Ρινορραγία στα παιδιά. Μείνετε ήρεμοι.

Τι προκαλεί ρινορραγία;

Η μύτη έχει πολλά αιμοφόρα αγγεία τα οποία ζεσταίνουν και υγραίνουν τον αέρα που εισπνέουμε. Αυτά τα αγγεία βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια του βλεννογόνου, ειδικά στο πρόσθιο τμήμα του, και είναι εύκολο να τραυματιστούν. Η ρινορραγία στα παιδιά συμβαίνει όταν κάποιο από τα μικρά αγγεία του πρόσθιου τμήματος του βλεννογόνου της μύτης τραυματίζεται. Συνήθως αυτό προκαλείται από κάτι εντελώς αθώο όπως με το ξύσιμο της μύτης, όταν το σπίτι είναι ζεστό και με ξηρή ατμόσφαιρα το χειμώνα οπότε προκαλείται ξηρότητα του βλεννογόνου, με ένα δυνατό φύσημα ή με ένα χτύπημα στη διάρκεια του παιχνιδιού. Επίσης, όχι τόσο σπάνια, το παιδί μπορεί να έχει σπρώξει ένα ξένο σώμα στην μύτη.

Πως αντιμετωπίζεται η ρινορραγία;

Η ρινορραγία μπορεί να είναι ένα τραυματικό γεγονός για το παιδί. Η θέα του αίματος προκαλεί τρόμο και τον φόβο ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό οι γονείς να παραμένουν ήρεμοι και να καθησυχάζουν το παιδί τους.

Ακολουθείστε τις παρακάτω απλές συμβουλές:

* Βάλτε το παιδί να καθίσει και να σκύψει το κεφάλι του προς τα εμπρός ώστε το αίμα να τρέχει προς τα εμπρός.
* Μην βάζετε το παιδί να ξαπλώσει ή να έχει το κεφάλι του προς τα επάνω γιατί έτσι θα καταπίνει το αίμα με αποτέλεσμα να του προκαλέσει ναυτία, εμετό ή και διάρροια.
* Πείτε στο παίδι να φυσήξει την μύτη του για να απομακρυνθούν τυχόν πήγματα αίματος.
* Πιέστε με τον αντίχειρα και το δείχτη του χεριού το μαλακό τμήμα της μύτης ασκώντας σταθερή πίεση για 5 λεπτά συνεχώς. Εάν η ρινορραγία δεν έχει σταματήσει επαναλάβετε την πίεση για 10 λεπτά. Συμβουλευτείτε το ρολόι σας για να είστε σίγουροι ότι έχουν περάσει 10 λεπτά.
* Μια καλή ιδέα είναι να βλέπετε τηλεόραση ή να πείτε στο παιδί μια ιστορία για να αποσπάσετε την προσοχή του στο διάστημα αυτό.
* Εάν το παιδί είναι αρκετά μεγάλο μάθετε το να πιέζει μόνο του την μύτη του.
* Όταν σταματήσει η ρινορραγία το παιδί δεν πρέπει να παίξει έντονα ή να ασκηθεί για 1-2 ώρες και να μην πειράζει ή φυσάει έντονα τη μύτη του για 1-2 ημέρες.
* Εάν η ρινορραγία δεν σταματήσει η επαναλαμβάνεται επισκεφτείτε έναν ειδικό ιατρό.

Πότε θα πρέπει να εξεταστεί το παιδί από γιατρό σε περίπτωση ρινορραγίας;

* Σε περίπτωση τραυματισμού για αποκλεισμό πιθανού κατάγματος ή σε πιθανότητα ξένου σώματος στην μύτη.
* Εάν δεν μπορείτε να σταματήσετε τη ρινορραγία μετά πάροδο 15 λεπτών.
* Εάν το παιδί παθαίνει συχνά ρινορραγίες, ιδιαίτερα εάν διαρκούν περισσότερο από 15 λεπτά.
* Εάν το παιδί εμφανίζει δυσχέρεια ρινικής αναπνοής.
* Εάν το παιδί εμφανίζει αιμορραγία και από κάποια άλλη περιοχή όπως από τα ούλα ή από τα αυτιά.

Ο γιατρός θα εντοπίσει την ακριβή θέση της ρινορραγίας. Εάν η ρινορραγία δεν σταματήσει θα καυτηριάσει το αγγείο. Αυτό είναι μια διαδικασία απλή και σχετικά ανώδυνη για το παιδί. Η καυτηρίαση γίνεται συνήθως με κάποιο χημικό διάλυμα ή με ηλεκτρική ή θερμική συσκευή. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να τοποθετηθεί κάποια ειδική γάζα στην μύτη του παιδιού ώστε να ασκηθεί ισχυρή πίεση στο αγγείο για να σταματήσει η ρινορραγία. Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να ζητήσει ειδικές εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί ο μηχανισμός πηκτικότητας του αίματος του παιδιού.

Προφύλαξη

Προφυλάξτε το παιδί κόβοντας συχνά τα νύχια του και τοποθετώντας υγραντήρα το βράδυ στο δωμάτιο του ώστε να υγραίνεται ο αέρας. Βάζετε καθαρή βαζελίνη στο πρόσθιο τμήμα του εσωτερικού της μύτης του κάθε βράδυ για να διατηρείται ο βλεννογόνος της μύτης υγρός και μαλακός.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atiximata

Πλύσιμο των χεριών

Τα παιδιά συνηθίζουν να πιάνουν κάθε τι που παρατηρούν. Αντικείμενα πεταμένα στο χώμα ή στο πάτωμα, λάσπες με τις οποίες μπορούν να φτιάξουν «κουλουράκια», πέτρες ή ξύλα, κατοικίδια ή αδέσποτα ζώα και αναρίθμητα άλλα πράγματα που τραβούν την προσοχή τους, είναι εστίες μικροβίων. Αν το παιδί έρθει σε επαφή με αυτά τα αντικείμενα μπορεί στη συνέχεια να μολυνθεί, αγγίζοντας απλά τη μύτη, τα μάτια ή το στόμα του.

Το πλύσιμο των χεριών είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφευχθεί η μετάδοση μικροβίων και
να προφυλαχθούν τα παιδιά σας από κάποια αρρώστια -και δεν εννοούμε μόνο το κοινό κρυολόγημα. Σοβαρότερες αρρώστιες, όπως η μηνιγγίτιδα, η βρογχιολίτιδα, η γρίπη, η ηπατίτιδα Α και οι περισσότεροι τύποι μολυσματικής διάρροιας μπορούν να αποφευχθούν με ένα απλό πλύσιμο των χεριών.

Πότε πρέπει το παιδί να πλένει τα χέρια του;

* Πριν από το φαγητό ή την προετοιμασία του
* μετά τη χρήση της τουαλέτας
* μετά την επαφή με ζώα, συμπεριλαμβανομένων και των κατοικίδιων
* μετά την επίσκεψη σε άρρωστους φίλους ή συγγενείς
* αφού φυσήξει τη μύτη του, βήξει ή φταρνιστεί
* όταν επιστρέψει στο σπίτι (μετά από παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο, βόλτα με το σκύλο κ.λπ.).

Πώς πρέπει να πλένει τα χέρια του;

* Είναι καλύτερα το πλύσιμο να γίνεται με ζεστό νερό και όχι με κρύο γιατί έτσι σκοτώνονται καλύτερα τα
μικρόβια.
* Τα χέρια πρέπει να σαπουνίζονται και να τρίβονται για περίπου 10 με 15 δευτερόλεπτα, ώστε να καθαριστούν και τα σημεία ανάμεσα στα δάχτυλα ή κάτω από τα νύχια. Αν το παιδί προσπαθεί να αποφύγει το πλύσιμο των χεριών, μπορείτε να το δελεάσετε δίνοντάς του να χρησιμοποιήσει σαπούνια με διάφορα χρώματα ή σε αστεία σχήματα. Επίσης, μια καλή ιδέα για να μην τελειώσει το πλύσιμο των χεριών μέσα σε 5 δευτερόλεπτα, είναι να συνηθίσει να λέει παράλληλα το αγαπημένο του τραγουδάκι!
* Μετά το σαπούνισμα, ακολουθεί ξέπλυμα των χεριών και σκούπισμα σε καθαρή πετσέτα.

Είναι πολύ σημαντικό να μάθει το παιδί από μικρό να πλένει σωστά και τακτικά τα χέρια του. Όσο πιο νωρίς αποκτήσει αυτή τη συνήθεια, τόσο πιθανότερο είναι να τη διατηρήσει στο μέλλον.

Ασφαλώς, η καλύτερη μέθοδος για να το εκπαιδεύσετε είναι να του δώσετε το καλό παράδειγμα, καθώς δεν θα μπορέσετε να το πείσετε να πλένει τα χέρια του αν δεν κάνετε κι εσείς το ίδιο.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atiximata

Δηλητηρίαση και παιδί

Η επαφή με φαρμακευτικό υλικό,
μικροβιοκτόνα οικιακής χρήσης, χημικά, καλλυντικά ή φυτά μπορεί να κάνει τα
παιδιά να αρρωστήσουν πολύ άσχημα. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να συμβεί σε κάθε
ηλικία και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις. Παρ’ όλα αυτά, στην
πλειονότητα των παιδιών, η επαφή με κάποιο δηλητήριο δεν προκαλεί μόνιμη βλάβη
εφόσον αντιμετωπιστεί άμεσα. Το παρόν κείμενο έχει στόχο να ενημερώσει τους
γονείς για την πρόληψη των δηλητηριάσεων και για τις ενέργειες που πρέπει να
κάνουν αν το παιδί τους πάθει δηλητηρίαση.
Πρόληψη

Τα μικρά παιδιά δηλητηριάζονται συνήθως από αντικείμενα που βρίσκονται μέσα στο σπίτι, όπως:

* φάρμακα και φαρμακευτικό υλικό (τα συμπληρώματα σιδήρου
αποτελούν συχνή αιτία δηλητηρίασης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών)
* προϊόντα καθαρισμού
* φυτά
* καλλυντικά
* εντομοκτόνα
* χρώματα και διαλυτικά.

Οι περισσότερες δηλητηριάσεις συμβαίνουν όταν η προσοχή των γονιών είναι μειωμένη. Αν είστε άρρωστοι ή διακατέχεστε από άγχος, μπορεί να προσέχετε λιγότερο τις κινήσεις του παιδιού
σας απ’ ό,τι συνήθως. Η προετοιμασία του δείπνου και το στρώσιμο του τραπεζιού
επιφέρουν τέτοια ελάττωση στην προσοχή των γονιών, που το προσωπικό του κέντρου
δηλητηριάσεων ονομάζει τις τελευταίες ώρες του απογεύματος «ώρα του αρσενικού».

Επιπλέον, στα παιδιά αρέσει να βάζουν διάφορα πράγματα στο στόμα τους και να δοκιμάζουν τη γεύση τους, καθώς γι’ αυτά αποτελεί τον πιο φυσικό τρόπο να γνωρίσουν τον κόσμο που τα περιβάλλει, και
αντιγράφουν τους ενήλικες χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς κάνουν.

Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβετε τυχόν δηλητηριάσεις είναι να κλειδώνετε όλες τις τοξικές ουσίες σε ένα μέρος στο οποίο τα παιδιά δεν έχουν πρόσβαση, ενώ η προσοχή σας θα πρέπει να
εντείνεται περισσότερο όταν βρίσκεστε σε χώρους που δεν είναι ασφαλείς για τα
παιδιά. Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν επισκέπτεστε ένα άλλο σπίτι, ή τα
σπίτια των δικών σας γονιών, όπου μπορεί να μην έχουν ληφθεί τα απαραίτητα
μέτρα για την ασφάλεια των παιδιών.
Κάντε το σπίτι σας ασφαλές για τα παιδιά

* Τοποθετήστε όλα τα φάρμακα, το φαρμακευτικό υλικό, τα προϊόντα οικιακού καθαρισμού και τα καλλυντικά κλειδωμένα κάπου που δεν μπορούν να τα φτάσουν τα παιδιά.
* Χρησιμοποιείτε σύρτες ασφαλείας σε συρτάρια και ντουλάπια που περιέχουν αντικείμενα που μπορεί να είναι επικίνδυνα για τα παιδιά.
* Έχετε πάντα ένα μικρό μπουκάλι εμετικού στο κουτί του φαρμακείου σας -όπου τα παιδιά δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση. Πωλείται στα περισσότερα φαρμακεία χωρίς συνταγή ιατρού, αλλά θα πρέπει να το χρησιμοποιείτε
μόνο κατόπιν συνεννόησης με το κέντρο δηλητηριάσεων ή τον παιδίατρό σας.
* Σημειώστε το τηλέφωνο του κέντρου δηλητηριάσεων και άλλα τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης δίπλα σε κάθε τηλεφωνική συσκευή του σπιτιού σας και βεβαιωθείτε ότι το άτομο που προσέχει το παιδί σας γνωρίζει πώς να τα χρησιμοποιήσει.

Στην κουζίνα

* Τοποθετείτε τα απορρυπαντικά, τα απολυμαντικά, τα προϊόντα για το λουστράρισμα των επίπλων, το σαπούνι για τα πιάτα και άλλα επικίνδυνα προϊόντα σε ένα κλειδωμένο ντουλάπι.
* Αν πρέπει να αποθηκεύσετε αντικείμενα κάτω από το νεροχύτη, χρησιμοποιήστε σύρτες ασφαλείας που κλειδώνουν αυτόματα κάθε φορά που κλείνετε το ντουλάπι.
* Ποτέ μην βάζετε επικίνδυνες ουσίες σε συσκευασίες που μοιάζουν με αυτές που περιέχουν συνήθως πράγματα που το παιδί τρώει ή πίνει.

Στο μπάνιο

* Αγοράζετε και κρατάτε όλα τα φάρμακα σε συσκευασίες με καπάκια ασφαλείας. Να θυμάστε, παρ’ όλα αυτά, ότι τα καπάκια αυτά είναι ασφαλείας μόνον όσον αφορά στο άνοιγμά τους, γι’ αυτό καλό είναι να
φυλάσσονται πάντα σε ένα κλειδωμένο ντουλάπι.
* Πετάτε τα ληγμένα ή μη χρησιμοποιούμενα πλέον φάρμακα.
* Μην φυλάτε την οδοντόπαστα, τα σαπούνια, τα σαμπουάν και άλλα συχνά χρησιμοποιούμενα προϊόντα στο ίδιο ντουλάπι με επικίνδυνα προϊόντα.
* Μην παίρνετε φάρμακα παρουσία μικρών παιδιών, καθώς μπορεί να προσπαθήσουν να σας αντιγράψουν.
* Ποτέ μην λέτε στο παιδί ότι ένα φάρμακο είναι γλύκισμα για να το κάνετε να το δεχθεί.
* Ελέγχετε την ετικέτα κάθε φορά που δίνετε στο παιδί ένα φάρμακο, για να είστε σίγουροι ότι δίνετε το σωστό φάρμακο στη σωστή ποσότητα. Τα πιο πολλά λάθη γίνονται νύχτα, γι’ αυτό πρέπει να ανάβετε πάντα ένα φως όταν πρόκειται να δώσετε στο παιδί κάποιο φάρμακο.

Στο χώρο φύλαξης του αυτοκινήτου και το υπόγειο

* Διατηρείτε τα χρώματα, τα βερνίκια, τα διαλυτικά χρωμάτων, τα εντομοκτόνα και τα λιπάσματα σε ένα κλειδωμένο ντουλάπι, στις αρχικές τους συσκευασίες και με την ετικέτα τους.
* Διαβάστε τις ετικέτες όλων των προϊόντων οικιακής χρήσης πριν τα αγοράσετε, προσπαθήστε να ανακαλύψετε ποια είναι τα λιγότερο τοξικά από αυτά και αγοράστε μόνο εκείνα που σας είναι άμεσα αναγκαία.
* Ποτέ μην βάζετε δηλητηριώδη ή τοξικά προϊόντα σε συσκευασίες που παλαιότερα περιείχαν τρόφιμα, ιδιαίτερα σε άδεια μπουκάλια, κονσέρβες ή κύπελα.
* Ποτέ μην αφήνετε τη μηχανή του αυτοκινήτου αναμμένη σε κλειστό χώρο. Βεβαιωθείτε ότι οι θερμάστρες που καίνε κάρβουνα, ξύλα ή κηροζίνη λειτουργούν κανονικά. Αν μυρίσετε υγραέριο, κλείστε τη θερμάστρα ή τον
καυστήρα, βγείτε από το σπίτι και τηλεφωνήστε στην εταιρεία υγραερίου.

Θεραπευτική αντιμετώπιση
Κατάποση δηλητηρίου

Αν δείτε το παιδί σας κοντά σε μια ανοιγμένη ή άδεια συσκευασία τοξικής ουσίας, μπορεί να έχει δηλητηριαστεί. Διατηρήστε την ψυχραιμία σας και ενεργήστε άμεσα.

Πρώτα, απομακρύνετε το δηλητήριο από το παιδί. Αν δείτε υπολείμματα στο στόμα του παιδιού, βάλτε το να τα φτύσει ή αφαιρέστε τα με τα δάχτυλά σας και κρατήστε τα, μαζί με όποιες άλλες ενδείξεις
μπορεί να βοηθήσουν στην αναγνώριση του δηλητηρίου που κατάπιε.

Στη συνέχεια, ελέγξτε αν το παιδί παρουσιάζει τα ακόλουθα συμπτώματα:

* έντονο πονόλαιμο
* αναπνευστική δυσκολία
* ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά, όπως ασυνήθιστη
υπνηλία, ευερεθιστότητα ή υπερκινητικότητα
* ανεξήγητη ναυτία ή τάση προς έμετο
* κράμπες στο στομάχι χωρίς πυρετό
* εγκαύματα στα χείλη ή στο στόμα
* ασυνήθιστη φλυαρία ή περίεργες οσμές στην αναπνοή του
παιδιού
* ανεξήγητους λεκέδες στα ρούχα του
* σπασμούς ή απώλεια των αισθήσεων (μόνο σε πολύ σοβαρές
περιπτώσεις).

Αν το παιδί σας εμφανίζει κάποια από αυτά τα συμπτώματα, καλέστε το 166 αμέσως. Πάρτε μαζί σας τη συσκευασία του δηλητηρίου για να βοηθήσετε το γιατρό να διαγνώσει τι κατάπιε το παιδί. Μην προκαλέσετε εμετό στο παιδί, καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη βλάβη, και μην ακολουθείτε τις οδηγίες που αναγράφονται στις ετικέτες των συσκευασιών, καθώς συχνά είναι παλιές.

Αν το παιδί δεν παρουσιάζει αυτά τα συμπτώματα, καλέστε στο τηλέφωνο το κέντρο δηλητηριάσεων ή τον παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί. Για να μπορέσουν να σας βοηθήσουν θα χρειασθούν τις
ακόλουθες πληροφορίες:

* Το ονοματεπώνυμο και τον αριθμό τηλεφώνου σας
* Το όνομα του παιδιού, την ηλικία του και το βάρος του
* Την κατάσταση υγείας του παιδιού
* Τη φαρμακευτική αγωγή που τυχόν λαμβάνει το παιδί
* Το όνομα της ουσίας που κατάπιε το παιδί. Διαβάστε το
όνομα στη συσκευασία και συλλαβίστε το
* Τα συστατικά της ουσίας που κατάπιε το παιδί εφόσον
αναγράφονται στην ετικέτα. Αν το παιδί έχει καταπιεί κάποιο συνταγογραφημένο
φάρμακο, αναφέρετε όλες τις πληροφορίες που αναγράφονται στην ετικέτα,
συμπεριλαμβανομένης και της ονομασίας του φάρμακου. Αν η ονομασία του φάρμακου
δεν υπάρχει στην ετικέτα, αναφέρετε το όνομα και τον τηλεφωνικό αριθμό του
φαρμακείου, καθώς και την ημερομηνία που εκδόθηκε η ιατρική συνταγή.
* Το σχήμα του δισκίου ή της κάψουλας (αν το γνωρίζετε) και
αν είχε τυπωμένους αριθμούς επάνω. Αν το παιδί σας έχει καταπιεί κάτι άλλο,
όπως τμήμα ενός φυτού, περιγράψτε το όσο μπορείτε καλύτερα ώστε να βοηθήσετε
στην αναγνώρισή του.
* Τη χρονική στιγμή που το παιδί κατάπιε το δηλητήριο (ή τη χρονική στιγμή που το ανακαλύψατε) και την ποσότητα που πιστεύετε ότι κατάπιε.

Αν το δηλητήριο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο ή αν το παιδί σας είναι πολύ μικρό, μπορεί να σας συστήσουν να του προκαλέσετε εμετό και να το μεταφέρετε αμέσως στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Σε
αντίθετη περίπτωση, θα σας δοθούν οδηγίες τις οποίες θα εφαρμόσετε στο σπίτι.
Εμετικό σιρόπι

Αν σας δοθεί η οδηγία να προκαλέσετε εμετό στο παιδί, δώστε του την προτεινόμενη δόση σιροπιού εμετικού μαζί με ένα ποτήρι νερό.

Κρατήστε το παιδί στην αγκαλιά σας, με το πρόσωπο στραμμένο προς τα κάτω και το κεφάλι χαμηλότερα από τους γοφούς του. Κρατήστε μια λεκάνη μπροστά στο στόμα του για να συγκεντρώσετε τον εμετό
ώστε να εξεταστεί ή να τον πετάξετε αν σας πει ο παιδίατρος ή το κέντρο δηλητηριάσεων ότι δεν χρειάζεται. Αν ο εμετός του παιδιού συνεχίζεται για περισσότερο από δύο ώρες μετά τη λήψη του σιροπιού ή το παιδί παρουσιάζει κάποια από τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν, καλέστε τον παιδίατρο που το παρακολουθεί.
Αν η λήψη του σιροπιού δεν προκαλέσει εμετό στο παιδί μέσα σε 20 λεπτά της ώρας, δώστε του άλλη μία δόση.

Σε μερικές περιπτώσεις η πρόκληση εμετού μπορεί να είναι επικίνδυνη, γι’ αυτό ποτέ μην το εφαρμόσετε αν δεν σας το πει ο υπεύθυνος από το κέντρο δηλητηριάσεων. Τα ισχυρά οξέα (όπως τα προϊόντα καθαρισμού της λεκάνης της τουαλέτας) και τα ισχυρά αλκαλικά υλικά (όπως η αλισίβα, τα προϊόντα καθαρισμού των σωλήνων ή του φούρνου ή το απορρυπαντικό πιάτων) μπορούν να προκαλέσουν εγκαύματα στο λάρυγγα
και η πρόκληση εμετού θα κάνει τη βλάβη μεγαλύτερη. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, το πιο πιθανό είναι να σας πουν να δώσετε στο παιδί να πιει γάλα ή νερό.
Προτεινόμενες δόσεις σιροπιού

* Παιδιά ηλικίας 1 μήνα έως 1 έτους -συνεννοηθείτε με τον παιδίατρο ή με το κέντρο δηλητηριάσεων.
* Παιδιά ηλικίας 1 έτους έως 10 ετών -1 κουταλιά της σούπας ή 3 κουταλάκια του γλυκού ή 15 ml και στη συνέχεια δύο ποτήρια νερό.

Δηλητήριο στο δέρμα

Αν το παιδί σας ρίξει κάποια επικίνδυνη χημική ουσία πάνω στο σώμα του, αφαιρέστε τα ρούχα του και ξεπλύνετε το δέρμα του με χλιαρό -και όχι ζεστό- νερό. Αν η περιοχή εμφανίζει σημάδια εγκαύματος, αφήστε την κάτω από τρεχούμενο νερό τουλάχιστον για 15 λεπτά, χωρίς να δώσετε σημασία στις διαμαρτυρίες του παιδιού. Στη συνέχεια, τηλεφωνήστε στο κέντρο δηλητηριάσεων για περαιτέρω οδηγίες και σε καμία περίπτωση μην χρησιμοποιήσετε αλοιφές που τυχόν έχετε στο σπίτι.
Δηλητήριο στο μάτι

Ξεπλύνετε το μάτι του παιδιού με νερό, κρατώντας το βλέφαρο ανοικτό και ρίχνοντας σταθερά χλιαρό νερό στην εσωτερική γωνία. Τα μικρά παιδιά σίγουρα θα αντιδράσουν σε αυτήν την κίνηση, γι’ αυτό
καλό είναι κάποιος άλλος ενήλικος να κρατάει το παιδί ενόσω ξεπλένετε με νερό το μάτι του. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, τυλίξτε σφικτά το παιδί σε μια πετσέτα και κρατήστε το κάτω από το μπράτσο σας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχετε το ένα σας χέρι ελεύθερο για να κρατήσετε το βλέφαρό του ανοικτό και το άλλο για να
ρίξετε νερό στο μάτι. Ξεπλύνετε το μάτι με νερό για 15 λεπτά και στη συνέχεια τηλεφωνήστε στο κέντρο δηλητηριάσεων για περαιτέρω οδηγίες. Μην χρησιμοποιήσετε κολλύρια, σταγόνες ή αλοιφές που τυχόν έχετε στο σπίτι, αν δεν λάβετε παρόμοιες οδηγίες από το κέντρο δηλητηριάσεων.
Δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις

Στο χώρο του σπιτιού, δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις μπορούν να δημιουργηθούν από:

* αυτοκίνητο με αναμμένη μηχανή σε κλειστό χώρο στάθμευσης
* διαρροές από σωλήνες υγραερίου
* θερμάστρες που καίνε ξύλα, κάρβουνο ή κηροζίνη και δεν
λειτουργούν κανονικά.

Αν το παιδί σας έχει εκτεθεί σε αναθυμιάσεις ή αέρια, μεταφέρετέ το αμέσως σε χώρο που μπορεί να εισπνεύσει καθαρό αέρα. Εφόσον αναπνέει, τηλεφωνήστε στο κέντρο δηλητηριάσεων για περαιτέρω οδηγίες. Αν δεν αναπνέει, αρχίστε τεχνητή αναπνοή (CPR) και μην σταματήσετε μέχρι να αρχίσει να αναπνέει μόνο του ή μέχρι να αναλάβει κάποιος άλλος την ανάνηψη. Αν μπορείτε, πείτε σε κάποιο άλλο άτομο να τηλεφωνήσει
αμέσως στο 166. Αν είστε μόνος/η, περιμένετε μέχρι το παιδί να αναπνεύσει ξανά ή, εφόσον ύστερα από 1 λεπτό τεχνητής αναπνοής δεν αναπνέει, καλέστε το 166.
Έτοιμοι για παν ενδεχόμενο

Προετοιμαστείτε για την περίπτωση δηλητηρίασης σημειώνοντας τον τηλεφωνικό αριθμό του κέντρου δηλητηριάσεων δίπλα σε κάθε τηλεφωνική συσκευή του σπιτιού. Ο αριθμός του κέντρου δηλητηριάσεων
είναι 210/779.3777.

Οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό το κείμενο δεν πρέπει να υποκαθιστούν την ιατρική περίθαλψη και τις οδηγίες των ιατρών. Η θεραπεία που θα σας συστήσει ο γιατρός μπορεί να διαφέρει, καθώς θα είναι εξατομικευμένη με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε παιδιού.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atiximata

Παιδί: Καλοκαιρινές διακοπές με ασφάλεια

Tα περισσότερα παιδικά ατυχήματα συμβαίνουν το καλοκαίρι, όπως είναι αποδεδειγμένο. Την εποχή αυτή κλείνουν τα σχολεία και αυτό σημαίνει περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τα παιδιά, συχνά χωρίς επιτήρηση.

Είναι εποχή διακοπών στο βουνό ή στη θάλασσα. Για το λόγο αυτό, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας, όσο το δυνατόν νωρίτερα, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς. Ασφάλεια όμως, δε σημαίνει υπερπροστασία. Η υπερπροστασία συχνά προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ασχέτως προορισμού, οι διακοπές προϋποθέτουν συχνές μετακινήσεις. Τα παιδιά πρέπει πάντα, να κάθονται στο πίσω κάθισμα σωστά δεμένα. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μπορούν να ενημερώσουν για το κάθισμα ή τη ζώνη ασφαλείας που χρειάζεται ένα παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του, για να ταξιδεύει με ασφάλεια.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

* Το κολύμπι σώζει ζωές. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κολυμπούν σωστά από την πιο μικρή ηλικία.
* Ποτέ να μην αφήνουμε τα παιδιά μας κοντά στο νερό χωρίς επίβλεψη, ακόμα και αν ξέρουν να κολυμπούν.
* Να μην βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα, π.χ. μπρατσάκια, κουλούρες κλπ. για την ασφάλεια των παιδιών μας.
* Ποτέ να μην κολυμπάνε τα παιδιά μας με γεμάτο στομάχι.
* Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.
* Όταν τα παιδιά ασχολούνται με θαλάσσια αθλήματα και όταν βρίσκονται σε σκάφη, να φροντίζουμε να φοράνε πάντα εγκεκριμένα σωσίβια και να ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας.
* Να μάθουμε στα παιδιά να μην κάνουν βουτιές, αν δεν σιγουρευτούν πρώτα, ότι τα νερά είναι βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.
* Ο ήλιος είναι πολύ επικίνδυνος. Πάντα καπέλο, άσπρη μπλούζα και αντηλιακή προστασία στα παιδιά μας. Να αποφεύγουμε την παραμονή στον ήλιο μεσημεριανές ώρες.
* Εάν τα παιδιά ψαρεύουν, ας τους μάθουμε τη σωστή χρήση του εξοπλισμού (ψαροτούφεκο, καλάμι, καθετή κλπ.) και να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη ψάρια. Τα μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα πρέπει να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι πάντα συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη και να είναι πάντα συνοδευόμενα.
* Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά σε σπίτι με πισίνα, τότε η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

Κατάλληλο ντύσιμο :

1. στην πεζοπορία κατάλληλα υποδήματα και καπέλο
2. στην ποδηλασία κράνος ασφαλείας και σωστά παπούτσια
3. στο rafting εγκεκριμένα σωσίβια και κράνος.

Γενικά όλα τα αθλήματα του βουνού, όπως αναρρίχηση, ανάβαση, ελεύθερη πτώση κλπ. καλόν είναι να γίνονται σε οργανωμένες ομάδες υπό την επιτήρηση ειδικών, να ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας και να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός.

* Να μάθουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη έντομα και ερπετά της περιοχής και πώς να αποφεύγουν ατυχήματα που προέρχονται από αυτά.

Να αποφεύγουν να περπατούν μέσα σε ψηλά χόρτα, αλλιώς να κάνουν θόρυβο για να απομακρύνουν τα φίδια που μπορεί να κρύβονται σε αυτά.
Να μη χώνουν τα χέρια τους σε χαραμάδες και κάτω από πέτρες, γιατί εκεί μπορεί να βρίσκονται φίδια και δηλητηριώδη έντομα όπως οι σκορπιοί.

* Να μάθουμε στα παιδιά ότι γενικά τα ζώα γίνονται επικίνδυνα όταν αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι άρρωστα ή προστατεύουν τα μικρά τους, την τροφή τους, την κατοικία τους, ακόμα και το αφεντικό τους. Κατά κανόνα τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται όλα τα ζώα.

Στην εξοχή τα παιδιά μπορεί να συναντήσουν ζώα μη κατοικίδια, όπως τσοπανόσκυλα, μουλάρια, γαϊδούρια κ.α. που δεν είναι συνηθισμένα σε κόσμο. Στην περίπτωση αυτή, θέλει προσοχή εκ μέρους των παιδιών για να μην προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.

* Να βεβαιωθούμε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν ποτάμια, πηγάδια, στέρνες και άλλα μέρη αποθήκευσης νερού. Σε περίπτωση που υπάρχουν, να εξηγήσουμε την επικινδυνότητά τους στα παιδιά και να τα αποτρέψουμε να παίζουν δίπλα τους.
* Τα παιδιά μακριά από σπίρτα, φωτιά και γκαζάκια. Όταν κρίνουμε ότι είναι πλέον ώριμα και υπεύθυνα, να τους μάθουμε πώς να τα μεταχειρίζονται σωστά.
* Να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν δηλητηριώδη φυτά στην περιοχή πχ. μανιτάρια, και ας μάθουμε στα παιδιά μας να τα αναγνωρίζουν και να μην τα αγγίζουν.
* Να προσέχουμε τις καλοκαιρινές καταιγίδες. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να μη στέκονται κάτω από δέντρα και ηλεκτρικά καλώδια και να μην κολυμπούν, όταν πέφτουν κεραυνοί.

Όπου και να είμαστε στις διακοπές, να μάθουμε στα παιδιά μας να αποφεύγουν τις αλλοιωμένες τροφές, τα λιωμένα παγωτά και τα ληγμένα προϊόντα. Με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δηλητηρίασης. Δεν βάζουμε ποτέ πίσω στην κατάψυξη τρόφιμα που έχουν ήδη αποψυχθεί.

Τα παραπάνω είναι γνωστά σε όλους μας. Δυστυχώς όμως, είναι τόσο απλά που παραβλέπονται. Όλοι πιστεύουμε ότι δεν θα συμβούν σε εμάς και επαναπαυόμαστε, με αποτέλεσμα να έχουμε πολλά ατυχήματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Ας μην ξεχνάμε ότι για τα μικρά παιδιά πρέπει να υπάρχει πάντα σωστή επίβλεψη.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atiximata

Καλοκαιρινές διακοπές με τα παιδιά

Τα παιδιά δεν περιμένουν τον Αύγουστο για να ξεκινήσουν τις καλοκαιρινές διακοπές, αφού γι αυτά οι διακοπές ξεκινούν νωρίς, με το κλείσιμο των σχολείων. Ωστόσο, επειδή οι γονείς τους εργάζονται το μεγαλύτερο διάστημα του καλοκαιριού, έχουν προβλέψει πώς εκείνα θα απασχολούνται όσο η οικογένεια παραμένει εντός των τειχών. Έτσι, τα παιδιά πηγαίνουν κατασκήνωση, επισκέπτονται τους παππούδες στο χωριό ή μένουν στην πόλη και ασχολούνται με άλλες δραστηριότητες. Πολλά παιδιά περνούν αρκετό χρόνο στο σπίτι βλέποντας τηλεόραση, ενώ κάποια άλλα αξιοποιούν το χρόνο τους κάνοντας μαθήματα ξένων γλωσσών ή φροντιστήρια.

Ελεύθερα ή όχι τα παιδιά στις διακοπές;

Όπως κι αν έχουν επιλέξει οι γονείς ή και τα ίδια τα παιδιά να περάσουν την περίοδο αυτή, τα πράγματα αλλάζουν όταν έρχεται η ώρα για τις οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές. Τότε πρέπει να συνδυαστούν οι ανάγκες και οι επιθυμίες των ενήλικων, όσο και των ανήλικων μελών της οικογένειας. Σαφώς και η γνώμη των γονέων για τις καλοκαιρινές διακοπές χρειάζεται να υπερισχύσει, καθώς εκείνοι παίρνουν τις αποφάσεις για την οικογένεια και είναι οι πιο ώριμοι, ώστε να επιλέξουν το καλύτερο για όλους. Επιπλέον, καθώς έχουν ανάγκη κι εκείνοι από ξεκούραση, είναι απαραίτητο να επιλέξουν εκείνες τις καλοκαιρινές διακοπές που να τους παρέχουν ακριβώς αυτό, χωρίς, ωστόσο, να είναι εις βάρος των παιδιών τους. Ανεξάρτητα όμως από το μέρος ή τον τρόπο διακοπών που θα διαλέξουν, το δίλημμα που προβληματίζει πολλούς γονείς είναι πόσο ελεύθερα να αφήσουν τα παιδιά τους στις καλοκαιρινές διακοπές.

Διακοπές χωρίς πρόγραμμα

Είναι απαραίτητο για την ψυχική ισορροπία των παιδιών να αποφεύγονται οι καλοκαιρινές διακοπές με φορτωμένα προγράμματα και υποχρεώσεις αυστηρά οριοθετημένες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κι αυτό γιατί τέτοιου είδους υποχρεώσεις είναι αντίθετες με το αληθινό νόημα των καλοκαιρινών διακοπών αφού καταλήγουν στο να δημιουργούν αφόρητη ψυχοσωματική κούραση στα παιδιά. Ωστόσο, είναι απαραίτητο οι γονείς να χαράξουν ένα πλαίσιο στο οποίο θα κινηθούν τα παιδιά, κυρίως σε σχέση με τις βασικές τους ανάγκες όπως είναι το φαγητό και ο ύπνος. Το πόσο καθορισμένο θα είναι το πλαίσιο αυτό εξαρτάται από την ηλικία των παιδιών, τα ατομικά τους χαρακτηριστικά και τον τόπο που βρίσκεται η οικογένεια για καλοκαιρινές διακοπές.

Διακοπές με βρέφη και νήπια

Τα βρέφη και τα νήπια έχουν ανάγκη από ένα σχετικά αυστηρό πρόγραμμα σχετικά με το φαγητό και τον ύπνο τους. Παρότι δεν χρειάζεται οι γονείς να αγχώνονται γι’ αυτό, είναι απαραίτητο να τηρήσουν μια ρουτίνα για να διατηρήσουν την ηρεμία τους. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι τα βρέφη και τα νήπια γίνονται γκρινιάρικα όταν είναι κουρασμένα, έχει περάσει η ώρα του ύπνου τους ή δεν έχουν φάει. Μοιραία, βέβαια, κάποιες μικροαλλαγές ή παραχωρήσεις μπορούν να γίνουν ανάλογα με τις δραστηριότητες της ημέρας, αφού στις καλοκαιρινές διακοπές οι ρυθμοί της οικογένειας αλλάζουν. Τα μικρά παιδιά επίσης, χρειάζονται συνεχή απασχόληση με κάτι, κυρίως όταν βρίσκονται σε υπερένταση, επομένως καλό είναι να έχουν μαζί τους τα αγαπημένα τους παιχνίδια ή βιβλιαράκια. Πάντως, το παιχνίδι στην παραλία, με κουβαδάκια και φτυαράκια είναι αρκετό για να παραμείνουν απασχολημένα, όπως και το κολύμπι στη θάλασσα.

Διακοπές με παιδιά σχολικής ηλικίας

Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά και φτάνουν στη σχολική ηλικία τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχουν για παιχνίδι και περιπέτεια στις καλοκαιρινές διακοπές, καθώς όλο το χρόνο είναι ιδιαίτερα πιεσμένα. Όμως επειδή οι απαιτήσεις της σχολικής χρονιάς και το υπερφορτωμένο πρόγραμμα βρίσκουν τα παιδιά εξαντλημένα το καλοκαίρι, μια εξίσου «φορτωμένη» καθημερινότητα ή ένα πολύ αυστηρό πρόγραμμα στον ύπνο και το φαγητό περισσότερο θα τα αγχώσουν παρά θα τα αποσυμπιέσουν. Επίσης, σ’ αυτές τις ηλικίες τα παιδιά αρχίζουν να έχουν απαιτήσεις όσον αφορά την παρέα. Συνεπώς, οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν ιδανική ευκαιρία για τα παιδιά ώστε να δημιουργήσουν έναν κύκλο από συνομηλίκους, κυρίως του ίδιου φύλου.

Διακοπές παρέα με φίλους

Τα παιδιά δημιουργούν πιο εύκολα φιλικό κύκλο αν κάνουν διακοπές σε σταθερά μέρη, όπου μπορούν να ξαναβρούν φίλους από προηγούμενες χρονιές. Το ίδιο ισχύει όταν οι γονείς τους κανονίζουν να περάσουν τις καλοκαιρινές διακοπές μαζί με οικογενειακούς φίλους που έχουν κι εκείνοι παιδιά σε παρόμοιες ηλικίες. Επίσης, για την δημιουργία φιλικού παιδικού κύκλου βοηθά να υπάρχουν αδέλφια στην οικογένεια. Τέλος, οι γονείς μπορούν να κανονίσουν να φιλοξενήσουν στις καλοκαιρινές διακοπές ένα φίλο (π.χ. συμμαθητή) του παιδιού τους, ειδικά αν είναι μοναχοπαίδι.

Όχι μαθήματα στις διακοπές

Στις καλοκαιρινές διακοπές ο πολύτιμος χρόνος των παιδιών δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιείται για μάθηση μέσα από σχολικά βιβλία και για επαναλήψεις. Κάτι τέτοιο μόνο γκρίνια, πίεση και αρνητικό κλίμα στην οικογένεια μπορεί να δημιουργήσει. Επίσης, προκαλεί επιπρόσθετο άγχος στο παιδί και μπορεί να το οδηγήσει σε αρνητική απόδοση τον επόμενο χειμώνα. Η μάθηση, άλλωστε, μπορεί να γίνει μέσα από εξωσχολικά και κυρίως λογοτεχνικά βιβλία που αρμόζουν στην ηλικία του παιδιού. Καλό είναι η επιλογή τους να γίνει μαζί με το παιδί ώστε να διατυπώσει κι εκείνο την άποψή του. Επίσης, αν ο προορισμός των καλοκαιρινών διακοπών είναι κοντά σε ιστορικούς χώρους, τότε οι γονείς μπορούν να οργανώσουν μια επίσκεψη, ώστε τα παιδιά να συνδεθούν με χώρους για τους οποίους έχουν διαβάσει από σχολικά και άλλα βιβλία. Αν πάλι οι καλοκαιρινές διακοπές είναι στο εξωτερικό, η έκθεση των παιδιών σε μια ξένη γλώσσα (την οποία γνωρίζουν έστω και ελάχιστα) βοηθά τα παιδιά να την μάθουν καλύτερα μέσω της εξάσκησης. Πάνω απ’ όλα όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παιδιά ακονίζουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα τους μέσα από το παιχνίδι που είναι πολύ πιο χρήσιμο από τις στείρες γνώσεις.

Διακοπές παρέα με τους γονείς

Στις καλοκαιρινές διακοπές τα παιδιά πρέπει να ξοδεύουν ποιοτικό χρόνο και με τους γονείς αλλά όσο μεγαλώνουν αντιδρούν στην ιδέα να κάνουν παρέα με τους «μεγάλους». Παράλληλα, οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν εξαιρετική ευκαιρία για τους γονείς να έρθουν πιο κοντά με τα παιδιά τους και να συζητήσουν διάφορα θέματα που ίσως να μην είχαν το χρόνο στην καθημερινότητα. Καλό είναι ωστόσο στις καλοκαιρινές διακοπές να μην αναμοχλεύονται ζητήματα που έχουν προκαλέσει ένταση κατά τη διάρκεια της χρονιάς ή που πειράζουν ιδιαίτερα τα παιδιά.

Διακοπές με παιδιά-εφήβους

Οι έφηβοι έχουν κι εκείνοι ανάγκη από ξεκούραση μετά από ένα ακόμη πιο δύσκολο χειμερινό πρόγραμμα. Έτσι, είναι απαγορευτική η σχολική μελέτη στις καλοκαιρινές διακοπές, ακόμα κι αν πρόκειται για παιδιά που μπαίνουν στην τελευταία τάξη του λυκείου, ειδικά αν έχουν περάσει ένα μεγάλο μέρος του καλοκαιριού με διάβασμα ή φροντιστήρια. Σε κάθε περίπτωση, οι οικογενειακές ολιγοήμερες καλοκαιρινές διακοπές είναι μια καλή ευκαιρία για ανασυγκρότηση δυνάμεων πριν τη μεγάλη «μάχη» των πανελλαδικών εξετάσεων.

Διακοπές χωρίς τηλεόραση

Ωστόσο οι καλοκαιρινές διακοπές δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους γονείς που έχουν παιδιά στην εφηβεία. Επειδή οι έφηβοι βαριούνται εύκολα, καλό είναι να συμμετέχουν στην επιλογή του προορισμού των διακοπών και η επιλογή αυτή να γίνεται λαμβάνοντας υπόψη τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις των εφήβων. Όσο περισσότερα έχουν να κάνουν οι έφηβοι στον τόπο παραθερισμού και όσο πιο πολλές παρέες δημιουργήσουν, τόσο λιγότερο θα κλειστούν στη μουσική τους, στα κινητά και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Όσο για την τηλεόραση, παρότι δεν χρειάζεται να είναι οι γονείς αυστηροί ως προς τις ώρες, είναι σημαντικό να περιορίζουν τους έφηβους στο περιεχόμενο των εκπομπών που θα δουν. Βέβαια, τέτοιου είδους έλεγχος δεν είναι πάντα εφικτός στις καλοκαιρινές διακοπές καθώς τα παιδιά μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικό δωμάτιο απ’ ότι οι γονείς.

Απαραίτητη η παρέα στις διακοπές

Την περίοδο της εφηβείας τα περισσότερα παιδιά όχι μόνο δεν επιθυμούν να συζητούν ή να κάνουν παρέα με τους γονείς τους, αλλά δείχνουν έντονα είτε με απόσυρση είτε με επιθετικότητα την αντίδρασή τους σε κάθε προσπάθεια των μεγαλυτέρων. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητη η διευκόλυνση των παιδιών να βρεθούν με συνομήλικούς τους και η ενθάρρυνση, χωρίς υπερβολές, για κοινωνικοποίηση. Ανάλογα με την ηλικία και το χώρο, οι έφηβοι μπορούν να έχουν μεγαλύτερες ελευθερίες απ’ ότι το χειμώνα ως προς το τι θα επιλέξουν να κάνουν, πόσο θα απομακρυνθούν και τι ώρα θα κοιμηθούν. Οι γονείς πρέπει να θέσουν περιορισμό κυρίως για την ώρα που θα γυρίσουν οι έφηβοι μετά τις νυχτερινές εξόδους. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, καλό είναι να δίνεται η ελευθερία στους ίδιους τους εφήβους να τα χειριστούν. Είναι απαραίτητο οι γονείς να δείχνουν εμπιστοσύνη στους έφηβους, καθώς η ένδειξη εμπιστοσύνης ενισχύει την αυτοπεποίθησή τους και τους βοηθά να γίνουν πιο υπεύθυνοι. Βέβαια, η απόφαση που θα πάρουν οι γονείς σχετικά με τις καλοκαιρινές διακοπές πρέπει να σχετίζεται με την ηλικία και την ωριμότητα των εφήβων. Για παράδειγμα, μπορούν να ζητήσουν από τους έφηβους να συμμετέχουν σε κάποιες δραστηριότητες μαζί τους, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορούν οι έφηβοι να μην ακολουθήσουν την οικογένεια στις διακοπές και να κάνουν διακοπές για λίγες ημέρες σε διαφορετικό προορισμό με τους φίλους τους.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atimata

Διακοπές με παιδιά

Οι διακοπές με παιδιά μπορούν να είναι η ωραιότερη οικογενειακή εμπειρία, αρκεί να είστε σωστά προετοιμασμένοι. Τα περισσότερα παιδικά ατυχήματα έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνουν το καλοκαίρι, γι αυτό και πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς.

Στις διακοπές με παιδιά στη θάλασσα οι κανόνες ασφαλείας είναι λίγοι αλλά σωτήριοι και έχουν σχέση με το κολύμπι, ενώ στις διακοπές με παιδιά στο βουνό μεγάλο ρόλο στην ασφάλεια έχει η πρόληψη των κινδύνων που έχουν να κάνουν ευρύτερα με το φυσικό περιβάλλον. Οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν ότι γενικώς τα παιδιά χρειάζονται περισσότερη φροντίδα το καλοκαίρι, αφού για παράδειγμα κινδυνεύουν περισσότερο από τους ενήλικες από αφυδάτωση και έχουν αυξημένες πιθανότητες να πάθουν θερμοπληξία.

Μεγάλο ρόλο στην υγιεινή έχει το πλύσιμο χεριών, αφού τα παιδιά το καλοκαίρι λερώνονται πολύ περισσότερο, ενώ η αποτελεσματική προστασία των παιδιών από τον ήλιο πρέπει να είναι από τις βασικές προτεραιότητες σας.
Η βαλίτσα και το φαρμακείο στις διακοπές με παιδιά

Μάθετε πώς πρέπει να οργανώσετε τη βαλίτσα, αλλά και το φαρμακείο των διακοπών, προστατεύστε το παιδί από τα δηλητήρια, ακολουθώντας τις βασικές οδηγίες του σχετικού άρθρου και διαβάστε τις πρώτες βοήθειες στους πιο συχνούς παιδικούς τραυματισμούς, όπως ο τραυματισμός στο κεφάλι, οι ρινορραγίες ή το τραύμα πρόσθιων δοντιών.

Κατά τις συχνές μετακινήσεις σας με αυτοκίνητο θυμηθείτε πως τα παιδιά πρέπει πάντα να κάθονται στο πίσω κάθισμα, φορώντας ζώνη ασφαλείας και μην ξεχνάτε ποτέ πως διακοπές με παιδιά σημαίνει επιτήρηση αλλά όχι υπερπροστασία.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atiximata

Πρόληψη παιδικών ατυχημάτων στο σχολείο: Πώς θα αποφύγετε τα σχολικά ατυχήματα

Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε χώρους εκπαίδευσης (Παιδικοί Σταθμοί, Σχολεία), με αποτέλεσμα τα παιδικά ατυχήματα σε ένα μεγάλο ποσοστό τους να συμβαίνουν στα σχολεία ή κατά τη μεταφορά προς και από το σχολείο ή τον παιδικό σταθμό.

Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, για αυτό και είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου, επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η αντίδραση στους νόμους και στις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα. Για τους λόγους αυτούς, είναι σημαντικό να μάθουν από μικρή ηλικία να προστατεύουν τον εαυτό τους και να μην τον θέτουν σε κίνδυνο, κανόνας βασικός και για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων στο σχολείο.

Πρόληψη παιδικών ατυχημάτων στο σχολείο: Οδική συμπεριφορά

Από την προσχολική ηλικία, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας την σωστή οδική συμπεριφορά. Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών, δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα, τα όσα έχουν μάθει. Για το λόγο αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Και μη ξεχνάμε, ότι τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, για αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
Σχολικά ατυχήματα: Στο δρόμο με το αυτοκίνητο ή το σχολικό λεωφορείο

Για να αποφύγουμε τα παιδικά ατυχήματα, εφόσον πηγαίνουμε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με τον σωστό τρόπο. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων ή παιδικά είδη, μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το σωστό κάθισμα ή ζώνη ασφαλείας για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του. Πρέπει επίσης να μάθουμε στα παιδιά, να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου. Επιπλέον, είναι σημαντικό να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου γιατί εάν κάνουν κάτι τέτοιο ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος είναι μεγάλος.

Στην περίπτωση που τα παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και εμείς οι γονείς, να τους εξηγήσουμε γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.
Σχολικά ατυχήματα: Στο δρόμο με ποδήλατο, μοτοποδήλατο ή με τα πόδια

Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, εφόσον βγαίνουν στο δρόμο με το δίκυκλό τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να φορούν πάντα κράνος και τον απαραίτητο εξοπλισμό, κατάλληλα προσαρμοσμένο στο σωματότυπό τους, καθώς και να γνωρίζουν καλά και να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας.

Τα δίκυκλά τους να είναι σε καλή κατάσταση και σωστά εξοπλισμένα με καθρέφτες και φώτα, ώστε να φαίνονται τις βραδινές ώρες. Για να κυκλοφορήσουν στο δρόμο με μοτοποδήλατο, πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους και να έχουν προμηθευτεί την νόμιμη άδεια. Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
Πρόληψη παιδικών ατυχημάτων στο σχολείο: Ο σχολικός τροχονόμος

Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος. Αρμοδιότητά του είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας στην γύρω από το σχολείο περιοχή κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, με στόχο της ασφαλή διέλευση τους. Προκειμένου, όμως, οι οδηγίες του σχολικού τροχονόμου να επιτελούν τον σκοπό τους και να εμποδίζουν τα παιδικά ατυχήματα, θα πρέπει αφενός οι γονείς να εξηγήσουμε στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις του και αφετέρου οι οδηγοί να σέβονται την παρουσία του και να ακολουθούν τις οδηγίες του.
Ατυχήματα στο σχολείο: Οι εγκαταστάσεις

Για να αποφευχθούν τα σχολικά ατυχήματα, όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν. Σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν και οι γονείς των μαθητών με σωστές παρατηρήσεις και εποικοδομητικές προτάσεις. Θα πρέπει επίσης να μην υπάρχουν στους χώρους του σχολείου σκουριασμένα ή αιχμηρά αντικείμενα στα οποία τα παιδιά θα μπορούσαν να χτυπήσουν (π.χ. σκουριασμένα κάγκελα). Εφόσον το σχολείο διαθέτει χημείο, θα πρέπει αυτό να παραμένει κλειδωμένο εκτός από τις ώρες του μαθήματος που υπάρχει υπεύθυνος εκπαιδευτικός.

Τα ατυχήματα στο σχολείο γίνονται συνήθως την ώρα του διαλείμματος. Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται από τους γυμναστές του σχολείου ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού.

Πολύ σημαντική για την πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων στο σχολείο είναι να υπάρχει στην έξοδο όλων των σχολείων προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο. Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους. Οι ιδέες των ίδιων των παιδιών μπορούν κάποιες φορές να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και να προάγουν την δημιουργία ενός ασφαλέστερου σχολικού περιβάλλοντος.
Ατυχήματα στο σχολείο: Καταστάσεις έκτακτου κινδύνου

Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς. Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.
Σχολικά ατυχήματα: Βασικοί κανόνες για την πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων

Ο σωστός έλεγχος και η προειδοποίηση των παιδιών, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα είναι ένας από τους βασικούς κανόνες για την αποφυγή των σχολικών ατυχημάτων. Είναι απαραίτητο επίσης την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι. Τέλος, οπωσδήποτε όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών, με κάποιον υπεύθυνο για αυτό, και αν είναι δυνατόν ένα Νοσηλευτή ή μια Νοσηλεύτρια.

Σημαντικό είναι ακόμη οι γονείς να ενημερώσουν έγκαιρα το ιατρείο του σχολείου εάν το παιδί τους τυχαίνει να έχει κάποια αλλεργία. Πρέπει επίσης να υπάρχουν εμφανώς αναρτημένα τα τηλέφωνα του πλησιέστερου Κέντρου Υγείας ή Νοσοκομείου. Νηπιαγωγοί, Δάσκαλοι, Καθηγητές και Γυμναστές, πρέπει ιδανικά να εκπαιδεύονται στις βασικές Α’ Βοήθειες. Στις μεγάλες τάξεις αυτό μπορεί να γίνεται και για τους μαθητές.

Όσο σημαντική είναι, για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων, η υποδομή που παρέχεται από τους ενήλικες, εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά, από την πιο μικρή ηλικία, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να αυτοπροστατεύονται. Προσοχή όμως στην υπερπροστασία, γιατί μπορεί εύκολα να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Πηγή:www.healthview.gr

troxaia atiximata

Προλάβετε τα παιδικά ατυχήματα

30 Οδηγίες προς τους Γονείς για την πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων (εκτός τροχαίων)

“Το σπίτι μας μοιάζει να είναι ένας ασφαλής χώρος όπου τα ατυχήματα δεν έχουν θέση. Και όμως, κατά την προσχολική ηλικία, τα περισσότερα ατυχήματα συμβαίνουν στο σπίτι και είναι οι γονείς που έχουν την αποκλειστική ευθύνη για την πρόληψή τους.”
Παρακάτω θα βρείτε 30 πιθανά ατυχήματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί μέσα στο σπίτι και οδηγίες για την πρόληψή τους.

1. Τα βρέφη και τα νήπια δεν πρέπει να μένουν χωρίς επίβλεψη ενηλίκου ούτε ένα λεπτό. Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι στο σπίτι που δεν μας περνάνε από το νου παρά μόνο αφού γίνει ατύχημα.

2. Επειδή για να βάλει το παιδί κάτι στο στόμα του ή να τραυματιστεί είναι ζήτημα δευτερολέπτων, αξίζει τον κόπο να επιθεωρούμε συνεχώς το οικιακό περιβάλλον και να βεβαιωνόμαστε ότι δεν αφήσαμε κοντά του: α)πράγματα μικρά, μικρότερα των 5 εκατοστών, τα οποία μπορεί να σφηνωθούν στο λαιμό του και να του προκαλέσουν ασφυξία, όπως λουκούμι, κρέας, κομμάτια παιχνιδιών, βώλοι, κέρματα, β)πράγματα κοφτερά ή μυτερά ή πολύ βαριά (ψαλίδι, μαχαίρι, ξυραφάκι, σουβλί, άλλα εργαλεία), γ)σπίρτα, δ) φάρμακα (ιδίως χάπια χρωματιστά), ε)ποτήρια, βάζα, γυαλικά.

3. Οι παιδικές δηλητηριάσεις είναι συχνότατες. Τα παιδιά συχνά πίνουν υγρά χωρίς δισταγμό: χλωρίνη, νέφτι, πετρέλαιο, ούζο και άλλα που υπάρχουν στις κουζίνες. Αυτά πρέπει να κλειδώνονται, επειδή τα μικρά, και όταν ακόμα τα βάζουμε ψηλά, σκαρφαλώνουν. Κάτι φοβερό που μπορεί να συμβεί είναι να πιει ένα παιδί υγρό που αποφράζουν τους νιπτήρες. Αν αυτό είναι καυστικό νάτριο και το παιδί επιζήσει, θα καταδικασθεί σε σειρά εγχειρήσεων. Καλύτερα τέτοια πράγματα να μην υπάρχουν στο σπίτι.

Η μεταφορά ενός χημικού υγρού (π.χ. χλωρίνης ή βενζίνης) από το δικό του μπουκάλι σε άλλο, όπου υπήρχε υγρό λιγότερο επικίνδυνο, είναι μεγάλο σφάλμα.

Οι ετικέτες με το όνομα και το περιεχόμενο υγρού και οι σχετικές προειδοποιήσεις με σήματα, νεκροκεφαλές κλπ είναι πολύ χρήσιμες, αφορούν όμως τους μεγαλύτερους και όχι τα μικρά παιδιά. Καλό είναι τα μπουκάλια με χημικά και απορρυπαντικά να έχουν ειδικό σχήμα. Και να κλείνουν με πώματα που δεν μπορεί να ανοίξει ένα παιδί, όπως τα ειδικά βουλώματα φιαλιδίων φαρμάκων που έχουν επιβληθεί σε άλλες χώρες.

4. Τα παιδιά μπορούν να πνιγούν:

* με τις πλαστικές σακούλες που καμιά φορά φορούν στο κεφάλι τους παίζοντας (οι μεγαλύτερες πρέπει να έχουν στο κάτω μέρος τους τρύπες).
* με μακρύ κορδόνι δεμένο στο κρεβάτι του ή με οποιαδήποτε κορδέλα ή σπάγκο που μπορούν να τυλιχτούν τη νύχτα στο λαιμό του παιδιού και να πάθει ασφυξία σε τρία λεπτά.
* με πολύ μαλακά μεγάλα μαξιλάρια.

Ας επιθεωρούμε λοιπόν το κρεβάτι, το πάρκο, τα παιχνίδια του παιδιού για να απομακρύνουμε προληπτικά αυτόν τον κίνδυνο.
5. Αν σας χρειάζεται ψηλό καρεκλάκι, για το μωρό, προσέξτε:

α) να μπορεί να δεθεί το μωρό σ’ αυτό γερά με τρόπο που δεν θα μπορεί να γλυστρίσει κάτω από τη ζώνη
β) να μη βρίσκεται το μωρό καθισμένο κοντά στο τραπέζι, γιατί μπορεί κλωτσώντας να πέσει μαζί με το καρεκλάκι του
γ) να είναι υπό την επίβλεψη ενηλίκου.

6. Όταν κάνετε μπάνιο το μωρό και χτυπήσει το τηλέφωνο ή το κουδούνι της πόρτας ή μην απαντήσετε ή πάρτε το μωρό μαζί σα, γιατί ο πνιγμός είναι ζήτημα ελάχιστου χρόνου και δεν χρειάζεται πολύ νερό. Για τον ίδιο λόγο μην αφήνετε κουβάδες με νερό στο πάτωμα ή λεκάνες γεμάτες.

Στο μπάνιο θα βάζετε πρώτα το κρύο νερό και μετά το ζεστό, για να μην προλάβει κανένα παιδί και χωθεί στη μπανιέρα όταν έχει μόνο ζεστό νερό και πάθει έγκαυμα.

7. Τα παιδιά παθαίνουν εγκαύματα όταν καθήσουν στο τζάκι, επειδή δεν έχουμε βάλει μπροστά μια προστατευτική σχάρα. Επίσης όταν φοράνε φορέματα ή νυχτικά από εύφλεκτο τούλι και περάσουν μπροστά απο φορητή σόμπα ή άλλη φωτιά ή όταν κρατάνε αναμμένη λαμπάδα με τούλι. Τα πιο συχνά εγκαύματα παιδιών είναι από καφέ ή τσάι ή λάδι ή σούπα καυτή, που ρίχνουμε εμείς επάνω τους σκοντάφτοντας ή όταν πίνουμε κάτι ζεστό ενώ κρατάμε ένα μικρό στην αγκαλιά μας.
Το χέρι της κατσαρόλας ή του μπρικιού όπου βράζει κάτι να το στρέφουμε πάντα προς τα πίσω. Τα μικρά παιδιά συχνά το τραβάνε και περιχύνονται. Όταν πάρει φωτιά το λάδι του τηγανιού, να το σβήσουμε ψύχραιμα με ένα καπάκι ή κάτι που θα πνίξει τη φλόγα. Κάθε τι άλλο είναι πολύ επικίνδυνο, όπως το να πάμε το τηγάνι φλεγόμενο προς το νεροχύτη!

8. Οι ηλεκτροπληξίες αντιμετωπίζονται άριστα με τον ειδικό διακόπτη ασφαλείας που πρέπει όλα τα σπίτια να έχουν στον πίνακα ηλεκτροδότησης. Αυτός διακόπτει το ρεύμα και με ελάχιστη διαρροή και σώζει ζωές. Οι άλλες λύσεις (καπάκι ασφαλείας στις πρίζες με κλειδί ή χωρίς) δεν είναι τόσο ασφαλείς, γιατί προϋποθέτουν κάτι δύσκολο: πως δεν θα βρεθούμε ποτέ αφηρημένοι. Άλλωστε τα μεγαλύτερα παιδιά κάποτε θα δοκιμάσουν αυτό που τους έχει απαγορευθεί: να βγάλουν το καπάκι.

9. Στη θάλασσα προλαβαίνουμε τους πνιγμούς των παιδιών

* μαθαίνοντας κολύμπι κι εμείς κι εκείνα
* όταν κολυμπάμε σε γνωστές ακτές κι έχουμε υπόψη ότι η θάλασσα βαθαίνει απότομα σε ορισμένα σημεία
* όταν κάνουμε μπάνιο δύο ώρες μετά το κύριο γεύμα
* όταν δεν απομακρύνονται πολύ τα παιδιά από την ακτή
* όταν υπάρχουν κάποια ναυαγοσωστικά μέσα (σχοινιά, σωσίβια)
* όταν γνωρίζουμε να κάνουμε τεχνητή αναπνοή.

Στις βουτιές θα προλάβουμε τις δυσάρεστες κακώσεις της κεφαλής ή παραλύσεις από βλάβη της σπονδυλικής στήλης αν προειδοποιήσουμε τα παιδιά ότι το βάθος της θάλασσας στο σημείο της βουτιάς πρέπει να είναι γνωστό και να είναι ανάλογο με το ύψος από το οποίο πέφτουν.

Εκτός από τους πνιγμούς υπάρχουν και οι κακώσεις που προκαλούν σε λουόμενους τα κρις-κραφτ. Οσοι πλησιάζουν την ακτή με βενζινάκατο πρέπει να μηνύονται και να διώκονται πριν κάνουν κακό σε λουόμενους, εμάς ή τα παιδιά μας.

10. Να μην αφήνουμε στη μέση έπιπλα γιατί τα παιδιά τρέχουν αστόχαστα και χτυπούν ή σκοντάφτουν. Ιδίως πρέπει να ρυθμίζουμε έτσι το καλώδιο του σίδερου ή άλλα καλώδια ώστε να μην αιωρούνται στη μέση του δωματίου και σκοντάφτουν τα παιδιά.
11. Να ελέγχουμε τα φρένα των ποδηλάτων των παιδιών.

12. Να βάζουμε ένα πορτάκι στο επάνω μέρος της σκάλας, εάν υπάρχει νήπιο και όπου μπορεί να γίνει, και αυτό να ανοίγεται δύσκολα, γιατί κάποια φορά θα ξεφύγει το νήπιο και θα κατρακυλίσει από εκεί.

13. Όταν έχουμε τζαμόπορτες μεγάλες, π.χ. στα μπαλκόνια να βάζουμε κάποιο αυτοκόλλητο επάνω (π.χ γραμμή ή βούλες), ώστε να φαίνεται ότι η πόρτα είναι κλειστή. Πολλά τραύματα και μερικοί θάνατοι νέων ανθρώπων συνέβησαν, γιατί κάποιος νόμισε ότι η πόρτα είναι ανοικτή και έπεσε με ορμή επάνω της με αποτέλεσμα να σπάσει το τζάμι.

14. Τα παιδιά συνηθίζουν να βάζουν τα δάχτυλά τους στις πόρτες των σπιτιών και των αυτοκινήτων. Έτσι μαγκώνουν τα δάχτυλά τους ή τους τα μαγκώνουμε εμείς οι μεγάλοι όταν δεν έχουμε το νου μας σ’ αυτόν τον κίνδυνο.

15. Πολλές φορές τραβάμε απότομα ένα παιδί από το χέρι για να το προστατεύσουμε π.χ. στο δρόμο με αποτέλεσμα να πάθει εξάρθρωση ώμου. Ας έχουμε υπ’ όψη μας αυτό το ενδεχόμενο.

16. Συχνά τα αγόρια μπαίνουν σε οικοδομές για εξερεύνηση ή για παιχνίδι. Εκεί πατούν σανίδες που έχουν επάνω πρόκες και τραυματίζονται. Είναι συχνή περίπτωση στη χώρα μας, γιατί οι εργολάβοι δεν έχουν αποκτήσει τη συνήθεια να βγάζουν τις πρόκες το συντομότερο δυνατό.

17. Τα άσχημα αστεία στο σχολείο, η επίδειξη δύναμης και η έλλειψη επίβλεψης στο διάλειμμα δημιουργούν πιο πολλά ατυχήματα απ’ όσα συμβαίνουν στο οικιακό περιβάλλον αν μετρήσουμε τα ατυχήματα των παιδιών 5-15 ετών. Σπρώξιμο στην αυλή και στη σκάλα, τρικλοποδιές και φάρσες είναι αιτίες καθημερινών ατυχημάτων με θλιβερές συνέπειες που μπορεί να υπερβαίνουν τη σκέψη ενός παιδιού. Οι γονείς πρέπει να σκεφθούν τι μπορούν και αυτοί να κάνουν για το θέμα.

18. Στο σχολείο επίσης οι δάσκαλοι και οι γυμναστές – και στους άλλους χώρους οι γονείς – πρέπει να προσέχουν ώστε τα παιδιά να μην παίζουν με μεγάλες μπάλες, βαριές και σκληρές που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία τους γιατί έτσι παθαίνουν κατάγματα, διαστρέμματα και άλλες βλάβες των δακτύλων. Και αυτό φάνηκε από την ευρωπαϊκή έρευνα EHLASS στα νοσοκομεία, όπου προσέρχονται για θεραπεία οι παθόντες, εν προκειμένω παιδιά 6-12 ετών ή και μεγαλύτερα.
19. Στις παιδικές χαρές χρειάζεται εκλογή των οργάνων από ειδικούς και κατάλληλες προδιαγραφές για τη συντήρησή τους. Μια τσουλήθρα πλαστική π.χ. μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη όταν σπάσει και δεν το προσέξει κανείς. Ένας υπάλληλος του Δήμου, που επιβλέπει τα παιδιά (όσα δεν έχουν εκεί τους γονείς τους) αξίζει το μισθό του και δεν πρέπει να λείπει από τέτοιους χώρους. Στο παράδειγμα της τσουλήθρας π.χ. είναι πολλά τα παιδιά που ανεβαίνουν σ’ αυτήν ανάποδα με κίνδυνο να προκαλέσουν ατύχημα στον εαυτό τους ή σε άλλα παιδιά.

20. Όταν τα παιδιά ανεβαίνουν σε δέντρα πρέπει να επαγρυπνούμε. Είναι μια επικίνδυνη άσκηση. Ιδίως οι συκιές έχουν γίνει αιτία πολλών καταγμάτων από πτώση, επειδή τα κλαδιά τους σπάνε εύκολα και πολλοί – μικροί ή μεγάλοι – δεν το ξέρουν.

21. Όταν τρώμε φρούτα εμείς ή τα παιδιά μας δεν πρέπει ποτέ να πετάμε τα φλούδια κάτω, όχι μόνο για λόγους καθαριότητας, αλλά και για την πρόληψη γλιστρήματος και πτώσεως που στην περίπτωση αυτή έχει ιδιαίτερα βαριές συνέπειες.

22. Οι σκύλοι όταν γυρίζουν ελεύθεροι δαγκάνουν συχνά ή φοβίζουν τα παιδιά. Οι φιλόζωοι πρέπει να συνοδεύουν τα σκυλιά τους στο δρόμο και τα αδέσποτα πρέπει να συγκεντρώνονται.

23. Τα μπαλκόνια πρέπει να έχουν τα κατάλληλα προστατευτικά κάγκελα και να μην αφήνουμε καρέκλες ή άλλα πράγματα κοντά στα κάγκελα, γιατί τα παιδιά ενστικτωδώς ανεβαίνουν επάνω και σκύβουν. Κατάλληλα κάγκελα είναι όσα έχουν ύψος 80 εκ και κάθετα κάγκελα χωρίς στολίδια. Τα οριζόντια κάγκελα γίνονται σκάλα για το παιδί, το ίδιο και τα διακοσμητικά σχέδια. Η απόσταση μεταξύ τους πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μη χωράει ένα παιδικό κεφάλι.

24. Όλα τα μεγάλα ψυγεία (για κρέας, για γούνες, για λαχανικά κλπ) πρέπει να ανοίγουν οπωσδήποτε και από μέσα, ακόμα και όταν δεν λειτουργούν, εφόσον χωράει μέσα άνθρωπος ή μικρό παιδί. Αν αυτό δεν συμβαίνει πρέπει οι πόρτες τους να μην μπορούν να κλείσουν πριν θρηνήσουμε κι άλλους θανάτους από την αιτία αυτή.

25. Αναφέρθηκαν περιπτώσεις που κάποιο παιδί έριξε οινόπνευμα για να ενισχύσει τη φωτιά μιας ψησταριάς πιέζοντας ένα πλαστικό μπουκάλι. Από την ακτίνα της συνεχούς ροής γύρισε πίσω η φωτιά και μεταδόθηκε στο μπουκάλι με αποτέλεσμα το παιδί να πάθει σοβαρά εγκαύματα. Και στο σημείο αυτό οι ενημερωμένοι γονείς θ’ αποφύγουν αυτή την πρακτική ή καλλίτερα δεν θ’ αγοράζουν πλαστικά μπουκάλια με οινόπνευμα.
26. Τραγικά συχνό είναι δυστυχώς ακόμα στην Ελλάδα ένα είδος ατυχήματος που έχει σχέση με την ευθύνη των κυνηγών και οι συνθήκες κάθε φορά είναι παρόμοιες: είναι οι πυροβολισμοί και οι ανθρωποκτονίες με δράστες νήπια ή παιδιά που περιεργάζονται κυνηγετικά όπλα, που τα βρίσκουν κρεμασμένα, γεμάτα και ανασφάλιστα. Μεγάλη είναι και η ευθύνη των γονέων. Τελευταία συχνά είναι και τα ατυχήματα με δράστες ή θύματα παιδιά, των οποίων ο πατέρας αστυνομικός άφησε ακλείδωτο και γεμάτο το υπηρεσιακό του περίστροφο στο σπίτι.

27. Πολλά εγκαύματα και ακρωτηριασμοί έχουν γίνει από πυροτεχνήματα. Μερικά απ’ αυτά είναι εκρηκτικά και κατασκευάζονται πρόχειρα και παράνομα από δυναμίτιδα. Τις ημέρες του Πάσχα ας προσέχουμε τι κρατούν τα παιδιά και τι βάζουν στην τσέπη τους.

28. Όταν ανεβαίνει παιδί σε καρέκλα αυτό αποτελεί σήμα κινδύνου. Αλλά και μεις όταν ανεβαίνουμε σε σκάλα ή καρέκλα χωρίς βοήθεια άλλου προσώπου για να κρεμάσουμε την κουρτίνα ή να πάρουμε κάτι από το πατάρι ή ν’ αλλάξουμε ένα γλόμπο πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτός είναι ένας από τους συχνότερους τρόπους που πέφτει κανείς στο σπίτι και παθαίνει άσχημα κατάγματα. Και ότι έτσι δίνουμε κακό παράδειγμα στα παιδιά μας, τα οποία περισσότερο προσέχουν τι κάνουμε παρά τι τους λέμε.

29. Όλοι μπορούμε να γλιστρήσουμε στο σπίτι όταν το πάτωμα είναι γυαλισμένο ή όταν υπάρχουν μικρά χαλάκια ή όταν υπάρχει ένα σκαλοπάτι μεταξύ δύο δωματίων ή μεταξύ λουτρού και διαδρόμου. Τα παιδιά υπόκεινται στον ίδιο κίνδυνο. Επίσης κινδυνεύουμε όλοι από απότομο πέσιμο και κάταγμα όταν γλιστράει ο πυθμένας της μπανιέρας. Ωσότου η βιομηχανία φτιάξει μπανιέρες με επιφάνεια που δεν γλιστράει, χρήσιμες είναι κάποιες λαστιχένιες προσθήκες για τη μπανιέρα (χταπόδια).

30. Άλλο δυστύχημα τραγικό, που μοιάζει με τροχαίο, έχει γίνει κοντά στο σπίτι κάποιου που έχει φορτηγό αυτοκίνητο και το έχει αφήσει απ’ έξω, ως εξής: Ξεκινάει ο οδηγός απ’ το σπίτι του και βάζει μπρος το φορτηγό χωρίς να κοιτάξει μήπως ένα νήπιο -δικό του ίσως παιδί – είναι κάτω από το φορτηγό…

Αυτά είναι τα συχνότερα στατιστικώς ατυχήματα και δη σε αστικό περιβάλλον. Δίνουν όμως αφορμή να σκεφτούμε και μεις άλλες πιθανότητες προληπτικά, έχοντας στο νου ο καθένας το δικό του σπίτι και περιβάλλον, και να λάβουμε τα αντίστοιχα μέτρα.

Πηγή:news.pathfinder.gr/health/features/home_accidents.html

troxaia atiximata

Πρόληψη παιδικών ατυχημάτων στα σχολεία

Τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, για αυτό και είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσουν μεν την αίσθηση του κινδύνου, επηρεάζονται όμως και από άλλους παράγοντες, όπως η ανάγκη επίδειξης, η αντίδραση στους νόμους και στις συμβουλές των ενηλίκων και η γοητεία της περιπέτειας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να κινδυνεύουν από ατυχήματα. Για τους λόγους αυτούς, είναι σημαντικό να μάθουν από μικρή ηλικία να προστατεύουν τον εαυτό τους και να μην τον θέτουν σε κίνδυνο.

* Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε χώρους εκπαίδευσης (Παιδικοί Σταθμοί, Σχολεία), με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό των παιδικών ατυχημάτων, να συμβαίνει εκεί καθώς και κατά τη μεταφορά των παιδιών προς και από, τους χώρους αυτούς.

* Από την προσχολική ηλικία, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας την σωστή οδική συμπεριφορά. Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών, δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα, τα όσα έχουν μάθει. Για το λόγο αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Και μην ξεχνάμε, ότι τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, για αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.

* Εφόσον πηγαίνουμε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με τον σωστό τρόπο. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων ή παιδικά είδη, μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το σωστό κάθισμα ή ζώνη ασφαλείας για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του. Πρέπει επίσης να μάθουμε στα παιδιά, να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου. Επιπλέον, είναι σημαντικό να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, γιατί εάν κάνουν κάτι τέτοιο ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος είναι μεγάλος. Στην περίπτωση που τα παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και εμείς οι γονείς, να τους εξηγήσουμε γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.

* Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, εφόσον βγαίνουν στο δρόμο με το δίκυκλό τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να φορούν πάντα κράνος και τον απαραίτητο εξοπλισμό, κατάλληλα προσαρμοσμένο στο σωματότυπό τους, καθώς και να γνωρίζουν καλά και να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Τα δίκυκλά τους να είναι σε καλή κατάσταση και σωστά εξοπλισμένα με καθρέφτες και φώτα, ώστε να φαίνονται τις βραδινές ώρες. Για να κυκλοφορήσουν στο δρόμο με μοτοποδήλατο, πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους και να έχουν προμηθευτεί την νόμιμη άδεια.

* Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
* Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.
* Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων. Αρμοδιότητά του είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας στη γύρω από το σχολείο περιοχή κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, με στόχο την ασφαλή διέλευση αυτών. Προκειμένου, όμως, οι οδηγίες του σχολικού τροχονόμου να επιτελούν τον σκοπό τους θα πρέπει αφενός οι γονείς να εξηγήσουμε στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις του και αφετέρου οι οδηγοί να σέβονται την παρουσία του και να ακολουθούν τις οδηγίες του.

* Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις, ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν. Σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν και οι γονείς των μαθητών με σωστές παρατηρήσεις και εποικοδομητικές προτάσεις. Θα πρέπει επίσης να μην υπάρχουν στους χώρους του σχολείου σκουριασμένα ή αιχμηρά αντικείμενα στα οποία τα παιδιά θα μπορούσαν να χτυπήσουν (π.χ. σκουριασμένα κάγκελα). Εφόσον το σχολείο διαθέτει χημείο, θα πρέπει αυτό να παραμένει κλειδωμένο εκτός από τις ώρες του μαθήματος που υπάρχει υπεύθυνος εκπαιδευτικός.
* Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους. Οι ιδέες των ίδιων των παιδιών μπορούν κάποιες φορές να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και να προάγουν τη δημιουργία ενός ασφαλέστερου σχολικού περιβάλλοντος.

* Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.
* Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος, όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.

* Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού από τους γυμναστές του σχολείου.
* Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.
* Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
* Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών, με κάποιον υπεύθυνο για αυτό, και αν είναι δυνατόν ένα Νοσηλευτή ή μια Νοσηλεύτρια. Σημαντικό είναι ακόμη οι γονείς να ενημερώσουν έγκαιρα το ιατρείο του σχολείου εάν το παιδί τους τυχαίνει να έχει κάποια αλλεργία. Πρέπει επίσης να υπάρχουν εμφανώς αναρτημένα τα τηλέφωνα του πλησιέστερου Κέντρου Υγείας ή Νοσοκομείου. Νηπιαγωγοί, Δάσκαλοι, Καθηγητές και Γυμναστές, πρέπει ιδανικά να εκπαιδεύονται στις βασικές Α’ Βοήθειες. Στις μεγάλες τάξεις αυτό μπορεί να γίνεται και για τους μαθητές.

Όσο σημαντική είναι, για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων, η υποδομή που παρέχεται από τους ενήλικες, εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά, από την πιο μικρή ηλικία, να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να αυτοπροστατεύονται. Προσοχή όμως στην υπερπροστασία, γιατί μπορεί εύκολα να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Πηγή:www.iatronet.gr/article.asp

troxaia atiximata

Πώς θα ‘θωρακιστείτε’ για τις Πανελλαδικές

Κατά τη δοκιμασία των σχολικών και πανεπιστημιακών εξετάσεων αξιολόγησης είναι βασικό ο οργανισμός να βρίσκεται σε άριστη κατάσταση ούτως ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη απόδοση. Είναι σημαντικό όλα τα όργανα του σώματος να συνεργάζονται με τον άριστο δυνατό τρόπο, ώστε η συνολική υγεία και ευεξία του οργανισμού να είναι σε υψηλότατο επίπεδο.

Ο εγκέφαλος πρέπει να είναι ξεκούραστος και να είναι σε θέση να συγκεντρώνεται και να κινητοποιεί απερίσπαστος την κρίση, τη μνήμη, τη φαντασία. Παρόλα αυτά όμως, η αυξημένη ένταση που συνοδεύει τις δοκιμασίες των εξετάσεων έχει ως συνέπεια να εμφανίζονται συχνά ορισμένα ανεπιθύμητα ιατρικά προβλήματα που κινδυνεύουν να δυναμιτίσουν την προσπάθεια. Τα προβλήματα αυτά αντιμετωπίζονται συχνά με ειδικά μέτρα και απλά φάρμακα, επί εμμονής όμως μπορεί να χρειαστούν ενδελεχή ιατρικό έλεγχο.

Η πρόληψη των ιατρικών αυτών προβλημάτων είναι πολύ σημαντική και επιτυγχάνεται συχνά με την τήρηση ορισμένων γενικών μέτρων που κινητοποιούν τις αμυντικές εφεδρείες του οργανισμού και συχνά αμελούνται από τους εξεταζόμενους. Επίσης, είναι σημαντικό να μην αμελείται μήνες πριν την εξεταστική περίοδο η σωστή ιατρική προληπτική παθολογική εξέταση κατά τη διάρκεια της οποίας εντοπίζονται ορισμένα νοσήματα και καταστάσεις, η μη αποκατάσταση των οποίων έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ορισμένων από τα προβλήματα αυτά.

Η υπόταση, η αναιμία, το προεμμηνορυσιακό σύνδρομο, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, το έλκος, η θυρεοειδοπάθεια, η σιωπηλή καρδιοπάθεια είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Σύμφωνα με μελέτες, τα συνηθέστερα ιατρικά προβλήματα που παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια των εξεταστικών περιόδων, καθώς και η πρόληψή τους κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας είναι :

Η αϋπνία

Η αϋπνία κατά την εξεταστική περίοδο ή κατά την περίοδο της εξεταστικής προετοιμασίας, μπορεί να εμφανιστεί είτε με τη μορφή της δυσχέρειας κατά την επέλευση του ύπνου, είτε με την μορφή των συχνών αφυπνίσεων κατά την νύχτα, είτε με την μορφή της πολύ πρωϊνής αφύπνισης, είτε με τη μορφή του μη ικανοποιητικού ύπνου.

Η σωστή λειτουργία του δικτυωτού συστήματος του εγκεφάλου και η ομαλή αλληλεπίδρασή του με τα υπόλοιπα όργανα του σώματος είναι πολύ σημαντικά για τον επαρκή ύπνο. Στο δικτυωτό σύστημα του υποθαλάμου εδράζεται ένας κεντρικός νευρωνικός βηματοδότης που έχει σημαντικό ρόλο στον κύκλο ύπνου εγρήγορσης. Ο κύκλος αυτός είναι το πιο εμφανές από πολλά κυκλικά φαινόμενα που διαδραματίζονται στο ανθρώπινο σώμα σε 24ωρη βάση.

Πολλές καταστάσεις έχουν την ικανότητα να επηρεάσουν τη σωστή λειτουργία του δικτυωτού συστήματος. Το stress, ο πόνος, ο θόρυβος, το έντονο φως, σπλαχνικά ερεθίσματα από το έντερο, φάρμακα, τοξικές ουσίες, οργανικά νοσήματα, αεροπορικά ταξίδια, οι ακατάστατες ώρες κατά την κατάκλιση – αφύπνιση είναι ορισμένες μόνο από αυτές. Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων η ύπαρξη αυξημένου stress, καθιστά ευκολότερη την απορύθμιση.

Επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η κατανάλωση αλκοόλ, η βρώση τροφής αμέσως πριν τον νυχτερινό ύπνο, η επίπονη μελέτη κατά τις ώρες που προηγούνται του ύπνου, το κάπνισμα- ιδιαίτερα μετά το μεσημέρι-η κατανάλωση καφέ, τσάι, ποτών τύπου cola σε υπερβολικές ποσότητες ή μετά το μεσημέρι είναι παράγοντες που απορυθμίζουν περαιτέρω τον κύκλο ύπνου – εγρήγορσης. Ο εξεταζόμενος πρέπει να μην καταναλώνει φαγητό και να χαλαρώνει κατά το δίωρο – τρίωρο που προηγείται της νυχτερινής κατάκλισης, να αποφεύγει το έντονο φως και τον θόρυβο, να ξαπλώνει την ίδια περίπου ώρα κάθε βράδυ, να μην κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με άτομα που θορυβούν κατά τη νύχτα (π.χ. άτομα που ροχαλίζουν), να απομακρύνει τα ρολόγια από τα υπνοδωμάτια, να αποφύγει τα κρύα ή καυτά μπάνια προ του ύπνου, να ξυπνάει την ίδια περίπου ώρα κάθε πρωί. Πρέπει να περιορίσει τη λήψη υγρών το βράδυ.

Εάν λαμβάνει φάρμακα (π.χ. εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά για το άσθμα), πιθανόν να χρειαστούν τροποποίηση ή μεταβολή του χρόνου λήψης, διότι αρκετά φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν τον κύκλο του ύπνου κατά τις κουραστικές ημέρες των εξετάσεων. Η ήπια καθημερινή βάδιση κατά το μεσημέρι συχνά δρα υποβοηθητικά στην επέλευση του νυχτερινού ύπνου.

Αυξημένη εφίδρωση – κοκκίνισμα

Hέκκριση του ιδρώτα στο ανθρώπινο σώμα γίνεται από τους ιδρωτοποιούς αδένες, μετά από επίδραση ποικίλων ερεθισμάτων, τα οποία προκαλούν έκκριση ειδικών ορμονών, όπως αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης, που επενεργούν στους ιδρωτοποιούς αδένες. Σημαντικός είναι ο ρόλος των συμπαθητικών νευρικών ινών που απολήγουν στους αδένες και έχουν ειδικές συνδέσεις με εγκεφαλικά κέντρα, που εντοπίζονται κυρίως στον υποθάλαμο.

Η εφίδρωση μπορεί να συνοδεύεται από κοκκίνισμα ή αίσθημα έξαψης. Στον οργανισμό κατά τη διάρκεια των εξετάσεων εκκρίνονται αυξημένα επίπεδα αδρεναλίνης νοραδρεναλίνης, ενώ το συμπαθητικό νευρικό σύστημα παρουσιάζει αυξημένη δραστηριοποίηση. Έτσι συχνά προκαλείται αυξημένη εφίδρωση, γεγονός που παρακωλύει ορισμένες φορές σημαντικά το γράψιμο, λόγω της αυξημένης εφίδρωσης των παλαμών.

Παρά το ότι σήμερα το φαινόμενο αντιμετωπίζεται με ειδικά διαλύματα, αλοιφές και φάρμακα, ο εξεταζόμενος πρέπει να γνωρίζει ότι η εφίδρωση, γενικότερα του σώματος και ειδικότερα των παλαμών, επιδεινώνεται με την κατάχρηση ορισμένων φαρμάκων και τη χρήση τοξικών ουσιών (π.χ. αλκοόλ). Ο εξεταζόμενος δεν πρέπει να εκτίθεται σε ακραίες θερμοκρασίες στο μπάνιο (π.χ. καυτά λουτρά), να κάνει κατάχρηση καθαριστικών και να χρησιμοποιεί αντιιδρωτικά spray αμφιβόλου ποιότητας ή ερεθιστικά καθαριστικά σώματος.

Πονοκέφαλος

Η κρίση του πονοκεφάλου μπορεί να είναι αμφοτερόπλευρη ή ετερόπλευρη, να εμφανίζεται δηλαδή ως ημικρανία και να περιλαμβάνει ή όχι τον αυχένα. Η συχνότητα εμφάνισής του ποικίλλει. Οι κρίσεις αυτές μπορεί να συνοδεύονται από ανορεξία, ναυτία ή εμετό, συμπτώματα από τους οφθαλμούς, ψυχολογικές εκδηλώσεις, δυσκολία συγκέντρωσης και αιμωδίες (‘μυρμηκιάσματα’). Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, ο πονοκέφαλος που εμφανίζεται στις εξετάσεις οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως αϋπνία, αγγειακή υπεραντιδραστικότητα του νευρικού συστήματος, διαταραχή στην ανταπόκριση του νευρικού συστήματος στη νευρομεταβιβαστική ουσία σεροτονίνη, έκκριση ορμονών του stress.

H πρόληψη επιτυγχάνεται με ήπια άσκηση που περιλαμβάνει και ειδικές τεχνικές χαλάρωσης όπως το μασάζ, αποφυγή κατανάλωσης καφέ, τσαγιού, αλκοόλ και προϊόντων που περιέχουν καφεΐνη, αποφυγή χώρων με θόρυβο και φως, αποφυγή υπερκόπωσης και αϋπνίας.

Ταχυκαρδία αίσθημα παλμών

Η συγκίνηση και το άγχος προκαλούν συχνότερη παραγωγή διεγέρσεων από τον φυσιολογικό καρδιακό βηματοδότη. Το αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση αισθήματος ταχυκαρδίας. Η πρόληψη περιλαμβάνει τη διακοπή αλκοόλ και καφεΐνης που δύνανται να προκαλέσουν αύξηση της καρδιακής συχνότητας, την αποφυγή ‘βαρέων’ γευμάτων που λόγω κακής πέψης μπορεί να επιδεινώσουν το φαινόμενο, την επαρκή ανάπαυση.

Καούρες, ναυτίες, ρέψιμο, φούσκωμα

Η καούρα, η ναυτία, το ρέψιμο, το φούσκωμα είναι συμπτώματα που εμφανίζονται συχνά κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. Σύμφωνα με μελέτες, το stress προκαλεί αυξημένη έκκριση γαστρικών υγρών, ερεθισμό ορισμένων εγκεφαλικών κέντρων που συμμετέχουν στη ρύθμιση της λειτουργίας της πέψης, αύξηση της επίπτωσης της ναυτίας και των δυσπεπτικών ενοχλημάτων στους εξεταζόμενους.

Η πρόληψη των δυσάρεστων αυτών καταστάσεων γίνεται με την αποφυγή των μεγάλων γευμάτων (συνιστώνται μικρότερα και συχνά γεύματα), το καλό μάσημα των τροφών, την αποφυγή των πλούσιων λιπαρών τροφίμων ( επί παραδείγματι το κρέας και το ψάρι καλό είναι να τρώγονται ψητά και όχι τηγανητά), την αποφυγή αλκοόλ καπνού και κατάχρησης καφέ, την αποφυγή νυχτερινών γευμάτων. Οι εξεταζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι ορισμένα φάρμακα ερεθίζουν το στομάχι.

Τέτοια φάρμακα που η κλινική εμπειρία αποδεικνύει καθημερινώς ότι χρησιμοποιούνται αρκετές φορές από τους εξεταζόμενους συχνά χωρίς συνταγή, είναι η ασπιρίνη και γενικά τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ο σίδηρος, συμπληρώματα ασβεστίου, ορισμένα αντιβιοτικά και ψυχοτρόπα.

Λιποθυμική τάση

Λόγω του αυξημένου άγχους των εξετάσεων, σε υπερευαίσθητα άτομα το αυτόνομο νευρικό σύστημα μπορεί να εμφανίσει παροδικά δυσλειτουργίες οι οποίες προκαλούν λιποθυμική τάση, σπάνια όμως εμφανίζεται πραγματική λιποθυμία. Η πρόληψη περιλαμβάνει καλό ύπνο με ξεκούραση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, σωστή διατροφή, σταδιακή έγερση από το κρεβάτι μετά την κατάκλιση και τον ύπνο και μέριμνα για επαρκή πρόσληψη νερού και αλατιού στα άτομα που δεν έχουν πρόβλημα αυξημένης πίεσης κατά τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου.

Ζάλη, ατονία, αδυναμία συγκέντρωσης

Η κατάσταση αυτή κατά τη διάρκεια των εξετάσεων προκαλείται κυρίως από την αϋπνία, την υπερκόπωση, την κακή διατροφή. Είναι σημαντικό λοιπόν ο εξεταζόμενος να κοιμάται και να ξεκουράζεται επαρκώς και να χρησιμοποιεί υψηλής βιολογικής αξίας τρόφιμα που τροφοδοτούν τον οργανισμό με ενέργεια.

To αυγό, το κρέας, το ψάρι, τα τυριά, το γάλα, το γιαούρτι, το μέλι, τα δημητριακά, το ψωμί ολικής άλεσης, η μαγιά μπύρας, οι ξηροί καρποί, το φύτρο σιταριού, ο φρέσκος βασιλικός πολτός, το μη αποφλοιωμένο ρύζι, τα φρούτα, τα φρέσκα λαχανικά, οι φρέσκοι χυμοί φρούτων προσφέρουν στον εγκέφαλο σημαντικά στοιχεία για τη λειτουργία του. Η ζάχαρη που συχνά χρησιμοποιεί ο εξεταζόμενος ως άμεση πηγή γλυκόζης και οι κατεργασμένοι υδατάνθρακες παρέχουν ‘κενές θερμίδες’.

Τα σακχαρούχα αναψυκτικά δεν συνιστώνται. Σήμερα ο ιατρός σχεδιάζει εξατομικευμένα διατροφικά προγράμματα κατά την περίοδο των εξετάσεων, τόσο για τα υγιή άτομα, όσο και για τα άτομα που λόγω παθολογικών προβλημάτων (π.χ. δυσανεξία στη λακτόζη, σπαστική κολίτιδα) δεν μπορούν να καταναλώνουν ελεύθερα ορισμένα από τα τρόφιμα που προαναφέρονται.

Πηγή:www.iatronet.gr

troxaia atiximata