.

Δημοσιευμένο άρθρο: http://www.plosone.org/doi/pone.0002631.

Για τον τύπο αποκλειστικά:  http://www.plos.org/press/pone-03-07-koelsch.pdf

 

Πηγἠ: http://averoph.wordpress.com

 

Ακούστε αυτό:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=4Tr0otuiQuU&feature=related[/youtube]

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=nGdFHJXciAQ[/youtube]

Read More

Τα ατυχήματα στα παιδιά

Γεώργιος Κεχαγιάς,
Επιμελητής Παιδίατρος Ευρωκλινικής Παίδων

 

Τα ατυχήματα στην παιδική ηλικία αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου και σε μεγάλο βαθμό μπορούν να προληφθούν.


Για τα παιδιά αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου 50 %, με δεύτερη τα νεοπλάσματα και τρίτη τις συγγενείς διαμαρτίες. 
Στα κάτω των 5 ετών, τα ατυχήματα στο σπίτι και τον περιβάλλοντα χώρο υπερβαίνουν το 60 % του συνόλου. Η σύγχρονη επιδημία της εποχής μας, αποτελεί οξύ υγειονομικό πρόβλημα με κόστος ζωές, αναπηρίες και οικονομική αιμορραγία, με αυξημένη ευπάθεια στα παιδιά. Τα τροχαία, για τα παιδιά και εφήβους αποτελούν την 1η αιτία θανάτου από ατύχημα και ακολουθούν ειδικά για τα κάτω των 5 ετών, τα εγκαύματα και ο πνιγμός. Οι δηλητηριάσεις αφορούν το 85 % των οικιακών ατυχημάτων αλλά είναι σπάνια θανατηφόρες.

Σήμερα ο προγραμματισμός της πρόληψης τους αποτελεί την πρώτιστη φροντίδα των υπηρεσιών δημόσιας υγείας με αντικείμενο τη μελέτη των αιτίων, της επιδημιολογίας της αντιμετώπισης και της πρόληψης και στόχο τη λειτουργία ειδικών κέντρων (δηλητηριάσεων, τραυματολογικά, εγκαυμάτων κλπ ) για το συντονισμό της αντιμετώπισης του θύματος από ειδική ομάδα. Ο όρος ατύχημα αφορά σε κάθε γεγονός που ανεξάρτητα από την ανθρώπινη θέληση, προκαλείται από εξωτερική αιτία που ταχύτατα οδηγεί σε σωματική ή διανοητική βλάβη. Το ατύχημα, δηλ. η έλλειψη τύχης σε ένα απρόβλεπτο συμβάν δεν ισχύει στην πραγματικότητα: μελέτες αποδεικνύουν ότι μόνο το 5% των ατυχημάτων δεν μπορεί να προβλεφθεί. Συνήθως οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος, αμέλεια, περιφρόνηση του κινδύνου, αφέλεια , άγνοια, απερισκεψία.  
Τα παιδιά είναι ευπαθή στα ατυχήματα λόγω της σωματικής ανωριμότητάς τους, της έμφυτης περιέργειας και τάσης για εξερεύνηση που έχουν, της άγνοιας του κινδύνου και της έλλειψης πείρας, του μειονεκτικού συντονισμού των κινήσεών τους, της έλξης που ασκεί πάνω τους η περιπέτεια. Στα βρέφη συχνότερες είναι οι πτώσεις και ακολουθούν η ασφυξία από εισρόφηση ξένου σώματος, οι δηλητηριάσεις και τα εγκαύματα. Στην προσχολική ηλικία, τις πτώσεις, ακολουθούν οι πνιγμοί, δηλητηριάσεις και εγκαύματα. Στη σχολική ηλικία τα τροχαία είναι τα συχνότερα και κατόπιν ο πνιγμός και τα εγκαύματα, ενώ μειώνονται οι δηλητηριάσεις. Οι έφηβοι κινδυνεύουν κυρίως από τροχαία, από ατυχήματα σε αθλητικές δραστηριότητες, πνιγμό, εγκαύματα, ατυχήματα από χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών και απόπειρες αυτοκτονίας.
Πάνω από τα μισά ατυχήματα συμβαίνουν παρουσία κάποιου ενήλικα, σε ακατάλληλο φυσικό περιβάλλον, συχνότερα στο σπίτι (κουζίνα). Ο κόσμος μας είναι κόσμος ενηλίκων με προδιαγραφές που αφήνουν το παιδί και την ασφάλειά του απέξω. Τα οικιακά ατυχήματα αφορούν σε πτώσεις κυρίως, με πιο συχνή την κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Συχνή είναι και η εισρόφηση ξένων σωμάτων πχ ξηροί καρποί, τμήματα παιχνιδιών από την ηλικία των 6 μηνών και άνω. Τα ατυχήματα από πνιγμό είναι 5 φορές συχνότερα στα παιδιά 2-4 ετών, απ’ ότι στον 1ο χρόνο της ζωής τους. Τα εγκαύματα είναι τα συχνότερα και σοβαρότερα ατυχήματα στο σπίτι μέχρι την ηλικία των 5 ετών κυρίως στην κουζίνα από θερμά υγρά και συχνότερα στα αγόρια που ζουν σε διαμερίσματα. Οι δηλητηριάσεις αφορούν συχνότερα σε λήψη φαρμάκων και ακολουθούν η λήψη τσιγάρων και ειδών οικιακής χρήσης. Τέλος, έχουμε τα ατυχήματα λόγω χρήσης εργαλείων (μαχαίρια, ψαλίδια, τρυπάνια, όπλα). Τα μέτρα πρόληψης εκτός από την ενημέρωση μέσω των ΜΜΕ, απαιτούν ενίσχυση των Κέντρων Δηλητηριάσεων και βελτίωση των προδιαγραφών ασφαλείας για τα παιδικά παιχνίδια και τις συσκευασίες φαρμάκων. 

