Τα ατυχήματα στα παιδιά

Γεώργιος Κεχαγιάς,
Επιμελητής Παιδίατρος Ευρωκλινικής Παίδων

 

Τα ατυχήματα στην παιδική ηλικία αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου και σε μεγάλο βαθμό μπορούν να προληφθούν.


Για τα παιδιά αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου 50 %, με δεύτερη τα νεοπλάσματα και τρίτη τις συγγενείς διαμαρτίες. 
Στα κάτω των 5 ετών, τα ατυχήματα στο σπίτι και τον περιβάλλοντα χώρο υπερβαίνουν το 60 % του συνόλου. Η σύγχρονη επιδημία της εποχής μας, αποτελεί οξύ υγειονομικό πρόβλημα με κόστος ζωές, αναπηρίες και οικονομική αιμορραγία, με αυξημένη ευπάθεια στα παιδιά. Τα τροχαία, για τα παιδιά και εφήβους αποτελούν την 1η αιτία θανάτου από ατύχημα και ακολουθούν ειδικά για τα κάτω των 5 ετών, τα εγκαύματα και ο πνιγμός. Οι δηλητηριάσεις αφορούν το 85 % των οικιακών ατυχημάτων αλλά είναι σπάνια θανατηφόρες.

Σήμερα ο προγραμματισμός της πρόληψης τους αποτελεί την πρώτιστη φροντίδα των υπηρεσιών δημόσιας υγείας με αντικείμενο τη μελέτη των αιτίων, της επιδημιολογίας της αντιμετώπισης και της πρόληψης και στόχο τη λειτουργία ειδικών κέντρων (δηλητηριάσεων, τραυματολογικά, εγκαυμάτων κλπ ) για το συντονισμό της αντιμετώπισης του θύματος από ειδική ομάδα. Ο όρος ατύχημα αφορά σε κάθε γεγονός που ανεξάρτητα από την ανθρώπινη θέληση, προκαλείται από εξωτερική αιτία που ταχύτατα οδηγεί σε σωματική ή διανοητική βλάβη. Το ατύχημα, δηλ. η έλλειψη τύχης σε ένα απρόβλεπτο συμβάν δεν ισχύει στην πραγματικότητα: μελέτες αποδεικνύουν ότι μόνο το 5% των ατυχημάτων δεν μπορεί να προβλεφθεί. Συνήθως οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος, αμέλεια, περιφρόνηση του κινδύνου, αφέλεια , άγνοια, απερισκεψία.  
Τα παιδιά είναι ευπαθή στα ατυχήματα λόγω της σωματικής ανωριμότητάς τους, της έμφυτης περιέργειας και τάσης για εξερεύνηση που έχουν, της άγνοιας του κινδύνου και της έλλειψης πείρας, του μειονεκτικού συντονισμού των κινήσεών τους, της έλξης που ασκεί πάνω τους η περιπέτεια. Στα βρέφη συχνότερες είναι οι πτώσεις και ακολουθούν η ασφυξία από εισρόφηση ξένου σώματος, οι δηλητηριάσεις και τα εγκαύματα. Στην προσχολική ηλικία, τις πτώσεις, ακολουθούν οι πνιγμοί, δηλητηριάσεις και εγκαύματα. Στη σχολική ηλικία τα τροχαία είναι τα συχνότερα και κατόπιν ο πνιγμός και τα εγκαύματα, ενώ μειώνονται οι δηλητηριάσεις. Οι έφηβοι κινδυνεύουν κυρίως από τροχαία, από ατυχήματα σε αθλητικές δραστηριότητες, πνιγμό, εγκαύματα, ατυχήματα από χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών και απόπειρες αυτοκτονίας.
Πάνω από τα μισά ατυχήματα συμβαίνουν παρουσία κάποιου ενήλικα, σε ακατάλληλο φυσικό περιβάλλον, συχνότερα στο σπίτι (κουζίνα). Ο κόσμος μας είναι κόσμος ενηλίκων με προδιαγραφές που αφήνουν το παιδί και την ασφάλειά του απέξω. Τα οικιακά ατυχήματα αφορούν σε πτώσεις κυρίως, με πιο συχνή την κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Συχνή είναι και η εισρόφηση ξένων σωμάτων πχ ξηροί καρποί, τμήματα παιχνιδιών από την ηλικία των 6 μηνών και άνω. Τα ατυχήματα από πνιγμό είναι 5 φορές συχνότερα στα παιδιά 2-4 ετών, απ’ ότι στον 1ο χρόνο της ζωής τους. Τα εγκαύματα είναι τα συχνότερα και σοβαρότερα ατυχήματα στο σπίτι μέχρι την ηλικία των 5 ετών κυρίως στην κουζίνα από θερμά υγρά και συχνότερα στα αγόρια που ζουν σε διαμερίσματα. Οι δηλητηριάσεις αφορούν συχνότερα σε λήψη φαρμάκων και ακολουθούν η λήψη τσιγάρων και ειδών οικιακής χρήσης. Τέλος, έχουμε τα ατυχήματα λόγω χρήσης εργαλείων (μαχαίρια, ψαλίδια, τρυπάνια, όπλα). Τα μέτρα πρόληψης εκτός από την ενημέρωση μέσω των ΜΜΕ, απαιτούν ενίσχυση των Κέντρων Δηλητηριάσεων και βελτίωση των προδιαγραφών ασφαλείας για τα παιδικά παιχνίδια και τις συσκευασίες φαρμάκων. 

Τα ατυχήματα κατά τη διάρκεια αθλήματος και ψυχαγωγίας (πχ κολύμβηση, ιππασία, σκι, ή σε παιδική χαρά) απαιτούν την ενίσχυση της ασφάλειας των παιδοτόπων, τη χρήση σωσίβιου κατά την κολύμβηση και τη διαρκή επιτήρηση των παιδιών. Τα τροχαία ατυχήματα έχουν τη διπλάσια συχνότητα εμφάνισης στη χώρα μας (4η αιτία θανάτου για τα Ελληνόπουλα), καθόσονμόνα στα μισά αυτοκίνητα τοποθετούνται τα ειδικά καθίσματα μεταφοράς παιδιών. Το 1/3 των νεκρών και τραυματιών από τροχαία είναι παιδιά. Τα ατυχήματα είναι συχνότερα κατά τα Σαββατοκύριακα, αργίες και νυκτερινές ώρες, ενώ ως επιβαρυντικοί παράγοντες αναφέρονται η χρήση αλκοόλ και η οδήγηση χωρίς περιορισμούς. Η σύγκρουση ενός αυτοκινήτου που κινείται με ταχύτητα 40 χλμ./ώρα προσομοιάζει με πτώση από τον 3ο όροφο οικοδομής. Αν τα παραπάνω συνδυαστούν με το οδικό δίκτυο της χώρας, το οποίο δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις ασφαλείας, δικαιολογείται η συχνότητα των τροχαίων. Το 30% των νεκρών από τροχαία είναι κυρίως παιδιά, αγόρια έως 4 ετών. Είναι βασικό να γνωρίζουν οι γονείς ότι μόνο τα παιδιά άνω των 12 ετών μπορούν να συμπεριφέρονται σαν πεζοί στους δρόμους. Τέλος, για τις ασφαλείς μετακινήσεις των παιδιών στα τροχοφόρα, τονίζεται ότι:
Τα παιδιά δεν πρέπει να ταξιδεύουν στο μπροστινό κάθισμα, στο πορτ-μπεμπέ ή στην αγκαλιά κάποιου ενήλικα, δεν πρέπει να κρατούν επικίνδυνα παιχνίδια, ενώ επιβάλλεται να βρίσκονται πάντοτε στο ειδικό κάθισμα ασφαλείας με την ειδική ζώνη στο μέσον του πίσω καθίσματος. Αν οι μετακινήσεις γίνονταν σύμφωνα με τη νομοθεσία θα είχαμε μείωση θανάτων κατά 93 %. Είναι εμφανές ότι η χρήση ζώνης-ειδικού καθίσματος, η αυστηρότερη αστυνόμευση-εφαρμογή του Κ.Ο.Κ και η καλύτερη εκπαίδευση των οδηγών, σε συνδυασμό με την σωστή συντήρηση των οχημάτων και την βελτίωση των οδικών δικτύων, αποτελεί την ορθότερη αντιμετώπιση του προβλήματος.
Τώρα που πλησιάζει η περίοδος των καλοκαιρινών διακοπών, τονίζεται ότι, ανεξάρτητα από τις κολυμβητικές ικανότητες των παιδιών, απαιτείται συνεχής και αυστηρή επίβλεψη κατά τη διάρκεια του μπάνιου, πάροδος 3 ωρών μετά από ένα πλήρες γεύμα και διαρκής ηλιοπροστασία. Είναι, επίσης, φανερό ότι καθίσταται πλέον αναγκαίο οι ενήλικες να εκπαιδεύονται στις βασικές αρχές καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και τα παιδιά να μάθουν να χαίρονται χωρίς κίνδυνο αλλά και να σέβονται τη θάλασσα.


Οι ικανότητες των μικρών παιδιών μεταβάλλονται γρήγορα. Αυτό απαιτεί διαρκή έλεγχο των νέων δεδομένων που αφορούν την ασφάλειά τους. Η επιτήρηση πρέπει να είναι συνεχής, τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 4 ετών, φάρμακα, ξηροί καρποί και τσιγάρα πρέπει να είναι απροσπέλαστα στα παιδιά, οι πρίζες πρέπει να διαθέτουν ειδικά καλύμματα και στην κουζίνα να μην παραμένουν μόνα τους.
Η συμπεριφορά των ενηλίκων σε ότι αφορά στην ασφάλεια των παιδιών τους στο αυτοκίνητο αντανακλά την γενικότερη συμπεριφορά τους στην αντιμετώπιση των πολλαπλών κινδύνων που απειλούν τη ζωή τους. Η δημιουργία ενός ασφαλούς σπιτιού-περιβάλλοντος, απαιτεί την ύψιστη υποχρέωση των γονέων, οι οποίοι με τη δική τους συμπεριφορά και παράδειγμα, σε συνδυασμό με την κατάλληλη εκπαίδευση, προσφέρουν την καλύτερη δυνατή ανατροφή για τα παιδιά τους. Πρόληψη δεν σημαίνει υπερπροστασία που εμποδίζει την αυτοπεποίθηση και το αίσθημα ευθύνης των παιδιών αλλά επίβλεψη, διαρκή εκπαίδευση και ανεξαρτητοποίηση ανάλογα με την ηλικία και το χαρακτήρα του παιδιού. Κατά το κοινώς λεγόμενο, άλλωστε, καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις.

 

Πηγή: http://www.euroclinic.gr

Read More

ΣΟΚ! Αποκόπηκε το κρανίο από την σπονδυλική της στήλη

Η Rachel Bailey επέζησε ενός τρομακτικού τραυματισμού που υπέστη σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το Σεπτέμβριο του 2011 στο Cave Creek Road στο Phoenix των ΗΠΑ.

ΣΟΚ! Αποκόπηκε το κρανίο από την σπονδυλική της στήλη

Όπως αναφέρει το AZ Family η νεαρή γυναίκα υπέστη «εσωτερικό αποκεφαλισμό», που σημαίνει ότι το κρανίο της αποκόπηκε από τη σπονδυλική της στήλη!

Χάρη όμως στην έγκαιρη και σωτήρια επέμβαση της πυροσβεστικής η 23χρονη Rachel κατάφερε όχι μόνο να επιζήσει αλλά και να μην μείνει παράλυτη.

Μπορεί να μη θυμάται τι συνέβη στο ατύχημα και το επόμενο διάστημα, όμως μπόρεσε να μάθει από την αρχή να περπατά και να μιλά.

«Στις περισσότερες περιπτώσεις τέτοιου είδους τραυματισμοί είναι θανατηφόροι» είπε η Rachel και πρόσθεσε ότι πλέον βλέπει με άλλο μάτι τη ζωή και ότι δε θα άφηνε το ατύχημα να τη «νικήσει».

Ένα χρόνο μετά το τροχαίο η Rachel επισκέφτηκε τους ανθρώπους που της έσωσαν τη ζωή. Πήγε στο σταθμό της πυροσβεστικής για να συναντήσει τους «ήρωές της» όπως τους αποκαλεί.

«Αυτές οι στιγμές μας θυμίζουν ότι οι άνθρωποι που σώζουμε είναι ο γιος, η κόρη, ο πατέρας ή η μητέρα κάποιου» είπε ο αρχηγός της πυροσβεστικής Wayde Kline χαρακτηρίζοντας τη στιγμή που τη συνάντησαν ξανά ως «συναισθηματικά φορτισμένη».

 

Πηγή: http://www.newsbomb.gr

Read More

Συγκλονιστικά μηνύματα για τον 14χρονο Πάνο που «έφυγε» τόσο άδικα

“Αα ρε πανο..πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός… τι κι αν…. χρόνια πολλά..θα σε σκέφτομαι κάθε μέρα όταν ξυπνάω και κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ!” γράφει μια φίλη του στον Πάνο Τζαβάρα που χάθηκε τόσο άδικα και τόσο τραγικά σε τροχαίο στο Ρίο τον περασμένο Μάιο.

Συγκλονιστικά μηνύματα για τον 14χρονο Πάνο που «έφυγε» τόσο άδικα

Η σελίδα του στο Facebook είναι κυριολεκτικά βομβαρδισμένη από μηνύματα μικρών και μεγάλων που σήμερα δεν ξέχασαν ότι ο μικρός Πανούλης είχε τα γεννέθλιά του. Θα γινόταν 15 χρόνων και θα πήγαινε στην Τρίτη Γυμνασίου.

Στο σημείο όπου άφησε την τελευταία του πνοή οι φίλοι και συμμαθητές έχουν αφήσει λουλούδια, αλλά και ένα κομμάτι από την καρδιά τους.

Διαβάστε μερικά απο τα τρυφερά λόγια των φίλων του:

“paνουλη μου θα στο πω κ απο εδω..σαν σημερα θα γινοσουν 15.. σημερα γιορταζει ολη η πλαση που υπηρξες πανω στη γη κ στεναχωριεται ταυτοχρονα που εφυγες νωρις απο αυτην..ισως να μην ταιριαζες εδω..ενας αγγελος δν ανηκει σε ενα κοσμο ατελης γεματο εγκληματα κ αδικιες..θελω να σου πω οτι εδωσα στην μητερα σου το μετταλιο μου που βγηκα πρωτη στο πανελληνιο..στο ειχα υποσχεθει κ εσυ μου ειχες πει να στο αφιερωσω.! οποτε το εκανα,τωρα ειναι στο μαξιλαρι σου να κοιμασαι καθε μερα μαζι του..επισης ελπιζω να ακους καθε βραδυ που σου λεω καληνυχτα κ ονειρα γλυκα!..

τελος,εγραψα ενα ποιημα για σενα κ το εδωσα στην οικογενεια σου να το βαλει καπου να το διαβαζεις!ελπιζω να σαρεσει!μακαρι να μπορουσες να με ξαναπεισ μικρη οπως καθε φορα αυτην την μερα επειδη με περνας 6 μερες!η μερα σημερα ειναι τοσο φωτεινη κ λαμπερη,μονο λιγο ψυχαλησε και ελπιζω να ειναι τα δακρυα σου απο χαρα απο τις ευχεσ! χρονια πολλα αγορακι μου,ειμαστε κοντα σου να το θυμασαι!σαγαπαω κ δν θα παψω να στο λεω!”

“Χρονια πολλα?!..

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΤΑΝ!:|

Σ ΑΓΑΠΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ♥♥♥”

“ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ??? Μακάρι να μπορούσα να στο ευχηθώ !!!!! Έχουν περάσει 5 μήνες από τότε που έφυγες από κοντά μας , Αλλά είμαι σίγουρη ότι μας προσεχείς και θα συνεχίσεις να μας προσεχείς ,είσαι ένας πανέμορφος αγγελος που θα λάμπει για πάντα εκεί ψηλά !!!!!

Στο γράμμα που πήρες μαζί σου λέγαμε πολλά παρά πολλά αν το διαβασες θα κατάλαβες πόσο πολύ μας λείπεις και πόσο σε αγαπάμε κ ΌΤΙ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ.

Να θυμάσαι ότι οι καταστάσεις και τα πρόσωπα μπορεί να φύγουν ή να αλλάζουν , αλλά αυτό που μένει πάντα και πότε ΔΕΝ σβηνεται είναι ΟΙ ΑΝΑΜΝΉΣΕΙΣ !!!!!! 🙂 ♥

Σήμερα το βράδυ το αστέρι σου θα λάμπει σε όλο τον ουρανό και θα φωτίσει τις ψυχές μας !!!!!”

“σαν σημερα πριν απο 15 χρονια ηρ8ες στη ζωη.ισως σε αυτον τον κοσμο η ηλικια σου να σταματησε στα 14 χρονια μα εκει που εισαι τωρα ειμαι σιγουρη πως γιορταζεις τον 15ο χρονο σου.Εμεις ειμαστε χαρουμενοι σημερα σαν να ησουν εδω.Αλλωστε,οταν κλαιμε τα δακρυα δε μενουν,ε3ατμιζονται και φευγουν.Ετσι λοιπον και ο πονος με τον καιρο φευγει,”ε3ατμιζεται” και τη 8εση του παιρνει η ελπιδα πως αυτος που δεν ειναι διπλα μας(οπως το εννοουμε εμεις τουλαχιστον) ειναι καλα.Δυστυχως καμια φορα οταν αγαπαμε καποιον πρεπει να μα8ουμε να ζουμε χωρις αυτον.Για ολους 8α εισαι παντα εδω μην το 3εχνας αυτο.Σαν σημερα λοιπον γεννη8ηκες και εδωσες χαρα σε οσους ειχαν την τυχη να σε γνωρισουν για 14.5 ολοκληρα χρονια.Να προσεχεις αγγελε … ♥”

“σημερα γινεται 15 χρονων ο πιο λαμπερος αγγελος του κοσμου! χρονια σου πολλα πανο μου!:’) ελπιζω εκει στον παραδεισο να γιορτασεις τα γενεθλια σου οπως επιθυμεις!..προσεχε μας ολους απο εκει ψηλα αφου τωρα πια εισαι ο φυλακας αγγελος μας♥ μας λειπεις παρα πολυ ομως ξερουμε οτι μερικα χρονια θα τα ξαναπουμε..μεχρι τοτε θα ανυπομονω για την στιγμη εκεινη που θα σε εχωω στην αγκαλια μου!..μην ξεχνας οτι σε αγαπαμε παρα πολυ..κ οσοι σε γνωρισαμε μαθαμε πολλα απο σενα!..χρονια πολλα αγγελε μας♥ :’)”

“σου ευχομαι η ζωη σ να ειναι Παραδεισσενια…

τα ματια σ να φωτιζουν καθε σκοταδι…

κ μν σε νοιαζει για εμας…ακομα αντεχουμε …

βλεπουμε απο τα ματια της ψυχης σ…κ της λαμψης της…

Κ κατι αλλο…ενω δν σε ξερω…οταν ”εφυγες” σ ζητησα,,,

να προσεχεις τν αδερφουλα μ…ειναι πιο μικρη απο εσενα..

αλλα ειναι ενας αγγελος…οπως κ εσυ…

να την κρατας σφηχτα στην αγκαλια σου…φοβαται μονη της…

κ πες της…πως την αγαπαω…καλο παραδεισσο ψυχη μ! ♥”

“Αδερφέ μου ακόμα μια φορά θα σου πω πόσο πολύ σ’αγαπάω ♥ ♥ και θα σου ζητήσω να προσέχεις εκεί ψηλα! Σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια ο κόσμος είδε έναν πραγματικό άγγελο τόσο όμορφο που ακόμα και ο θεός τον ήθελε για παρέα του αποκλειτηκά…ελπίζω να είσαι ευτυχισμένος και να με βλέπεις και να γελάς όπως τότε!! Μου έχεις λείψει δεν μπορώ να το αρνηθώ αλλά αφού ξέρω ότι μια μέρα θα τα ξαναπούμε οι δυο μας δεν ανυσηχώ! Από εμένα έχεις όλη την καρδιά μου και την αγάπη για δώρο γιατί μόνο αυτά έχω να σου προσφέρω…πρόσεχε την οικογένεια σου πάνω από όλα και όσους αγαπάς!! Αναπαύσου εν ειρήνη αδερφέ μου ♥ ♥ ♥…”

“Αφού δεν είσαι εδώ.. Κ βιάστηκαν να σβήσουν τα κεράκια σου.. Θα ανάψουμε όλοι ένα κεράκι για σένα.. Να ξέρεις ότι η φλόγα σου είναι αναμμένη και φωτίζει και ζεσταίνει τις καρδιές μας.. Σ’αγαπάμε αγοράκι μου!”

Διαβάστε επίσης:

Συγκλονιστικό γράμμα του Ανδρέα Δούρου στον 14χρονο νεκρό εγγονό του

Με ένα σπαρακτικό κείμενο ο βιομήχανος Ανδρέας Δούρος από την Πάτρα αποχαιρετά τον 14χρονο εγγονό του Πάνο Τζαβάρα που σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.

Συγκλονιστικό γράμμα του Ανδρέα Δούρου στον 14χρονο νεκρό εγγονό του

Το τραγικό περιστατικό συνέβη όταν ο Πάνος επέστρεφε από το σχολείο μαζί με τον μικρότερο αδερφό του Ανδρέα και πήγαιναν σε κομμωτήριο της περιοχής.Αμφότεροι επέβαιναν στα ποδήλατά τους και μόλις είχαν διασχίσει τη γέφυρα κάτω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου του Ρίου.Τότε παρασύρθηκε από ένα τζιπ, με οδηγό μία γυναίκα, που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα ήταν ο 14χρονος να εκτοξευθεί πολλά μέτρα και να καταλήξει κάτω από τις ρόδες δύο αυτοκινήτων.

Ο μικρός «έφυγε» στις 19 Μαΐου μετά από πολυήμερη μάχη στην εντατική του Νοσοκομείου του Ρίου.

Ολόκληρη η επιστολή:

«Αγαπημένε μας,

Εδώ και είκοσι δύο μέρες η κάθε σκέψη μας αρχίζει με ένα «δεν».

Δεν θα ‘ρθει ο Πάνος μας, δεν θα μιλήσουμε, δεν θα παίξουμε, δεν θα γελάσουμε, δεν, δεν, δεν… Δεν υπάρχει πια, αλλά κυριαρχεί παντού γύρω μας: Στον νου μας, στις καρδιές μας, στα μάτια μας.

Αυτό μας το αγόρι, με το καθαρό βλέμμα, το ζεστό και γεμάτο φως γέλιο του.

Δεν υπάρχει πια ο αντράκος μας που είχε ωριμότητα και σοφία δυσανάλογα μεγαλύτερη από τα χρόνια του! Δεν υπάρχει πια αυτός ο σπάνιος συνδυασμός αποφασιστικότητας και ευαισθησίας μαζί.

Πάνο, αγαπημένε μας,

στη σύντομη αυτή ζωή σου διδαχτήκαμε πολλά από σένα. Από τη δύναμή σου και το πείσμα σου να μάχεσαι ακόμη και τότε που δεν είχες πιθανότητες νίκης. Αυτό το διαπιστώσαμε περίτρανα στις δεκαεπτά ολόκληρες μέρες που έδωσες τον άνισο αγώνα σου. Παρακολουθούσαμε έκπληκτοι τους αγώνες σου στα γήπεδα tennis, ενίοτε με μεγαλύτερους συναθλητές σου, με πόσο πάθος και αυτοπεποίθηση έπαιζες αλλά και με πόση αξιοπρέπεια δεχόσουν το όποιο αποτέλεσμα.

Παρακολουθούσαμε επίσης τις πρωτοβουλίες σου στο σχολειό, που ως πρόεδρος της τάξης μετέφερες διάφορα αιτήματα των συμμαθητών σου στους καθηγητές και όπως μας διαβεβαίωνε επαινώντας Σε η γυμνασιάρχης κυρία Αλεξανδρόπουλου, δυσκολευόταν να σε αντιμετωπίσει.

Γι’ αυτά σου τα χαρίσματα ήσουν αγαπητός στους καθηγητές σου, τους συμμαθητές σου, τους συναθλητές σου και σε όλους αυτούς που σε γνώρισαν από κοντά. Ομως, γλυκό μου αγόρι, εκείνο το μεσημέρι κοντά στον Αη Γιώργη στο Ρίο, κληρώθηκες, αγόρι μας, με έναν πολύ δύσκολο αντίπαλο! Εναν αντίπαλο που όπως απεδείχθη είχε με το μέρος του ΚΑΙ το θέλημα του Θεού ΚΑΙ της Παναγίας. Πώς ήταν δυνατό, λοιπόν, να τον κερδίσεις αυτόν τον αγώνα, λεβέντη μας;

Πώς ήταν δυνατό να σε βοηθήσει ο «πούκας» σου, που πάντα παίνευες για σπουδαίο και δυνατό;

Πώς ήταν δυνατό όλοι εμείς που σε λατρεύουμε να σε βοηθήσουμε να νικήσεις έναν τέτοιο αντίπαλο;

ΤΗΝ ΚΛΗΡΩΣΗ ΣΟΥ ΛΑΤΡΕΜΕΝΕ ΜΑΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΗΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ Η «ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΤΖΙΠ», ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΛΑ, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΑΙ -ΤΕΛΟΣ- ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ!

ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΥΝΟΔΕΥΟΤΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΑΜΑΡΤΩΛΕΣ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΜΑ, ΓΡΑΨΙΜΟ, ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ… ΑΛΙΜΟΝΟ!!!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ, ΑΓΟΡΙ ΜΑΣ!

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΣΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΕΝΑ ΛΥΣΣΑΛΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΕΚΠΛΗΚΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥΛΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΩΝ.

Μετά από αυτό, όλοι εμείς που σε λατρεύουμε αγαπημένε μας απολογούμεθα!

Και κυρίως ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ εγώ ο «πούκας» σου, που δεν μπόρεσα βλαστάρι μου να σε βοηθήσω ν’ αντιμετωπίσουμε μαζί αυτόν τον εφιαλτικό αντίπαλό σου, που σου επέβαλε ετσιθελικά η «κυρία με το τζιπ».

ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ Αστέρι μου, και συγχρόνως σου ζητώ ένα πολύ μεγάλο συγγνώμη, τόσο από σένα όσο και από τη μανούλα σου, τον πατεράκο σου και τον Αντρίκο μας, που στάθηκα ανίκανος να σε βοηθήσω στον μεγάλο αγώνα που έδωσες για δεκαεπτά ολόκληρες μέρες!

Εμείς όλοι, η οικογένειά σου, οι συμμαθητές σου, οι φίλοι σου, οι συμπαίκτες, όπως ο Πλάτωνας, ο Βασίλης, ο Αλέξης, ο Χάρης, ο Σπύρος, ο Στάθης, ο Πέτρος, ο Γιούργκεν, η Σοφία, η Αθηνά, η Λυδία, η Αγγελική και τ’ άλλα παιδιά, στους οποίους έδωσες -αλλά και που έλαβες- τόση αγάπη, θα απαλύνουμε τον πόνο μας, αντλώντας κουράγιο ο ένας από τον άλλον. Αντλώντας κουράγιο από σένα τον ίδιο, που είσαι και θα μείνεις για πάντα ζωντανός και γελαστός στον νου και στην καρδιά μας. Επίσης, αντλούμε κουράγιο από την απλόχερη αγάπη και συμπαράσταση τόσων πολλών ανθρώπων, από τους οποίους παρά πολλοί μάς είναι άγνωστοι και τους ευχαριστούμε ακόμη μια φορά για την αμέριστη στήριξή τους.

ΜΟΝΟ «Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΤΖΙΠ» ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΨΗΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΜΕΡΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΣΕ ΤΣΑΚΙΣΕ, ΑΓΟΡΙ ΜΑΣ.

ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΣΠΟΥΡΓΙΤΑΚΙ Ή ΚΑΝΕΝΑ ΓΑΤΑΚΙ…

Ας είναι ευλογημένη η οικογένειά της!

Θα ήθελα πολύ να διδαχτούμε, με αιτία εσένα λατρεμένε μας, πώς να δείχνουμε ο ένας στον άλλον την αγάπη και την αλληλεγγύη και σε άλλες στιγμές. Θα ήθελα πράγματι με αιτία εσένα, να γίνουμε πιο ευαίσθητοι απέναντι στα προβλήματα των συνανθρώπων μας. Ετσι, θα μπορούσαμε να σωθούμε έστω και την τελευταία στιγμή γιατί μας αναμένουν καιροί δύσκολοι.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΑΝ… ΑΝΤΡΑΚΟ ΜΟΥ!

Ο Πάνος μας ήταν ένα αγόρι με πολλές αξίες, βαθιά ευαίσθητος και γεμάτος συναίσθημα, πρωτίστως με τους ανθρώπους και δευτερευόντως με όλα ανεξαιρέτως τα ζώα ακόμα και τα φυτά!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν πριν σχεδόν ένα χρόνο, εγώ μαζί με τον αδερφούλη του τον Αντρίκο, που τον μάθαινα σκοποβολή, σκοτώσαμε με το αεροβόλο ένα πουλάκι. Μετά από λίγο κατέφθασε ο Πάνος στο σπίτι μας και όπως ήταν φυσικό, ο Αντρίκος τού διηγήθηκε το «ανδραγάθημά» μας δείχνοντας του το πουλί. Τι ήταν αυτό που είδα!!!

Γούρλωσε τα όμορφα μάτια του και με ύφος γεμάτο οργή μου είπε: «Ρε πούκα, είστε τρελοί;». Ανησύχησα – ταράχτηκα με την ευαισθησία του παιδιού μας και έσπευσα να δικαιολογηθώ ψεύτικα… «κατά λάθος Πάνο μου, δεν το θέλαμε…».

Επίσης, δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά που εισέπραττε όταν στα φανάρια ή όπου αλλού, προσφέραμε τον όβολό μας στους δεινοπαθούντες συνανθρώπους μας. Δεν σχολίαζε, πλην όμως έβλεπα στην έκφραση του προσώπου του, την τεράστια ικανοποίησή του και ενίοτε δεν παρέλειπε να μ’ επιβραβεύει με τον δικό του τρόπο, που δεν ήταν άλλος από ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο… που τα ‘λεγε όλα!

Διδαχτήκαμε όλοι από το αγόρι μας ότι ναι μεν πρέπει να υπερασπίζουμε τους εαυτούς μας, αλλά κυρίως να υπερασπίζουμε την ψυχή μας, να επιμένουμε να τη διατηρούμε μακριά από την επιρροή της δύναμης του πειρασμού και μακριά από κάθε μορφή χυδαιότητας.

Ο Πάνος μας ήταν ένα όμορφο και δυναμικό αγόρι με καθαρή σκέψη.

Πριν ενάμιση χρόνο περίπου άρχισα να μοιράζομαι ανάλαφρα μαζί του κάποιες ανησυχίες μου, όπως π.χ. για την είσοδό του στην εφηβεία και τους κινδύνους της, για τις μελλοντικές σπουδές του και αλλά θεματάκια. Τον έβρισκα τόσο ώριμο που δεν δίσταζα τελευταίως να του εμπιστεύομαι ακόμη και δικές μου επαγγελματικές ανησυχίες. Οι απαντήσεις του ήταν κοφτές, σταθερές και πάνω απ’ όλα καθησυχαστικές: «Κοίτα πούκα, σε κάνα χρόνο θα ξαναμιλήσουμε για τις σπουδές μου. Για τους κινδύνους της εφηβείας μου μην ανησυχείς!».

Οσο για τις επαγγελματικές μου ανησυχίες, με κεραυνοβόλησε κυριολεκτικά: «Φοβάσαι εσύ, ρε πούκα, που ‘φυγες από τη μάνα σου 11 χρονών ξυπόλητος και τα κατάφερες μια χαρά;».

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΑΣ!

Ηταν αυτός που πρόπερσι το καλοκαίρι μόλις δωδεκάμισι χρονών μού ζήτησε επιμόνως να επισκεφτούμε τη γενέτειρά μου, για την όποια του είχα διηγηθεί τόσα πολλά.

«Πούκα, θέλω να πάμε στο χωριό σου!» μου λέει, έτσι κι έγινε.

Ενα αυγουστιάτικο σαββατοκύριακο πήγαμε οι δυο μας στη Κοντοβάζαινα και αφού τον ξενάγησα σε όλο το χωριό, το βράδυ διανυκτερεύσαμε στο μοναστήρι της Αγ. Παρασκευής στη Βάχλια, όπου μονάζει η αδερφή μου Φιλοθέη. Και χάρηκε τόσο πολύ που γνώρισε και αυτή την ιδιαίτερη γιαγιά. Η δε Φιλοθέη, ακούγοντάς τον την Κυριακή το πρωί μετά την εκκλησία, να μιλά με ενθουσιασμό για τις ομορφιές του χωριού μας και κυρίως όταν διέκρινε ότι μιλούσε με έμφαση για τις πολλές και μεγάλες εκκλησιές του, άδραξε την ευκαιρία -όπως ήταν έξαλλου αναμενόμενο- να του κάνει μικρό κήρυγμα και συγκεκριμένα τον παρότρυνε να επιλέξει την επιστήμη της θεολογίας και όχι μόνο…!!!

Ο Πάνος μου άκουγε με στωικότητα αυτά που του ‘λεγε η γιαγιά Φιλοθέη.

Δεν παρέλειψε μάλιστα, ταξιδεύοντας για Πάτρα, να σχολιάσει μαζί μου τη σιγανή και βελούδινη φωνή της, καθώς και τη γαλήνια μορφή της.

Το εντυπωσίασαν τ’ αγόρι μας!

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΑΣ!

Πέρυσι, λοιπόν, στα μέσα του Αύγουστου, χτυπώντας με στον ωμό, μου λέει: «Πούκα, ποτέ θα πάμε στη Κοντοβάζαινα;».

Κρακ έκανε η καρδιά μου, αλλά απέκρυψα τεχνηέντως την ταραχή μου. Και δήθεν ψύχραιμος του λέω:

– «Γουστάρεις πολύ;».

– «Ναι!» μου απατάει κοφτά.

Και ξαναπήγαμε! Οι δυο μας πάλι.

Εκεί συναντήσαμε και συμφάγαμε με παιδιά που είχαν έρθει στο χωριό από την Πάτρα και κυρίως από την Αθήνα, και του άρεσε πολύ που γνώρισε παιδιά και εγγόνια ξενιτεμένων συγχωριανών μου.

Θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό που ιδιαίτερα με συγκλόνισε κατά την περσινή και τελευταία επίσκεψη με τον Λεβέντη μου στο χωριό μου.

Θυμάμαι, όταν κατόπιν δικής του έντονης επιθυμίας, επισκεφτήκαμε μία χαμοκέλα, μια ώρα περίπου έξω από το χωριό, εκεί που γεννήθηκα. Φτάσαμε οι δυο μας στη χαμοκέλα με την πεσμένη σκεπή και τον χορταριασμένο αυλόγυρό της. Κοιτάζοντας τ’ αγόρι μου λοξά, έβλεπα ζωγραφισμένη την έκπληξη στα μάτια του και στο πρόσωπό του. Εκείνη τη στιγμή αυθόρμητα γονάτισα και προσκύνησα.

Και όπως ήταν φυσικό, συγκινήθηκα και κοίταξα αλλού, να μη με δει το παιδί μου. Εκείνος, όμως, το αντελήφθη αμέσως και χτυπώντας με δυνατά στο στήθος με μάλωσε με μια φράση: «Τι κάνεις, ρε πούκα;». Αμέσως πήρα τα πάνω μου, τον καθησύχασα και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το χωριό.

Κατά τη διαδρομή, για να του γαληνέψω την καρδούλα του, άρχισα να του διηγούμαι ευχάριστες ιστοριούλες και κυρίως για το πόσο ευτυχισμένα αδελφάκια (7 τον αριθμό) ήμασταν όταν ζούσαμε σε αυτή τη καλύβα, έστω και με τα πολύ λίγα που μπορούσαν τότε να μας προσφέρουν οι πάμφτωχοι, αλλά ευλογημένοι από τον Θεό, γονείς μου και προπαππούδες του.

Ρουφούσε λαίμαργα μια-μια τις ιστορίες μου, απαντώντας του με χιούμορ σε όλες τις εύλογες απορίες του. Οπως: «Καλά ρε πούκα, έχω μια απορία, τουαλέτα δεν είχατε;».

Και εγώ απάντησα: «Πώς δεν είχαμε Πάνο μου! Oλα τα γύρω από την καλύβα χωραφάκια τουαλέτες ήσαντε!».

Μέσα από το γέλιο του που ακολούθησε καθώς και τα αγγίγματά του πολύ εύκολα διέκρινε κανείς πόσο βαθύτατα συναισθηματικό παιδί ήταν.

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΑΣ!

Η ζωή δεν τέλειωσε. Απλώς υποστήκαμε ένα πολύ σκληρό και βαρύ πλήγμα. Θα αντλήσουμε δύναμη και θα το αντέξουμε. Θα την αντλήσουμε, όπως προανέφερα, από τον Θεό, την Παναγία, τον Χριστό, τους συγγενείς, τους φίλους αλλά και από τον Πάνο μας.

Η δύναμή του, το σφρίγος του, το φωτεινό του γέλιο, τα γαλανά, διαπεραστικά, υγρά, όμορφα, μάτια του, η αθωότητά του, η αγάπη του ήταν τόσο έντονα και έτσι έντονα θα παραμείνουν ισοβίως στις καρδιές μας.

Αγαπημένε μας!!!

Είχαμε το μεγάλο προνόμιο να ζήσεις μαζί μας δεκατεσσεράμισι ολόκληρα χρόνια! Σε ευγνωμονούμε και σε ευχαριστούμε Αγγελέ μας, για την κάθε στιγμή που παρέμεινες μαζί μας.

Ολοι εμείς που σε λατρεύουμε, η μαμά, ο μπαμπάς, ο Αντρίκος μας, τα ξαδελφάκια σου, οι θείοι σου, οι φίλοι σου, η γιάγιο σου (όπως την έλεγες) και τέλος ο πούκας σου… που, όπως αυθόρμητα μου εκμυστηρεύτηκες προ τρίμηνου, χτυπώντας με στον ώμο, «γουστάρω, ρε πούκα, που είμαι μαζί σου!».

 

Πηγή:  http://www.newsbomb.gr

Read More

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ VAULT

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Το «Καλειδοσκόπιο» σας προσκαλεί την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 18:00 μ.μ.  στην Ποιητική Βραδιά και στα εγκαίνια της Έκθεσης Ζωγραφικής με θέμα: «Εικόνες από την καθημερινή ζωή» που θα πραγματοποιηθούν στον πολυχώρο Vault (Μελενίκου 26, Βοτανικός).

Το υλικό προέρχεται από ενοίκους ξενώνων/οικοτροφείων και από λέσχες

ψυχικής υγείας.

Τη βραδιά θα διανθίσουν με τη φωνή και την κιθάρα τους ο Στάθης Κλείτσας

και ο Θοδωρής Μαστρογιαννάκος.

Πρόγραμμα Εγκαινίων

18:00 Προσέλευση

18:30-19:30 Ποιητική Βραδιά, Kιθάρα/ Τραγούδι

19:30-20:30 Επίσκεψη στην Έκθεση

 

Διάρκεια έκθεσης: 19 έως και 22 Οκτωβρίου 2012, 18.00-24.00

 

Ο Πολυχώρος Vault διαθέτει καφέ-μπαρ

 

 

-Είσοδος ελεύθερη-

 

                                     

«Καλειδοσκόπιο»                                                        Πολυχώρος Vault, Βοτανικός

Aστική Μη κερδοσκοπική Εταιρεία                               Μελενίκου 26 (Ιερά Οδός)

για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση                        πλησίον μετρό Κεραμεικού

Σόλωνος 140 , Τ.Κ. 106 77                                             Τ.Κ.104 47, Αθήνα

Τηλ: 210 3818300, φαξ: 210 3844009                           Τηλ: 210 3302348                                        

www.kaleidoskopio.com                                                      http://www.facebook.com/vault.theatreplus 

 

 

Για μαζικές προσελεύσεις από δομές, ξενώνες κ.ά παρακαλούμε επικοινωνήστε πρώτα με το «Καλειδοσκόπιο» (πρωινές ώρες).

*Επισυνάπτουμε υλικό από παράλληλες εκδηλώσεις του Πολυχώρου Vault.

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ/ 24.09.2012

 

Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει της Claire Castillon,

στο νέο πολυχώρο πολιτισμού VAULT, στο Βοτανικό.

 


Ο πολυχώρος πολιτισμού Vault παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά τους σπαρακτικούς μονολόγους της Claire Castillon,  “H MAMA ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ”, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Στους σύντομους μονόλογους, έντεκα γυναίκες  αφηγούνται, θυμούνται, ξαναζούν, μιλούν για τις σχέσεις τους με τις μητέρες και τις κόρες τους, αποκαλύπτοντας τον τόσο καθοριστικό αυτό δεσμό σε όλο του το μεγαλείο. Σκληρά μα και βαθιά ανθρώπινα, αστεία και ταυτόχρονα απολύτως συγκινητικά, τα μονόπρακτα  σοκάρουν με την αφοπληστική ειλικρίνεια που οι γυναίκες αυτές εξομολογούνται τις σπαρακτικές ιστορίες τους.

 

Από Παρασκευή 5 Οκτωβρίου και

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο στις 21:15μ.μ και Κυριακή στις 18:15μμ

 

 

 

 


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

 

Claire CastillonsH ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ”

 

Έντεκα γυναίκες, διαφορετικής ηλικίας, κατάστασης, διανοητικού επιπέδου, κοινωνικής και οικονομικής θέσης, αφηγούνται ιστορίες με τις μάνες ή τις κόρες τους. Για τις γυναίκες, ο δεσμός μητέρας-κόρης είναι καθοριστικός. Είτε αβάσταχτος είτε ευλογημένος. Στην πρωταρχική του δομή, αναζητείται η αγάπη. Η ανάγκη της, η αγωνία της, η παρουσία ή η απουσία της, η επιβεβαίωση, η απόδειξη της ύπαρξής της ή όχι, είναι καταλυτική για την ύπαρξη τους. Για την ακρίβεια είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά.

Η σχέση αυτή έχει αποτελέσει συχνά το αντικείμενο μελετών, μυθιστορημάτων ή ποιημάτων, τα οποία εξυμνούν κυρίως τη δοτικότητα και τη θυσία της μάνας, για χάρη της κόρης της. Οι ιστορίες όμως, στο παρόν κείμενο, απέχουν πολύ από αυτήν τη ειδυλλιακή εικόνα. Παρουσιάζουν μητέρες τρωτές, γεμάτες ανασφάλειες και τραύματα, τα οποία νομοτελειακά προβάλλονται πάνω στις κόρες τους, που σημαδεύονται από τις συμπεριφορές αυτές, και που κυρίως όμως τις κληροδοτούν.

Η Claire Castillon βουτάει στην σκοτεινή πλευρά της πολύπλοκης αυτής σχέσης, και με απίστευτη ικανότητα αποκαλύπτει μέσα απο τις ιστορίες της, τον ομφάλιο λώρο που δεν κόβεται εύκολα και πολλές φορές τυλίγεται σφικτά γύρω απ τον λαιμό μας στερώντας μας το οξυγόνο.

Οι γυναίκες αυτές ξαναζούν μνήμες γλυκόπικρες, επώδυνες, κομμάτια της ζωής τους, στιγμές που θα τις κυνηγούν για πάντα. Μιλάνε για σχέσεις στοργής, οργής, ανταγωνισμού, αγάπης και μίσους. Αναζητούν την αποδοχή, την επιδοκιμασία, τρόπους επικοινωνίας, ζητούν να σταθούν στα πόδια τους… Γελούν, συγκινούνται, θυμώνουν, ξεσπούν, αγανακτούν, θλίβονται, πονούν, φοβούνται στην ιδέα της φυγής της κόρης, τρέμουν στην σκέψη της απώλειας της μάνας, κρίνουν και κρίνονται, μα κυρίως σπαράζουν.

 

Η συγγραφέας, στο συγκεκριμένο βιβλίο, υπό τον πρωτότυπο τίτλο Insecte (Έντομο), τοποθετεί τη σχέση μάνας κόρης στο μικροσκόπιο. Τα κείμενα είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, μικροί μονόλογοι, καθένα κι ένα μονόπρακτο. Μικρές καθημερινές ιστορίες αληθινών προσώπων. Πότε αφηγείται μια μάνα, πότε μια κόρη, γυναίκες, που αποκαλύπτουν τον τόσο καθοριστικό δεσμό σε όλο του το μεγαλείο. Διαβάζεις χωρίς ανάσα, με την έκπληξη να διαδέχεται η αμηχανία, την απορία η περιέργεια, τη συγκίνηση η απέχθεια, τη θλίψη η ελαφράδα, τη χαρμολύπη η αηδία, το απρόβλεπτο η απόλαυση. Το χιούμορ είναι ανατρεπτικό και οξύ, το κωμικό αγκαζέ με το τραγικό, το πένθος με τη χαρά της ζωής, η κυνικότητα με τη βαθιά ευαισθησία. Είναι όλα εκεί μέσα, όλα όσα βιώνονται, ομολογημένα ή ανομολόγητα, κεκρυμμένα από καταβολής, μυστικά και ψέματα, ντροπιαστικά κι αληθινά, αδυναμίες, επιθυμίες, ασυνείδητα, ασύνδετα, σπαραχτικά, τρυφερά, σοκαριστικά, συγκλονιστικά, άγρια.

Ακόμα ένα υψηλών προδιαγραφών και άψογων ερμηνειών θεατρικό γεγονός της σαιζόν που εκπνέει δίνοντας τα τελευταία διαμάντια της στο φιλοθεάμον κοινό. Προλάβετε!… Κωνσταντίνος Μπούρας (diavasame.gr, Οδός Πανός)

 

Υποδειγματική δραματική παράσταση. Εξαιρετική μουσική, σθεναρό και ταιριαστό φινάλε, ήθος και σεβασμό σε όλη τη διάρκεια του έργου. Το γερό στομάχι προαπαιτούμενο, αλλά το όνειρο που σου προσφέρει, αν και σε αναλύει σε δάκρυα, σε μαγεύει αναντίρρητα…Παράσταση – γροθιά. Δυνατή, σκληρή, τραγική, ανθρώπινη, απάνθρωπη και οξεία, σα γρατζουνιά… Βυζαντία Πυριόχου Γκυ (My Review)

 

Μια συναρπαστική παράσταση που αφυπνίζει παράδοξα τις εσωτερικές μας αντιθέσεις, τους σκοτεινούς εφιάλτες αλλά και τις λυτρωτικές διεξόδους μας, τις πιο τρομακτικές μας φοβίες και τις απόκρυφες σκέψεις μας, εξαναγκάζοντάς μας να εκτεθούμε με γυμνότητα απέναντι σε μία από τις σημαίνουσες σχέσεις της ζωής μας, την πιο επώδυνη, την πιο σπαρακτική αλλά και την πιο καθοριστική για την εξέλιξή μας και τις επιλογές του μέλλοντος… Μαρία Κυριάκη (Επί Σκηνής)

 

Μια παράσταση αληθινό κομψοτέχνημα…Καθαρόαιμο βιωματικό θέατρο, στο μικρό και θαυματουργό Vault, με μια παράσταση που αποκαλύπτει μύχιες και τρομερές πτυχές της ζωής με τρόπο αισθαντικό, που με σιγαλή φωνή εκτοξεύει εκκωφαντικές αλήθειες, που στοχεύει κατευθείαν στην ψυχή πριν το μυαλό προλάβει να αντιδράσει…Τατιάνα Θεοδώρου (Νέα Ματιά)

 

Μια παράσταση που με καθήλωσε για 2 ώρες… ο σκηνοθέτης του “Bent” εδώ καταπιάνεται με τη γυναικεία ψυχοσύνθεση, με εξίσου μεγάλη επιτυχία… Μιρέλας Σταυρινού (Culture Moments)

 

Ο Δ. Καρατζιάς με μία λιτη σκηνοθεσία ανεβάζει πάνω στη σκηνή 6 υπέροχες ηθοποιούς αναδεικνύοντας την ψυχολογία της κάθε γυναίκας με τον καλύτερο τρόπο.Μην το χάσεις… Κωνσταντίνος Κουράσης (bizznews)

 

Για να φτάσει ένας ηθοποιός με την ερμηνεία του να ξεπερνάει τον εαυτό του χρειάζεται ένα στέρεο κείμενο, έναν ευφάνταστο σκηνοθέτη και τον μουσικό, φωτιστή, σκηνογράφο που θα μπορούν επάξια να παρακολουθήσουν την κάθε αλλιώτικη από τα καθιερωμένα παράσταση. Κι εσείς πολλές φορές φτάσατε και ξεπεράσατε τα όρια της προσδοκίας αποδεικνύοντας πως ακόμα και το πιο στριφνό κείμενο μπορεί να γίνει μια συγκλονιστική παράσταση… Μίμης Πλέσσας – συνθέτης

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ…

Η προκλητική Claire Castillon γεννήθηκε το 1975 και με την αιχμηρή γραφή της κατάφερε γρήγορα να ταράξει τα νερά της λογοτεχνικής σκηνής της Γαλλίας. Δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα στα 25 της και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει συνολικά δέκα βιβλία. Η Claire Castillon στα δεκαεννέα διηγήματα στο βιβλίο της «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» ανατέμνει τη σκοτεινή πλευρά της πολύπλοκης αυτής σχέσης και αποκαλύπτει ανομολόγητα συναισθήματα. Αυτή η πρώτη της συλλογή διηγημάτων υπό τον γαλλικό τίτλο Insecte (εκδόσεις Fayard) παρουσιάστηκε το 2006 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία θεμελιώνοντας τη διεθνή καριέρα της συγγραφέως, μιας και έχει ήδη μεταφραστεί σε δεκαεπτά γλώσσες -στην Φινλανδία και στην Ιταλία έγινε bestseller. Η ελληνική μετάφραση επιχορηγήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου της Γαλλίας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γιαλός με τον τίτλο «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» (Μετάφραση: Κατερίνα Μανιάτη).

Η Claire Castillon γράφει συναρπαστικά, με μια τέλεια αίσθηση του timing (είτε τραγικό είτε κωμικό) και με μια δύναμη αναλυτική η οποία αποκαλύπτει τα διάφορα επίπεδα της κατάρρευσης των ψευδαισθήσεων” (Peter Urban-Halle Neue Zϋrcher Zeitung)

 

“Ένα λογοτεχνικό tour de force. Με μια σατανική λογική που εισβάλλει σαν εκτροχιασμένο τρένο στη ζωή σου, η Castillon κρύβει κάποιες πικρές εκπλήξεις στο μανίκι της.”

(Marie Claire, Γαλλίας)

 

”Το ιδιαίτερο ύφος υπηρετεί τον τρόμο.  […]Στο ύφος κρύβεται η ελπίδα στην Castillon. […] Δεν μπορείς παρά να υποκύψεις στις δηλητηριώδεις του χάρες.”

(Jaques de Saint-Victor, Le Figaro, Γαλλίας)

 

“Άμεσα, παραστατικά, τα διηγήματα αυτά που κινούνται στην κόψη του ξυραφιού, οδηγούν τον αναγνώστη σε κάποια δύσβατα μονοπάτια.”

(Publisher’s Weekly)

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

Συγγραφέας :  Claire Castillon

Μετάφραση : Kατερίνα Μανιάτη

Σκηνοθεσία : Δημήτρης Καρατζιάς

Βοηθός σκηνοθέτη: Αθανασία Κούσουλα

Β’ βοηθός σκηνοθέτη : Κική Μαυρίδου

Πρωτότυπη μουσική : Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνικά – φωτογραφίες : Δέσποινα Χαραλάμπους

Κοστούμια : Celebrity Skin

Φωτισμοί : Βαγγέλης Μούντριχας

Παραγωγή – Δημόσιες Σχέσεις : Καλλιτεχνικές Επιχειρήσεις Vault

 

 

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

 

Νίκη Αναστασίου  (θα γίνεις γυναίκα, κόρη μου, ο μπαμπάς δεν είναι κακός μαμά)

Κική Μαυρίδου     (Ένα μόνο θέλω είπα, Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει)

Ιωάννα Πηλιχού   (Μπουφάν και γούνινες μπότες, Σύνδρομο Μινχάουζεν δι’ αντιπροσώπου)

Ειρήνη Σταματίου (Θηλιές και κόμποι, Δέκα εγχειρήσεις σε δέκα χρόνια)

Γιάννα Σταυράκη  (Σε φιλώ γλυκά)

Αθηνά Τσιλύρα     (Ήπιαν σαμπάνια στο εστιατόριο, Πάλη)

 

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

 

Από Παρασκευή 5 Οκτώβρη 2012

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:15μ.μ και Κυριακή στις 18:15μμ

 

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 40 λεπτά

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ

 

15€(Κανονικό)
10€ (Μειωμένο)

Φοιτητές/ Μαθητές / Σπουδαστές/ Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ)/ Άτομα άνω των 65 ετών/ ΑμΕΑ/Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ)/ Κάτοχοι Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων/ Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού ΥΠ.ΠΟ.Τ

 

Εισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Vault  Δευτέρα-Κυριακή  18:00-20:00μ.μ και για τηλεφωνικές κρατήσεις 12.00 – 14.00μ.μ και 17.00 -20.00μ.μ 

 

Πολυχώρος Πολιτισμού Vault Theatre Plus 

Μελενίκου 26 , Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (5’ περίπου με τα πόδια)

Τηλέφωνα: 210 3302348 / 6983863324  

 

 

 

Read More

Θεσσαλονίκη: Βεβαιώθηκαν 34 παραβάσεις σε σχολικά λεωφορεία

Οι Υπηρεσίες Τροχαίας της Ελληνικής Αστυνομίας σε όλη την επικράτεια, εφαρμόζουν από την έναρξη της νέας σχολικής περιόδου, ένα ενισχυμένο πρόγραμμα τροχονομικής αστυνόμευσης με στόχο την ασφαλή μετακίνηση και την προστασία των μαθητών από τροχαία ατυχήματα.

Το πλαίσιο του συγκεκριμένου σχεδιασμού, περιλαμβάνει μια σειρά μέτρων, μεταξύ των οποίων:

• τη διάθεση τροχονόμων για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας σε οδικούς κόμβους κοντά σε μεγάλα σχολικά συγκροτήματα,
• την πραγματοποίηση διαλέξεων κυκλοφοριακού περιεχομένου στα σχολεία,
• την ενημέρωση των αρμόδιων φορέων σε περιπτώσεις εντοπισμού προβλημάτων που σχετίζονται με το οδικό περιβάλλον των σχολείων (οριζόντια και κάθετη σήμανση, προστατευτικά κιγκλιδώματα κ.λπ.), για την αποκατάστασή τους,
• την εντατικοποίηση των τροχονομικών ελέγχων των λεωφορείων που μεταφέρουν μαθητές.

Ειδικότερα, όσον αφορά την εντατικοποίηση των τροχονομικών ελέγχων των λεωφορείων που μεταφέρουν μαθητές, ανακοινώνεται ότι το πρώτο τετραήμερο της σχολικής περιόδου (11 έως 14-09-2012) πραγματοποιήθηκαν από τη Διεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης 77 έλεγχοι και βεβαιώθηκαν συνολικά 34 παραβάσεις σε σχολικά λεωφορεία.

Οι παραβάσεις αυτές αφορούν κυρίως στην παραβίαση του ορίου ταχύτητας, στη χρήση φθαρμένων ελαστικών, καθώς και παραβάσεις σχετικές με ταχογράφους και ώρες ανάπαυσης των οδηγών.

Οι έλεγχοι θα συνεχιστούν εντατικά καθ’ όλη τη διάρκεια του τρέχοντος σχολικού έτους.

Επιμέλεια: Άννα Μορφούλη

Πηγή: http://politrella.blogspot

Read More

Μείωση στα τροχαία ατυχήματα στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο, σε σχέση με πέρυσι. Δείτε ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ τα στοιχεία της Τροχαίας

Μείωση στα τροχαία ατυχήματα καταγράφουν τα στοιχεία της Τροχαίας Θεσσαλονίκης για τον Σεπτέμβριο του 2012, σε σχέση με πέρυσι…

Αναλυτικά, κατά το μήνα Σεπτέμβριο 2012, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2011:

 

ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

2011

2012

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΠΟΣΟΣΤΟ

Θανατηφόρα

10

5

-5

-50,00%

Βαρέων σωματικών  βλαβών

15

7

-8

-53,33%

Ελαφρών σωματικών  βλαβών

160

131

-29

-18,13%

Υλικών ζημιών

1178

1041

-137

-11,63%

ΣΥΝΟΛΟ

1363

1184

-179

– 13,13%

 

 

ΠΑΘΟΝΤΕΣ

2011

2012

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΠΟΣΟΣΤΟ

Νεκροί

11

8

-3

-27,27%

Βαριά τραυματίες

18

10

-8

-44,44%

Ελαφρά τραυματίες

209

201

-8

-3,83%

ΣΥΝΟΛΟ

238

219

-19

-7,98%

 

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ

2011

2012

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΠΟΣΟΣΤΟ

Υπερβολική  ταχύτητα

790

845

55

6,96%

Αντικανονικό  προσπέρασμα

7

8

1

14,29%

Κίνηση στο  αντίθετο ρεύμα

23

34

11

47,83%

Παραβίαση ερυθρού σηματοδότη

60

37

-23

-38,33%

Παραβίαση προτεραιότητας

0

1

1

Οδήγηση χωρίς  κράνος

353

84

-269

-76,20%

Στέρηση άδειας οδήγησης

158

124

-34

-21,52%

Παράνομες διαφημιστικές  πινακίδες

3

2

-1

-33,33%

Έλλειψη ή μη χρήση ζώνης

27

81

54

200,00%

Κίνηση σε αριστερή λωρίδα

2

2

0

Χρήση κινητού  τηλεφώνου

35

22

-13

-37,14%

ΣΥΝΟΛΟ

1.458

1.240

-218

-14,5ο%

Read More
Share: