Γίνονται τόσο ενδιαφέροντα πράγματα για τα παιδιά! Δώστε τους την ευκαρία να τα δουν!

Της Φοίβης Λέκκα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου, το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης παίρνει μία εξαιρετική πρωτοβουλία! Τα εργαστήρια Zoom στην Τέχνη «δανείζονται» τα άρθρα της Σύμβασης και αφιερώνουν τις Κυριακές του Νοεμβρίου σε ένα διαφορετικό παιδικό δικαίωμα κάθε φορά!

lekkafoivi01

Έργα καλλιτεχνών θα γίνουν το ερέθισμα για να ενημερωθούν τα παιδιά για τα δικαιώματά τους, να εκφραστούν και να ζωγραφίσουν στο εργαστήρι με ποικίλα υλικά και τεχνικές.
Τα εργαστήρια συμμετέχουν στην Πανελλήνια καμπάνια «Μεγαλώνοντας υπερασπίζομαι τα δικαιώματά μου», του Δικτύου για τα Δικαιώματα του παιδιού, www.ddp.org.gr

3.11.13: «Έχω δικαίωμα να ζω σε ένα ασφαλές σπίτι»
10.11.13: « Έχω δικαίωμα να παίζω»
24.11.13: « Έχω δικαίωμα να ονειρεύομαι»

Πληροφορίες:
Τόπος: Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης
Διεύθυνση: Κόδρου 9 (προέκταση της οδού Βουλής), Πλάκα
Κόστος συμμετοχής: για κάθε δίωρο εικαστικό εργαστήριο 8 €
2 εργαστήρια 14 €, έκπτωση 12 %
3 εργαστήρια 19 €, έκπτωση 25 %
Ώρες : 10.00-12.00 για παιδιά Νηπιαγωγείου & Α΄ Δημοτικού
12.30-14.30 για παιδιά Β΄, Γ΄, Δ΄ Δημοτικού
Υπεύθυνη εργαστηρίου: Χριστίνα Τσινισιζέλη, εικαστικός, στέλεχος Εκπαιδευτικού τμήματος του Μουσείου
Απαραίτητη η κράτηση θέσης στα τηλέφωνα: 210 3312 621, 210 3312 750

Τα παιδιά έχουν αδιαπραγμάτευτα και αναφαίρετα δικαιώματα που πρέπει να γνωρίζουν (κι εμείς οι μεγάλοι βέβαια ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε). Δώστε τους την ευκαιρία να τα ανακαλύψουν και να εκφραστούν δημιουργικά μέσα από αυτά!

Τώρα θα σας πάω στο πολύ ξεχωριστό εργαστήριο «Η μουσική αγαπάει τον αυτισμό» που διοργανώνει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών για παιδιά που ανήκουν στο ευρύ φάσμα του αυτισμού και τους γονείς τους, με δωρεάν συμμετοχή.

lekkafoivi02

Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Τα παιδιά με αυτισμό είναι παιδιά σαν όλα τα άλλα απλά έχουν τις δικές τους ανάγκες και ιδιαιτερότητες, τις οποίες και οφείλουμε να αφουγκραζόμαστε με προσοχή.
Στο ευρύ φάσμα του αυτισμού, η μουσική αποτελεί ένα από τα πλέον βασικά εργαλεία μάθησης και αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και λειτουργεί ως μέσο για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και τη συναισθηματική ωρίμανση των ατόμων με αυτισμό.

Η Στέγη, ανοίγοντας μια μεγάλη αγκαλιά, οργανώνει για δεύτερη χρονιά ένα μουσικό εργαστήριο έξι συναντήσεων, με δωρεάν συμμετοχή! Οι μουσικές δραστηριότητες είναι ειδικά μελετημένες ώστε να προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες επιθυμίες και ικανότητες των παιδιών. Η παρουσία των γονέων είναι απαραίτητη καθ’ όλη τη διάρκεια του εργαστηρίου, ενώ το ρόλο τους τον καθορίζουν οι ίδιοι: μπορεί να είναι απλοί παρατηρητές ή να συμμετέχουν ενεργά.

Το εργαστήριο προσκαλεί τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη μουσική και το ρυθμό, μέσα από το δημιουργικό παιχνίδι και τις μουσικοκινητικές δραστηριότητες. Στην αρχή, τα παιδιά γνωρίζουν το χώρο και τους μουσικούς και, αφού αισθανθούν ασφάλεια, πειραματίζονται με τα μουσικά όργανα και παράγουν ήχους. Οι μικροί μουσικοί, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτές, συμμετέχουν σε διάφορους αυτοσχεδιασμούς με βάση τη μουσική. Οι δραστηριότητες που κάνουν τα παιδιά στηρίζονται στη ρυθμική αγωγή και τους χρωματισμούς, ενώ για να μπορέσουν να εκφράσουν τα συναισθήματα τους και να κατανοήσουν βασικές έννοιες, χρησιμοποιούνται συνδυαστικά η παύση, η ένταση και η ταχύτητα.

Η μουσική γίνεται η «γλώσσα» επικοινωνίας, ακόμα και όταν λείπει ο λόγος. Μέσα από τους ήχους, το παιχνίδι και τις εναλλαγές ρόλων, τα παιδιά καλούνται να αισθανθούν την ύπαρξή τους, να εκφράσουν αυτό που νιώθουν, να τραγουδήσουν και να γνωρίσουν πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής. Παράλληλα, βιώνουν την εμπειρία της ομαδικότητας, συναναστρέφονται με άλλα παιδιά και μαθαίνουν να συνεργάζονται. Έτσι προετοιμάζονται για τον τελικό στόχο του εργαστηρίου, που είναι μια συναυλία, μια μουσική γιορτή, όπου πρωταγωνιστές θα είναι τα ίδια!
Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδιά 8-11 ετών που ανήκουν στο ευρύ φάσμα του αυτισμού και τους γονείς τους και θα πραγματοποιηθεί από τη μουσικολόγο και μουσικοθεραπεύτρια Χριστίνα Παναγιωτάκου και την εκπαιδευτικό ειδικής αγωγής Αραβέλλα Μπαμπασίκα-Αναστασάκη, μαζί με μια ομάδα μουσικών.

Πληροφορίες:
Τόπος: Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών
Διεύθυνση: Λεωφόρος Συγγρού 107-109
Tηλ: 213 017 8002
Email: education@sgt.gr
Κόστος συμμετοχής: Δωρεάν
Ημέρες: Την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου και τα Σάββατα 2, 9, 16, 23 & 30 Νοεμβρίου 2013
Ώρα: 11:00-13:00
Η πρώτη συνάντηση (Παρασκευή 1 Νοεμβρίου, 18:00-20:00) είναι μόνο για τους γονείς.

Θα συνεχίσω με την παράσταση «Κάποτε στη Μελωδιούπολη» της ομάδας «Ανοιχτή Ομπρέλα» στον «Ελληνικό Κόσμο, που έρχεται να γεμίσει με μουσική τις Κυριακές του Νοέμβρη!

lekkafoivi03

Τα μουσικά όργανα που ζουν στη Μελωδιούπολη κινδυνεύουν! Ένας μάγος και δυο διάσημοι ντετέκτιβς έρχονται αντιμέτωποι. Θα καταφέρουν τα όργανα να σωθούν;
Πρόκειται για μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Κωνσταντινίδη, απόλυτα διαδραστική, που εισάγει τα παιδιά στο μαγικό κόσμο της μουσικής, της ορχήστρας και των μουσικών οργάνων. Τα παιδιά ανακαλύπτουν τη γοητεία της μουσικής, συμμετέχοντας ενεργά στην εξέλιξη της δράσης με τη βοήθεια δύο μουσικών και τριών ηθοποιών.

Πληροφορίες:
Σκηνοθεσία: Ορφέας Ζαφειρόπουλος
Θεατρική διασκευή: Γιώργος Κωνσταντινίδης – Ορφέας Ζαφειρόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Άννα Βυθούλκα
Επιμέλεια κίνησης: Κατερίνα Σκιαδά
Μουσικοί: Γιώργος Κωνσταντινίδης, Βασίλης Δήμος
Ηθοποιοί: Στέργιος Νένες, Γεωργία Γεωργόνη, Κώστας Βασιλόπουλος
Ημέρες: 3,10,17, 24 Νοεμβρίου
Ώρα έναρξης: 12:00
Ηλικία: Παιδιά προσχολικής ηλικίας και μαθητές έως Γ’ Δημοτικού
Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 10 λεπτά
Κόστος συμμετοχής: 10 ευρώ παιδικό – 7 ευρώ ενηλίκων
Είναι απαραίτητη η έγκαιρη δήλωση συμμετοχής στο τηλ. 212 254 0000
Χώρος: Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»
Πειραιώς 254, Ταύρος
Διατίθεται δωρεάν χώρος στάθμευσης
Τι πιο όμορφο από το να έρχονται σε επαφή τα παιδιά με καλή μουσική από μικρή ηλικία? Είναι άλλωστε ο μόνος τρόπος για να μάθουν να την αγαπούν!

Τελευταία αλλά καθόλου καταϊδρωμένη άφησα τη Θεσσαλονίκη και το 54ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου που θα διεξαχθεί εκεί 1-10 Νοεμβρίου 2013.

lekkafoivi05

Κάτι τέτοιες στιγμές θα ήθελα πραγματικά να μένω στη Θεσσαλονίκη! Εσείς οι τυχεροί λοιπόν που μένετε εκεί, να πάρετε τα παιδιά σας και να πάτε σε πέντε εξαιρετικές ταινίες από τη Δανία για παιδιά και εφήβους, που θα προβληθούν στα πλαίσια του φεστιβάλ.

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013
9:00 Γουρουνίτσα / Rickard Stampe Söderström
9:00 Ο Φλόγας και η Βαμβακένια / Niels Bisbo
9:00 Το μυστικό του λουλουδιού από πάγο / Jacob Ley
11:00 Άγριο πουλί / Jacob Bitsch

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013
11:00 Επτά λεπτά στο γκέτο της Βαρσοβίας / Johan Oettinger

Μπορείτε να πάρετε εδώ μια ιδέα για τις ταινίες:


Άγριο πουλί / Jacob Bitsch, Δανία
Η Κάρλα έχει εξημερώσει το πουλί Κραμπάτ και τώρα θέλει να το δείξει στον Γιάνους. Η Κάρλα είναι ερωτευμένη με τον Γιάνους, αλλά όταν εκείνος βρίσκει το πουλί αηδιαστικό, η Κάρλα πληγώνεται κι αντιδρά βίαια – όχι στον Γιάνους, αλλά στον μικρότερο αδελφό της, Μίκελ, που χρειάζεται να μπει στο νοσοκομείο μετά από την εκδίκηση της αδελφής του.
Διάρκεια: 26′

Γουρουνίτσα / Rickard Stampe Söderström, Δανία
Βρισκόμαστε στο 1935, κάποιο κρύο πρωινό του Δεκέμβρη. Σ’ένα χοιροστάσιο, η Πίγκυ πουλιέται σ’έναν άντρα από την πόλη. Το καινούργιο της σπίτι είναι μια κρύα, απομονωμένη σοφίτα στην Κοπεγχάγη. Εκεί η γουρουνίτσα εξασκεί το στομάχι της πιο συχνά απ’το μυαλό της, και δεν καταλαβαίνει πως τα καλούδια που καταβροχθίζει θα την κάνουν ακόμα πιο ζουμερή και λαχταριστή για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Η Πίγκυ δεν έχει συναίσθηση του τι κάνει, μέχρι που εμφανίζεται ο πολεμιστής Μόντι η γαλοπούλα και της το εξηγεί. Μαζί σχεδιάζουν την απόδρασή τους. Έχουν γίνει πια κολλητοί στη σοφίτα, και τελικά το σκάνε – αλλά όχι με τον τρόπο που περίμεναν.
Διάρκεια: 29′

Επτά λεπτά στο γκέτο της Βαρσοβίας / Johan Oettinger, Δανία
1942, στο Γκέτο της Βαρσοβίας: ο Σάμεκ, ένα 8χρονο αγόρι, άτακτο και ζωηρό, κρυφοκοιτάζει μέσα από μια τρύπα στο τείχος του γκέτο και βλέπει ένα καρότο πεσμένο στο πεζοδρόμιο στην άλλη πλευρά. Προσπαθεί να τραβήξει το καρότο μ’ ένα κομμάτι σύρμα, χωρίς να ξέρει πως δύο άντρες των Ες Ες στέκονται παρακεί και παρακολουθούν την κάθε του κίνηση.
Διάρκεια: 7′

Ο Φλόγας και η Βαμβακένια / Niels Bisbo, Δανία
Ο Φλόγας, ένα μικρό φλεγόμενο πλασματάκι, ζει στη Γη της Πυράς. Δουλεύει σκληρά στα θορυβώδη ορυχεία, αλλά δεν του αρέσει εκεί. Μια μέρα βλέπει ένα παράξενο λευκό πλάσμα πίσω από έναν βράχο. Μοιάζει με σύννεφο με τη μορφή ενός κοριτσιού. Το κορίτσι όμως είναι φτιαγμένο από σκληρότερο υλικό απ’ό,τι δείχνει. Δεν είναι σύννεφο, αλλά είναι από βαμβάκι. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν την ερωτεύεται. Πώς μπορείς να είσαι με κάποιον που καίγεται τόσο εύκολα;
Διάρκεια: 23′

Το μυστικό του λουλουδιού από πάγο / Jacob Ley, Δανία
Την πρώτη φορά που ο Χούμπουγκ δοκιμάζει μαγικά κόλπα, πετάει το μαγικό ραβδί του παππού του στην κοιλάδα των μικρών πράσινων μπιζελιών, όπου και συναντά τον Μπόγκους, ο οποίος του αλλάζει τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο. Οι δύο φίλοι επιστρέφουν μ’ ένα διαφορετικό, και κάπως πιο μαγικό ραβδί απ’ αυτό που χρησιμοποιούσε ο παππούς όλη του τη ζωή. Αλλά όταν ο Χούμπουγκ δοκιμάζει να ξανακάνει κάποιο μαγικό κόλπο, χάνει τον παππού του επί το έργον.
Διάρκεια: 26′
Πληροφορίες
Χώρος προβολών: Αποθήκη 1 – Αίθουσα Σταύρος Τορνές
Εκδοτήρια εισιτηρίων: Πλατεία Αριστοτέλους & Λιμάνι
On-line πωλήσεις: www.filmfestival.gr/tickets
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 10:00-24:00
Τιμή εισιτηρίου: €6

Τα παιδιά κερδίζουν πάρα πολλά όταν βλέπουν ταινίες που όχι μόνο τα διασκεδάζουν αλλά και τα ευαισθητοποιούν και τα βάζουν σε διαδικασία να σκεφτούν. Και από την εμπειρία μου σας λέω πως οι πραγματικά καλές παιδικές ταινίες είναι για όλες τις ηλικίες!

Κάπου εδώ φτάσαμε στο τέλος για σήμερα. Τα λέμε πάλι την επόμενη εβδομάδα! Ως τότε να είστε καλά!
Θα περιμένω με χαρά τα μηνύματα σας εδώ.
Μπορείτε επίσης να με αναζητήσετε στο blog μου «Something like happiness» όπου γράφω για κοινωνικά θέματα και θέματα ανθρωπίνων σχέσεων με αφορμή θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες.

Πηγή: http://www.mothersblog.gr

Mία ξεχωριστή συναυλία για «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» το Σάββατο 19 Οκτωβρίου

Μια ξεχωριστή συναυλία αφύπνισης θα παρουσιάσουν οι Εκδόσεις Cambia στο Polis Art Café με Έλληνες συνθέτες του μέλλοντος.

Οι συνθέτες αναδείχθηκαν μέσα από έναν διαγωνισμό σύνθεσης με τίτλο «Τα παιδιά του Κόσμου», που προκηρύχθηκε από τις Εκδόσεις Cambia για παιδιά ηλικίας έως 18 ετών.

Μέσα από τις συνθέσεις τους, τα παιδιά που έλαβαν μέρος, είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν μουσικά τα συναισθήματά τους για όσα συμβαίνουν στον κόσμο και πως επηρεάζουν τα γεγονότα τις ζωές των παιδιών σε παγκόσμια κλίμακα.

Τα έργα τους ηχογραφήθηκαν από επαγγελματίες μουσικούς σε στούντιο αφού έγινε η μεταγραφή τους για πιάνο, φλάουτο, τσέλο και τραγούδι.

Από την ημέρα της παρουσίασης και μετά, θα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Cambia e-book με τα έργα των παιδιών σε παρτιτούρες μουσικής δωματίου και mp3 με στουντιακή ηχογράφηση των έργων.

Με κοινή απόφαση των παιδιών το 20% των πωλήσεων του e-book που εκδίδεται με τα έργα τους από τις Εκδόσεις Cambia θα δίδεται στα Παιδικά Χωριά SOS για να ενισχυθεί η προσπάθειά τους στέγασης και διατροφής παιδιών σε ανάγκη..

Θα προλογήσουν o Αναστάσιος Κλήνης, εκδότης και η Χρυσάνθη Οικονομάκη, καλλιτεχνική διευθύντρια. Ο εκπρόσωπος του ιδρύματος «Παιδικά Χωριά SOS» θα πει δυο λόγια για την προσπάθεια που κάνουν και για τις σημερινές ανάγκες των ιδρυμάτων προστασίας παιδιών.

Στη συναυλία λαμβάνουν μέρος οι μουσικοί: Χρυσάνθη Οικονομάκη (πιάνο/τραγούδι), Μυρτώ Χρυσανθοπούλου (φλάουτο), Ουρανία Καραντούνη (τσέλο) Στελίνα Πέλση και Μαρία Αλεβίζου (τραγούδι).

Βραδιές στο Polis Art Café
Πεσμαζόγλου 5 Αίθριο Στοάς Βιβλίου
Τηλ.: 2103249588
Σάββατο 19 Οκτωβρίου, στις 6.30 το απόγευμα
Είσοδος ελεύθερη

Πηγή: http://www.mothersblog.gr

Breaking Dawn Part 2 – Χαραυγή Μέρος 2ο

με τους Ρόμπερτ Πάτινσον, Κρίστεν Στιούαρτ, Λι Πέις, Ντακότα Φάνινγκ, Τέιλορ Λότνερ, Πίτερ Φατσινέλι, Μπίλι Μπερκ, Μάικλ Σιν, Άσλι Γκριν, Μάγκι Γκρέις, Νίκι Ριντ, Κέλαν Λουτζ, Μακένζι Φόι

Υπόθεση:
Στο πέμπτο και τελευταίο μέρος παρακολουθούμε την προσαρμογή της Μπέλα στη νέα της ζωή ως βαμπίρ, καθώς και την μεταμόρφωσή της από τον πιο αδύναμο κρίκο σε κυρίαρχο του παιχνιδιού. Την εμφάνισή της κάνει για πρώτη φορά και η δεκάχρονη Μακένζι Φόι με την ξεχωριστή της ομορφιά, ως το «αθάνατο παιδί» της Μπέλα και του Έντουαρντ. Η μικρή Ρενέσμι με τη μοναδικότητά της θα ανατρέψει τις ισορροπίες, φέρνοντας τους Κάλεν αντιμέτωπους με τους Βολτούρι, και θα σημάνει μια απρόσμενη και σοκαριστική εξέλιξη για το λυκάνθρωπο Τζέικομπ Μπλακ. Στη σκηνοθετική καρέκλα βρίσκουμε πάλι τον βραβευμένο με Όσκαρ Μπιλ Κόντον (“Gods and Monsters”). Η Μπέλα ξυπνάει μεταμορφωμένη, αφού πλέον είναι μητέρα και βρικόλακας. Ενώ ο σύζυγός της, ο Έντουαρντ, απολαμβάνει την ομορφιά, την ταχύτητα και τον ασυνήθιστο αυτοέλεγχο που διαθέτει, η καινούργια Μπέλα δεν ένιωσε ποτέ πιο ζωντανή. Ταυτόχρονα, το πεπρωμένο του καλύτερού της φίλου, του Τζέικομπ Μπλακ, περιπλέκεται με αυτό της πανέμορφης και μοναδικής κόρης της, της Ρενέσμι. Η άφιξη όμως ενός τόσο σπάνιου πλάσματος, ενώ συσφίγγει τους δεσμούς της πολυπληθούς οικογένειας, σύντομα θα πυροδοτήσει μια σειρά εκρηκτικών γεγονότων που απειλούν να τους καταστρέψουν όλους.

 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

Kristen Stewart … Bella Cullen
Robert Pattinson … Edward Cullen
Peter Facinelli … Dr. Carlisle Cullen
Dakota Fanning … Jane
Kellan Lutz … Emmett Cullen
Taylor Lautner … Jacob Black
Maggie Grace … Irina
Ashley Greene … Alice Cullen
Nikki Reed … Rosalie Hale
Mackenzie Foy … Renesmee
Michael Sheen … Aro
Elizabeth Reaser … Esme Cullen
Jackson Rathbone … Jasper Hale
Jamie Campbell Bower … Caius
Joe Anderson … Alistair
Billy Burke … Charlie Swan
Valorie Curry … Charlotte
Lee Pace … Garrett
MyAnna Buring … Tanya
Booboo Stewart … Seth Clearwater
Christopher Heyerdahl … Marcus
Noel Fisher … Vladimir
Alex Meraz … Paul
Rami Malek … Benjamin
Cameron Bright … Alec
Mía Maestro … Carmen
Charlie Bewley … Demetri
Christian Camargo … Eleazar
Angela Sarafyan … Tia
Julia Jones … Leah Clearwater
Daniel Cudmore … Felix
JD Pardo … Nahuel
Tinsel Korey … Emily
Lateef Crowder … Santiago
Judith Shekoni … Zafrina
Ty Olsson … Phil
Chaske Spencer … Sam Uley
Casey LaBow … Kate
Kiowa Gordon … Embry Call
Bronson Pelletier … Jared
Omar Metwally … Amun
Tracey Heggins … Senna
Andrea Gabriel … Kebi
Toni Trucks … Mary
Lisa Howard … Siobhan
Marisa Quinn … Huilen
Marlane Barnes … Maggie
Erik Odom … Peter
Patrick Brennan … Liam
Guri Weinberg … Stefan
Janelle Froehlich … Yvette
Bill Tangradi … Randall
Tony Bentley … Maitre’d
Tammi Arender … Aro’s Witness #4
John Edward Lee … English Rocker
Masami Kosaka … Toshiro
Amadou Ly … Henri
Vivian Fleming-Alvarez … Aro’s Witness #3
Salomon Passariello … Aro’s Witness #2
Christine Craft Regusa … Aros Witness #1

>>CREDITS<<

Είδος ταινίας
Περιπέτεια, Δράμα, Φαντασίας, Αισθηματική

Σκηνοθεσία
Bill Condon

Σενάριο
Stephenie Meyer
(μυθιστόρημα “Breaking Dawn”)
Melissa Rosenberg

Παραγωγή
Wyck Godfrey
Stephenie Meyer
Karen Rosenfelt

Μουσική
Carter Burwell

Φωτογραφία
Guillermo Navarro

Μοντάζ
Virginia Katz

Casting
Debra Zane

Σχεδιασμός Παραγωγής
Richard Sherman

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Lorin Flemming

Σκηνικά
David Schlesinger

Κοστούμια
Michael Wilkinson

Βοηθός Σκηνοθέτη
Justin Muller

Εταιρείες Παραγωγής 
Lionsgate
Summit Entertainment

Διανομή
Odeon 
(Ελλάδα) 
E1 Films Canada
Independent Films
Kadokawa Pictures
Shaw Organisation
Summit Entertainment
Ascot Elite Entertainment Group
Aurum Producciones
Long Shong Entertainment Multimedia Company
Mongkol Major
Pancinema

Ειδικά Εφέ
Halon Entertainment (previsualization)
Legacy Effects (animatronic and special makeup effects)
Method Studios (as Method Studios Vancouver)

Χρονολογία παραγωγής
2012

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
Αγγλικά

Εικόνα
Έγχρωμη
 2.35 : 1

Διάρκεια
115′

Ήχος

Τοποθεσίες γυρισμάτων
Λουιζιάνα – ΗΠΑ, Βανκούβερ – Καναδάς

AKA

Καταλληλότητα

 

Κόστος
$131,5 εκατομμύρια

Εισπράξεις

 

top of the page

 


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η σειρά ταινιών “Twilight”, που βασίζεται στα bestseller βιβλία της Στέφανι Μέγερ, αποτελεί ένα παγκόσμιο φαινόμενο που, με κάθε ταινία, παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Το επικό τελευταίο κεφάλαιο της σειράς θα χωριστεί σε δύο μέρη. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη βρίσκουμε αυτή τη φορά τον βραβευμένο με Όσκαρ Μπιλ Κόντον (“Gods and Monsters”), ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους επιστρέφουν οι Ρόμπερτ Πάτινσον, Κρίστεν Στιούαρτ, Τέιλορ Λότνερ, Ντακότα Φάνινγκ και Μάικλ Σιν.

Ο Σκηνοθέτης

Ο Μπιλ Κόντον γεννήθηκε το 1955 στην Νέα Υόρκη και σπούδασε στο Columbia University, απ’ όπου αποφοίτησε με πτυχίο στη Φιλοσοφία. Ένα άρθρο που έγραψε για το περιοδικό Milimeter, τράβηξε την προσοχή του παραγωγό Μάικλ Λόφλιν. Ο Κόντον με τον Λόφλιν συνεργάστηκαν για το σενάριο της ταινίας “Strange Behavior”, την οποία σκηνοθέτησε ο Λόφλιν. Η ταινία έγινε cult επιτυχία κι οδήγησε στο ανεπίσημο sequel “Strange Invaders”. Ο Κόντον έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 1987 με την ταινία “Sister, Sister” και πρωταγωνιστές την Τζένιφερ Τζέισον Λι και τον Έρικ Στολτζ.

Στη συνέχεια ακολούθησαν μια σειρά από τηλεταινίες και το 1995 σκηνοθέτησε το θρίλερ “Candyman: Farewell to the Flesh”. Η ταινία “Gods and Monsters” – την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε – του χάρισε το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου το 1998, ενώ η ταινία κέρδισε επίσης το Independent Spirit Award Καλύτερης Ταινίας και πήρε τον τίτλο της Καλύτερης Ταινίας από το National Board of Review.  Ο Κόντον έγραψε το σενάριο της ταινίας “Chicago”, για την οποία ήταν υποψήφιος για Όσκαρ το 2003. Το “Chicago”, σε σκηνοθεσία Ρομπ Μάρσαλ, κέρδισε έξι βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα στα οποία και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Το 2005, ο Κόντον κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη από το British Directors Guild για την ταινία “Kinsey”, ενώ η διασκευή που έκανε στην επιτυχία του Broadway, “Dreamgirls”, κέρδισε δύο Όσκαρ και τρεις Χρυσές Σφαίρες το 2007. Αυτές τις μέρες δουλεύει στο post-production του πολυαναμενόμενου φινάλε “Χαραυγή Μέρος 2”.

Οι Πρωταγωνιστές
  • Η Κρίστεν Στιούαρτ γεννήθηκε το 1990 στο Λος Άντζελες και έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 2001, με την ταινία  “Αληθινές Προσωπικές Σχέσεις”, δίπλα στις Γκλεν Κλόουζ και Πατρίσια Κλάρκσον. Το επόμενο βήμα στην καριέρα της ήταν το “Panic Room” του Ντέιβιντ Φίντσερ, όπου υποδύθηκε την κόρη της Τζόντι Φόστερ, με το οποίο τράβηξε την προσοχή της κινηματογραφικής βιομηχανίας ενώ έγινε αναγνωρίσιμη στο ευρύ κοινό.

Το βιογραφικό της περιλαμβάνει επίσης τις ταινίες “Cold Creek Manor” του Μάικ Φίγγις, δίπλα στους Ντένις Κουέιντ και Σάρον Στόουν, “Undertow”, “Οι Αγροίκοι” με τους Ντόναλντ Σάδερλαντ και Νταϊάν Λέιν, “Zathura: Μια Περιπέτεια στο Διάστημα”, “Ανάμεσα σε Τρεις Γυναίκες” με τη Μεγκ Ράιαν, “Οι Αγγελιοφόροι”, “Ταξίδι στην Άγρια Φύση” του Σον Πεν, “Jumper” του Νταγκ Λάιμαν, “What Just Happened” του Μπάρι Λέβινσον, “Λυκόφως”, “Adventureland”, “Νέα Σελήνη”, “Έκλειψη”, “The Runaways” και  “Welcome to the Rileys”. Προσεχώς θα τη δούμε ως Χιονάτη στην ταινία “Snow White and the Huntsman”, δίπλα στην Σαρλίζ Θερόν, στο “On The Road”, τη διασκευή του θρυλικού βιβλίου του Τζακ Κέρουακ, καθώς και στο τελευταίο μέρος της σειράς “Twilight”, “Χαραυγή Μέρος 2”.

  • Ο Ρόμπερτ Πάτινσον γεννήθηκε το 1986 στο Λονδίνο και ασχολείται με την υποκριτική από την ηλικία των 15 ετών, όπου συμμετείχε σε ερασιτεχνικές παραστάσεις με την Barnes Theatre Company. Ξεκίνησε την καριέρα του με την τηλεταινία “Sword of Xanten” του Ούλι Έντελ. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε σε ηλικία 19 ετών, με την παγκόσμια επιτυχία “Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς” του Μάικ Νιούελ, ενώ επέστρεψε και για την επόμενη περιπέτεια του μικρού μάγου, με τίτλο “Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα”.

Μετά το “Λυκόφως”, ο Πάτινσον είναι πλέον ένας από τους πιο αγαπητούς νέους πρωταγωνιστές. Έχει συμμετάσχει επίσης στις ταινίες “The Summer House”, “How to Be”, “Little Ashes”, “Νέα Σελήνη”, “Remember Me”, “Έκλειψη” και “Νερό για Ελέφαντες. Προσεχώς θα τον δούμε στην ταινία “Επικίνδυνο Πάθος”, δίπλα στις Ούμα Θέρμαν και Κριστίν Σκοτ Τόμας, στο “Cosmopolis” του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και στο “Χαραυγή Μέρος 2”.

  • Ο Τέιλορ Λότνερ γεννήθηκε το 1992 στο Μίτσιγκαν και ξεκίνησε μαθήματα καράτε στην ηλικία των 6 ετών, ενώ άρχισε να βγαίνει νικητής σε τουρνουά σε ηλικία 7 ετών. Σύντομα τον προσκάλεσαν σε προπονήσεις με τον επτά φορές παγκόσμιο πρωταθλητή καράτε Μάικ Τσατ και, όταν έφτασε 8 ετών, του ζητήθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα του στα πρωταθλήματα του World Karate Association. Αποδείχθηκε η σωστή επιλογή, κερδίζοντας τρία χρυσά μετάλλια και παίρνοντας τον τίτλο του πρωταθλητή σε Junior World Forms and Weapons. Ο Λότνερ συνέχισε να διαπρέπει στο χώρο των πολεμικών τεχνών και το 2003, σε ηλικία 11 ετών, ήταν # 1 παγκοσμίως σε διάφορες κατηγορίες, ενώ τον επόμενο χρόνο κέρδισε τρία πρωταθλήματα Junior World φορώντας την μαύρη ζώνη του.

Κόλλησε το μικρόβιο της υποκριτικής σε ηλικία 7 ετών, όταν ο δάσκαλος πολεμικών τεχνών του τον έπεισε να λάβει μέρος σε ακρόαση για τη διαφήμιση του Burger King στο Λος Άντζελες. Όταν ήταν 10 ετών, η οικογένεια του πήρε τη δύσκολη απόφαση να μετακομίσει στο Λος Άντζελες, όπου ο Λότνερ μπορούσε να εμφανίζεται συχνότερα σε ακροάσεις. Μετά την μετακόμιση, άρχισε να αναλαμβάνει ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές. Η μετάβαση στον κινηματογράφο έγινε σε ηλικία 13 ετών, με την ταινία “The Adventures of Sharkboy and Lavagirl 3D”, του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, και ακολούθησε συμμετοχή στην ταινία “Cheaper by the Dozen 2”, υποδυόμενος τον γιο του Στιβ Μάρτιν. Μετά την παγκόσμια επιτυχία του “Λυκόφως” και τον συμπρωταγωνιστικό πλέον ρόλο στην “Νέα Σελήνη”, ο Λότνερ συμμετείχε στην ρομαντική κομεντί του Γκάρι Μάρσαλ “Valentine’s Day”, δίπλα στους Τζούλια Ρόμπερτς, Τζέιμι Φοξ, Αν Χάθαγουεϊ, Άστον Κάτσερ και Τζένιφερ Γκάρνερ, στην “Έκλειψη” και στην ταινία δράσης “Abduction”. Προσεχώς θα τον δούμε στην ταινία “Χαραυγή Μέρος 2” και στο “Incarceron”.

Το Τελευταίο Κεφάλαιο του Φαινομένου Αρχίζει…

Με την ταινία “Χαραυγή Μέρος 2”, η σειρά ολοκληρώνει την εξερεύνηση σε πιο ενήλικα θέματα, όπως ο γάμος κι η οικογένεια, αλλά και το τι θα έκανες για να προστατέψεις αυτούς που αγαπάς. “Πάντα μου άρεσαν οι ιστορίες όπου οι χαρακτήρες ωριμάζουν” εξηγεί η συγγραφέας Στέφανι Μέγερ. “Δεν μου αρέσουν οι χαρακτήρες που είναι παγωμένοι σε μια περίοδο, όπου έχεις ένα άτομο που είναι πάντα στην ίδια ηλικία και κάνει τα ίδια πράγματα. Πάντα λοιπόν είχα σκοπό να διασχίσω τις γενιές με τη σειρά “Twilight”. Όταν πρωτοξεκίνησα, μου άρεσε τόσο πολύ αυτό που έκανα, ήταν μια τόσο όμορφη και δημιουργική διαδικασία, που με έβλεπα να συνεχίζω από γενιά σε γενιά και να γράφω αιώνια για τους χαρακτήρες αυτούς. Δεν ήθελα να σταματήσω.”

Η Στέφανι Μέγερ έχει και το ρόλο της παραγωγού στα τελευταία δύο μέρη της σειράς, τα οποία γυρίστηκαν μαζί, οπότε ήταν στο set σε καθημερινή πλέον βάση. “Ήταν μια φυσική εξέλιξη της συμμετοχής της Στέφανι” δηλώνει ο παραγωγός Ουίκ Γκόντφρεϊ. “Ξεκίνησε με λίγες επισκέψεις στο “Λυκόφως”, συνέχισε με συχνές επισκέψεις στην “Νέα Σελήνη” και στην “Έκλειψη”, και τώρα είναι πάντα εδώ. Περνάω πιο πολύ χρόνο με την Στέφανι απ’ ότι περνάω με την σύζυγό μου. Εκτιμώ πάρα πολύ τη φιλία μας. Το μεγαλύτερο προνόμιο του να γυρίζεις ταινίες είναι το ότι αποτελεί καλοκαιρινή κατασκήνωση για ενήλικες. Δημιουργείς γρήγορα δυνατές φιλίες με ανθρώπους που θα είναι δίπλα σου για το υπόλοιπο της ζωής σου.

“Η παραγωγή που έκανα σε αυτές τις δύο ταινίες δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερα διαφορετικό απ’ ότι είχα κάνει στις προηγούμενες ταινίες” προσθέτει η Μέγερ. “Ο τίτλος της παραγωγού δεν έχει αλλάξει πολύ το ρόλο μου. Πάντα λάμβανα μέρος στις αποφάσεις και μερικές φορές έπρεπε να συμβιβαστώ. Είναι διαφορετικό όμως το να πρέπει να ανησυχείς τόσο πολύ για τον καιρό και για το αν θα μπορεί να γίνει γύρισμα αύριο. Αυτή είναι μια νέα εμπειρία.”

“Δεν είναι διαφορετικός από το ρόλο που είχε παίξει στις άλλες ταινίες” συμφωνεί λέγοντας ο Γκόντφρεϊ. “Όποτε είχαμε ερωτήσεις για την μυθολογία, είτε ήταν σωματικά εκεί είτε όχι, της τηλεφωνούσαμε και της στέλναμε email. Βλέπει επίσης όλες τις σκηνές. Τώρα είναι απλά εδώ και την στιγμή που γεννιούνται οι ιδέες. Η γνώση της πάνω στον κινηματογράφο έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι τελευταίες τρεις ταινίες ήταν στην πραγματικότητα η σχολή κινηματογράφου της.”
Η Μέγερ ήταν πηγή γνώσης για την σεναριογράφο Μελίσα Ρόζενμπεργκ, η οποία είναι βετεράνος της σειράς “Twilight”. “Η Μελίσα έχει κάνει μια καταπληκτική δουλειά στο να μετατρεπει τα βιβλία αυτά σε κινηματογραφικές ταινίες” εξηγεί ο Γκόντρφρεϊ. “Από το πρώτο βιβλίο, μας έχει παρασύρει σε όλο αυτό το ταξίδι, ενώ έχει την πειθαρχεία – κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων – να προετοιμάζεται για την επόμενη ταινία, αναγκάζοντάς μας να δώσουμε προσοχή. Η Μελίσα καταλαβαίνει τον κόσμο της Στέφανι κι έχει μια εξαιρετική σχέση μαζί της. Ξέρει πώς να πει με λόγια αυτό που προσπαθεί να κάνει και η Στέφανι της λέει τι μπορεί να αφαιρέσει και τι να προσθέσει. Είναι μια δυνατή συνεργασία.”

Μιας και το βιβλίο “Χαραυγή” έχει μέγεθος 754 σελίδες, είχαν γίνει από την αρχή συζητήσεις για το διαχωρισμό της πλούσιας ιστορίας σε δύο ταινίες. “Το βιβλίο ήταν πολύ μεγάλο, αλλά δεν ήταν κι ακριβώς δύο ταινίες” λέει η Ρόζενμπεργκ. “Έπρεπε να γίνει μια διεύρυνση. Ήταν λοιπόν χρέος μου να βεβαιωθώ πως θα υπήρχαν δύο ταινίες εκεί. Η πίεση δεν ήταν μικρή.”

Ο σκηνοθέτης Μπιλ Κόντον είχε αρκετούς λόγους για να θέλει να συμμετέχει στη σειρά. “Αυτό που έβρισκα ενδιαφέρον ήταν το ότι καθεμία από τις προηγούμενες ταινίες είναι πολύ διαφορετική” εξηγεί ο Κόντον. “Κάθε σκηνοθέτης είχε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στις ταινίες αυτές, παρά το γεγονός πως η ιστορία συνεχίζεται από το ένα βιβλίο στο επόμενο. Υπάρχει συνοχή στο γράψιμο, στα βιβλία αλλά και στα σενάρια. Μέσα όμως σε αυτό τον περιορισμό, κάθε σκηνοθέτης έχει κάνει κάτι πολύ διαφορετικό. Με ενθουσίασε το γεγονός πως η τέταρτη ειδικά ταινία ήταν πραγματικά διαφορετική από τις άλλες. Μετά έρχεται η πέμπτη ταινία, που έιναι πολύ διαφορετική από την τέταρτη. Είναι μια ευκαιρία λοιπόν για να αφήσεις το στίγμα σου σε αυτό.”

“Υπάρχει πάντα ένα μικρό ρίσκο όταν ο σκηνοθέτης γράφει συνήθως τις ταινίες του” σχολιάζει η Ρόζενμπεργκ. “Ο Μπιλ Κόντον τυχαίνει να είναι κι ένας βραβευμένος με Όσκαρ σεναριογράφος, τον οποίο πάντα θαύμαζα. Υπάρχουν δύο εκδοχές στην περίπτωση αυτή – είτε δεν ξέρει πώς να μιλά στους σεναριογράφους, ξέρει μόνο πώς να γράφει ο ίδιος κι έτσι παίρνει απλά το σενάριο, ή ξέρει ακριβώς πώς να επικοινωνήσει κάτι σ’ έναν σεναριογράφο και τον βοηθά να αναδείξει το υλικό του. Ο Μπιλ είναι το δεύτερο. Αυτή ήταν μια από τις καλύτερες συνεργασίες που είχα με σκηνοθέτη. Ήξερε πώς να φτάσει στην καρδιά της ιστορίας και την επέκτεινε σε επίπεδα τα οποία δεν είχα ανακαλύψει ακόμα. Μετά από είκοσι χρόνια γραφής σεναρίων, έμαθα πραγματικά κάτι από εκείνον, με πήγε ένα βήμα παραπέρα. Είμαι καλύτερη σεναριογράφος πλέον χάρη στον Μπιλ.”

“Ο Θεός να έχει καλά τον Μπιλ Κόντον” λέει η Κρίστεν Στιούαρτ, η οποία υποδύεται την Μπέλα Σουάν σε όλες τις ταινίες της σειράς. “Χρειάζεσαι κάποιον που να έχει πάντα υπό τον έλεγχό του κάθε λεπτομέρεια, οπότε μπορείς να αφεθείς κι απλά να το νιώσεις. Η συνεργασία με κάθε σκηνοθέτη είναι μια ξεχωριστή εμπειρία, όπως είναι και κάθε φιλία στις ζωές μας. Ο Μπιλ, εκτός του το ότι είναι ένας από τους πιο καλωσυνάτους ανθρώπους, είναι ένας εκπληκτικός σκηνοθέτης, κάτι που ήταν απαραίτητο για την τελευταία ταινία, μιας και ήταν η πιο δύσκολη. Η ταινία αυτή είναι αρκετά φιλόδοξη. Είναι τρελό να δουλεύεις πάνω σε ένα πράγμα για τόσο καιρό, διότι διοχετεύεις ενέργεια στο βαθμό που κοντεύει να εκραγεί κι ελπίζεις πως δουλεύεις με ανθρώπους που ξέρουν πώς να την αιχμαλωτίσουν.”

“Ο Μπιλ είναι εξαιρετικός” συμφωνεί λέγοντας ο Ρόμπερτ Πάτινσον, ο οποίος ολοκληρώνει τη σειρά υποδυόμενος τον Έντουαρντ Κάλεν. “Έχει μια τόσο δύσκολη δουλειά. Ήταν πολύ έντονα τα γυρίσματα και κράτησαν πολύ καιρό, αλλά εκείνος ήταν ήρεμος, καλωσυνάτος κι ευχάριστος καθ’ όλη τη διαδικασία. Είναι πάρα πολύ ταλαντούχος και τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα το project αυτό.”

Επιστρέφοντας ως Τζέικομπ Μπλακ, ο Τέιλορ Λότνερ προσθέτει: “Η νούμερα ένα προτεραιότητα του Μπιλ ήταν οι χαρακτήρες. Η “Χαραυγή” ασχολείται με τόσους πολλούς χαρακτήρες, που χρειαζόμασταν κάποιον που να μπορεί να το διαχειριστεί, δεν είναι εύκολη δουλειά. Το περίεργο είναι πως, καθώς μεγαλώνουν οι χαρακτήρες στις ταινίες, μεγαλώναμε κι εμείς. Έβλεπα φωτογραφίες μας από το “Λυκόφως” και φαινόμασταν τόσο νέοι. Ήταν τρελό. Ήμουν δεκαέξι ετών. Είναι απίστευτη εμπειρία διότι μπορέσαμε να μεγαλώσουμε μαζί τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια.”

“Όλοι δεθήκαμε με τον Μπιλ” συνεχίζει λέγοντας ο Λότνερ. “Περνάμε τόσο καλά μαζί του. Είναι καταπληκτικός. Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούσαμε με τον Μπιλ είναι δυσεύρετος και είμαι ευγνώμων που μπορέσαμε να τον έχουμε στις δύο αυτές ταινίες. Δε θα τα είχαμε καταφέρει χωρίς τον Μπιλ.”

Οι πρωταγωνιστές ήταν ευγνώμωνες και για την συμβολή της Στέφανι Μέγερ. “Δεν έχω λόγια να την ευχαριστήσω” αναφέρει ο Λότνερ. “Δημιούργησε τους χαρακτήρες αυτούς και ήταν φοβερό το ότι την είχαμε εδώ διότι, ας είμαστε ειλικρινείς, αυτή είναι ίσως η πιο σύνθετη ταινία μέχρι στιγμής. Η Στέφανι έχει όλες τις απαντήσεις και είναι και πλακατζού. Έχει πολύ γέλιο. Όλοι ήρθαμε κοντά της.”

“Μακάρι να ήταν στο set κάθε μέρα και στις πρώτες ταινίες” δηλώνει η Στιούαρτ. “Μου άρεσε τόσο πολύ που την είχα εδώ. Σ’ ένα κινηματογραφικό set, όλα έχουν να κάνουν με την ενέργεια. Ακόμα κι αν μια σκηνή είναι εξαιρετικά γραμμένη και όλοι ξέρουν πώς πρέπει να γίνει, αν δεν είναι όλοι συντονισμένοι στην στιγμή εκείνη, μπορεί να είσαι ο καλύτερος ηθοποιός του κόσμου κι η σκηνή να βγει άχρωμη. Το να έχω την Στέφανι στο set ήταν ένα πολύ μεγάλο κίνητρο και μου έδινε έμπνευση. Όχι πως δεν συνέβαινε το ίδιο και με τους συμπρωταγωνιστές μου ή με τον Μπιλ, αλλά είναι διαφορετικό με την συγγραφέα. Είναι δικό της παιδί όλο αυτό και θέλω να την κάνω περήφανη.”

Τα γυρίσματα της ταινίας “Χαραυγή Μέρος 1” ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2010 στο Ρίο Ντε Τζανέιρο και κράτησαν για έξι μήνες, μαζί με τα γυρίσματα και για την ταινία “Χαραυγή Μέρος 2”. Το πολυεθνικό συνεργείο πραγματοποίησε γυρίσματα στις παρακάτω τοποθεσίες: Ρίο Ντε Τζανέιρο, Μπατόν Ρουζ, Λουιζιάνα, Ουάσινγκτον, Βανκούβερ και Βολτέρα της Ιταλίας.


After the birth of Renesmee, the Cullens gather other vampire clans in order to protect the child from a false allegation that puts the family in front of the Volturi.

The astonishing conclusion to the series, THE TWILIGHT SAGA: BREAKING DAWN, PART 2, illuminates the secrets and mysteries of this spellbinding romantic epic that has entranced millions.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

 Official site

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

IMDb  IMDb


Δείτε το Trailer:  
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=2DYH2t8fCqo[/youtube]
Πηγή: http://www.myfilm.gr

Ο Θεός Αγαπάει Το Χαβιάρι

Υπόθεση:

Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι είναι η συγκλονιστική ιστορία του Ιωάννη Βαρβάκη, ο οποίος από πειρατής του Αιγαίου Πελάγους, φτάνει στην Αυλή της Μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας, απλώνεται στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας και καταλήγει στην διχασμένη από εμφύλιες διαμάχες Ελλάδα, κατά την επανάσταση του 1821. Κατά την παραμονή του στην Ρωσία, εξελίσσεται σε ζάμπλουτο εξαγωγέα χαβιαριού. Η υπέρμετρη φιλοδοξία του τον φέρνει αντιμέτωπο με απανωτές συμφορές, μέχρι που αποφασίζει να χαρίσει όλη του την περιουσία και στο τέλος τον ίδιο του τον εαυτό στο όνομα της αγάπης.

Πρωταγωνιστούν

Sebastian Koch, John Cleese, Catherine Deneuve, Juan Diego Botto, Evgeny Stychkin, Olga Sutulova, Λάκης Λαζόπουλος, Άκης Σακελλαρίου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Γιάννης Βούρος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γιώργος Χαραλαμπίδης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Παύλος Κοντογιαννίδης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Τάσος Νούσιας, Μάνος Τσαγκαράκης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο/Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής
Παραγωγή: Ελένη Σμαραγδή, Fedor Popov
Φωτογραφία: Άρις Σταύρου
Μοντάζ: Γιώργος Διδυμιώτης
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Νίκος Πετρόπουλος 
Κοστούμια: Lala Huete 
Εταιρείες Παραγωγής: Alexandros Film
Τοποθεσία Γυρισμάτων: Ελλάδα (Πύλος, Αίγινα, Κρήτη, Ψαρά), Ρωσία (Αγία Πετρούπολη, Αστραχάν)
Διανομή: Feelgood Entertainment, Sony Pictures Home Entertainment Hellas
Έτος Παραγωγής: 2012
Είδος: Βιογραφική, Δραματική, Περιπέτεια 
Διάρκεια: 101′
Εικόνα: Έγχρωμη HD
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Γερμανία
Γλώσσα: Αγγλικά, Ελληνικά, Ρωσικά, Γαλλικά

 

Πηγή: http://www.myfilm.gr

 

Δείτε το trailer

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=yvtAIbfGdew[/youtube]


Γιατί οι μουσικοί μας κάνουν να δακρύζουμε και οι υπολογιστές δεν μας κάνουν (να δακρύζουμε).

Σύμφωνα με μία καινούργια μελέτη στην οποία ηγήθηκε το Πανεπιστήμιο του Sussex και δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό PLoS ONE, η μουσική απαλύνει τα πάθη πολύ πιο αποτελεσματικά, αν παίζεται από μουσικούς και όχι από τους έξυπνους υπολογιστές.

Oι νευροεπιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, εξέτασαν την αντίδραση του εγκεφάλου σε σονάτες για πιάνο που παίχτηκαν από πιανίστα και από υπολογιστή και διαπίστωσαν, ότι ενώ η ηλεκτρονική μουσική προκάλεσε συναισθηματική αντίδραση -ιδιαίτερα σε απρόβλεπτες αλλαγές της μελωδίας-, η συναισθηματική αντίδραση που προκλήθηκε ήταν πολύ μεγαλύτερη όταν το ίδιο κομμάτι παιζόταν από ένα επαγγελματία πιανίστα.

Ο Dr Stefan Koelsch, επικεφαλής Ερευνητής – Ψυχολόγος του ερευνητικού προγράμματος, που τo έφερε σε πέρας με συναδέλφους του από το ινστιτούτο Max Plank της Λειψίας, έπαιξε αποσπάσματα από κλασσικές σονάτες σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και κατέγραψε ηλεκτρικές αντιδράσεις του εγκεφάλου και αντιδράσεις αγωγιμότητας του δέρματος (που ποικίλουν ανάλογα με την παραγωγή ιδρώτα, σαν αποτέλεσμα των συναισθηματικών αποκρίσεων).

Παρά το γεγονός ότι αυτοί που συμμετείχαν στο πείραμα δεν έπαιζαν μουσικά όργανα και θεωρούσαν τους εαυτούς τους άμουσους, οι εγκέφαλοί τους έδειξαν σαφή ηλεκτρική δραστηριότητα, αντιδρώντας στις μουσικές αλλαγές (απροσδόκητες συγχορδίες και αλλαγές στο τονικό “κλειδί”). Αυτή η δραστηριότητα έδειξε πως ο εγκέφαλός τους καταλάβαινε τη “μουσική γραμματική”. Όταν όμως οι ίδιες σονάτες παιζόταν από μουσικούς, αυτή η δραστηριότητα εμφανιζόταν πιό ενισχυμένη.

Ο Dr Koelsch δήλωσε πως “Ήταν ενδιαφέρον! Οι συναισθηματικές αντιδράσεις στις απροσδόκητες συγχορδίες, ήταν δυνατότερες όταν αυτές παιζόταν εκφραστικά. Αυτό μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι μουσικοί ενισχύουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένες συγχορδίες, κατά τη διάρκεια των εκτελέσεών τους και μας δείχνει επίσης το πως οι εγκέφαλοί μας αντιδρούν σε εκτελέσεις από διαφορετικούς μουσικούς“.

Η μελέτη αποκάλυψε επίσης, ότι ο εγκέφαλος ήταν πιθανότερο να αναζητήσει μουσικό νόημα όταν η μουσική παιζόταν από πιανίστα.

Είναι κάτι παρόμοιο με την ανταπόκριση του εγκεφάλου που παρατηρούμε στη γλώσσα όταν επεξεργάζεται το νόημα των λέξεων“, λέει ο Dr Koelsch. “Τα αποτελέσματά μας, μας δείχνουν πως οι μουσικοί κυριολεκτικά μας λένε κάτι, όταν παίζουν. Οι εγκεφαλικές αντιδράσεις, δείχνουν πως όταν παίζει ένας πιανίστας ένα κομμάτι με συναισθηματική έκφραση, το κομμάτι αυτό γίνεται κυριολεκτικά αντιληπτό από τους ακροατές, σα να περιέχει κάποιο νόημα, ακόμα και αν αυτοί (οι ακροατές) δεν έχουν καμία προηγούμενη μουσική καλλιέργεια“.

Για πληροφορίες σχετικά με τον Dr Stefan Koelsch, επισκεφθήτε: http://www.sussex.ac.uk/psychology/profile198964.html.

Για πληροφορίες σχετικά με το Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences, επισκεφθήτε: http://www.cbs.mpg.de.

Δημοσιευμένο άρθρο: http://www.plosone.org/doi/pone.0002631.

Για τον τύπο αποκλειστικά:  http://www.plos.org/press/pone-03-07-koelsch.pdf

 

Πηγἠ: http://averoph.wordpress.com

 

Ακούστε αυτό:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=4Tr0otuiQuU&feature=related[/youtube]

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=nGdFHJXciAQ[/youtube]

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ VAULT

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Το «Καλειδοσκόπιο» σας προσκαλεί την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 18:00 μ.μ.  στην Ποιητική Βραδιά και στα εγκαίνια της Έκθεσης Ζωγραφικής με θέμα: «Εικόνες από την καθημερινή ζωή» που θα πραγματοποιηθούν στον πολυχώρο Vault (Μελενίκου 26, Βοτανικός).

Το υλικό προέρχεται από ενοίκους ξενώνων/οικοτροφείων και από λέσχες

ψυχικής υγείας.

Τη βραδιά θα διανθίσουν με τη φωνή και την κιθάρα τους ο Στάθης Κλείτσας

και ο Θοδωρής Μαστρογιαννάκος.

Πρόγραμμα Εγκαινίων

18:00 Προσέλευση

18:30-19:30 Ποιητική Βραδιά, Kιθάρα/ Τραγούδι

19:30-20:30 Επίσκεψη στην Έκθεση

 

Διάρκεια έκθεσης: 19 έως και 22 Οκτωβρίου 2012, 18.00-24.00

 

Ο Πολυχώρος Vault διαθέτει καφέ-μπαρ

 

 

-Είσοδος ελεύθερη-

 

                                     

«Καλειδοσκόπιο»                                                        Πολυχώρος Vault, Βοτανικός

Aστική Μη κερδοσκοπική Εταιρεία                               Μελενίκου 26 (Ιερά Οδός)

για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση                        πλησίον μετρό Κεραμεικού

Σόλωνος 140 , Τ.Κ. 106 77                                             Τ.Κ.104 47, Αθήνα

Τηλ: 210 3818300, φαξ: 210 3844009                           Τηλ: 210 3302348                                        

www.kaleidoskopio.com                                                      http://www.facebook.com/vault.theatreplus 

 

 

Για μαζικές προσελεύσεις από δομές, ξενώνες κ.ά παρακαλούμε επικοινωνήστε πρώτα με το «Καλειδοσκόπιο» (πρωινές ώρες).

*Επισυνάπτουμε υλικό από παράλληλες εκδηλώσεις του Πολυχώρου Vault.

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ/ 24.09.2012

 

Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει της Claire Castillon,

στο νέο πολυχώρο πολιτισμού VAULT, στο Βοτανικό.

 


Ο πολυχώρος πολιτισμού Vault παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά τους σπαρακτικούς μονολόγους της Claire Castillon,  “H MAMA ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ”, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Στους σύντομους μονόλογους, έντεκα γυναίκες  αφηγούνται, θυμούνται, ξαναζούν, μιλούν για τις σχέσεις τους με τις μητέρες και τις κόρες τους, αποκαλύπτοντας τον τόσο καθοριστικό αυτό δεσμό σε όλο του το μεγαλείο. Σκληρά μα και βαθιά ανθρώπινα, αστεία και ταυτόχρονα απολύτως συγκινητικά, τα μονόπρακτα  σοκάρουν με την αφοπληστική ειλικρίνεια που οι γυναίκες αυτές εξομολογούνται τις σπαρακτικές ιστορίες τους.

 

Από Παρασκευή 5 Οκτωβρίου και

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο στις 21:15μ.μ και Κυριακή στις 18:15μμ

 

 

 

 


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

 

Claire CastillonsH ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ”

 

Έντεκα γυναίκες, διαφορετικής ηλικίας, κατάστασης, διανοητικού επιπέδου, κοινωνικής και οικονομικής θέσης, αφηγούνται ιστορίες με τις μάνες ή τις κόρες τους. Για τις γυναίκες, ο δεσμός μητέρας-κόρης είναι καθοριστικός. Είτε αβάσταχτος είτε ευλογημένος. Στην πρωταρχική του δομή, αναζητείται η αγάπη. Η ανάγκη της, η αγωνία της, η παρουσία ή η απουσία της, η επιβεβαίωση, η απόδειξη της ύπαρξής της ή όχι, είναι καταλυτική για την ύπαρξη τους. Για την ακρίβεια είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά.

Η σχέση αυτή έχει αποτελέσει συχνά το αντικείμενο μελετών, μυθιστορημάτων ή ποιημάτων, τα οποία εξυμνούν κυρίως τη δοτικότητα και τη θυσία της μάνας, για χάρη της κόρης της. Οι ιστορίες όμως, στο παρόν κείμενο, απέχουν πολύ από αυτήν τη ειδυλλιακή εικόνα. Παρουσιάζουν μητέρες τρωτές, γεμάτες ανασφάλειες και τραύματα, τα οποία νομοτελειακά προβάλλονται πάνω στις κόρες τους, που σημαδεύονται από τις συμπεριφορές αυτές, και που κυρίως όμως τις κληροδοτούν.

Η Claire Castillon βουτάει στην σκοτεινή πλευρά της πολύπλοκης αυτής σχέσης, και με απίστευτη ικανότητα αποκαλύπτει μέσα απο τις ιστορίες της, τον ομφάλιο λώρο που δεν κόβεται εύκολα και πολλές φορές τυλίγεται σφικτά γύρω απ τον λαιμό μας στερώντας μας το οξυγόνο.

Οι γυναίκες αυτές ξαναζούν μνήμες γλυκόπικρες, επώδυνες, κομμάτια της ζωής τους, στιγμές που θα τις κυνηγούν για πάντα. Μιλάνε για σχέσεις στοργής, οργής, ανταγωνισμού, αγάπης και μίσους. Αναζητούν την αποδοχή, την επιδοκιμασία, τρόπους επικοινωνίας, ζητούν να σταθούν στα πόδια τους… Γελούν, συγκινούνται, θυμώνουν, ξεσπούν, αγανακτούν, θλίβονται, πονούν, φοβούνται στην ιδέα της φυγής της κόρης, τρέμουν στην σκέψη της απώλειας της μάνας, κρίνουν και κρίνονται, μα κυρίως σπαράζουν.

 

Η συγγραφέας, στο συγκεκριμένο βιβλίο, υπό τον πρωτότυπο τίτλο Insecte (Έντομο), τοποθετεί τη σχέση μάνας κόρης στο μικροσκόπιο. Τα κείμενα είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, μικροί μονόλογοι, καθένα κι ένα μονόπρακτο. Μικρές καθημερινές ιστορίες αληθινών προσώπων. Πότε αφηγείται μια μάνα, πότε μια κόρη, γυναίκες, που αποκαλύπτουν τον τόσο καθοριστικό δεσμό σε όλο του το μεγαλείο. Διαβάζεις χωρίς ανάσα, με την έκπληξη να διαδέχεται η αμηχανία, την απορία η περιέργεια, τη συγκίνηση η απέχθεια, τη θλίψη η ελαφράδα, τη χαρμολύπη η αηδία, το απρόβλεπτο η απόλαυση. Το χιούμορ είναι ανατρεπτικό και οξύ, το κωμικό αγκαζέ με το τραγικό, το πένθος με τη χαρά της ζωής, η κυνικότητα με τη βαθιά ευαισθησία. Είναι όλα εκεί μέσα, όλα όσα βιώνονται, ομολογημένα ή ανομολόγητα, κεκρυμμένα από καταβολής, μυστικά και ψέματα, ντροπιαστικά κι αληθινά, αδυναμίες, επιθυμίες, ασυνείδητα, ασύνδετα, σπαραχτικά, τρυφερά, σοκαριστικά, συγκλονιστικά, άγρια.

Ακόμα ένα υψηλών προδιαγραφών και άψογων ερμηνειών θεατρικό γεγονός της σαιζόν που εκπνέει δίνοντας τα τελευταία διαμάντια της στο φιλοθεάμον κοινό. Προλάβετε!… Κωνσταντίνος Μπούρας (diavasame.gr, Οδός Πανός)

 

Υποδειγματική δραματική παράσταση. Εξαιρετική μουσική, σθεναρό και ταιριαστό φινάλε, ήθος και σεβασμό σε όλη τη διάρκεια του έργου. Το γερό στομάχι προαπαιτούμενο, αλλά το όνειρο που σου προσφέρει, αν και σε αναλύει σε δάκρυα, σε μαγεύει αναντίρρητα…Παράσταση – γροθιά. Δυνατή, σκληρή, τραγική, ανθρώπινη, απάνθρωπη και οξεία, σα γρατζουνιά… Βυζαντία Πυριόχου Γκυ (My Review)

 

Μια συναρπαστική παράσταση που αφυπνίζει παράδοξα τις εσωτερικές μας αντιθέσεις, τους σκοτεινούς εφιάλτες αλλά και τις λυτρωτικές διεξόδους μας, τις πιο τρομακτικές μας φοβίες και τις απόκρυφες σκέψεις μας, εξαναγκάζοντάς μας να εκτεθούμε με γυμνότητα απέναντι σε μία από τις σημαίνουσες σχέσεις της ζωής μας, την πιο επώδυνη, την πιο σπαρακτική αλλά και την πιο καθοριστική για την εξέλιξή μας και τις επιλογές του μέλλοντος… Μαρία Κυριάκη (Επί Σκηνής)

 

Μια παράσταση αληθινό κομψοτέχνημα…Καθαρόαιμο βιωματικό θέατρο, στο μικρό και θαυματουργό Vault, με μια παράσταση που αποκαλύπτει μύχιες και τρομερές πτυχές της ζωής με τρόπο αισθαντικό, που με σιγαλή φωνή εκτοξεύει εκκωφαντικές αλήθειες, που στοχεύει κατευθείαν στην ψυχή πριν το μυαλό προλάβει να αντιδράσει…Τατιάνα Θεοδώρου (Νέα Ματιά)

 

Μια παράσταση που με καθήλωσε για 2 ώρες… ο σκηνοθέτης του “Bent” εδώ καταπιάνεται με τη γυναικεία ψυχοσύνθεση, με εξίσου μεγάλη επιτυχία… Μιρέλας Σταυρινού (Culture Moments)

 

Ο Δ. Καρατζιάς με μία λιτη σκηνοθεσία ανεβάζει πάνω στη σκηνή 6 υπέροχες ηθοποιούς αναδεικνύοντας την ψυχολογία της κάθε γυναίκας με τον καλύτερο τρόπο.Μην το χάσεις… Κωνσταντίνος Κουράσης (bizznews)

 

Για να φτάσει ένας ηθοποιός με την ερμηνεία του να ξεπερνάει τον εαυτό του χρειάζεται ένα στέρεο κείμενο, έναν ευφάνταστο σκηνοθέτη και τον μουσικό, φωτιστή, σκηνογράφο που θα μπορούν επάξια να παρακολουθήσουν την κάθε αλλιώτικη από τα καθιερωμένα παράσταση. Κι εσείς πολλές φορές φτάσατε και ξεπεράσατε τα όρια της προσδοκίας αποδεικνύοντας πως ακόμα και το πιο στριφνό κείμενο μπορεί να γίνει μια συγκλονιστική παράσταση… Μίμης Πλέσσας – συνθέτης

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ…

Η προκλητική Claire Castillon γεννήθηκε το 1975 και με την αιχμηρή γραφή της κατάφερε γρήγορα να ταράξει τα νερά της λογοτεχνικής σκηνής της Γαλλίας. Δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα στα 25 της και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει συνολικά δέκα βιβλία. Η Claire Castillon στα δεκαεννέα διηγήματα στο βιβλίο της «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» ανατέμνει τη σκοτεινή πλευρά της πολύπλοκης αυτής σχέσης και αποκαλύπτει ανομολόγητα συναισθήματα. Αυτή η πρώτη της συλλογή διηγημάτων υπό τον γαλλικό τίτλο Insecte (εκδόσεις Fayard) παρουσιάστηκε το 2006 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία θεμελιώνοντας τη διεθνή καριέρα της συγγραφέως, μιας και έχει ήδη μεταφραστεί σε δεκαεπτά γλώσσες -στην Φινλανδία και στην Ιταλία έγινε bestseller. Η ελληνική μετάφραση επιχορηγήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γιαλός με τον τίτλο «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» (Μετάφραση: Κατερίνα Μανιάτη).

Η Claire Castillon γράφει συναρπαστικά, με μια τέλεια αίσθηση του timing (είτε τραγικό είτε κωμικό) και με μια δύναμη αναλυτική η οποία αποκαλύπτει τα διάφορα επίπεδα της κατάρρευσης των ψευδαισθήσεων” (Peter Urban-Halle Neue Zϋrcher Zeitung)

 

“Ένα λογοτεχνικό tour de force. Με μια σατανική λογική που εισβάλλει σαν εκτροχιασμένο τρένο στη ζωή σου, η Castillon κρύβει κάποιες πικρές εκπλήξεις στο μανίκι της.”

(Marie Claire, Γαλλίας)

 

”Το ιδιαίτερο ύφος υπηρετεί τον τρόμο.  […]Στο ύφος κρύβεται η ελπίδα στην Castillon. […] Δεν μπορείς παρά να υποκύψεις στις δηλητηριώδεις του χάρες.”

(Jaques de Saint-Victor, Le Figaro, Γαλλίας)

 

“Άμεσα, παραστατικά, τα διηγήματα αυτά που κινούνται στην κόψη του ξυραφιού, οδηγούν τον αναγνώστη σε κάποια δύσβατα μονοπάτια.”

(Publisher’s Weekly)

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

Συγγραφέας :  Claire Castillon

Μετάφραση : Kατερίνα Μανιάτη

Σκηνοθεσία : Δημήτρης Καρατζιάς

Βοηθός σκηνοθέτη: Αθανασία Κούσουλα

Β’ βοηθός σκηνοθέτη : Κική Μαυρίδου

Πρωτότυπη μουσική : Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνικά – φωτογραφίες : Δέσποινα Χαραλάμπους

Κοστούμια : Celebrity Skin

Φωτισμοί : Βαγγέλης Μούντριχας

Παραγωγή – Δημόσιες Σχέσεις : Καλλιτεχνικές Επιχειρήσεις Vault

 

 

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

 

Νίκη Αναστασίου  (θα γίνεις γυναίκα, κόρη μου, ο μπαμπάς δεν είναι κακός μαμά)

Κική Μαυρίδου     (Ένα μόνο θέλω είπα, Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει)

Ιωάννα Πηλιχού   (Μπουφάν και γούνινες μπότες, Σύνδρομο Μινχάουζεν δι’ αντιπροσώπου)

Ειρήνη Σταματίου (Θηλιές και κόμποι, Δέκα εγχειρήσεις σε δέκα χρόνια)

Γιάννα Σταυράκη  (Σε φιλώ γλυκά)

Αθηνά Τσιλύρα     (Ήπιαν σαμπάνια στο εστιατόριο, Πάλη)

 

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

 

Από Παρασκευή 5 Οκτώβρη 2012

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:15μ.μ και Κυριακή στις 18:15μμ

 

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 40 λεπτά

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ

 

15€(Κανονικό)
10€ (Μειωμένο)

Φοιτητές/ Μαθητές / Σπουδαστές/ Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ)/ Άτομα άνω των 65 ετών/ ΑμΕΑ/Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ)/ Κάτοχοι Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων/ Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού ΥΠ.ΠΟ.Τ

 

Εισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Vault  Δευτέρα-Κυριακή  18:00-20:00μ.μ και για τηλεφωνικές κρατήσεις 12.00 – 14.00μ.μ και 17.00 -20.00μ.μ 

 

Πολυχώρος Πολιτισμού Vault Theatre Plus 

Μελενίκου 26 , Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (5’ περίπου με τα πόδια)

Τηλέφωνα: 210 3302348 / 6983863324  

 

 

 

«Δεν θα απολογούμαι για την Ελλάδα»

Ο «έντεχνος» Μάριος Φραγκούλης επιλέγει Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο αυτό το καλοκαίρι. Για τον τενόρο Φραγκούλη οι φαν του θα περιμένουν από Σεπτέμβριο 

Ελληνας «crossover tenor» (τενόρος που πατάει και στις δύο όχθες, της όπερας και του τραγουδιού) που κάνει καριέρα στο εξωτερικό ή καλλιτέχνης του κόσμου που ενίοτε τραγουδά Χατζιδάκι, Θεοδωράκη και Ξαρχάκο στην Ελλάδα; Στην περίπτωση του Μάριου Φραγκούλη το διαζευκτικό τίθεται εδώ και κάμποσα χρόνια, αλλά η απάντηση μένει σταθερά μετέωρη – ίσως γιατί ο μόνος που (τελικά) δεν αναρωτιέται σοβαρά είναι ο ίδιος.
Υπό τον τίτλο «international tenor & classical crossover artist» έφθασε η πληροφορία για τη συναυλία που έδωσε με την έγκυρη Boston Pops Orchestra στην αίθουσα της Συμφωνικής της Βοστώνης στα τέλη Μαΐου, για να παρουσιάσει το νέο του διεθνές άλμπουμ «Beautiful Things» (όπου εκτός από ξένους καλλιτέχνες συμμετέχουν η Αλκηστις Πρωτοψάλτη και ο Γιώργος Περρής).
Επίσης, έχει ήδη ξεκινήσει το ελληνικό του καλοκαίρι για μια σειρά συναυλιών με «άρωμα και χρώμα», όπως υποστηρίζει ο ίδιος, ελληνικό. «Με ανοιχτά φτερά» ο τίτλος των συναυλιών και το ρεπερτόριο Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος, αλλά και Κραουνάκης, Κορκολής και δημιουργοί της νεότερης γενιάς.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου θα ενδυθεί και πάλι τον ρόλο του crossover τενόρου για την πρώτη επίσημη παρουσίαση του ξενόγλωσσου «Beautiful Things» στην Ελλάδα, στο Ηρώδειο.
Μπορεί να καταντά κουραστικό (γιατί τον ρωτώ σε κάθε μας συνέντευξη), αλλά γίνεται να εξελιχθεί και να πετύχει ένας καλλιτέχνης στον χώρο του από τη στιγμή που επιλέγει να βαδίσει σε δύο δρόμους παράλληλα;
«Δεν υπάρχουν για εμένα δύο δρόμοι. Ο δρόμος είναι ένας, αυτός της ψυχής».
Παρ’ όλα αυτά επιμένω. Οταν τραγούδησε αποκλειστικά Χατζιδάκι («Η εποχή της αγάπης») θυμάμαι την προσπάθεια που κατέβαλε για να αφήσει τον τενόρο εκτός.
«Ο Γκάτσος και ο Χατζιδάκις μπορεί να φαίνονται λιγότερο απαιτητικοί ως προς την τεχνική, έχουν όμως άλλες εκφραστικές απαιτήσεις. Και σε αυτό με βοήθησε το θέατρο (σ.σ.: έχει τελειώσει δραματική σχολή). Το πώς να προφέρω τον κάθε στίχο. Οσο πιο απλές οι μελωδίες τόσο πιο δύσκολο είναι. Γιατί πρέπει να εκφράσεις συναισθήματα. Το “Χάρτινο το φεγγαράκι” είναι από τα πιο δύσκολα τραγούδια που έχω πει. Εκεί δεν είμαι πλέον τραγουδιστής, αλλά ερμηνευτής».
Χρόνια τώρα έχει διαρκή επαφή με το κοινό του εξωτερικού. Τελευταία αισθάνεται να έχει αλλάξει κάτι λόγω των κακών εξελίξεων στην Ελλάδα; «Eτυχε να είμαι στην Αμερική τότε που έγινε το συμβάν με τη Λιάνα Κανέλλη και τον Κασιδιάρη. Το έδειξε η τηλεόραση πολλές φορές και ήταν όντως δυσάρεστο. Παρ’ όλα αυτά δεν εισέπραξα αρνητικό κλίμα. Βέβαια, όταν ερχόταν η συζήτηση στα οικονομικά μας και γενικά στην κατάσταση που υπάρχει σήμερα, το ξέκοβα αμέσως και γύριζα τη συζήτηση αλλού. Δεν μου αρέσει να απολογούμαι, ούτε να αισθάνομαι την Ελλάδα στο στόχαστρο».

Υποψήφιος για διεθνές βραβείο ο Ευγένιος Τριβιζάς

Το συγγραφέα παιδικών βιβλίων και θεατρικών έργων Ευγένιο Τριβιζά, πρότειναν από κοινού ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και η Εταιρεία Συγγραφέων, ως τον έλληνα υποψήφιο για το διεθνές βραβείο παιδικής λογοτεχνίας «Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA)» για το 2013. 

Το βραβείο θεσπίστηκε από τη σουηδική κυβέρνηση το 2002, στη μνήμη της δημοφιλούς συγγραφέως παιδικής λογοτεχνίας Άστριντ Λίντγκρεν(1907-2002), γνωστής για τις ιστορίες της με πρωταγωνίστρια την Πίπη Φακιδομύτη.

Το βραβείο τιμά κάθε χρόνο συγγραφείς, εικονογράφους, αφηγητές ή υπέρμαχους της φιλαναγνωσίας, των οποίων το έργο αντανακλά το πνεύμα της Άστριντ Λίντγκρεν.

Σκοπός του βραβείου είναι να αυξήσει το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία για παιδιά και για νέους και να προωθήσει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5 εκατ. σουηδικών κορονών, το μεγαλύτερο χρηματικό έπαθλο που δίνεται για βραβείο παιδικής λογοτεχνίας.

Τον νικητή επιλέγει 12μελής κριτική επιτροπή από σουηδούς μελετητές, συγγραφείς, εικονογράφους, κριτικούς και βιβλιοθηκονόμους.

Ο νικητής ανακοινώνεται κάθε χρόνο τον Μάρτιο στο Βίμερμπι, την πατρίδα της Άστριντ Λίντγκρεν.

Η απονομή γίνεται τον Ιούνιο σε ειδική τελετή στη Στοκχόλμη.

 

Πηγή: http://www.tanea.gr

Μουσική και παιδιά – 1ο μέρος

Οι Έλληνες είναι εξαιρετικά μουσικός λαός. Όλα τα συναισθήματα – ατομικά και ομαδικά – εδώ στην Ελλάδα αποτυπώνονται στη μουσική. Η ελληνική μουσική είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο. Οι άνθρωποι που δε ξέρουν ελληνικά, σίγουρα θα θυμηθούν κάποιον Έλληνα μουσικοσυνθέτη, τραγουδιστή, κάποιο τραγούδι. Στην Ελλάδα υπάρχει πληθώρα μουσικών, τραγουδιστών και στιχουργών που ένας είναι καλύτερος τον άλλο.

Μάλλον αυτό είναι ένα από τα κοινά χαρακτηριστικά των Ελλήνων με τους Τσέχους. Μια παλαιά τσέχικη παροιμία λέει: «Κάθε Τσέχος και μουσικός.» Και πράγματι στην Τσεχία πολλοί άνθρωποι έχουν δραστήρια σχέση με τη μουσική και η μουσική παίζει μεγάλο ρόλο στο εκπαιδευτικό σύστημα. Τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν με οργανωμένη μουσική εκπαίδευση πριν μάθουν να περπατούν.

Ήδη το 17ο αιώνα ο Τσέχος παιδαγωγός Γιαν Άμμος Κομενσκύ (Jan Ámos Komenský, 1592 – 1670) υποστήριζε πως τα παιδιά τεσσάρων ετών ήδη πρέπει να κατέχουν δικό τους μουσικό όργανο.

Επίσης και στην πόλη που ζούμε υπάρχουν μουσικές προτάσεις για μικρά παιδιά. Δεν καταφέραμε όμως να αντισταθούμε στην πρόκληση να ρωτήσουμε τη φίλη μας, την Ζούζκα Βαγκνεροβα, η οποία είναι από τους καλύτερους μουσικούς εκπαιδευτικούς με εξειδίκευση στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, να μας απαντήσει μερικές απορίες που έχουμε σχετικά με τη μουσικότητα των παιδιών μας. Η Ζούζκα είναι 33 ετών, η ίδια έχει 2 μικρά παιδιά και εκ των άλλων διδάσκει πάνω από δέκα χρόνια στο μουσικό σχολείο του Γιαν Ζαχ στην πόλη Τσελάκοβιτσε (http://zus.celakovice.cz/ σελίδα μόνο στα τσέχικα). Παρών στη συζήτησή μας ήταν και ο σύζυγος της Γιάρα Βάγκνερ ο οποίος διδάσκει 15 χρόνια Jazz-πιάνο στο κονσερβατόριο του Γιάροσλαφ Γιέζεκ (http://www.kjj.cz/?l=en) στην Πράγα και διευθύνει εκεί και το αντίστοιχο τμήμα.

Ρωτήσαμε με προσδοκία ότι οι πληροφορίες που θα αποκτήσουμε, θα είναι χρήσιμες και για σας.

Ποια είναι η ιδανική ηλικία να ξεκινήσουν τα παιδιά με μουσική μόρφωση ή εκπαίδευση;

Ζούζκα: Τι εννοείς όταν λες μουσική εκπαίδευση ή μόρφωση; Η μουσική επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο ήδη στη μήτρα. Το παιδί στην κοιλιά της μαμάς συλλαμβάνει ήχους, άρα και τη μουσική πολύ έντονα μάλιστα. Μετά από τη γέννησή τους αναγνωρίζουν τα νεογνά όχι μόνο τις γνωστές φωνές αλλά επίσης τις μελωδίες, τα τραγούδια, τους ρυθμούς που ακούσανε πριν. Θυμούνται τι τους ηρεμούσε και τι τους αναστάτωνε. Η μουσική λειτουργεί εξαιρετικά ευεργετικά όταν η μητέρα τραγουδάει όταν είναι έγκυος και συνεχίζει όταν γεννιέται το παιδάκι. Άρα η αυθόρμητη ανάπτυξη των μουσικών ικανοτήτων ξεκινάει πριν ο άνθρωπος γεννηθεί. Τα παιδιά «ρουφάνε» ήχους και μουσική από το περιβάλλον τους – τα τραγούδια των γωνιών, αν παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, τη μουσική που ακούνε στο σπίτι, αλλά ακόμα και τις φωνές, τη φασαρία.

Ίσως και αυτές πληροφορίες θα έπρεπε να πάρουν οι υποψήφιοι γονείς από το γιατρό τους…

Ζούζκα: Σε κάθε περίπτωση κυκλοφορεί μουσική ειδική για έγκυες μητέρες και εγώ προσωπικά έχω τις καλύτερες εμπειρίες.

Να μη ξεφύγουμε από την ερώτησή σας. Επίσης τα παιδιά πολύ νωρίς, ακόμα σαν μωρά, καταβάλουν προσπάθεια να δημιουργούν ήχους και να τους μελετάνε. Αντιγράφουν τη γλώσσα των μεγάλων και μετά ξεκινάει περίοδος εργασίας με την ίδια τους τη φωνή, με τις φωνητικές χορδές, με το στόμα αλλά ταυτόχρονα μελετάνε ήχους που μπορούν να δημιουργήσουν με βοήθεια των αντικειμένων γύρω τους – για αυτό τα μικρά παιδιά λατρεύουν να χτυπάνε με πράγματα .Τους αρέσει να κάνουν πειράματα με τους ήχους. Είναι υπέροχο να παρακολουθείς αυτές τις προσπάθειες. Είναι σημαντικό να δόσεις στα παιδιά χώρο και ελευθερία να το κάνουν, να τους δόσεις υλικό και ιδέες. Να πάρεις μια κούτα με διάφορα ρυθμικά όργανα ή με απλά πράγματα, με ότι βγάζει κάποιο ήχο, ας είναι και πλαστικό μπουκάλι με βοτσαλάκια, με ρύζι, διάφορα ξυλάκια, κουδουνάκια και να παίξεις μαζί τους, να τους μιλάς και να τους τραγουδάς και ταυτόχρονα να τους αφήνεις να βρίσκουν ελεύθερα τους ήχους που τους αρέσουν. Αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο. Επίσης είναι πολύ θετικό να τους λες ιστορίες, παραμύθια και να τα συνοδεύεις με ήχους. Φυσικά τέτοιες δραστηριότητες δεν αναπτύσσουν μόνο τη μουσικότητα τους αλλά και άλλες πλευρές της προσωπικότητάς τους – τη φαντασία, τη δημιουργικότητα, με αυτό τον τρόπο επιταχύνεις την γενική τους ανάπτυξη. Έτσι το παιχνίδι γίνεται ταυτόχρονα μουσική εκπαίδευση αλλά και μουσικοθεραπεία.

Πολλές φορές δεν ξέρουμε πώς να παίζουμε με μικρά μωρά ή με παιδιά ενός δύο ετών και ίσως υπάρχουν τόσα πολλά παιχνίδια σημαντικά για εκείνα, αλλά και για μας…

Ζούζκα: Σωστά. Αν μη τι άλλο το παιχνίδι σε φέρνει κοντά στα παιδιά. Άλλωστε και το μπλογκ σας στην ίδια φιλοσοφία πορεύεται. Στο παιχνίδι μαθαίνεις και εσύ σαν γονιός ότι πρέπει να υποστηρίξεις και ταυτόχρονα να δόσεις ελευθερία έκφρασης, επιλογής, πειράματος.

Λίγο αργότερα συνδέουν και αντιλαμβάνον τη μουσική με την κίνηση και μέσω της κίνησης. Είναι σημαντικό να βιώνεις τη μουσική μαζί τους. Πρέπει να τα αφήνουμε να χορεύουν ελεύθερα, χωρίς να τους λέμε πώς να κάνουν τα βήματα για να εκφράζουν τη μουσική έτσι πως τη νιώθουν. Αρά η μουσική ανάπτυξη ξεκινάει πολύ νωρίς και συνεχίζει αδιάκοπα.

Η πιο συγκεκριμένη συστηματική δουλειά με τα παιδιά, π.χ. με μουσικό όργανο, με δάσκαλο, δουλειά η οποία μπορεί να έχει συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, είναι καλό να ξεκινήσει νωρίς. Φτάνει να έχουν την ικανότητα να επικοινωνήσουν με το δάσκαλο και να αντιδρούν θετικά στις προσκλήσεις του. Απλώς, το παιδί πρέπει να έχει την ικανότητα να συγκεντρωθεί, να δεχτεί κάποιο θέμα και να το παρακολουθεί έστω και για πολύ λίγο. Όλα πρέπει (και υπογράμμισε το «πρέπει») σε μορφή παιχνιδιού – να πάρεις φλάουτο και να κάνετε πχ. τον αέρα πως σφυρίζει είναι καλό, να του λες πως θα τα μάθεις τη νότα «ντο» είναι βλακώδεις. Αποτέλεσμα δεν θα έχεις, ίσως θα κάνεις και ζημιά. Καλό είναι να μην καταλάβουν τα παιδιά πως πρόκειται για μάθημα. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δουλεύουν αποκλειστικά με παιδιά μέχρι τριών χρονών. Φυσικά κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά. Σημαντικό είναι να υπάρχει μουσική σο σπίτι, να τραγουδάμε και να παίζουμε, να ακούμε μουσική. Έτσι με μικρά βήματα μαθαίνει το παιδί να χαίρεται τη μουσική που δημιουργεί και αποκτά θετική σχέση με αυτήν. Έτσι προετοιμάζεται για αργότερα όταν θα ξεκινήσει συστηματική οργανωμένη μουσική μόρφωση.

Σήμερα οι μουσικοί εκπαιδευτικοί προτιμούν να ξεκινήσουν τα παιδιά με τη μουσική πριν πάνε στο σχολείο – δηλαδή όταν είναι τεσσάρων, πέντε ετών. Οι λόγοι είναι:

– η ακοή σε αυτές τις ηλικίες είναι εξαιρετικά ευαίσθητη κ’ ελαστική (αυτή ευαισθησία χάνεται αργότερα γύρω στα επτά),

– το ίδιο ισχύει και για τις κινητικές ικανότητες,

– σε αυτή την ηλικία τα παιδιά εύκολα δέχονται νέες προκλήσεις κ’ εύκολα αποκτούν καινούργιες ικανότητες.

Γιάρα: Όταν τα παιδιά ξεκινούν με τη μουσική νωρίς και σωστά, η μουσική θα γίνει φυσιολογικό κομμάτι της ζωής τους. Όταν ξεκινάνε μετά την εισαγωγή τους στη σχολική εκπαίδευση, τότε οι πλειοψηφία των μαθητών εκλαμβάνει τη μουσική σχολή σαν άλλη μια υποχρέωση.

Ζούζκα: Θέλω να συμπληρώσω κάτι για το παιχνίδι. Φυσικά όταν προσπαθείς να μάθεις τα παιδιά κάτι, πρέπει να υπάρχει στοιχειώδης τάξη και πειθαρχία για να μπορούν όλοι να συγκεντρωθούν να αποδώσουν. Εγώ ποτέ δεν λέω στα μικρά παιδιά: τώρα θα έχει ησυχία διότι τώρα δουλεύομε. Η έννοιας τη δουλειάς, της εργασίας δεν υπάρχει στο μυαλό τους κ’ έτσι δεν μπορούν να το κάνουν και να το θέλουν. Για να μπορέσω να ετοιμάσω μια μικρή συναυλία για τους γονείς τους λέω για παράδειγμα: παιδιά θα παίξουμε ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι ότι είμαστε μεγάλοι μουσικοί, θα παίζουμε παιχνίδι για συναυλία. Τους ρωτάω αν έχουν πάει στο θέατρο με τους γονείς τους, πως ήταν, τους δείχνω βίντεο, τους κατευθύνω να βρουν μόνοι τους πως πρέπει να συμπεριφερθούν. Μετά είναι πιο εύκολο να στήσεις όλη την παράσταση η οποία μπορεί να είναι τόσο περίπλοκη πόσο τα παιδιά κατάλαβαν «πως παίζεται το παιχνίδι».

Θα πρότεινες και στα παιδιά που δε δείχνουν ξεκάθαρο ταλέντο να πάνε στη μουσική σχολή ή είναι χασούρα χρόνου και νευρικής ισορροπίας όλων που συμμετάσχουν;

Ζούζκα: Δέκα φορές Ναι! Εύχομαι σ’ όλα τα παιδιά να έχουν τη δυνατότητα της μουσικής εξέλιξης και εκπαίδευσης. Η μουσική είναι πραγματική μαγεία! Με τη μουσική αναπτύσσεται όλη προσωπικότητα.

Διαβάσαμε κάπου πως τα παιδιά που ασχολούνται με τη μουσική είναι και καλύτεροι μαθητές.

Ζούζκα: Φυσικά. Έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα συγκέντρωσης, είναι πιο ανοιχτά στις νέες πληροφορίες και πολλά άλλα.

Με τη μουσική μπορείς να εκφράσεις τον εαυτό σου, μπορεί να λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα στους ανθρώπους που αλλιώς δεν καταλαβαίνουν ένας τον άλλο. Η μουσική πάντα εμπλουτίζει τη ζωή. Δεν ξεχωρίσω παιδιά με ταλέντο και χωρίς ταλέντο. Φυσικά κάθε παιδί έχει άλλες δυνατότητες, ικανότητες ή προδιαγραφές αλλά είναι θέμα του εκπαιδευτικού πως θα εργαστεί μαζί τους, τι μεθόδους θα επιλέγει και θα επινοήσει, πως θέτει τους στόχους. Οπωσδήποτε συστήνω να πάνε όλα τα μικρά παιδιά στη μουσική σχολή. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βοηθήσουν σε όλα τα παιδιά που ενδιαφέρονται. Είμαι πολύ θετική σε αυτό το ζήτημα – πιστεύω αν το παιδί θέλει κ’ έχει όρεξη, αν έχει καλή επικοινωνία με το δάσκαλο (αυτό είναι μάλλον βασική προϋπόθεση), πάντα μπορεί να βρεθεί δρόμος. Ακριβώς σε αυτό το σημείο βρίσκω εγώ την ομορφιά της παιδαγωγικής δουλειάς. Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστή προσωπικότητα και τους βοηθάς να βρουν το δικό τους μοναδικό μονοπάτι, αυτό είναι σπουδαίο συναίσθημα.

Αν δεν μπορείς να γίνεις ποτέ ο σολίστ, αλλά η μουσική κάνει τη ζωή σου καλύτερη και σε κάνει ευτυχισμένη, είναι λίγο;

Γιάρα: Ο κάθε ένας έχει κάποια μουσικότητα μέσα του. Μπορεί να την αναπτύξει ή να την πνίξει. Συνήθως την πνίγουν οι άλλοι με λάθος μουσικές συμπεριφορές. Σημαντικό είναι να βρεθεί τρόπος, μέθοδος και βάθος μέχρι που μπορεί το κάθε παιδί να φτάσει. Πιστεύω πως στη μουσική εκπαίδευση ή μόρφωση δεν είναι σημαντικό το πότε ξεκινάς επίσημα ή πόσο ταλέντο έχεις αλλά η καθημερινή επαφή. Και, όταν το παιδί ξεκινάει με την οργανωμένη εκπαίδευση, τότε πρέπει να γίνεται τακτικά. Και όσο αφοράει το ταλέντο, και σένα δεν σου απαγορεύει κανείς να χορεύεις παρόλο που δεν είσαι σολίστ του Μπολσόϊ. Και σε μας στο κονσερβατόριο έχουμε με πολύ ή με λιγότερο ταλέντο. Δεν τους λέω ποτέ: έκανες λάθος, παίξε το αλλιώς διότι εγώ ξέρω και σαν καθηγητής σου μπορώ να το επιβάλω. Προσπαθώ να τους φέρω σε σημείο να καταλάβουν πως μουσική είναι πιο όμορφη όταν παίζεται σωστά, με σωστό ρυθμό, τόνους, φράσεις, μελωδία, πως μουσική είναι σαν τη γλώσσα που μιλάμε. Τους μαθαίνω να ακούνε και να διορθώνουν τους εαυτούς τους. Φαίνεται πως τα παιδιά που πηγαίνανε σε μουσικές σχολές από μικρή ηλικία και μάθανε τη μουσική όχι σαν προπαίδεια αλλά ακουστικά, αντιδρούν πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά.

Πρέπει να ξέρουν τα παιδιά να διαβάζουν για να ξεκινήσουν με κάποιο μουσικό όργανο;

Ζούζκα: Σου έχω απαντήσει ήδη. Όχι βέβαια. Τα παιδιά πρώτα ακούνε, μετά φτιάχνουν δικούς τους ήχους. Είναι σαν να έλεγες: θα σου διαβάζω παραμύθια μόλις θα μάθεις να διαβάζεις ο ίδιος.

Εμείς όταν τα παιδιά έρχονται στη μουσική σχολή τεσσάρων πέντε ετών ξεκινάμε από ήχους που συνδέονται με εικόνες – με ζωγραφιές, με παραμύθια, και με κίνηση. Έτσι αναπτύσσεται φαντασία και δημιουργικότητα του κάθε παιδιού κ’ εγώ σαν εκπαιδευτικός βλέπω τι τάση έχει το κάθε παιδί, σε τι αντιδράει πιο δημιουργικά, τι τον εκφράσει κτλ. Κάποιος βλέπει τη μουσική μέσω χρωμάτων, άλλος μέσω κίνησης… Αν κάποιος λέει πως τα παιδιά πρέπει να ξέρουν νότες να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, δεν θα συμφωνήσω μαζί του. Και στην ιστορία υπήρχανε μεγάλοι μουσικοί, συνήθως λαϊκοί, που παίζανε θαυμάσια και δεν ξέρανε ότι υπάρχει κάτι σαν νότες. Οι πρόγονοι μας επινόησαν τα μουσικά όργανα και πες ξέρανε νότες πριν δέκα χιλιάδες χρόνια;

…και τότε είχαν τουάχιστον φλογιέρες και κρουστά.

Τα δικά μου παιδιά στο σχολείο όμως ξέρουν και τις βασικές νότες μετά από ένα χρόνο και στην πλειοψηφία τους δεν ξέρουν να διαβάζουν. Για παράδειγμα: Η νότα Ντο είναι η Ντορότκα που μένει στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας. Πρώτα μαθαίνουμε τη φωνή της, μετά μαθαίνουμε τη πχ. Φανύνκα ή τον Μίρετσεκ και εξηγούμε, ακούμε γιατί εκείνοι μένουν πιο ψηλά από την Ντορότκα. Η νότα πρέπει να συνδεθεί με ήχο όχι με γράμμα.

Γιάρα: Σας το είπε κανείς αυτό; Όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο το μόνο που δείχνει είναι, πως δεν καταλαβαίνει τι θα πει μουσική, ότι δεν την καταλαβαίνει σαν κάτι το φυσιολογικό αλλά κάτι έντεχνο, φτιαχτό, μηχανικό.

Έχουν οι εκπαιδευτικοί που δουλεύουν με μικρά παιδιά κάποια ειδική μόρφωση;

Ζούζκα: Ναι, φυσικά κ’ έχουν. Πρώτα, στην Τσεχία για να διδάσκεις τη μουσική, δε φτάνει το κονσερβατόριο ή το πανεπιστήμιο για ερμηνευτές ή θεωρητικούς. Πρέπει να σπουδάζεις παιδαγωγική. Πχ. εγώ σπούδασα το κονσερβατόριο και στο πανεπιστήμιο πιάνο σαν όργανο και ταυτόχρονα μουσική παιδαγωγική με εξειδίκευση στη μουσικοθεραπεία και μουσική παιδαγωγική της πρώιμης σχολικής και προσχολικής ηλικίας. Αυτό φυσικά δε αρκεί για όλη τη ζωή. Πρόκειται για βάση. Μετά πας σε ειδικά σεμινάρια, συνέδρια, διαλέξεις και απαραίτητη φυσικά είναι η αυτομόρφωση.

Γιάρα: Εγώ διδάσκω ανθρώπους από 15 ετών και άνω, συνήθως ενήλικες. Με μικρά παιδιά δεν θα ήξερα τι να κάνω και ότι και να έκανα θα είχε τυχαία επιτυχία. Μπορεί θα έκανα ζημιά. Ότι είμαι καλός μουσικός δε σημαίνει πως είμαι καλός εκπαιδευτικός. Ειδικά στα μικρά παιδιά σωστά μορφωμένη δασκάλα του παιδικού σταθμού μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματική από κάποιο σολίστ.

Τι κάνεις με τα παιδιά στο σχολείο; Πως είναι το μάθημα σου;

Ζούζκα: Συνήθως δυο ώρες ανά 45 λεπτά με μικρό διάλλειμα στο ομαδικό που έχω 12 παιδιά στην τάξη. Όταν τα παιδιά αρχίζουν να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, τότε έρχονται μόνα τους στο μάθημα. Στην αρχή δυο φορές την εβδομάδα για 25 λεπτά. Έτσι έχουμε πιο συχνή επαφή με τους μαθητές και δεν ασκούμε μεγάλη πίεση στη δυνατότητά τους να συγκεντρωθούν. Συν πάνε στο ομαδικό. Αυτό που πάντα σκέφτομαι είναι να μοιράσω το μάθημα για δεκάλεπτα – δεκαπεντάπλεπτα που χρειάζεται συγκέντρωση και μετά ακολουθούν δέκα λεπτά με κάτι που τους χαλαρώνει. Η συγκέντρωση πρέπει να μοιραστεί σε όλο το μάθημα. Δεν μπορείς να τα ξεκάνεις τα πρώτα είκοσι λεπτά. Μετά θα υποφέρετε όλοι. Καθόμαστε στα θρανία, στον κύκλο, στο πάτωμα, γύρω από το πιάνο, χορεύουμε, κάνουμε γυμναστική, ζωγραφίζουμε. Η τάξη μας είναι ειδικά διαμορφωμένη αλλά έχουμε δυνατότητα να χρησιμοποιούμε και άλλους χώρους του σχολείου. Μερικές φορές πάμε στην αίθουσα συναυλιών, στην αυλή ή στη σκάλα. Τα παιδιά παίζουν με διάφορα εύκολα μουσικά και ρυθμικά όργανα, τραγουδούν, παίζουν παλαμάκια, χορεύουν… Πάντα γίνεται ανάμιξη όλων των μουσικών δραστηριοτήτων: ακοή, όργανα, ρυθμός, κίνηση, τραγούδι. Το κάθε μάθημα προδιαγράφει το επόμενο το οποίο οργανικά ακολουθεί το προηγούμενο. Πάντα έχω στόχους που θα φτάσω στο κάθε μάθημα, στο κάθε μισό χρόνο, και στο τέλος της χρονιάς. Αν κάτι δεν καταφέρνουν τα παιδιά, πάντα πρώτα μελετάω που πιθανώς έκανα εγώ λάθος και δεν απόδωσα.

Τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να καταλάβουν πως κυλάει ο χρόνος. Το μάθημα δεν πρέπει να είναι αργό, πρέπει να έχει αλλαγές και ρυθμό, πρέπει να κυλάει. Επίσης στο κάθε μάθημα πρέπει ο εκπαιδευτικός να αντιδράει στη διάθεση του μαθητή και να έχει τις εναλλακτικές λύσεις και την ικανότητα να βρει κάτι στην περίπτωση ότι το παιδί δεν ανταποκρίνεται ή η μέθοδος του δεν λειτούργησε όπως ήθελε.

Στη δική μας σχολή έχουν τα παιδιά τη δυνατότητα να πάνε ταυτόχρονα στη μουσική τάξη και στην εικαστική, συνήθως πάνε και στα δύο. Πολύ συχνά συνεννοούμαστε με τους συνάδελφους εικαστικούς κ’ εκείνοι κάνουν αναφορές σε αυτά μου μαθαίναμε στη μουσική και ανάποδα.

Έχεις δίκιο, ένας αποτελεσματικός εκπαιδευτικός πρέπει να είναι ειδικός. Είναι μεγάλη ευθύνη και δεν είναι εύκολο να διδάσκεις άλλους. Πόση ώρα σου παίρνει να προετοιμάζεις ένα μάθημα;

Γιάρα: Στη Ζούζκα; Όλη τη ζωή…

Ζούζκα: Χα, χα, χα… Αυτό είναι πολύ σχετικό. Όσο αυξάνονται εμπειρίες, τόσο πιο εύκολα προετοιμάζεσαι, αλλά ταυτόχρονα σου έρχονται και νέες ιδέες που θέλεις να εφαρμόσεις. Πότε δεν πάω στο μάθημα απροετοίμαστη με αυτοπεποίθηση πως θα το μπαλώσω κάπως, κ’ ειδικά στα πολύ μικρά παιδιά. Είναι πολύ απογοητευτικό για αυτά όταν το μάθημα είναι όπως λέμε «μάπα». Έχουν τόση όρεξη να μαθαίνουν που δεν μπορείς να μείνεις πίσω. Δεν θέλω να τους πάρω το ενθουσιασμό να μαθαίνουν και να δοκιμάζουν τις ικανότητές τους. Προτιμώ να μην κοιμηθώ τη νύχτα, να καταρρεύσω μετά το μάθημα, αλλά τα παιδιά δεν θα τα απογοητεύσω.

Ευχαριστούμε για το χρόνο σου. Αν οι αναγνώστες του μπλογκ μας θα έχουν κάποια ερωτήματα, μπορούμε να σου τα στείλουμε;

Ζούζκα: Βεβαίως. Αλλά να μην αρκεστούν με τις απαντήσεις μου. Να ψάχνουν και αλλού. Δεν είμαι παντογνώστης.

 

Πηγῆ: http://mamampampaelate.blogspot.com

 

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η Εταιρεία θεάτρου Παίκτες ανεβάζει στη σκηνή του Θεάτρου Αργώ την παράσταση “Παραμύθια από ψέμα κι αλήθεια” των αδελφών Γκριμμ.

Η παράσταση αποτελείται από πρωτότυπα, αγαπημένα αλλά και λιγότερο γνωστά παραμύθια όπως “Ο Λαγός και ο σκαντζόχοιρος”, “Η Κοκκινοσκουφίτσα”, “Η γάτα και το ποντίκι”, “Ο έξυπνος Χανς”, “Η Γλώσσα” και “Χάνσελ και Γκρέτελ”.

Ο σκοπός μας ήταν απλός: να βρούμε μία δραματική φόρμα που να διατηρεί τη φυσικότητα, τη σοφία και την ομορφιά των πρωτότυπων παραμυθιών και να δώσουμε στο κάθε παραμύθι την ιδιαίτερη θεατρική του μορφή. Η ατμόσφαιρα του κάθε παραμυθιού και η φαντασία του θεατή δένουν μεταξύ τους τις ιστορίες. Η χαρά του παιχνιδιού είναι η βάση της θεατρικής πράξης. Το έργο απευθύνεται σε παιδιά, αλλά και σε όσους νιώθουν παιδιά, εφ’ όσον ο τρόπος ανεβάσματος, ο πλούτος αλλά και η πολυπλοκότητα που κρύβει το ίδιο το κείμενο των παραμυθιών καθιστά την παράσταση εξίσου ενδιαφέρουσα και για μικρούς και μεγάλους. Ζωντανή μουσική επί σκηνής, συνοδεύει την παράσταση.

Η διαφορετικότητα της δουλειάς μας έγκειται στο ότι ολόκληρος ο κόσμος των παραμυθιών ζωντανεύει μέσα από τον λόγο, το σώμα των ηθοποιών και τις ποικίλες μεταμορφώσεις τους. Απλά σκηνικά αντικείμενα δημιουργούν μια ονειρική ατμόσφαιρα μέσα στην οποία οι ηθοποιοί εναλλάσσουν διαρκώς ρόλους καθώς μεταμορφώνονται σε στοιχεία της φύσης, ζώα και άψυχα αντικείμενα, μεταδίδοντας ανάγλυφα όλα όσα συμβαίνουν, από τις πιο ρεαλιστικές καταστάσεις έως τις πιο φανταστικές, ξυπνώντας έτσι αισθήσεις, μυρωδιές και συναισθήματα. Η δουλειά μας βασίζεται στις αρχές του σωματικού θεάτρου, του σύγχρονου χορού και του αυτοσχεδιασμού.

Η παράσταση «Παραμύθια από ψέμα κι αλήθεια» ειδικά διαμορφωμένη, παίχτηκε στο πλαίσιο του Τρίτου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου στις 1, 2 και 3 Ιουλίου του 2011, απέσπασε πολύ καλά σχόλια και κριτικές και έλαβε το βραβείο «Συνολικής Πρότασης και Σύλληψης για Θέαμα σε Δημόσιο Χώρο». Το θέατρο δρόμου και το θέατρο που απευθύνεται σε παιδιά είναι άμεση προτεραιότητα για την ομάδα ΠΑΙΚΤΕΣ, η οποία ενδιαφέρεται να αγκαλιάσει παιδιά που βρίσκονται σε χώρους που η πρόσβαση στο παιχνίδι και την τέχνη δεν είναι αυτονόητη.

Θέατρο Αργώ: Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία-Διδασκαλία κίνησης: Μαρία Σάββα

Μετάφραση: Μαρία Σάββα-Βαγγέλης Ντίνος

Διαμόρφωση σκηνικού χώρου-Μουσική επιμέλεια: Αντρέας Βούσουρας

Εικαστική κατασκευή στο παραμύθι «Η Γλώσσα»: Αννίτα Αργυροηλιοπούλου

Αυτοσχεδιάζει ζωντανά ο μουσικός Σόλης Μπαρκής και Νίκος Σουλιώτης

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μαρία Σάββα, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Λεωνίδας Παπαβασιλάκης, Βαγγέλης Ντίνος.

Συμμετέχει η Ανθή Κουγιά.

 

Πηγῆ: http://www.viva.gr