Τα ατυχήματα κατά τη διάρκεια αθλήματος και ψυχαγωγίας (πχ κολύμβηση, ιππασία, σκι, ή σε παιδική χαρά) απαιτούν την ενίσχυση της ασφάλειας των παιδοτόπων, τη χρήση σωσίβιου κατά την κολύμβηση και τη διαρκή επιτήρηση των παιδιών. Τα τροχαία ατυχήματα έχουν τη διπλάσια συχνότητα εμφάνισης στη χώρα μας (4η αιτία θανάτου για τα Ελληνόπουλα), καθόσονμόνα στα μισά αυτοκίνητα τοποθετούνται τα ειδικά καθίσματα μεταφοράς παιδιών. Το 1/3 των νεκρών και τραυματιών από τροχαία είναι παιδιά. Τα ατυχήματα είναι συχνότερα κατά τα Σαββατοκύριακα, αργίες και νυκτερινές ώρες, ενώ ως επιβαρυντικοί παράγοντες αναφέρονται η χρήση αλκοόλ και η οδήγηση χωρίς περιορισμούς. Η σύγκρουση ενός αυτοκινήτου που κινείται με ταχύτητα 40 χλμ./ώρα προσομοιάζει με πτώση από τον 3ο όροφο οικοδομής. Αν τα παραπάνω συνδυαστούν με το οδικό δίκτυο της χώρας, το οποίο δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις ασφαλείας, δικαιολογείται η συχνότητα των τροχαίων. Το 30% των νεκρών από τροχαία είναι κυρίως παιδιά, αγόρια έως 4 ετών. Είναι βασικό να γνωρίζουν οι γονείς ότι μόνο τα παιδιά άνω των 12 ετών μπορούν να συμπεριφέρονται σαν πεζοί στους δρόμους. Τέλος, για τις ασφαλείς μετακινήσεις των παιδιών στα τροχοφόρα, τονίζεται ότι:
Τα παιδιά δεν πρέπει να ταξιδεύουν στο μπροστινό κάθισμα, στο πορτ-μπεμπέ ή στην αγκαλιά κάποιου ενήλικα, δεν πρέπει να κρατούν επικίνδυνα παιχνίδια, ενώ επιβάλλεται να βρίσκονται πάντοτε στο ειδικό κάθισμα ασφαλείας με την ειδική ζώνη στο μέσον του πίσω καθίσματος. Αν οι μετακινήσεις γίνονταν σύμφωνα με τη νομοθεσία θα είχαμε μείωση θανάτων κατά 93 %. Είναι εμφανές ότι η χρήση ζώνης-ειδικού καθίσματος, η αυστηρότερη αστυνόμευση-εφαρμογή του Κ.Ο.Κ και η καλύτερη εκπαίδευση των οδηγών, σε συνδυασμό με την σωστή συντήρηση των οχημάτων και την βελτίωση των οδικών δικτύων, αποτελεί την ορθότερη αντιμετώπιση του προβλήματος.
Τώρα που πλησιάζει η περίοδος των καλοκαιρινών διακοπών, τονίζεται ότι, ανεξάρτητα από τις κολυμβητικές ικανότητες των παιδιών, απαιτείται συνεχής και αυστηρή επίβλεψη κατά τη διάρκεια του μπάνιου, πάροδος 3 ωρών μετά από ένα πλήρες γεύμα και διαρκής ηλιοπροστασία. Είναι, επίσης, φανερό ότι καθίσταται πλέον αναγκαίο οι ενήλικες να εκπαιδεύονται στις βασικές αρχές καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και τα παιδιά να μάθουν να χαίρονται χωρίς κίνδυνο αλλά και να σέβονται τη θάλασσα.


Οι ικανότητες των μικρών παιδιών μεταβάλλονται γρήγορα. Αυτό απαιτεί διαρκή έλεγχο των νέων δεδομένων που αφορούν την ασφάλειά τους. Η επιτήρηση πρέπει να είναι συνεχής, τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 4 ετών, φάρμακα, ξηροί καρποί και τσιγάρα πρέπει να είναι απροσπέλαστα στα παιδιά, οι πρίζες πρέπει να διαθέτουν ειδικά καλύμματα και στην κουζίνα να μην παραμένουν μόνα τους.
Η συμπεριφορά των ενηλίκων σε ότι αφορά στην ασφάλεια των παιδιών τους στο αυτοκίνητο αντανακλά την γενικότερη συμπεριφορά τους στην αντιμετώπιση των πολλαπλών κινδύνων που απειλούν τη ζωή τους. Η δημιουργία ενός ασφαλούς σπιτιού-περιβάλλοντος, απαιτεί την ύψιστη υποχρέωση των γονέων, οι οποίοι με τη δική τους συμπεριφορά και παράδειγμα, σε συνδυασμό με την κατάλληλη εκπαίδευση, προσφέρουν την καλύτερη δυνατή ανατροφή για τα παιδιά τους. Πρόληψη δεν σημαίνει υπερπροστασία που εμποδίζει την αυτοπεποίθηση και το αίσθημα ευθύνης των παιδιών αλλά επίβλεψη, διαρκή εκπαίδευση και ανεξαρτητοποίηση ανάλογα με την ηλικία και το χαρακτήρα του παιδιού. Κατά το κοινώς λεγόμενο, άλλωστε, καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις.

 

Πηγή: http://www.euroclinic.gr

Read More

ΣΟΚ! Αποκόπηκε το κρανίο από την σπονδυλική της στήλη

Η Rachel Bailey επέζησε ενός τρομακτικού τραυματισμού που υπέστη σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το Σεπτέμβριο του 2011 στο Cave Creek Road στο Phoenix των ΗΠΑ.

ΣΟΚ! Αποκόπηκε το κρανίο από την σπονδυλική της στήλη

Όπως αναφέρει το AZ Family η νεαρή γυναίκα υπέστη «εσωτερικό αποκεφαλισμό», που σημαίνει ότι το κρανίο της αποκόπηκε από τη σπονδυλική της στήλη!

Χάρη όμως στην έγκαιρη και σωτήρια επέμβαση της πυροσβεστικής η 23χρονη Rachel κατάφερε όχι μόνο να επιζήσει αλλά και να μην μείνει παράλυτη.

Μπορεί να μη θυμάται τι συνέβη στο ατύχημα και το επόμενο διάστημα, όμως μπόρεσε να μάθει από την αρχή να περπατά και να μιλά.

«Στις περισσότερες περιπτώσεις τέτοιου είδους τραυματισμοί είναι θανατηφόροι» είπε η Rachel και πρόσθεσε ότι πλέον βλέπει με άλλο μάτι τη ζωή και ότι δε θα άφηνε το ατύχημα να τη «νικήσει».

Ένα χρόνο μετά το τροχαίο η Rachel επισκέφτηκε τους ανθρώπους που της έσωσαν τη ζωή. Πήγε στο σταθμό της πυροσβεστικής για να συναντήσει τους «ήρωές της» όπως τους αποκαλεί.

«Αυτές οι στιγμές μας θυμίζουν ότι οι άνθρωποι που σώζουμε είναι ο γιος, η κόρη, ο πατέρας ή η μητέρα κάποιου» είπε ο αρχηγός της πυροσβεστικής Wayde Kline χαρακτηρίζοντας τη στιγμή που τη συνάντησαν ξανά ως «συναισθηματικά φορτισμένη».

 

Πηγή: http://www.newsbomb.gr

Read More

Συγκλονιστικά μηνύματα για τον 14χρονο Πάνο που «έφυγε» τόσο άδικα

“Αα ρε πανο..πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός… τι κι αν…. χρόνια πολλά..θα σε σκέφτομαι κάθε μέρα όταν ξυπνάω και κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ!” γράφει μια φίλη του στον Πάνο Τζαβάρα που χάθηκε τόσο άδικα και τόσο τραγικά σε τροχαίο στο Ρίο τον περασμένο Μάιο.

Συγκλονιστικά μηνύματα για τον 14χρονο Πάνο που «έφυγε» τόσο άδικα

Η σελίδα του στο Facebook είναι κυριολεκτικά βομβαρδισμένη από μηνύματα μικρών και μεγάλων που σήμερα δεν ξέχασαν ότι ο μικρός Πανούλης είχε τα γεννέθλιά του. Θα γινόταν 15 χρόνων και θα πήγαινε στην Τρίτη Γυμνασίου.

Στο σημείο όπου άφησε την τελευταία του πνοή οι φίλοι και συμμαθητές έχουν αφήσει λουλούδια, αλλά και ένα κομμάτι από την καρδιά τους.

Διαβάστε μερικά απο τα τρυφερά λόγια των φίλων του:

“paνουλη μου θα στο πω κ απο εδω..σαν σημερα θα γινοσουν 15.. σημερα γιορταζει ολη η πλαση που υπηρξες πανω στη γη κ στεναχωριεται ταυτοχρονα που εφυγες νωρις απο αυτην..ισως να μην ταιριαζες εδω..ενας αγγελος δν ανηκει σε ενα κοσμο ατελης γεματο εγκληματα κ αδικιες..θελω να σου πω οτι εδωσα στην μητερα σου το μετταλιο μου που βγηκα πρωτη στο πανελληνιο..στο ειχα υποσχεθει κ εσυ μου ειχες πει να στο αφιερωσω.! οποτε το εκανα,τωρα ειναι στο μαξιλαρι σου να κοιμασαι καθε μερα μαζι του..επισης ελπιζω να ακους καθε βραδυ που σου λεω καληνυχτα κ ονειρα γλυκα!..

τελος,εγραψα ενα ποιημα για σενα κ το εδωσα στην οικογενεια σου να το βαλει καπου να το διαβαζεις!ελπιζω να σαρεσει!μακαρι να μπορουσες να με ξαναπεισ μικρη οπως καθε φορα αυτην την μερα επειδη με περνας 6 μερες!η μερα σημερα ειναι τοσο φωτεινη κ λαμπερη,μονο λιγο ψυχαλησε και ελπιζω να ειναι τα δακρυα σου απο χαρα απο τις ευχεσ! χρονια πολλα αγορακι μου,ειμαστε κοντα σου να το θυμασαι!σαγαπαω κ δν θα παψω να στο λεω!”

“Χρονια πολλα?!..

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΤΑΝ!:|

Σ ΑΓΑΠΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ♥♥♥”

“ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ??? Μακάρι να μπορούσα να στο ευχηθώ !!!!! Έχουν περάσει 5 μήνες από τότε που έφυγες από κοντά μας , Αλλά είμαι σίγουρη ότι μας προσεχείς και θα συνεχίσεις να μας προσεχείς ,είσαι ένας πανέμορφος αγγελος που θα λάμπει για πάντα εκεί ψηλά !!!!!

Στο γράμμα που πήρες μαζί σου λέγαμε πολλά παρά πολλά αν το διαβασες θα κατάλαβες πόσο πολύ μας λείπεις και πόσο σε αγαπάμε κ ΌΤΙ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ.

Να θυμάσαι ότι οι καταστάσεις και τα πρόσωπα μπορεί να φύγουν ή να αλλάζουν , αλλά αυτό που μένει πάντα και πότε ΔΕΝ σβηνεται είναι ΟΙ ΑΝΑΜΝΉΣΕΙΣ !!!!!! 🙂 ♥

Σήμερα το βράδυ το αστέρι σου θα λάμπει σε όλο τον ουρανό και θα φωτίσει τις ψυχές μας !!!!!”

“σαν σημερα πριν απο 15 χρονια ηρ8ες στη ζωη.ισως σε αυτον τον κοσμο η ηλικια σου να σταματησε στα 14 χρονια μα εκει που εισαι τωρα ειμαι σιγουρη πως γιορταζεις τον 15ο χρονο σου.Εμεις ειμαστε χαρουμενοι σημερα σαν να ησουν εδω.Αλλωστε,οταν κλαιμε τα δακρυα δε μενουν,ε3ατμιζονται και φευγουν.Ετσι λοιπον και ο πονος με τον καιρο φευγει,”ε3ατμιζεται” και τη 8εση του παιρνει η ελπιδα πως αυτος που δεν ειναι διπλα μας(οπως το εννοουμε εμεις τουλαχιστον) ειναι καλα.Δυστυχως καμια φορα οταν αγαπαμε καποιον πρεπει να μα8ουμε να ζουμε χωρις αυτον.Για ολους 8α εισαι παντα εδω μην το 3εχνας αυτο.Σαν σημερα λοιπον γεννη8ηκες και εδωσες χαρα σε οσους ειχαν την τυχη να σε γνωρισουν για 14.5 ολοκληρα χρονια.Να προσεχεις αγγελε … ♥”

“σημερα γινεται 15 χρονων ο πιο λαμπερος αγγελος του κοσμου! χρονια σου πολλα πανο μου!:’) ελπιζω εκει στον παραδεισο να γιορτασεις τα γενεθλια σου οπως επιθυμεις!..προσεχε μας ολους απο εκει ψηλα αφου τωρα πια εισαι ο φυλακας αγγελος μας♥ μας λειπεις παρα πολυ ομως ξερουμε οτι μερικα χρονια θα τα ξαναπουμε..μεχρι τοτε θα ανυπομονω για την στιγμη εκεινη που θα σε εχωω στην αγκαλια μου!..μην ξεχνας οτι σε αγαπαμε παρα πολυ..κ οσοι σε γνωρισαμε μαθαμε πολλα απο σενα!..χρονια πολλα αγγελε μας♥ :’)”

“σου ευχομαι η ζωη σ να ειναι Παραδεισσενια…

τα ματια σ να φωτιζουν καθε σκοταδι…

κ μν σε νοιαζει για εμας…ακομα αντεχουμε …

βλεπουμε απο τα ματια της ψυχης σ…κ της λαμψης της…

Κ κατι αλλο…ενω δν σε ξερω…οταν ”εφυγες” σ ζητησα,,,

να προσεχεις τν αδερφουλα μ…ειναι πιο μικρη απο εσενα..

