ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

* Το ποσοστό χρήσης παιδικού καθίσματος στη Β. Ευρώπη φθάνει το 85%, ενώ στις ΗΠΑ το 97%. Στην Ελλάδα μόνο το 25% περίπου των γονέων χρησιμοποιούν παιδικό κάθισμα.
* Το 2006, 36 παιδιά ηλικίας 0-14 ετών και 497 νέοι ηλικίας 15-26, έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα³.
* Έχει υπολογιστεί ότι τα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, αποτρέπουν κατά 71% τα θανατηφόρα ατυχήματα και κατά 67% τους βαρείς τραυματισμούς.
* Σε μια πρόσκρουση με 30 χλμ./ώρα, ένα παιδί 10 κιλών φεύγει από την αγκαλιά ενός προσδεμένου ενήλικα με δύναμη 300 κιλών.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ – ΘΥΜΗΘΕΙΤE… Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ!

* Ποτέ μη μεταφέρετε νεογέννητο σε καλαθούνα, port-bebe, ή στην αγκαλιά σας. Μόνο με τα ειδικά καθίσματα μπορεί να μεταφερθεί ασφαλώς ένα μωρό.
* Τα παιδιά (μέχρι 13 ετών) πρέπει να κάθονται πάντα στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου. Στατιστικές δείχνουν ότι 35% των παιδιών ηλικίας από 13 ετών και μικρότερα, που σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, κάθονταν στο μπροστινό κάθισμα. Ο κίνδυνος για τα παιδιά στο μπροστινό κάθισμα είναι μεγάλος και προέρχεται από δύο πηγές. Σε περίπτωση σύγκρουσης η μπροστινή θέση είναι η περισσότερο επικίνδυνη. Επιπρόσθετα ο αερόσακος που θα ανοίξει στο μπροστινό κάθισμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές κακώσεις ή και να σκοτώσει το παιδί, ακόμη και σε περίπτωση ατυχήματος που θα συμβεί σε χαμηλές ταχύτητες.
* Ακόμη και για τις πιο σύντομες διαδρομές, ασφαλίστε τα παιδιά σας στα παιδικά καθίσματα. Μην ξεχνάτε το 75% των θανατηφόρων ατυχημάτων συμβαίνουν μέσα στην πόλη.
* Ποτέ μην τοποθετείτε το παιδικό κάθισμα σε κάθισμα με ενεργοποιημένο αερόσακο. Σε περίπτωση πρόσκρουσης, ο αερόσακος μπορεί να σκοτώσει το παιδί.
* Φοράτε και εσείς ζώνη ασφαλείας. Το παράδειγμα είναι η καλύτερη εκπαίδευση. Επιπλέον, οι επιβάτες που δεν είναι δεμένοι, σε περίπτωση πρόσκρουσης μπορεί να τραυματίσουν τους εαυτούς τους ή τους άλλους συνεπιβάτες.
* Μην αφήνετε τα παιδιά σας να ανοίγουν τα παράθυρα και να βγάζουν τα χέρια ή το κεφάλι τους έξω, ακόμα και αν το αυτοκίνητο είναι ακινητοποιημένο.
* Οι πόρτες του αυτοκινήτου πρέπει να είναι ασφαλισμένες και να ανοίγουν μόνο από έξω. Πολλά παιδιά τραυματίζονται θανάσιμα πέφτοντας έξω κατά τη διάρκεια παιχνιδιού.
* Φροντίστε εκ των προτέρων να έχετε κάποια απασχόληση για το παιδί σας στο αυτοκίνητο (μαλακά παιχνίδια, μικρά παραμύθια).
* Εάν τα παιδιά γκρινιάζουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, συνήθως έχουν κάποιο λόγο. Μπορεί να διψούν, να κρυώνουν ή να ζεσταίνονται ή να έχουν ζαλιστεί από τον ήλιο.
Σταματήστε σε ασφαλές σημείο το όχημά σας και φροντίστε τα
έως ότου μπορέσετε να συνεχίσετε ήσυχοι την οδήγηση.
* Μην αφήνετε τα παιδιά σας μέσα στο αυτοκίνητο ούτε για ελάχιστο
χρονικό διάστημα. Η έκθεση του αυτοκινήτου στο ηλιακό φως
σε μέρες με ήπιες θερμοκρασίες, μπορεί μέσα σε μισή ώρα να
αυξήσει τη θερμοκρασία στην καμπίνα τόσο, που να
προκαλέσει το θάνατο. Τα βρέφη και τα παιδιά είναι πιο
ευάλωτα στην αύξηση της θερμοκρασίας. Χάνουν
αναλογικά περισσότερο νερό λόγω θερμότητας, η
θερμοκρασία του σώματός τους αυξάνεται γρηγορότερα
και κινδυνεύουν περισσότερο από θερμοπληξία.
* Τα παιδιά που κάνουν ποδήλατο ή πατίνια θα
πρέπει να φοράνε προστατευτικά (κράνος,
επιγονατίδες) και ρούχα με έντονο χρώμα ή
ανακλαστικά.

Πηγή: www.aodos.gr/article.asp

τροχαία ατυχήματα

Ταξιδεύοντας στην Ευρώπη

Πληροφορίες για το ταξίδι

Είτε ταξιδεύετε οδικώς, είτε αεροπορικώς, είτε σιδηροδρομικώς ή ακτοπλοϊκώς, εδώ θα βρείτε πρακτικές πληροφορίες για τις άδειες οδήγησης, την ασφάλιση αυτοκινήτου, την οδική ασφάλεια, τα όρια ταχύτητας, τα διόδια, τα δικαιώματατων αεροπορικών επιβατών και την ασφάλεια των αεροδρομίων, καθώς και τα δικαιώματα των επιβατών σιδηροδρόμων.
Οδικώς
Άδεια οδήγησης

Μια έγκυρη άδεια οδήγησης English που εκδίδεται σε χώρα της ΕΕ, ισχύει σε ολόκληρο το έδαφος της ΕΕ.

Σε ορισμένες χώρες, εκτός από την έγκυρη άδεια οδήγησης, πρέπει να έχετε μαζί σας την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου.

Θα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι στις περισσότερες χώρες το κατώτατο όριο ηλικίας για την οδήγηση αυτοκινήτου είναι τα 18 έτη. Το κατώτατο όριο ηλικίας για την ενοικίαση αυτοκινήτου δεν έχει καθοριστεί σε επίπεδο ΕΕ και συνήθως κυμαίνεται μεταξύ του 20ού και του 23ου έτους. Σε ορισμένες χώρες μπορεί να υπάρχουν και ανώτατα όρια ηλικίας τα οποία κυμαίνονται μεταξύ του 65ου και του 75ου έτους.

Ασφάλιση αυτοκινήτων

Σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ κι’ αν ταξιδέψετε, η ασφάλεια του αυτοκινήτου σας παρέχει αυτόματα την ελάχιστη κάλυψη (αστική ευθύνη) που απαιτείται από το νόμο. Αυτό ισχύει και στην Ισλανδία, τη Νορβηγία και την Ελβετία. Εάν έχετε μικτή ασφάλιση στη χώρα σας, ελέγξτε κατά πόσον η ασφάλιση αυτή σας καλύπτει και στις μετακινήσεις σας σε άλλες χώρες.

Η πράσινη κάρτα της ασφάλειας δεν είναι υποχρεωτική όταν ταξιδεύετε στην ΕΕ, αλλά χρησιμεύει ως διεθνώς αναγνωρισμένη απόδειξη ασφάλειας και διευκολύνει την απαίτηση αποζημίωσης στην περίπτωση ατυχήματος. Εάν δεν έχετε μαζί σας την πράσινη κάρτα, πρέπει να έχετε το πιστοποιητικό ασφάλισής σας.

Μια ένωση ασφαλιστικών εταιρειών διαχειρίζεται το σύστημα πράσινης κάρτας, το οποίο καλύπτει επί του παρόντος 44 χώρες. Στην ιστοσελίδα Englishfrançais τους θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το σύστημα πράσινης κάρτας και τους στόχους του.

Η ασφαλιστική σας εταιρεία μπορεί να σας προμηθεύσει ένα ευρωπαϊκό έντυπο δήλωσης ατυχήματος, δηλαδή ένα τυποποιημένο έγγραφο σε πολλές γλώσσες που διευκολύνει τη δήλωση επιτόπου σε περίπτωση ατυχήματος σε άλλη χώρα.

Η κοινοτική νομοθεσία εξασφαλίζει την ταχεία αποζημίωση των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων που συμβαίνουν εκτός της χώρας τους. Η νομοθεσία αυτή δεν εφαρμόζεται μόνο σε ατυχήματα που συμβαίνουν στο έδαφος της ΕΕ, αλλά, επίσης, και σε ατυχήματα που συμβαίνουν σε τρίτη χώρα, μεταξύ δύο υπηκόων κρατών μελών της Ένωσης, υπό τον όρο ότι η χώρα αυτή έχει υιοθετήσει το σύστημα της πράσινης κάρτας.

Περισσότερες πληροφορίες για τη νομοθεσία ασφάλισης αυτοκινήτων στην ΕΕ. DeutschEnglishfrançais

 

Σε όλες τις χώρες της ΕΕ, η ζώνη ασφαλείας είναι υποχρεωτική σε όλα τα οχήματα, συμπεριλαμβανομένων των τουριστικών πούλμαν και των μικρών λεωφορείων. Επίσης, τα αυτοκίνητα, τα φορτηγά, και, αν είναι δυνατόν, όλα τα οχήματα πρέπει να διαθέτουν ειδικό εξοπλισμό συγκράτησης των παιδιών.

Να θυμάστε ότι πρέπει να οδηγείτε στην αριστερή πλευρά του δρόμου στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία, στην Κύπρο και στη Μάλτα και ότι σε ορισμένες χώρες, όπως στο Βέλγιο, στη Γαλλία, στις Κάτω Χώρες και στην Πορτογαλία, πρέπει κανονικά να δίνετε προτεραιότητα στα οχήματα που έρχονται από δεξιά.

Η χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση αυξάνει υπέρμετρα τον κίνδυνο πρόκλησης ατυχημάτων και γι’ αυτό απαγορεύεται ρητά ή έμμεσα σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Παρόλο που στις περισσότερες χώρες της ΕΕ το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο οινοπνεύματος στο αίμα είναι 0,5mg/ml, σε ορισμένες κυμαίνεται από 0,2 mg/ml έως 0,8 mg/ml ενώ σε κάποιες άλλες απαγορεύεται εντελώς η ύπαρξη οινοπνεύματος στο αίμα κατά την οδήγηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνιστά την υιοθέτηση από όλες τις χώρες κοινού επιτρεπόμενου ορίου που δεν θα υπερβαίνει τα 0,5mg/ml.
Όρια ταχύτητας

Το μέγιστο όριο ταχύτητας σε αυτοκινητοδρόμους είναι ως επί το πλείστον 110, 120 ή 130 χλμ/ώρα και στις κατοικημένες περιοχές 50 ή μερικές φορές 60 χλμ/ώρα. Κοιτάτε προσεκτικά τις πινακίδες για να είστε σίγουροι για το μέγιστο όριο ταχύτητας και για τους άλλους ειδικούς όρους που ισχύουν.

Στον πίνακα που ακολουθεί παρέχονται τα μέγιστα όρια ταχύτητας αυτοκινήτων που ίσχυαν τον Ιανουάριο του 2009. Ορισμένες χώρες επιβάλλουν αυστηρότερα όρια όταν οι καιρικές συνθήκες είναι κακές ή όταν πρόκειται για νέους οδηγούς.

Διόδια

Υπάρχουν οδικά διόδια σε πολλές χώρες, όπως στην Αυστρία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Τσεχική Δημοκρατία. Η πληρωμή διοδίων σε ορισμένες χώρες (Αυστρία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Σλοβενία και Τσεχική Δημοκρατία) γίνεται με την αγορά αυτοκόλλητου σήματος που πρέπει να τοποθετείται σε εμφανές σημείο του οχήματος.

σύλλογος τροχαίων ατυχημάτων

europa.eu/abc/travel/gettingthere/index_el.htm

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΔΗΓΗΣΗ

Το πώς χειριζόμαστε το αυτοκίνητο μας δεν έχει σχέση μόνο με την συμπεριφορά μας στην κυκλοφορία , αλλά και με το πόσο μας κοστίζει σε καύσιμα η οδήγηση του. Είναι σκόπιμο, σε εποχές που η τιμή των καυσίμων είναι υψηλή, να γνωρίζουμε πως θα μπορούσαμε να περιορίσουμε την κατανάλωση τους κατά τις μετακινήσεις μας.

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να έχουμε εξασφαλίσει την ποιότητα των καυσίμων που χρησιμοποιούμε επιλέγοντας πρατήριο ανεφοδιασμού που δεν διαθέτει νοθευμένα καύσιμα. Η διάκριση της βενζίνης σε super και απλή έχει σχέση με την “αντικροτικότητα” του καύσιμου και όχι με την απόδοση. Πρακτικά, για κινητήρες με λόγο συμπίεσης κάτω του 9:1 αρκεί η απλή αμόλυβδη βενζίνη. Τα καύσιμα με πρόσθετα στοιχεία καθαρότητας (όπως αυτά που διαφημίζουν διάφορες εταιρείες καυσίμων) συντελούν στην καλή απόδοση του κινητήρα, χωρίς επικαθίσεις υπολοίπων καύσης στο εσωτερικό του, και συνεπώς στην εξοικονόμηση καυσίμων.

Η άριστη μηχανολογική κατάσταση του αυτοκινήτου πρέπει να είναι το αρχικό μας μέλημα για την ουσιαστική οικονομία σε καύσιμα. Ο κινητήρας θα πρέπει να έχει τη σωστή ρύθμιση βαλβίδων, χρονισμού και ρελαντί, τα μπουζί να είναι σε καλή κατάσταση και να έχουν τη σωστή ανάφλεξη, και τα καλώδια τους να μην έχουν απώλεια ηλεκτρικού φορτίου.

Το σύστημα τροφοδοσίας θα πρέπει να λειτουργεί άψογα, ενώ το φίλτρο αέρα να διατηρείται καθαρό. Τα λιπαντικά του κινητήρα και του κιβωτίου ταχυτήτων, καθώς και το υγρό του συστήματος ψύξης θα πρέπει να αλλάζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, όπως προβλέπει ο κατασκευαστής. Η αμέλεια μας σε αυτά έχει ως αποτέλεσμα τις μεγάλες τριβές και την ανάπτυξη της θερμοκρασίας που εκτός από τις φθορές που προκαλούν αυξάνουν την κατανάλωση.

Οι τροχοί θα πρέπει να έχουν την σωστή ευθυγράμμιση και ζυγοστάθμιση, με ρουλεμάν χωρίς φθορές, ενώ τα ελαστικά θα πρέπει να έχουν επαρκή πίεση για τη σωστή κύλιση τους χωρίς ανεπιθύμητη αντίσταση. Όταν φορτώνουμε το αυτοκίνητο, θα πρέπει να προσέχουμε ώστε να τοποθετούμε τα αντικείμενα ακριβώς πίσω από τις πλάτες των πίσω καθισμάτων και να τα δένουμε σταθερά, ώστε να βρίσκονται μπροστά από τον άξονα των πίσω τροχών. Έτσι, περιορίζουμε το “σήκωμα” του μπροστινού μέρους που καταστρέφει την αεροδυναμική και την ευστάθεια του οχήματος. Ούτως ή άλλως, η κατανάλωση αυξάνεται με το πρόσθετο βάρος, ενώ, σε κάποιο απότομο φρενάρισμα, η μετατόπιση του ελεύθερου φορτιού που δεν έχει σταθεροποιηθεί στο χώρο αποσκευών εγκυμονεί κινδύνους για τους επιβάτες.

Θα πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη μας ότι ο ρυθμός της επιτάχυνσης του αυτοκινήτου μας, όταν είναι φορτωμένο, θα είναι ελαττωμένος σε σχέση με την επιτάχυνση χωρίς πρόσθετο φορτίο, ενώ, αντίστοιχα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος αυξάνονται, ιδιαίτερα στις κατηφορικές διαδρομές.

Η τοποθέτηση φορτίων στην οροφή αυξάνει κατά πολύ την κατανάλωση, ενδέχεται ακόμη και να τη διπλασιάσει. Αφού τα στερεώσουμε επάνω στη σχάρα, θα πρέπει να τα καλύπτουμε, ώστε ο αέρας να “γλιστρά” ομαλά γύρω τους, ή να τα τοποθετούμε κατά μήκος του διαμήκη άξονα του αυτοκινήτου, ώστε να μην παρουσιάζουν μεγάλη μετωπική επιφάνεια.

Το ταξίδι με ανοικτά παράθυρα είναι επίσης ότι χειρότερο για την κατανάλωση καυσίμου. Ο εισερχόμενος αέρας, σε συνδυασμό με την ταχύτητα του αυτοκινήτου μπορεί να προκαλέσει ασταθή συμπεριφορά, ιδιαίτερα αν τα παράθυρα είναι ανοικτά μόνο από τη μια πλευρά. Οδηγώντας, θα πρέπει να φροντίζουμε ώστε ο κινητήρας να λειτουργεί στις ελάχιστες δυνατές στροφές εντός όμως της ωφέλιμης περιοχής της ροπής του. Η κατάλληλή σχέση του κιβωτίου ταχυτήτων είναι το ζητούμενο. Προσπάθεια επιτάχυνσης με λίγες στροφές κινητήρα και μεγάλη σχέση στο κιβώτιο ταχυτήτων συνεπάγεται άσκοπο πάτημα γκαζιού και αύξηση της κατανάλωσης.

Κατά την πορεία μας θα πρέπει να εκμεταλλευόμαστε την ορμή που έχουμε αποκτήσει κυλώντας με ομαλή μεταβολή της ταχύτητας που αναπτύσσουμε, ώστε να μην χρειάζεται να πατάμε το γκάζι βαθιά για να αποκτήσουμε πάλι την επιθυμητή ταχύτητα, αν την έχουμε ελαττώσει. Η επιτάχυνση θα πρέπει να είναι σταδιακή, εκτός των προσπερασμάτων, κατά τα οποία για λόγους ασφαλείας πρέπει να επανέλθουμε γρήγορα στη λωρίδα μας, ακόμη και αν χρειαστεί να κατεβάσουμε ταχύτητα στο κιβώτιο, προκειμένου να επιτύχουμε τη μέγιστη δυνατή επιτάχυνση. Τα προπορευόμενα αυτοκίνητα μεγάλου όγκου καταστρέφουν την ομαλή ροή του αέρα γύρω από το αυτοκίνητο μας, με αποτέλεσμα και πάλι την αύξηση της κατανάλωσης, αλλά και την ελάττωση της ευστάθειας μας. Για το λόγο αυτό, καλό θα είναι να μην βρισκόμαστε ακριβώς πίσω τους, αλλά να τηρούμε τις αποστάσεις ασφαλείας, ή να προσπεράσουμε, όταν είμαστε σίγουροι ότι έχουμε την δυνατότητα. Όταν οδηγούμε σε ανηφορικές διαδρομές, δεν πρέπει να διστάζουμε να κατεβάζουμε γρήγορα σχέση κιβωτίου ώστε ο κινητήρας να “μπει” στην ωφέλιμη περιοχή ροπής. Το αντίθετο αυξάνει κατακόρυφα την κατανάλωση, αλλά και την φθορά του κινητήρα και του συστήματος μετάδοσης.

Στην πόλη, η κατανάλωση καυσίμων αυξάνεται κατά πολύ, αφού συνεχώς σταματάμε, ξεκινάμε ή περιμένουμε στα φανάρια Θα πρέπει να ξέρουμε ότι σε κάθε εκκίνηση με τη μίζα και ξεκίνημα του αυτοκινήτου σπαταλάμε όσο καύσιμο καταναλώνεται σε χρόνο δέκα περίπου δευτερολέπτων στάσης στο ρελαντί.Πρακτικά λοιπόν, αν γνωρίζουμε ότι το φανάρι μένει κλειστό περισσότερο χρόνο, αν σβήσουμε τον κινητήρα εξοικονομούμε καύσιμο. Όταν Πλησιάζουμε στο φανάρι, είναι προτιμότερο να επιβραδύνουμε ομαλά χωρίς ταχύτητα στο κιβώτιο, αφήνοντας τον κινητήρα στο ρελαντί.

Τους ζεστούς μήνες, η υψηλή θερμοκρασία αποτελεί εχθρό της οικονομίας καυσίμου, λόγω της χαμηλότερης πυκνότητας του αέρα, και συνεπώς λιγότερου οξυγόνου. Η ογκομετρική απόδοση του κινητήρα ελαττώνεται, και όσο και αν οι σύγχρονοι κινητήρες λειτουργούν με στοιχειομετρικό μείγμα αέρα-καυσίμου (βελτιστοποιείται ηλεκτρονικά το μείγμα παρέχοντας κάθε στιγμή το ελάχιστο δυνατό καύσιμο που απαιτείται),η ιδανική οικονομία δεν είναι εφικτή χωρίς τη συνδρομή του οδηγού. Γι’ αυτό, το καλοκαίρι η καλύτερη οικονομία καυσίμου και η απόδοση του αυτοκινήτου επιτυγχάνονται νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα και κατά τη διάρκεια της νύκτας.

Ο κλιματισμός επίσης αυξάνει την κατανάλωση, καθώς το έργο που παράγεται για να λειτουργήσει ο συμπιεστής αποβαίνει σε βάρος της απόδοσης του κινητήρα, αναγκάζοντας μας να πατάμε περισσότερο γκάζι. Αντίθετα, το χειμώνα, το κλασσικό καλοριφέρ δεν επιβαρύνει την κατανάλωση, χρησιμοποιώντας απλώς το ήδη ζεστό νερό του κινητήρα.

Το πλήρες ηλεκτρικό φορτίο συντελεί στην αύξηση της κατανάλωσης, αφού ελαττώνει την απόδοση του κινητήρα. Ταυτόχρονα αναμμένα φώτα, ραδιόφωνο, κλιματισμός, καθαριστήρες, φώτα ομίχλης αναγκάζουν τον κινητήρα να λειτουργεί με απώλειες έργου, και εμάς να καταναλώνουμε περισσότερο καύσιμο για να λειτουργούμε σε πλήρη απόδοση.

Ακόμη και στο βρόμικο (για τους λεπτολόγους) εξωτερικά αυτοκίνητο, φορτισμένο με στατικό ηλεκτρισμό, προκαλείται απώλεια ηλεκτρικής ενέργειας που τελικά έχει επιπτώσεις στην κατανάλωση του πολύτιμου – και ακριβού για εμάς καύσιμου.

 

www.sxolesodigon.gr/index.php

troxaia atiximata

Συμβουλές σε περίπτωση κακοκαιρίας

Σε περίπτωση που μετακινηθείτε εκτός πόλεως:

* φροντίστε, πριν ξεκινήσετε, να ενημερωθείτε για τον καιρό και την κατάσταση του οδικού δικτύου.
* προγραμματίστε το ταξίδι σας, έτσι ώστε να μη συμπέσει με την αιχμή των καιρικών φαινομένων.
* ελέγξτε την καλή λειτουργία των συστημάτων του αυτοκινήτου σας.
* βεβαιωθείτε ότι το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου σας είναι γεμάτο καύσιμα.
* φροντίστε να έχετε μαζί σας αντιολισθητικές αλυσίδες.
* φροντίστε να έχετε μαζί σας κουτί πρώτων βοηθειών.

Σε περίπτωση που μετακινηθείτε μέσα στην πόλη:

* προτιμήστε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
* κινηθείτε με ιδιαίτερη προσοχή και ακολουθήστε τις υποδείξεις των Τροχονόμων.
* αποφύγετε τις άσκοπες μετακινήσεις.

Σε περίπτωση που αποκλειστείτε:

* παραμείνετε στο αυτοκίνητό σας και φροντίστε να ανάβετε τη μηχανή για 10 λεπτά ανά ώρα.
* τοποθετήστε στην κεραία του ραδιοφώνου ένα ύφασμα με έντονο χρώμα για τον ευκολότερο εντοπισμό σας από τις διασωστικές ομάδες.
* εξοπλισμός όπως αδιάβροχα, ομπρέλες, σφυρίχτρα, γαλότσες, φακός, κουβέρτες, νερό, πρόχειρο φαγητό, σταφίδες, σοκολάτες μπορεί να φανεί χρήσιμος.

www.astynomia.gr/index.php

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

ΤΑΞΙΔΕΨΤΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Έλεγχος του αυτοκινήτου πριν το ταξίδι

Πριν φύγετε για το ταξίδι σας μην ξεχάσετε να ελέγξετε τα λάστιχα, τους καθρέφτες, τη ρεζέρβα, τους υαλοκαθαριστήρες, τα λάδια, το νερό και τα υγρά φρένων του αυτοκινήτου. Ελέγξτε επίσης αν έχετε το κουτί πρώτων βοηθειών και το βαλιτσάκι με τα απαραίτητα εργαλεία.
Θα ήταν καλό να κάνετε service στο αυτοκίνητό σας πριν κάνετε ένα μεγάλο ταξίδι.

Δεθείτε!

Ο νόμος μας υποχρεώνει πως τόσο ο οδηγός όσο και οι συνεπιβάτες πρέπει να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας. Ο οδηγός λοιπόν πρέπει να είναι σίγουρος ότι όλοι τη φοράνε. Εάν ο οδηγός δεν συμμορφωθεί με τους κανόνες και ένα παιδί σκοτωθεί σε τροχαίο ατύχημα, τότε ον οδηγός καταδικάζεται για ανθρωποκτονία.
Παιδιά κάτω των 14 ετών δεν πρέπει να κάθονται στη μπροστινή θέση. Τα μικρά παιδιά πρέπει πάντα να κάθονται στα ειδικά καθίσματα αυτοκινήτων.
Ο νόμος της κίνησης του Νεύτωνα μας λέει ότι κατά τη διάρκεια σύγκρουσης του αυτοκινήτου, ένα βρέφος που ζυγίζει 10 κιλά, γίνεται κατευθείαν μια ανθρώπινη μάζα 300 κιλών, η οποία εκσφενδονίζεται είτε στις πίσω θέσεις του αυτοκινήτου, είτε στο παρμπριζ, είτε έξω απ’το αυτοκίνητο.
Καταλαβαίνετε λοιπόν τη σπουδαιότητα του να φοράμε στα παιδιά μας τη ζώνη ασφαλείας.

Προσπαθήστε να οδηγείτε μόνο τη μέρα

Οι πιθανότητες να σας συμβεί τροχαίο ατύχημα αυξάνονται αν οδηγείτε κατά τη διάρκεια της νύχτας.
ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 2 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠ’ΤΟΝ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΣΑΣ. ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΟΜΙΧΛΗ ΠΡΕΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ.


Να συμμορφώνεστε με τα όρια ταχύτητας

Οι πινακίδες που αναγράφουν τα επιτρεπόμενα όρια ταχύτητας μας λένε ποιο είναι το μάξιμουμ όριο ταχύτητας που δεν πρέπει να ξεπεράσουμε όταν οδηγούμε κάτω από ιδανικές όμως συνθήκες.

Οικογένεια

Όταν πηγαίνετε ένα μεγάλο ταξίδι με τα παιδιά σας πρέπει να σκεφτείτε πολύ καλά τι θα τους δώσετε να φάνε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Π.χ τα αλατισμένα snacks περιέχουν κάποιες ουσίες οι οποίες δημιουργούν στα παιδιά υπερκινητικότητα και φυσικά διψάνε πιο εύκολα. Τα αναψυκτικά δεν σβήνουν τη δίψα των παιδιών. Μπορούμε όμως να φτιάξουμε σπιτική λεμονάδα. Το καλύτερο που μπορούμε να τους δώσουμε να φάνε είναι φρούτα όπως μήλα και μπανάνες.
Μπορούμε να σταματήσουμε κάπου να φάμε ένα ελαφρύ γεύμα και έτσι θα ξεκουραστεί και ο οδηγός.
Το κάθε παιδί μπορεί να έχει τα παιχνίδια του για να απασχολείται κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αποφύγετε όμως οποιουδήποτε είδους παιχνίδια με μπάλες. Επίσης μη φορτώνετε βαλίτσες στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου σε σημείο που μπορεί να μειώνεται η ορατότητα του οδηγού.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

Πρώτες βοήθειες στο σπίτι, το σχολείο, την παιδική χαρά

Η γνώση παροχής βασικής και όχι εξειδικευμένης βοήθειας στο παιδί (νεογνό, βρέφος, νήπιο, παιδί) κρίνεται άκρως απαραίτητη για τον γονέα, τον εργαζόμενο στον βρεφονηπιακό σταθμό ή τον παιδότοπο, τον παιδαγωγό. Το κράτος θα έπρεπε να λαμβάνει μέριμνα για τη βασική εκπαίδευση των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με το παιδί.

Ξεκινώντας την παράθεση κάποιων απλών συμβουλών, να αναφέρουμε τι θα πρέπει να περιέχει – οπωσδήποτε – το κιτίο των φαρμάκων στο σπίτι, το σταθμό, το αυτοκίνητο, ό,τι αφορά στο παιδί.
• Αποστειρωμένες γάζες ( ΟΧΙ βαμβάκι )
• Αυτοκόλλητα γαζάκια
• Αντισηπτικό διάλυμα ιωδιούχου ποβιδόνης
• Betadine ( ΟΧΙ οινόπνευμα )
• Ελαστικό επίδεσμο
• Αερόλυμα αιμοστατικό – αντιβιοτικό ( spray Pulvo )

Κατηγοριοποιώντας τους πιο συχνούς τραυματισμούς που συναντάμε στα παιδιά, θα είναι πιο εύκολη η παροχή πληροφοριών για τις πρώτες βοήθειες μέχρι τον ειδικό – Χειρουργό Παίδων.

1) Έγκαυμα: πολύ συχνός τραυματισμός στα παιδιά από καυτό υγρό ή από θερμότητα.
• Άμεση απομάκρυνση από την εστία
• Αφαίρεση ρούχων από την εγκαυματική επιφάνεια
• Έκπλυση με άφθονο νερό βρύσης
• Αντισηψία με αντισηπτικό διάλυμα – ΜΟΝΟ

2) Θλαστικά τραύματα: που σημαίνει λύση της συνέχειας του δέρματος.
• Εάν είναι ρυπαρό, έκπλυση με άφθονο νερό της βρύσης
• Αντισηψία με αντισηπτικό διάλυμα με γάζα
• Επικάλυψη με γάζα
Εάν το τραύμα παρουσιάζει συνεχιζόμενη αιμορραγία, πολύ απλά ασκούμε σταθερή πίεση με γάζα για τουλάχιστον πέντε λεπτά και η επίδεση γίνεται πιεστικά.

3) Είσοδος ξένου σώματος σε τραύμα: περιποίηση όπως και στο (2).
• Δεν αφαιρούμε το ξένο σώμα.
• Δεν επιδένουμε πιεστικά.

4) Κατάποση ξένου σώματος: αρχικά παρατηρώ αν το παιδί αναπνέει.
• Στην γαστρεντερική οδό:
– ανησυχώ άμεσα μόνο όταν το παιδί δυσκολεύεται να καταπιεί ακόμη και τη σίελό του – δεν κάνω κανένα χειρισμό – ανατρέχω στον ειδικό
– σε άλλη περίπτωση, η κατάσταση απλά χρήζει ακτινολογικού ελέγχου και οδηγιών.
• Στις αεροφόρους οδούς:
– εάν το παιδί δυσκολεύεται να αναπνεύσει και το χρώμα του από ροδαλό γίνεται κυανό, πρέπει άμεσα να γίνει ο χειρισμός Helmliich: Στάση όρθια πίσω από το παιδί. Εναγκαλισμός στο ύψος του κατώτερου μέρους του στέρνου. Ελεγχόμενη απότομη πίεση προς εμάς. Ή ξαπλώνουμε το παιδί σε πρηνή θέση στα γόνατά μας και πιέζουμε σταθερά και απότομα την πλάτη στα πόδια μας, έτσι ώστε να εκτιναχθεί το ξένο σώμα ή ο βλωμός.

5) Κατάγματα – Κακώσεις ακρών:
• Ακινητοποίηση άκρου με άκαμπτο στενόμακρο αντικείμενο που να αγγίζει τις εκατέρωθεν αρθρώσεις του σημείου κάκωσης, στερεωμένο με ελαστικό επίδεσμο.
• Επίδεση κακοποιημένης άρθρωσης με ελαστικό επίδεσμο.

6) Κρανιοεγγεφαλικές κακώσεις:
• Πρώτα προσέχω εάν το παιδί έχει χάσει τις αισθήσεις του. Εάν ναι, το γυρίζω σε πρηνή θέση με το κεφάλι στο πλάι και καλώ το 166.
Εάν όχι, φροντίζω τις κακώσεις ανάλογα (όπως προαναφέρθηκαν).
• Εάν το παιδί είναι σε καλή κατάσταση και χωρίς εμφανείς κακώσεις, το μεταφέρω σε ήσυχο περιβάλλον, του κάνω απλές ερωτήσεις – ανάλογα με την ηλικία του – δεν του δίνω να φάει ή να πιει, δεν το αφήνω εκτεθειμένο σε ακτινοβολία (TV, ήλιος). Εάν δεν κάνει εμετό και δε ζαλίζεται, συνεχίζω την παρακολούθηση. Σε αντίθετη περίπτωση απευθύνομαι στον ειδικό.

7) Είσοδος παρασίτου (τσιμπούρι):
• ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν το τραβάμε γιατί μένει η κεφαλή μέσα και προκαλεί φλεγμονή.
– Εναποθέτω γάζα εμποτισμένη με οινόπνευμα και περιμένω 5 λεπτά
– Εάν δεν αποπέσει αφ’ εαυτού το παράσιτο, επαναλαμβάνω όσες φορές χρειαστεί.

Το πιο βασικό από όλα είναι ο εκάστοτε ενασχολούμενος με το παιδί να μην πανικοβάλλεται στη θέα ενός τραυματισμού, έτσι ώστε να μπορεί να του παράσχει τη βοήθεια που χρειάζεται μέχρι να φτάσει στον ειδικό Χειρουργό Παίδων.

Πηγή:www.klinikiagiosloukas.gr/articles_det.asp

troxaia atiximata

Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση στα βρέφη.

Η βασική τεχνική , αν και τα αίτια καρδιακής ανακοπής στα παιδιά είναι εντελώς διάφορα , είναι ίδια με αυτή της ΚΑΡΠΑ των ενηλίκων. Οι διαφορές συνοψίζονται στον πίνακα:

Διαφορές ΚΑΡΠΑ βρέφών με ενηλίκων

Καλύπτουμε στις εμφυσήσεις και τη μύτη του θύματος.

Ο αυχένας δεν πρέπει να υπερεκτείνεται.

Η μάλλαξη γίνεται με τα δύο δάκτυλα , το 2ο και 3ο δάκτυλο μαζί ή με τους δύο αντίχειρες.

Το στέρνο πρέπει στις μαλλάξεις να κατεβαίνει το πολύ 2 εκατοστά Οι όλες μας κινήσεις να είναι ήπιες και ευγενικές.

Στα βρέφη τα αίτια ανακοπής είανι συνήθως από το αναπνευστικό. Με την επαναφορά του καρδιακού ρυθμού συνεχίζουμε τον αερισμό στόμα με στόμα.
Φώναξε δυνατά και ταρακούνησε.

Φώναξε στο μωρό και κούνησέ το (ευγενικά) από τον ώμο. Αν δεν απαντήσει

τοποθέτησέ το ανάσκελα.

Αεραγωγός.

Άνοιξε τον αεραγωγό ανασηκώνοντας με το ένα χέρι τη γνάθο του βρέφους.

Μην κάνεις μεγάλη υπερέκταση του αυχένα παρά μόνο ήπια (λόγω ανατομικής διαφοράς της ηλικίας.

Δώσε δύο αναπνοές

Αν το μωρό δεν αναπνέει δώσε δύο αναπνοές (όχι βίαιες), καλύπτοντας με το στόμα και τη μύτη του βρέφους.

Η διάρκεια των εμφυσήσεων θα πρέπει να είναι 1,5 με 2 δευτερόλεπτα και θα πρέπει να δούμε τον θώρακα του μωρού να ανασηκώνεται

Δώσε 5 συμπέσεις.

Δώσε 5 συμπιέσεις (απαλά!) , προσπαθάντας να κρατήσεις ένα ρυθμό 100/δευτερόλεπτο.

Οι μαλλάξεις δίδονται με το 3ο και 40ο δάκτυλο , στο κέντρο του θώρακα του μωρού. Ο θώρακας πρέπει να υποχωρεί το πολύ 2 εκατοστά.

Επανάλαβε.

Επανάλαβε με ρυθμό 5 συμπιέσεις και 1 αναπνοή. Φρόντισε να ειδοποιηθεί το 166. Αν επανέλθει ο καρδιακός ρυθμός συνέχισε με 1 αναπνοή κάθε 3 δευτερόλεπτα και σταμάτησε τις μαλλάξεις.

πηγή:users.forthnet.gr/her/kar/

troxaia atiximata

To Παιδί στο Αυτοκίνητο

Τα ατυχήματα είναι το σημαντικότερο πρόβλημα υγείας των παιδιών και των νέων

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα περίπου 1000 παιδιά και νέοι χάνουν τη ζωή τους από ατυχήματα, κυρίως τροχαία.
Κάθε εβδομάδα 17 παιδιά και νέοι σκοτώνονται σε τροχαίο ατύχημα.
Ο βασικότερος τρόπος πρόληψης των βαριών συνεπειών των τροχαίων ατυχημάτων στα παιδιά είναι η σωστή χρήση: του παιδικού καθίσματος αυτοκινήτου και της ζώνης ασφαλείας.

Γιατί είναι απαραίτητο το παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου και η ζώνη ασφαλείας

Έχει υπολογιστεί ότι τα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, μειώνουν κατά 70% τον κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών.
Η χρήση ζώνης ασφαλείας μειώνει σημαντικά τον αριθμό των θανατηφόρων ατυχημάτων στα παιδιά.
Ακόμη και σε σύγκρουση μέτριας βαρύτητας, αν το παιδί κρατιέται στην αγκαλιά, μπορεί:

να εκσφενδονιστεί μέσα ή έξω από το αυτοκίνητο,

να λειτουργήσει σαν “αερόσακκος” για τον ενήλικα που το κρατάει, με αποτέλεσμα βαρύτατες σωματικές κακώσεις.

Το βάρος του παιδιού σε μια σύγκρουση με μέτρια ταχύτητα γίνεται 30 φορές μεγαλύτερο, δηλαδή ένα παιδί 3 χρόνων αποκτά βάρος σύγκρουσης περίπου 500 κιλά!
Έχει βρεθεί ότι ο οδηγός αντιδρά καλύτερα σε μια δύσκολη στιγμή, εάν ξέρει ότι οι συνεπιβάτες του είναι δεμένοι με ασφάλεια.

Είδη καθισμάτων

1) Καθίσματα στραμμένα προς τα πίσω για παιδιά με βάρος μέχρι 9 κιλά
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θέση του συνοδηγού ή στο πίσω κάθισμα.
Με αυτά μπορείτε να μεταφέρετε το μωρό σας τόσο με το αυτοκίνητο όσο και χωρίς αυτό, και να το χρησιμοποιείτε σαν “ρηλάξ”.
Είναι εύχρηστα, προσφέρουν όμως προστασία για μικρό χρονικό διάστημα.

 

2) Καθίσματα διπλής κατεύθυνσης για παιδιά με βάρος μέχρι 18 κιλά
Είναι μεγαλύτερα, βαρύτερα και πιο δύσχρηστα. Προσφέρουν όμως προστασία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Χρησιμοποιούνται στραμμένα προς τα πίσω τους πρώτους μήνες και στραμμένα προς τα εμπρός αργότερα.

Και τα δύο αυτά είδη καθίσματος στερεώνονται με τη ζώνη ασφαλείας του αυτοκινήτου, ενώ το παιδί δένεται με τη ζώνη ασφαλείας που διαθέτει το κάθισμα.

Τα καθίσματα που τοποθετούνται στραμμένα προς τα πίσω παρέχουν καλύτερη ασφάλεια από αυτά που είναι στραμμένα προς τα εμπρός.

Συνήθως βολεύει περισσότερο ένα παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου που είναι ελαφρύ, εύχρηστο και -για τα μωρά- ανακλινόμενο, ώστε να μπορούν να κοιμηθούν.

Μην πιστέψετε ποτέ πως μπορείτε να κρατήσετε ένα παιδί με ασφάλεια στην αγκαλιά σας, ακόμη και στο πίσω κάθισμα.
3) Καθίσματα στραμμένα προς τα εμπρός για παιδιά με βάρος 9 έως 25 κιλά
Υπάρχουν διαφορετικά μεγέθη.
Τα μικρότερα καθίσματα (για παιδιά 9 έως 18 κιλά) στηρίζονται στο αυτοκίνητο με τη ζώνη ασφαλείας του αυτοκινήτου και το παιδί δένεται με τη ζώνη ασφαλείας του καθίσματος.
Τα μεγαλύτερα καθίσματα (για παιδιά 9 έως 25 κιλά) χρησιμοποιούν τη ζώνη ασφαλείας του αυτοκινήτου και για τη συγκράτηση του παιδιού.

4) Ανυψωτικά καθίσματα
Είναι κατάλληλα για παιδιά από 15 έως 36 κιλά.
Χρησιμοποιούνται για να ανυψώσουν το παιδί έτσι, ώστε να δεθεί με τη ζώνη ασφαλείας του αυτοκινήτου.

 

 

Ένα παιδί μπορεί να δεθεί με τη ζώνη ασφαλείας του αυτοκινήτου αν το διαγώνιο τμήμα της ζώνης περνάει στη μέση της απόστασης από το λαιμό μέχρι την άκρη του ώμου.

Νομοθεσία

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (σε αντίθεση με τη νομοθεσία άλλων χωρών), δεν είναι υποχρεωτική η χρήση παιδικών καθισμάτων αυτοκινήτου. Απλώς απαγορεύεται η μεταφορά παιδιών στο εμπρός κάθισμα εάν δεν στηρίζονται σωστά.
Ωστόσο, είναι σαφές ότι μόνο η τοποθέτηση του παιδιού στο πίσω κάθισμα, χωρίς τη χρήση σωστού παιδικού καθίσματος ή ζώνης ασφαλείας, δεν το προστατεύει από βαρύ τραυματισμό.

Προδιαγραφές ασφαλείας

Η παραγωγή καθισμάτων ελέγχεται από προδιαγραφές και κανονισμούς. Τα περισσότερα κατασκευάζονται σύμφωνα με τον Κανονισμό 44 της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη (σε συντομογραφία ΟΕΕ Κ44 ή ECE R44).
Στην περίπτωση αυτή, διαθέτουν υποχρεωτικά ειδική ετικέττα που γράφει ένα Ε, το οποίο ακολουθείται από έναν αριθμό (που δηλώνει τη χώρα παραγωγής) καθώς και το ανώτατο όριο βάρους του παιδιού, π.χ. E4 18Kgr.
Η αναγραφή της λέξης “UNIVERSAL” στην ίδια ετικέττα σημαίνει ότι το κάθισμα μπορεί να τοποθετηθεί σε όλους τους τύπους αυτοκινήτων.

Αν στη θέση του συνοδηγού υπάρχει αερόσακκος, τοποθετήστε το παιδικό κάθισμα υποχρεωτικά στο πίσω κάθισμα. Ο αερόσακκος φουσκώνει τόσο γρήγορα που μπορεί να προκαλέσει βαρύτατο τραύμα στο παιδί.
Πόσο κοστίζουν και πού πωλούνται

Τα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου κοστίζουν 30-40.000 δρχ. περίπου, ενώ τα ανυψωτικά καθίσματα γύρω στις 20.000 δρχ. (τιμές 1994).
Πωλούνται σε καταστήματα με παιδικά είδη, πολυκαταστήματα, καθώς και σε καταστήματα πώλησης ειδών αυτοκινήτου.
Φροντίστε

Να φοράτε πάντα και σεις ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο. Το παράδειγμα είναι η καλύτερη εκπαίδευση για το παιδί σας.

Μην επιτρέπετε ποτέ στο παιδί σας να κυκλοφορήσει με το αυτοκίνητο χωρίς να δεθεί. Θα είναι ένα κακό προηγούμενο.

Το πρώτο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου χρειάζεται αμέσως βγαίνοντας από το μαιευτήριο. Φροντίστε, λοιπόν, εγκαίρως.
Προσέχετε

Η μεταφορά των μωρών στα κοινά πορτ-μπεμπέ δεν είναι ασφαλής.

Μετά από ένα σημαντικό τρακάρισμα, τόσο το παιδικό κάθισμα όσο και οι ζώνες ασφαλείας πρέπει να αλλαχθούν. Οι προδιαγραφές τους δεν ισχύουν πια.

Αν δανειστείτε μεταχειρισμένο παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου, ελέγξτε αν έχει χρησιμοποιηθεί σε αυτοκίνητο που έχει τρακάρει.

Κατά την αγορά παιδικού καθίσματος αυτοκινήτου, θα πρέπει να έχετε υπόψη ορισμένα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου σας (5θυρο, παλιό ή καινούργιο, ζώνες ασφαλείας πίσω, μήκος ζωνών). Αυτό είναι απαραίτητο για να βεβαιωθείτε ότι το κάθισμα ή οι ζώνες ασφαλείας που θα διαλέξετε μπορούν να τοποθετηθούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους.

Με τον ήλιο, τα μεταλλικά μέρη της ζώνης ασφαλείας μπορεί να θερμανθούν τόσο ώστε να προκαλέσουν έγκαυμα.

Πηγή:www.paidiatros.gr/index.php

troxaia atiximata

Η επιθετικότητα του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια 4ο Μέρος

Βέβαια, θα αναρωτηθούν ορισμένοι γονείς: «Καμιά τιμωρία, καμιά επίπληξη δε θα γίνει;» Αν οι γονείς επιλέξουν, τελικά, αυτή τη μέθοδο αντιμετώπισης, πρέπει να τη συνοδεύουν με συζήτηση και εξήγηση και εξήγηση για τις αιτίες που επιβλήθηκε η τιμωρία. Αν χρειαστεί να τιμωρήσουμε τα παιδιά, καλύτερα αυτή η τιμωρία να μην είναι σωματική (ξυλοδαρμός, στέρηση τροφής) ή λεκτική ταπείνωση (« Είσαι τέρας, γαϊδούρι» κ.τ.ό.). Προτιμότερο η τιμωρία να είναι, για παράδειγμα, μικρή στέρηση προνομίων («Δε θα πάμε τη βόλτα που συμφωνήσαμε») και άμεση, δηλαδή να πραγματοποιηθεί σύντομα, για να καταλάβουν τα παιδιά ότι αυτή η τιμωρία είναι απόρροια της βίαιης συμπεριφοράς και όχι επειδή δεν τα αγαπάμε γενικά, όπως αναφέρει το βιβλίο « Δημοτικό Σχολείο και Γονείς» του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Ας αποφύγουμε, επίσης, τις απειλές («Θα τα πω όλα στον μπαμπά σου να σε κανονίσει») ή τις αναβολές της τιμωρίας, που παρατείνουν το φόβο και την αγωνία τους. Παράλληλα, εξηγούμε στα παιδιά πόσο πιο όμορφα είναι τα πράγματα, όταν είναι ήρεμα. Τους δηλώνουμε, επίσης, ότι κατανοούμε πως τα βασανίζει και ? αν θέλουν ? μπορεί να το μοιραστούν μαζί μας.

Όλα αυτά είναι πράγματι δύσκολο να εφαρμοστούν στα πλαίσια μιας πολυάσχολης και έντονης ζωής, όπου όλοι ? γονείς και παιδιά ? προσπαθούν να επιβιώσουν απλώς, μερικές φορές. Όμως, μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα κάθε φορά, για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας, όταν αντιμετωπίζουν μια ψυχική σύγκρουση, που οδηγεί στη βίαιη συμπεριφορά τους. Τους το οφείλουμε ως γονείς κι εκπαιδευτικοί. Το αξίζουν.

Ας είμαστε στοργικοί και διαλλακτικοί, όσο μπορούμε, ώστε να λύνουμε ειρηνικά τις διαφορές. Ας προσπαθούμε να καλλιεργούμε το έδαφος, έτσι που να μην προκαλούμε στα παιδιά μας απογοητεύσεις ή συναισθήματα κατωτερότητας (κόμπλεξ), που μπορεί να ανάψουν το φυτίλι της επιθετικότητας τους. Η ανώφελη πίεση μας να πετύχουν πράγματα που δεν μπορούν, οι υπερβολικές προσδοκίες μας για τις επιδόσεις τους στο σχολείο και οι απαγορεύσεις μας μπορεί να τα οδηγήσουν ? αν όχι σε επιθετικότητα ? σε σκληρότητα ή εχθρότητα απέναντι στις πηγές του άγχους τους (το σχολείο, τους ανταγωνιστές ? συμμαθητές, εμάς τους ίδιους τους γονείς κ. ά.)

Επίσης, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο θέμα της ανατροφής και των προτύπων που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας. Συνήθως θέλουμε τους γιους μας ζωηρούς, επιθετικούς και πιο εκρηκτικούς, γιατί έτσι θεωρούνται πιο αρρενωποί, όπως, δηλαδή, τους θέλει η κοινωνία. Αντίστοιχα, επιθυμούμε τα κορίτσια μας πιο ήσυχα και πιο εξαρτημένα από εμάς. Ας μην ενθαρρύνουμε, ωστόσο, την επιθετικότητα των ήδη ζωηρών αγοριών μας, γιατί, αντί για αρρενωπότητα, ίσως εισπράξουμε, κάποτε από τη μεριά τους έντονη σκληρότητα και αντικοινωνικότητα , που ξέρουμε πόσο βλάπτει τις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Ας τονίζουμε στα παιδιά μας ότι η βία πληγώνει τους άλλους και ότι, για να μπορούμε να ζούμε τους, είναι ανάγκη να σεβόμαστε την ελευθερία τους και τη σωματική τους ακεραιότητα. Το να μπορούν να ασκούν αυτοέλεγχο στο θυμό τους και να βρίσκουν συμβιβαστικές λύσεις, ώστε να μη μαλώνουν με τους συμμαθητές τους, είναι δική μας δουλειά να τους το μάθουμε.

Τέλος, ας προσπαθήσουμε να χαλιναγωγούμε το δικό μας επιθετικό εαυτό, για να μην μας μιμηθούν τα παιδιά μας. Αφού, όπως λένε, τα παιδιά είναι «καθρέπτες» της δικής μας προσωπικότητας, θα ήταν άσχημο να αναγνωρίσουμε, μια μέρα, το δικό μας κακό και βίαιο εαυτό μέσα σ? αυτούς τους «καθρέπτες».

Η γονεϊκή και η εκπαιδευτική αγάπη και η κατανόηση απέναντι στα παιδιά, καθώς και η καλλιέργεια, μέσα στην οικογενειακή ζωή, του σεβασμού και της αγάπης για τους συνανθρώπους είναι ο καλύτερος τρόπος για τη μείωση της επιθετικής συμπεριφοράς των παιδιών και της ήρεμης συμβίωσης όλων μας.

Τέλος για τον προβληματισμό όλων μας σας διαβάζω ένα ποίημα του RUSSEL

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
Μαθαίνει να κατακρίνει
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
Μαθαίνει να καυγαδίζει
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία:
Μαθαίνει να είναι ντροπαλό
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
Μαθαίνει να είναι ένοχο
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
Μαθαίνει να είναι υπομονετικό
Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
Μαθαίνει να εκτιμά
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην δικαιοσύνη:
Μαθαίνει να είναι δίκαιο
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
Μαθαίνει να πιστεύει
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
Μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην παραδοχή και φιλία:
Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο.

R. RUSSEL.

Και αν τιμωρούμε τα παιδιά μας τα μαθαίνουμε να τιμωρούν.

Πηγή:www.specialeducation.gr/modules.php

troxaia atiximata

Η επιθετικότητα του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια 3ο Μέρος

Μερικές εξηγήσεις για την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών

Πρώτα απ΄ όλα, πρέπει να επισημάνουμε αυτό που οι περισσότεροι ψυχολόγοι και οι παιδαγωγοί υποστηρίζουν: ότι η επιθετική συμπεριφορά, ακόμα και η υπερβολική ή «παθολογική», είναι κάτι σαν «ευλογία». Γιατί μας δείχνει ότι τα παιδιά έχουν κάποιο πρόβλημα μέσα τους και θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί μας, ώστε να το βγάλουν προς τα έξω, να το δηλώσουν, έστω και με αυτόν τον τρόπο. Μοιάζει, σ΄ αυτήν την περίπτωση, η εκδήλωση επιθετικότητας με τον πυρετό των παιδιών μας: όταν ο ιός της γρίπης μας ή κάποιο μικρόβιο τα προσβάλει, ο πυρετός, όσο κι αν μας ταλαιπωρεί όλους, είναι το ξέσπασμα, το «καμπανάκι» που μας προειδοποιεί ότι κάτι οργανικά δεν πάει καλά. Ύστερα από την «ευλογημένη» προειδοποίηση, τα πράγματα μπορούν να πάρουν το δρόμο της θεραπείας. Η εκρηκτικότητα ή η επιθετικότητα των παιδιών μας, λοιπόν, μπορεί να οφείλεται σ? ένα ή σε περισσότερα αίτια απ? αυτά που περιγράφονται στις επόμενες γραμμές:

? Στις υπερβολικές στερήσεις και απαγορεύσεις που τους επιβάλλουμε είτε οι γονείς και τα συγγενικά πρόσωπα, είτε οι δάσκαλοι ή οι συνομήλικοι. Τα συνεχή «μη» και «όχι» μπορεί να φέρουν ψυχική αναστάτωση και απογοήτευση στα παιδιά, ιδίως όταν νοιώσουν ότι δεν μπορούν να εκπληρώσουν ένα όνειρο τους, μια επιθυμία τους. Υπάρχει, τότε, ενδεχόμενο αυτή η απογοήτευση να φέρει την έκρηξη τους, τη βίαιη αντίδραση τους.

Ένα αγόρι που εμποδίζεται συνεχώς από τους γονείς του να κάνει ποδήλατο ή να παίξει ποδόσφαιρο στη γειτονιά, επειδή πρέπει να είναι σκυμμένο πάνω στα βιβλία του, ίσως μια μέρα ν΄ αντιδράσει βίαια. Μπορεί να χτυπήσει ακόμα και τους γονείς του ή να φερθεί με υπερβολική απείθεια και αγένεια προς το δάσκαλο, γιατί τους θεωρεί πηγή της «δυστυχίας» του.

Ένα κορίτσι που στερείται τελείως τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τις γιορτές και τα πάρτι του σχολείου, ακόμα και τις παρέες με ομηλίκους, γιατί οι γονείς της θέλουν να την κάνουν «μικρομέγαλο», που μιλά και φέρεται σαν ώριμος ενήλικος, μπορεί να παρουσιάσει έντονη διάθεση αντικοινωνικότητας ή λεκτικής επιθετικότητας προς τους συμμαθητές της. Η αφύσικη αυτή στέρηση και παρεμπόδιση της φυσιολογικής της ανάπτυξης γεννά μέσα της μηχανισμούς άμυνας και συνακόλουθα, μπορεί να κοροϊδεύει, να χλευάζει και να προσβάλλει συνεχώς τους συνομήλικους της, προκαλώντας τους πόνο.

– Στις κακοτυχίες και τις δυσκολίες της ζωής: Όταν τα παιδιά αγωνίζονται σκληρά να επιτύχουν στο σχολείο, είτε από εσωτερική παρόρμηση, είτε από την πίεση των γονιών τους, χωρίς όμως να τα καταφέρνουν, τότε απογοητεύονται. Η απογοήτευση μετατρέπεται σε μερικά παιδιά σε ανυπακοή, απείθεια προς τους γονείς και το δάσκαλο, εγκατάλειψη των σχολικών καθηκόντων, αλλά και επιθετικότητα, λεκτική ή σωματική, ενάντια στους γύρω τους. Ιδιαίτερα, όταν η οποιαδήποτε σχολική δυσκολία δεν αντιμετωπίζεται με ηρεμία και κατανόηση από γονείς και δασκάλους, πυροδοτεί περισσότερο « τη δυστυχία» των παιδιών.

Η «δυστυχία» ίσως φέρει βία, γιατί τα παιδιά πρέπει με οποιονδήποτε τρόπο να κάνουν τους οικείους τους να τα προσέξουν, να τα αγαπήσουν ξανά. Με τα χτυπήματα, τις γροθιές ή τις βρισιές είναι σαν να φωνάζουν: «προσέξτε μας, υπάρχουμε ακόμα και σας έχουμε ανάγκη».

– Με τον ίδιο εκρηκτικό τρόπο αντιδρούν αρκετά παιδιά κι όταν οι γονείς, για διάφορους λόγους τα παραμελούν, τα απορρίπτουν ή τα υποβάλλουν σε σκληρούς ανταγωνισμούς («Τίποτε δεν τελειώνεις σωστά», «Ο Νίκος είναι πιο καλός μαθητής από σένα», « Η Ρένα πήρε άριστα στο διαγώνισμα, ενώ εσύ?», «Δε θα γίνεις ποτέ σαν τον αδελφό σου και συ; ») Η στέρηση της αγάπης των γονιών γεννά σε ορισμένα παιδιά εσωτερική ανασφάλεια και δυστυχία. Έτσι, προσπαθούν να ξανακερδίσουν την αγάπη και την προσοχή των αγαπημένων τους προσώπων, προβαίνοντας σε βίαιες ενέργειες, που θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον τους. Οι γονείς αντιδρούν αμέσως στα βίαια ξεσπάσματα των παιδιών τους και τείνουν την προσοχή τους σ? αυτά, από ανησυχία για την εξέλιξη του φαινομένου, αλλά συχνά και από το φόβο του «τι θα πει ο κόσμος για τα παιδιά τους». Ίσως, όμως , τότε είναι αργά, καθώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται το γεγονός, υιοθετούν την τακτική της «έκρηξης» και την επαναλαμβάνουν, όποτε νιώσουν ότι χάνουν τη γονική αγάπη και προσοχή.

– Όταν οι γονείς είναι οι ίδιοι βίαιοι στη ζωή τους, αυστηροί, επικριτικοί και χρησιμοποιούν τη σωματική τιμωρία, για να λύσουν τα προβλήματα, συνήθως το μόνο που καταφέρνουν είναι ένα: να μάθουν στα παιδιά τους πώς να φέρονται βίαια.

Αν τιμωρήσουμε το παιδί μας με ξύλο, επειδή το ίδιο χτύπησε ή έσπρωξε το φίλο ή τον αδερφό του, τότε απλώς του επιβεβαιώνουμε την ιδέα του ότι « μόνο το ξύλο φέρνει αποτέλεσμα» ή «βία είναι δύναμη, εξουσία, υπεροχή».

Κάποιοι από εμάς θα υποστηρίξουν αγανακτισμένα: «Μα μόνο με την τιμωρία διορθώνεται» ή « το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο!» Είναι αλήθεια πως η ανατροφή των παιδιών μας είναι γλυκό, αλλά δύσκολο έργο. Ορισμένες φορές αναγκαζόμαστε να καταφύγουμε στη σωματική τιμωρία, για να επιλύσουμε διαφορές ή αναγκαζόμαστε να «διορθώσουμε» καταστάσεις σαν αυτές που περιγράψαμε παραπάνω. Η στέρηση προνομίων στα παιδιά φέρνει προσωρινά μόνο αποτελέσματα.

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, ας το ψάξουμε ως γονείς κι εκπαιδευτικοί στις εμπειρίες μας. Ιδίως τα ζωηρά ή επιθετικά παιδιά που τιμωρήθηκαν σκληρά, για να μην είναι βίαια, άλλαξαν προσωρινά, αλλά δεν έπαψαν να χρησιμοποιούν βία σε οποιαδήποτε στιγμή στη ζωή τους. Σήμερα πια, οι περισσότεροι αποδέχονται: « Η βία φέρνει βία». Δε λύνει το πρόβλημα της επιθετικότητας, ούτε θεραπεύει την αιτία της, που είναι η στέρηση της αγάπης ή το χαμένο όνειρο των παιδιών. Το ξύλο ή η σωματική τιμωρία φέρνει νέα αναστάτωση, νέα απογοήτευση και μια νέα έκρηξη στα παιδιά μας.

Ας σκεφτούμε, όμως, ψύχραιμα και λογικά: Δεν είναι δυνατό να αναθρέψουμε τα παιδιά μας χωρίς να νιώσουν την παραμικρή απογοήτευση ή στέρηση, για να μην επέλθει μια μέρα η έκρηξη τους! Κάποτε όταν φύγουν από κοντά μας, θα βιώσουν μοιραία κάποια απογοήτευση από ματαίωση των στόχων τους και τότε δε θα είναι έτοιμα να την αντιμετωπίσουν. Αυτό θα είναι σκληρότερο από οποιαδήποτε ματαίωση στην παιδική ηλικία. ¶λλωστε, δεν μπορούμε να τα αφήνουμε να εκφράζουν ελεύθερα την επιθετικότητα τους, γιατί κάτι τέτοιο πληγώνει αυτούς που τη δέχονται, φίλους, συμμαθητές και συνανθρώπους. Αλλά και τα ίδια τα παιδιά μας θα πληγωθούν, όταν συνειδητοποιήσουν μια μέρα πως έχουν χάσει την αγάπη των άλλων εξαιτίας της επιθετικής τους συμπεριφοράς.

Υπάρχει στις μέρες μας ένας επιπλέον παράγοντας που βοηθά ακόμα και τη κρυμμένη επιθετικότητα των παιδιών μας να ελευθερωθεί και να εκφραστεί. Είναι η τηλεόραση και η προβολή επιθετικών ηρώων και προτύπων μέσα από αυτή. Τα πολύ πρόσφατα χρόνια προστέθηκαν στον αστερισμό της τηλεοπτικής διασκέδασης τα διάφορα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα οποία, αν και φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αγαπητά στη νεολαία, προωθούν κι αυτά επιθετικά πρότυπα.

Είναι γνωστό σε όλους μας ότι τα παιδιά μας αντιγράφουν και μιμούνται τους επιβλητικούς ήρωες της τηλεόρασης(Μπάτμαν, Πάουερ Ρέηντζερς κ.ά.). Συχνά, μετατρέπονται σε «ζιζάνια» που μιμούνται, συνεχώς, τις γροθιές και τις κλοτσιές των τηλεοπτικών ηρώων. Βέβαια, δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη παθολογία σ? αυτό. Τα παιδιά, καθώς μεγαλώνουν και ωριμάζουν, απορρίπτουν τα άχρηστα πρότυπα και υιοθετούν άλλα, που τουλάχιστον έχουν «ψάξει» και τους ταιριάζουν ( μουσικά είδωλα ή πολιτικά πρόσωπα). ¶λλωστε, δεν υπάρχουν επαρκείς ερευνητικές αποδείξεις ότι η τηλεόραση γέννησε επιθετικότητα σε κάποια παιδιά. Το πιο πιθανό να συμβεί, σε εξατομικευμένες περιπτώσεις και όχι γενικευμένα, είναι η τηλεοπτική βία να μεγαλώσει την ήδη εκδηλωμένη επιθετικότητα κάποιων παιδιών, τα οποία βασανίζονται από εσωτερικές συγκρούσεις. Πάντως, για να αποφύγουμε την υπερβολική εξάρτηση των παιδιών μας από την τηλεόραση και μια πιθανή επίδραση αυτής στις επιθετικές ενορμήσεις τους, ας κάνουμε μαζί με τα παιδιά μια επιλογή προγραμμάτων και ας τα παρακολουθήσουμε μαζί τους, καταδικάζοντας τη βία, όπου και όταν εμφανίζεται στη μικρή οθόνη μας.

Πώς μπορούμε να χειριστούμε τις εκδηλώσεις επιθετικής συμπεριφοράς;

Όσο δύσκολο είναι να ανιχνεύσουμε τα αίτια της επιθετικότητας των παιδιών και το μέτρο της κρισιμότητας τους, άλλο τόσο δύσκολο είναι να κάνουμε τους κατάλληλους χειρισμούς, για να αντιμετωπίσουμε τις παιδικές εκρήξεις.

Πρώτα απ? όλα, πρέπει να τονίσουμε την ανάγκη συνεργασίας και παράλληλης δράσης γονέων και δασκάλων στην περίπτωση που κάποια παιδιά παρουσιάσουν έντονη και μακρόχρονη επιθετική συμπεριφορά. Η τακτική που θα ακολουθήσουν γονείς και εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι κοινή, ενιαία. Οι ίδιοι είναι ανάγκη να ενημερώνουν συχνά ο ένας τον άλλο για τις προόδους που κάνουν τα παιδιά στα θέματα της συμπεριφοράς. Οι δάσκαλοι, ως πιο εξειδικευμένοι στην αντιμετώπιση των σχολικών προβλημάτων, όταν ενημερωθούν από τους γονείς για το «πρόβλημα», θα δράσουν οι ίδιοι, αν δεν το έχουν κάνει ήδη με τις γνώσεις και τις δυνάμεις που έχουν.

Θ? αναφέρουμε μερικές πρακτικές τεχνικές για την αντιμετώπιση της «παιδικής επιθετικότητας», όταν εμφανιστεί:

Αποφεύγουμε τη σωματική τιμωρία. Προσπαθούμε με συζήτηση και πολλή κατανόηση για τα παιδιά να τους εξηγήσουμε, όταν ηρεμήσουν, ποιες συνέπειες έχει πρώτα απ? όλα για τα ίδια η επιθετικότητα τους, για παράδειγμα, να χάσουν την αγάπη των φίλων τους. Ύστερα, εξηγούμε τις συνέπειες, τη βλάβη, που θα υποστούν οι γύρω τους, όταν δεχτούν τα χτυπήματα τους, τις βρισιές τους .η την καταστροφική τους διάθεση.

Επίσης, απομακρύνουμε τα παιδιά από το «ακροατήριο τους», ύστερα από ένα εκρηκτικό επεισόδιο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα παιδιά για να τραβήξουν την προσοχή του γονέα ή του άλλου προσώπου, όπως είπαμε, δίνουν «παραστάσεις» επιθετικής συμπεριφοράς: στριγκλίζουν, στριφογυρίζουν, σπάνε πράγματα, γρονθοκοπούν τους άλλους, ή τους εαυτούς τους. Η απομάκρυνση τους σε άλλο χώρο (σε άλλη σχολική αίθουσα ή σε άλλο δωμάτιο του σπιτιού) γίνεται, για να απομακρυνθούν από την εστία της έντασης και να ηρεμήσουν. Εκεί, χωρίς να τους επιβάλουμε σωματική τιμωρία, συζητάμε τους λόγους και τις συνέπειες της έκρηξης τους.Κάτι τέτοιο είναι δύσκολο με τα νήπια ή τα μικρά παιδιά, αλλά φέρνει αρκετά καλά αποτελέσματα στα μεγαλύτερα παιδιά. Μέσα σε, όσο το δυνατό, πιο θερμό κλίμα βάζουμε τα παιδιά να ασχοληθούν με μια ωφέλιμη δραστηριότητα που τα ευχαριστεί (ζωγραφική, άθληση, άκουσμα μουσικής κ. ά.)

Μπορούμε, ακόμα, να αγνοήσουμε την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών σε μερικές περιπτώσεις. Γιατί, αν αρχίσουμε να συμβουλεύουμε, ιδίως τα μικρά παιδιά, με τα «πρέπει» και τα «μη» ή να τα τιμωρούμε, μπορεί να συνεχίσουν να φέρονται ακόμα πιο επιθετικά. Μορφές ήπιας επιθετικότητας, π.χ. βρισιές, βλαστήμιες (που αρέσουν αρκετά στα πολύ μικρά παιδιά) ή μικροσυγκρούσεις, μπορεί να μειωθούν, αν τις αγνοήσουμε. Τα παιδιά βλέπουν ότι δεν καταφέρνουν τους στόχους τους μ? αυτές τις συμπεριφορές και τις εγκαταλείπουν.

πηγή:www.specialeducation.gr/modules.php

troxaia atiximata