αλλα ειναι ενας αγγελος…οπως κ εσυ…

να την κρατας σφηχτα στην αγκαλια σου…φοβαται μονη της…

κ πες της…πως την αγαπαω…καλο παραδεισσο ψυχη μ! ♥”

“Αδερφέ μου ακόμα μια φορά θα σου πω πόσο πολύ σ’αγαπάω ♥ ♥ και θα σου ζητήσω να προσέχεις εκεί ψηλα! Σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια ο κόσμος είδε έναν πραγματικό άγγελο τόσο όμορφο που ακόμα και ο θεός τον ήθελε για παρέα του αποκλειτηκά…ελπίζω να είσαι ευτυχισμένος και να με βλέπεις και να γελάς όπως τότε!! Μου έχεις λείψει δεν μπορώ να το αρνηθώ αλλά αφού ξέρω ότι μια μέρα θα τα ξαναπούμε οι δυο μας δεν ανυσηχώ! Από εμένα έχεις όλη την καρδιά μου και την αγάπη για δώρο γιατί μόνο αυτά έχω να σου προσφέρω…πρόσεχε την οικογένεια σου πάνω από όλα και όσους αγαπάς!! Αναπαύσου εν ειρήνη αδερφέ μου ♥ ♥ ♥…”

“Αφού δεν είσαι εδώ.. Κ βιάστηκαν να σβήσουν τα κεράκια σου.. Θα ανάψουμε όλοι ένα κεράκι για σένα.. Να ξέρεις ότι η φλόγα σου είναι αναμμένη και φωτίζει και ζεσταίνει τις καρδιές μας.. Σ’αγαπάμε αγοράκι μου!”

Διαβάστε επίσης:

Συγκλονιστικό γράμμα του Ανδρέα Δούρου στον 14χρονο νεκρό εγγονό του

Με ένα σπαρακτικό κείμενο ο βιομήχανος Ανδρέας Δούρος από την Πάτρα αποχαιρετά τον 14χρονο εγγονό του Πάνο Τζαβάρα που σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.

Συγκλονιστικό γράμμα του Ανδρέα Δούρου στον 14χρονο νεκρό εγγονό του

Το τραγικό περιστατικό συνέβη όταν ο Πάνος επέστρεφε από το σχολείο μαζί με τον μικρότερο αδερφό του Ανδρέα και πήγαιναν σε κομμωτήριο της περιοχής.Αμφότεροι επέβαιναν στα ποδήλατά τους και μόλις είχαν διασχίσει τη γέφυρα κάτω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου του Ρίου.Τότε παρασύρθηκε από ένα τζιπ, με οδηγό μία γυναίκα, που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα ήταν ο 14χρονος να εκτοξευθεί πολλά μέτρα και να καταλήξει κάτω από τις ρόδες δύο αυτοκινήτων.

Ο μικρός «έφυγε» στις 19 Μαΐου μετά από πολυήμερη μάχη στην εντατική του Νοσοκομείου του Ρίου.

Ολόκληρη η επιστολή:

«Αγαπημένε μας,

Εδώ και είκοσι δύο μέρες η κάθε σκέψη μας αρχίζει με ένα «δεν».

Δεν θα ‘ρθει ο Πάνος μας, δεν θα μιλήσουμε, δεν θα παίξουμε, δεν θα γελάσουμε, δεν, δεν, δεν… Δεν υπάρχει πια, αλλά κυριαρχεί παντού γύρω μας: Στον νου μας, στις καρδιές μας, στα μάτια μας.

Αυτό μας το αγόρι, με το καθαρό βλέμμα, το ζεστό και γεμάτο φως γέλιο του.

Δεν υπάρχει πια ο αντράκος μας που είχε ωριμότητα και σοφία δυσανάλογα μεγαλύτερη από τα χρόνια του! Δεν υπάρχει πια αυτός ο σπάνιος συνδυασμός αποφασιστικότητας και ευαισθησίας μαζί.

Πάνο, αγαπημένε μας,

στη σύντομη αυτή ζωή σου διδαχτήκαμε πολλά από σένα. Από τη δύναμή σου και το πείσμα σου να μάχεσαι ακόμη και τότε που δεν είχες πιθανότητες νίκης. Αυτό το διαπιστώσαμε περίτρανα στις δεκαεπτά ολόκληρες μέρες που έδωσες τον άνισο αγώνα σου. Παρακολουθούσαμε έκπληκτοι τους αγώνες σου στα γήπεδα tennis, ενίοτε με μεγαλύτερους συναθλητές σου, με πόσο πάθος και αυτοπεποίθηση έπαιζες αλλά και με πόση αξιοπρέπεια δεχόσουν το όποιο αποτέλεσμα.

Παρακολουθούσαμε επίσης τις πρωτοβουλίες σου στο σχολειό, που ως πρόεδρος της τάξης μετέφερες διάφορα αιτήματα των συμμαθητών σου στους καθηγητές και όπως μας διαβεβαίωνε επαινώντας Σε η γυμνασιάρχης κυρία Αλεξανδρόπουλου, δυσκολευόταν να σε αντιμετωπίσει.

Γι’ αυτά σου τα χαρίσματα ήσουν αγαπητός στους καθηγητές σου, τους συμμαθητές σου, τους συναθλητές σου και σε όλους αυτούς που σε γνώρισαν από κοντά. Ομως, γλυκό μου αγόρι, εκείνο το μεσημέρι κοντά στον Αη Γιώργη στο Ρίο, κληρώθηκες, αγόρι μας, με έναν πολύ δύσκολο αντίπαλο! Εναν αντίπαλο που όπως απεδείχθη είχε με το μέρος του ΚΑΙ το θέλημα του Θεού ΚΑΙ της Παναγίας. Πώς ήταν δυνατό, λοιπόν, να τον κερδίσεις αυτόν τον αγώνα, λεβέντη μας;

Πώς ήταν δυνατό να σε βοηθήσει ο «πούκας» σου, που πάντα παίνευες για σπουδαίο και δυνατό;

Πώς ήταν δυνατό όλοι εμείς που σε λατρεύουμε να σε βοηθήσουμε να νικήσεις έναν τέτοιο αντίπαλο;

ΤΗΝ ΚΛΗΡΩΣΗ ΣΟΥ ΛΑΤΡΕΜΕΝΕ ΜΑΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΗΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ Η «ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΤΖΙΠ», ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΑ, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΑΙ -ΤΕΛΟΣ- ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ!

ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΥΝΟΔΕΥΟΤΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΑΜΑΡΤΩΛΕΣ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΜΑ, ΓΡΑΨΙΜΟ, ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ… ΑΛΙΜΟΝΟ!!!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ, ΑΓΟΡΙ ΜΑΣ!

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΣΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΕΝΑ ΛΥΣΣΑΛΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΕΚΠΛΗΚΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥΛΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΩΝ.

Μετά από αυτό, όλοι εμείς που σε λατρεύουμε αγαπημένε μας απολογούμεθα!

Και κυρίως ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ εγώ ο «πούκας» σου, που δεν μπόρεσα βλαστάρι μου να σε βοηθήσω ν’ αντιμετωπίσουμε μαζί αυτόν τον εφιαλτικό αντίπαλό σου, που σου επέβαλε ετσιθελικά η «κυρία με το τζιπ».

ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ Αστέρι μου, και συγχρόνως σου ζητώ ένα πολύ μεγάλο συγγνώμη, τόσο από σένα όσο και από τη μανούλα σου, τον πατεράκο σου και τον Αντρίκο μας, που στάθηκα ανίκανος να σε βοηθήσω στον μεγάλο αγώνα που έδωσες για δεκαεπτά ολόκληρες μέρες!

Εμείς όλοι, η οικογένειά σου, οι συμμαθητές σου, οι φίλοι σου, οι συμπαίκτες, όπως ο Πλάτωνας, ο Βασίλης, ο Αλέξης, ο Χάρης, ο Σπύρος, ο Στάθης, ο Πέτρος, ο Γιούργκεν, η Σοφία, η Αθηνά, η Λυδία, η Αγγελική και τ’ άλλα παιδιά, στους οποίους έδωσες -αλλά και που έλαβες- τόση αγάπη, θα απαλύνουμε τον πόνο μας, αντλώντας κουράγιο ο ένας από τον άλλον. Αντλώντας κουράγιο από σένα τον ίδιο, που είσαι και θα μείνεις για πάντα ζωντανός και γελαστός στον νου και στην καρδιά μας. Επίσης, αντλούμε κουράγιο από την απλόχερη αγάπη και συμπαράσταση τόσων πολλών ανθρώπων, από τους οποίους παρά πολλοί μάς είναι άγνωστοι και τους ευχαριστούμε ακόμη μια φορά για την αμέριστη στήριξή τους.

ΜΟΝΟ «Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΤΖΙΠ» ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΨΗΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΜΕΡΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΣΕ ΤΣΑΚΙΣΕ, ΑΓΟΡΙ ΜΑΣ.

ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΑΚΙ Ή ΚΑΝΕΝΑ ΓΑΤΑΚΙ…

Ας είναι ευλογημένη η οικογένειά της!

Θα ήθελα πολύ να διδαχτούμε, με αιτία εσένα λατρεμένε μας, πώς να δείχνουμε ο ένας στον άλλον την αγάπη και την αλληλεγγύη και σε άλλες στιγμές. Θα ήθελα πράγματι με αιτία εσένα, να γίνουμε πιο ευαίσθητοι απέναντι στα προβλήματα των συνανθρώπων μας. Ετσι, θα μπορούσαμε να σωθούμε έστω και την τελευταία στιγμή γιατί μας αναμένουν καιροί δύσκολοι.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΑΝ… ΑΝΤΡΑΚΟ ΜΟΥ!

Ο Πάνος μας ήταν ένα αγόρι με πολλές αξίες, βαθιά ευαίσθητος και γεμάτος συναίσθημα, πρωτίστως με τους ανθρώπους και δευτερευόντως με όλα ανεξαιρέτως τα ζώα ακόμα και τα φυτά!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν πριν σχεδόν ένα χρόνο, εγώ μαζί με τον αδερφούλη του τον Αντρίκο, που τον μάθαινα σκοποβολή, σκοτώσαμε με το αεροβόλο ένα πουλάκι. Μετά από λίγο κατέφθασε ο Πάνος στο σπίτι μας και όπως ήταν φυσικό, ο Αντρίκος τού διηγήθηκε το «ανδραγάθημά» μας δείχνοντας του το πουλί. Τι ήταν αυτό που είδα!!!

Γούρλωσε τα όμορφα μάτια του και με ύφος γεμάτο οργή μου είπε: «Ρε πούκα, είστε τρελοί;». Ανησύχησα – ταράχτηκα με την ευαισθησία του παιδιού μας και έσπευσα να δικαιολογηθώ ψεύτικα… «κατά λάθος Πάνο μου, δεν το θέλαμε…».

Επίσης, δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά που εισέπραττε όταν στα φανάρια ή όπου αλλού, προσφέραμε τον όβολό μας στους δεινοπαθούντες συνανθρώπους μας. Δεν σχολίαζε, πλην όμως έβλεπα στην έκφραση του προσώπου του, την τεράστια ικανοποίησή του και ενίοτε δεν παρέλειπε να μ’ επιβραβεύει με τον δικό του τρόπο, που δεν ήταν άλλος από ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο… που τα ‘λεγε όλα!

Διδαχτήκαμε όλοι από το αγόρι μας ότι ναι μεν πρέπει να υπερασπίζουμε τους εαυτούς μας, αλλά κυρίως να υπερασπίζουμε την ψυχή μας, να επιμένουμε να τη διατηρούμε μακριά από την επιρροή της δύναμης του πειρασμού και μακριά από κάθε μορφή χυδαιότητας.

Ο Πάνος μας ήταν ένα όμορφο και δυναμικό αγόρι με καθαρή σκέψη.

Πριν ενάμιση χρόνο περίπου άρχισα να μοιράζομαι ανάλαφρα μαζί του κάποιες ανησυχίες μου, όπως π.χ. για την είσοδό του στην εφηβεία και τους κινδύνους της, για τις μελλοντικές σπουδές του και αλλά θεματάκια. Τον έβρισκα τόσο ώριμο που δεν δίσταζα τελευταίως να του εμπιστεύομαι ακόμη και δικές μου επαγγελματικές ανησυχίες. Οι απαντήσεις του ήταν κοφτές, σταθερές και πάνω απ’ όλα καθησυχαστικές: «Κοίτα πούκα, σε κάνα χρόνο θα ξαναμιλήσουμε για τις σπουδές μου. Για τους κινδύνους της εφηβείας μου μην ανησυχείς!».

Οσο για τις επαγγελματικές μου ανησυχίες, με κεραυνοβόλησε κυριολεκτικά: «Φοβάσαι εσύ, ρε πούκα, που ‘φυγες από τη μάνα σου 11 χρονών ξυπόλητος και τα κατάφερες μια χαρά;».

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΑΣ!

Ηταν αυτός που πρόπερσι το καλοκαίρι μόλις δωδεκάμισι χρονών μού ζήτησε επιμόνως να επισκεφτούμε τη γενέτειρά μου, για την όποια του είχα διηγηθεί τόσα πολλά.

«Πούκα, θέλω να πάμε στο χωριό σου!» μου λέει, έτσι κι έγινε.

Ενα αυγουστιάτικο σαββατοκύριακο πήγαμε οι δυο μας στη Κοντοβάζαινα και αφού τον ξενάγησα σε όλο το χωριό, το βράδυ διανυκτερεύσαμε στο μοναστήρι της Αγ. Παρασκευής στη Βάχλια, όπου μονάζει η αδερφή μου Φιλοθέη. Και χάρηκε τόσο πολύ που γνώρισε και αυτή την ιδιαίτερη γιαγιά. Η δε Φιλοθέη, ακούγοντάς τον την Κυριακή το πρωί μετά την εκκλησία, να μιλά με ενθουσιασμό για τις ομορφιές του χωριού μας και κυρίως όταν διέκρινε ότι μιλούσε με έμφαση για τις πολλές και μεγάλες εκκλησιές του, άδραξε την ευκαιρία -όπως ήταν έξαλλου αναμενόμενο- να του κάνει μικρό κήρυγμα και συγκεκριμένα τον παρότρυνε να επιλέξει την επιστήμη της θεολογίας και όχι μόνο…!!!

Ο Πάνος μου άκουγε με στωικότητα αυτά που του ‘λεγε η γιαγιά Φιλοθέη.

Δεν παρέλειψε μάλιστα, ταξιδεύοντας για Πάτρα, να σχολιάσει μαζί μου τη σιγανή και βελούδινη φωνή της, καθώς και τη γαλήνια μορφή της.

Το εντυπωσίασαν τ’ αγόρι μας!

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΑΣ!

Πέρυσι, λοιπόν, στα μέσα του Αύγουστου, χτυπώντας με στον ωμό, μου λέει: «Πούκα, ποτέ θα πάμε στη Κοντοβάζαινα;».

Κρακ έκανε η καρδιά μου, αλλά απέκρυψα τεχνηέντως την ταραχή μου. Και δήθεν ψύχραιμος του λέω:

– «Γουστάρεις πολύ;».

– «Ναι!» μου απατάει κοφτά.

Και ξαναπήγαμε! Οι δυο μας πάλι.

Εκεί συναντήσαμε και συμφάγαμε με παιδιά που είχαν έρθει στο χωριό από την Πάτρα και κυρίως από την Αθήνα, και του άρεσε πολύ που γνώρισε παιδιά και εγγόνια ξενιτεμένων συγχωριανών μου.

Θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό που ιδιαίτερα με συγκλόνισε κατά την περσινή και τελευταία επίσκεψη με τον Λεβέντη μου στο χωριό μου.

Θυμάμαι, όταν κατόπιν δικής του έντονης επιθυμίας, επισκεφτήκαμε μία χαμοκέλα, μια ώρα περίπου έξω από το χωριό, εκεί που γεννήθηκα. Φτάσαμε οι δυο μας στη χαμοκέλα με την πεσμένη σκεπή και τον χορταριασμένο αυλόγυρό της. Κοιτάζοντας τ’ αγόρι μου λοξά, έβλεπα ζωγραφισμένη την έκπληξη στα μάτια του και στο πρόσωπό του. Εκείνη τη στιγμή αυθόρμητα γονάτισα και προσκύνησα.

Και όπως ήταν φυσικό, συγκινήθηκα και κοίταξα αλλού, να μη με δει το παιδί μου. Εκείνος, όμως, το αντελήφθη αμέσως και χτυπώντας με δυνατά στο στήθος με μάλωσε με μια φράση: «Τι κάνεις, ρε πούκα;». Αμέσως πήρα τα πάνω μου, τον καθησύχασα και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το χωριό.

Κατά τη διαδρομή, για να του γαληνέψω την καρδούλα του, άρχισα να του διηγούμαι ευχάριστες ιστοριούλες και κυρίως για το πόσο ευτυχισμένα αδελφάκια (7 τον αριθμό) ήμασταν όταν ζούσαμε σε αυτή τη καλύβα, έστω και με τα πολύ λίγα που μπορούσαν τότε να μας προσφέρουν οι πάμφτωχοι, αλλά ευλογημένοι από τον Θεό, γονείς μου και προπαππούδες του.

Ρουφούσε λαίμαργα μια-μια τις ιστορίες μου, απαντώντας του με χιούμορ σε όλες τις εύλογες απορίες του. Οπως: «Καλά ρε πούκα, έχω μια απορία, τουαλέτα δεν είχατε;».

Και εγώ απάντησα: «Πώς δεν είχαμε Πάνο μου! Oλα τα γύρω από την καλύβα χωραφάκια τουαλέτες ήσαντε!».

Μέσα από το γέλιο του που ακολούθησε καθώς και τα αγγίγματά του πολύ εύκολα διέκρινε κανείς πόσο βαθύτατα συναισθηματικό παιδί ήταν.

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΑΣ!

Η ζωή δεν τέλειωσε. Απλώς υποστήκαμε ένα πολύ σκληρό και βαρύ πλήγμα. Θα αντλήσουμε δύναμη και θα το αντέξουμε. Θα την αντλήσουμε, όπως προανέφερα, από τον Θεό, την Παναγία, τον Χριστό, τους συγγενείς, τους φίλους αλλά και από τον Πάνο μας.

Η δύναμή του, το σφρίγος του, το φωτεινό του γέλιο, τα γαλανά, διαπεραστικά, υγρά, όμορφα, μάτια του, η αθωότητά του, η αγάπη του ήταν τόσο έντονα και έτσι έντονα θα παραμείνουν ισοβίως στις καρδιές μας.

Αγαπημένε μας!!!

Είχαμε το μεγάλο προνόμιο να ζήσεις μαζί μας δεκατεσσεράμισι ολόκληρα χρόνια! Σε ευγνωμονούμε και σε ευχαριστούμε Αγγελέ μας, για την κάθε στιγμή που παρέμεινες μαζί μας.

Ολοι εμείς που σε λατρεύουμε, η μαμά, ο μπαμπάς, ο Αντρίκος μας, τα ξαδελφάκια σου, οι θείοι σου, οι φίλοι σου, η γιάγιο σου (όπως την έλεγες) και τέλος ο πούκας σου… που, όπως αυθόρμητα μου εκμυστηρεύτηκες προ τρίμηνου, χτυπώντας με στον ώμο, «γουστάρω, ρε πούκα, που είμαι μαζί σου!».

 

Πηγή:  http://www.newsbomb.gr

Read More
Share: