Υγεία: Οι άνθρωποι που ζουν μόνοι κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από κατάθλιψη

Οι άνθρωποι που ζουν μόνοι, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο έως 80% να πάθουν κατάθλιψη, σε σχέση με όσους έχουν οικογένεια, σύμφωνα με μια νέα φινλανδική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές του Φινλανδικού Ινστιτούτου Επαγγελματικής Υγείας, με επικεφαλής τη Λάουρα Πούλκι-Ράμπακ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό BioMed Central, σύμφωνα με το BBC, ερεύνησαν τη χρήση των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων σε 3.500 άτομα με μέση ηλικία 45 ετών και συμπέραναν ότι η μοναξιά φέρνει κατάθλιψη, είτε λόγω των πιο άσχημων συνθηκών στέγασης (αφορά κυρίως τις γυναίκες), είτε λόγω έλλειψης κοινωνικής υποστήριξης (ιδίως για τους άνδρες), είτε άλλων αιτίων.

Οι επιστήμονες επισήμαναν ότι τα νοικοκυριά του ενός ατόμου έχουν αυξηθεί σημαντικά στις δυτικές χώρες κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, με συνέπεια σε αρκετές χώρες, όπως στις ΗΠΑ και τη Βρετανία, περίπου ο ένας στους τρεις ανθρώπους να ζει πια μόνος.

Οι Φινλανδοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που ζουν μόνοι τους, αγόρασαν 80% περισσότερα αντικαταθλιπτικά φάρμακα στη διάρκεια της δεκαετίας που κράτησε η μελέτη, σε σχέση με όσους ζούσαν με οικογένεια. Μάλιστα οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι ο πραγματικός κίνδυνος για την ψυχική υγεία των μοναχικών ατόμων μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερος στην πραγματικότητα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ζωή σε μία οικογένεια και γενικότερα μαζί με άλλους ανθρώπους προσφέρει συνήθως συναισθηματική υποστήριξη και αίσθημα κοινωνικής ένταξης, καθώς και άλλα ψυχικά οφέλη που μειώνουν τους παράγοντες κινδύνου για την υγεία. Η έρευνα επισημαίνει την ανάγκη οι μοναχικοί άνθρωποι να βρουν διεξόδους προκειμένου να μιλήσουν για τα προβλήματά τους, αντί να εξαρτιούνται από τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

 

Πηγή: http://www.agelioforos.gr

Read More

Ο καθημερινός άνθρωπος είναι ‘ψυχικά δυνατός’;

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν λανθασμένα ότι δεν είναι ‘ψυχικά δυνατοί’. Άλλοι μπορεί να φοβούνται μήπως δεν ‘φανούν’ ψυχικά δυνατοί στο περιβάλλον τους.

Η αυτοεικόνα μας ‘σχηματίζεται’ ως ένα σχετικά σταθερό νοητικό σχήμα από τον εγκέφαλο, μέσα από δύο παράγοντες. Αυτό που αντιλαμβανόμαστε εμείς για τον εαυτό μας, μέσα από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, και από αυτό που αντιλαμβανόμαστε από μικρή ηλικία, ότι πιστεύουν οι άλλοι για εμάς (γονείς, οικογένεια). Όσο έξυπνο δηλαδή και αν είναι ένα παιδί, αν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που το αποκαλούν ‘μέτριο’, το μυαλό του δεν θα μπορέσει λόγω του περιβάλλοντος να αναπτύξει τις ικανότητές του. Το ίδιο, μπορούμε να πούμε, ότι ισχύει για τις συναισθηματικές αντιδράσεις μας. Ένας άνθρωπος μπορεί να μάθει να αντιδρά ‘δυναμικά’ απέναντι στα εξωτερικά γεγονότα, και άλλος να τα δέχεται με θλίψη ή παθητικά, θεωρώντας λανθασμένα τον εαυτό του ‘αδύναμο’. Επειδή όμως πρόκειται για μάθηση, το άγχος, η θλίψη ως συναισθηματικές αντιδράσεις, μπορούν να απομαθευτούν σε οποιαδήποτε ηλικία. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι όλοι οι άνθρωποι μαθαίνουμε συνεχώς και γινόμαστε σε όλη μας την ζωή ‘ψυχικά δυνατοί’, δεν γεννιόμαστε με κάποιο ‘χάρισμα’ ψυχικής δύναμης, το οποίο άλλοι έχουν και άλλοι όχι.

Τι θεωρεί όμως μία κοινωνία ως ψυχική δύναμη;

  • Ένα λανθασμένο στερεότυπο, είναι ότι ο άνθρωπος που δεν ‘εξωτερικεύει’ τα προβλήματά του, δεν δείχνει τις ‘αδυναμίες’ του στους άλλους, είναι ‘δυνατός ψυχικά’. Υπάρχει ο παντοδύναμος αυτός άνθρωπος; Ο άνθρωπος που δεν φοβάται; Φυσικά και όχι, ο άνθρωπος διαθέτει το έμφυτο συναίσθημα του φόβου, για προστασία του οργανισμού. Οι άνθρωποι που ‘έχουν μάθει’ να φέρονται έτσι, να ‘κλείνονται’, είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπίσουν το άγχος, την μελαγχολία και την πτώση της ψυχικής διάθεσης. Γίνονται πιο ‘ευάλωτοι’ σε αυτά, διότι ‘έχουν μάθει’ λανθασμένα, ότι είναι ‘αδυναμία’ το να εξωτερικεύουν σκέψεις και συναισθήματά τους. Πιο ‘ευάλωτοι’ διότι δεν μιλούν για τις ‘ανησυχίες’ τους σε άλλους, δεν ‘συγκρίνουν’ με σωστό τρόπο τις σκέψεις τους με άλλων ανθρώπων και νομίζουν ότι μόνο αυτοί νιώθουν ‘αδύναμοι’, ενώ στην πραγματικότητα κανένας άνθρωπος δεν είναι ‘παντοδύναμος’. Μπορεί αυτό το ‘κλείσιμο’ στον εαυτό να αλλάξει; Η απάντηση είναι φυσικά και μπορεί.
  • ‘Ψυχική δύναμη’ συχνά θεωρείται λανθασμένα, το να αντεπεξέλθει κάποιος μόνος του, σε δύσκολες καταστάσεις που του δημιουργούν άγχος ή θλίψη. Παρατηρείται το γεγονός, ότι ένας άνθρωπος δεν νιώθει ‘ψυχικά αδύναμος’ αν τον πονά το στομάχι του και απευθυνθεί σε έναν γαστρεντερολόγο. ‘Δεν νιώθει ότι οφείλει’ να γνωρίζει τα πάντα για το στομάχι ως όργανο.Το άγχος ή ή θλίψη όμως, λόγω άγνοιας, εκλαμβάνονται από το άτομο ως χαρακτηριστικά ενός ‘αδύναμου μυαλού’ και όχι ως ‘φυσιολογικές αντιδράσεις’ του, οι οποίες αντιμετωπίζονται οριστικά με την καθοδήγηση ειδικού.
  • Ο άνθρωπος πιστεύει ότι είναι πολύ σημαντικό να δείχνει ψυχικά ‘δυνατός’ στους άλλους. Συχνά υπάρχει ο ασυνείδητος φόβος του, ότι ειδάλλως θα χάσει την εκτίμηση των άλλων αν ‘αυτοί’ αντιληφθούν κάποια ‘αδυναμία’ του. Στην πραγματικότητα συχνά ‘φοβάται’ και θεωρεί ο ίδιος, ότι ‘υπάρχει κίνδυνος’ να πέσει η αυτοεικόνα του στα ‘μάτια’ του, όπως την κρίνει με βάση το τι θεωρεί μία κοινωνία ως ‘δύναμη’. Αυτό το έχει ασυνείδητα ‘ενσωματώσει’ στα ‘κριτήρια αυτοεκτίμησής του’ από την ανατροφή του. Αυτός ο φόβος για παράδειγμα είναι πολύ μεγαλύτερος στο ανδρικό φύλο. Η γυναίκα η οποία έχει ανατραφεί με το στερεότυπο ότι είναι πιο ευαίσθητη, άρα επιτρέπεται να εκδηλώνει την ευαισθησία της, κρίνει λιγότερα αυστηρά τον εαυτό της και ‘ανοίγεται’ πιο εύκολα στο περιβάλλον της ή σε έναν ειδικό. Το περιβάλλον συχνά επίσης, θεωρεί ότι είναι πιο φυσιολογικό να εκδηλώνεται συναισθηματικά μια γυναίκα.
  • Ο άνθρωπος συχνά θεωρεί λανθασμένα ότι όλοι οι άλλοι άνθρωποι είναι ψυχικά ‘παντοδύναμοι’. Αυτό οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος ως καθημερινός ψυχολόγος δεν κάνει ‘επιστημονική ανάλυση’ της συμπεριφοράς του και των άλλων. Έτσι μία συμπεριφορά των άλλων, μπορεί να δείχνει πλασματικά ως ψυχική δύναμη, πχ η χρήση αλκοόλ, μπορεί να εκλαμβάνεται ως ανδρισμός και όχι ως ένα βλαβερό ‘αγχολυτικό’. Πολλοί άνδρες πχ προσπαθούν να κρύψουν από τις συντρόφους τους το άγχος τους για την επιβίωση. Κάποιες φορές μπορεί να θεωρούν ότι δεν θα αρέσει στην σύντροφό τους να τους δει ‘έτσι’. Πιθανά και οι σύντροφοί τους να συνειδητοποιούν αυτό το ‘θέατρο’, επειδή όμως η καθημερινότητα είναι ήδη δυσάρεστη λόγω της οικονομικής κρίσης, αποφεύγουν ασυνείδητα, όχι από κακία, να συζητούν οτιδήποτε δυσάρεστο. Σε τέτοιες καταστάσεις, αντί να υπάρχει επικοινωνία, ο καθένας ‘κλείνεται’ στον εαυτό του, ή ψάχνει ‘αγχολυτικό’ σε ‘ξέγνοιαστες’ επιφανειακές επαφές, διαφεύγοντας από την πιο δύσκολη επίλυση του πραγματικού προβλήματος στη σχέση. Το ανθρώπινο μυαλό ασυνείδητα, ψάχνει την πιο εύκολη λύση.
  • Πολλοί άνθρωποι, έφηβοι ή ενήλικοι, που λανθασμένα δεν θεωρούν τον εαυτό τους ‘ψυχικά δυνατό’, έχουν μεγαλώσει σε ένα ‘δύσκολο’ ή ‘ψυχρό’ οικογενειακό περιβάλλον, το οποίο χωρίς κακή πρόθεση, επηρέασε την εικόνα για τον εαυτό τους. Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να ‘κλείνονται’ πολύ στον εαυτό τους. Μπορεί να θεωρούν ότι δεν είναι, και ότι δεν μπορούν να γίνουν ψυχικά δυνατοί όπως οι άλλοι. Το οικογενειακό περιβάλλον πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση να παρατηρήσει τέτοιες συμπεριφορές, καθώς μπορεί να απειλήσουν ακόμη και τη ζωή του δικού τους ανθρώπου. Η καθημερινή συμπεριφορά των ανθρώπων θα μπορούσε να παρομοιαστεί κάποιες φορές, με ένα ‘θεατρικό έργο’. Αν ‘κρύψει’ αυτά που τον φθείρουν, οι άλλοι δεν θα καταλάβουν τίποτα. Αυτό ικανοποιεί και το άτομο στο να συντηρεί την λανθασμένη εικόνα που έχει για την ψυχική δύναμη. Ας ‘ταλαιπωρείται’ μόνος του, η ‘εικόνα’ που δείχνει είναι ‘καλή’. Έτσι μπορεί να εξωτερικεύεται πιο εύκολα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε αγνώστους, καθώς εκεί δεν ‘θίγεται’ η αυτοεικόνα του. Παραμένει όμως κλεισμένος στον εαυτό του και ουσιαστικά μόνος του στην καθημερινότητά του, καθώς οι γύρω του αφού δεν ‘ξέρουν’ πώς νιώθει, δεν τους νιώθει κοντά του πραγματικά. Γενικότερα, το διαδίκτυο λειτουργεί για πολλούς ανθρώπους ως ένας ‘κακός εξομολογητής’, καθώς ο άνθρωπος μπορεί να αναβάλλει ασυνείδητα κάποιες φορές να μάθει να μιλάει το ίδιο ‘ανοιχτά’ σε πραγματική ανθρώπινη επαφή.
  • Οι άνθρωποι συχνά κρίνουν λανθασμένα την ‘ψυχική δύναμη’, ακόμη και από την εξωτερική εμφάνιση

Έτσι, ένας υπέρβαρος άνθρωπος μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του ψυχικά αδύναμο, και να θεωρεί ‘παντοδύναμο’ τον λεπτό σωματικά άνθρωπο, στον οποίο απλά το μυαλό αντιδρά με έναν διαφορετικό τρόπο στο άγχος ή τη στενοχώρια, με το ‘κλείσιμο της όρεξης’. Πρόκειται όμως για δύο διαφορετικού τύπου ‘αντιδράσεις’ του μυαλού, οι οποίες μπορούν να απομαθευτούν και όχι κάποια έμφυτη αδυναμία.

 

Τι συνέπειες έχει ο λάθος φόβος ότι δεν είμαστε ‘ψυχικά δυνατοί’;

 

Αν για παράδειγμα, ένας άνδρας απολυθεί από την εργασία του, και πιστεύει ότι έτσι μειώνεται το κύρος και η αξία του, συχνά θα θεωρήσει ότι αυτό βλέπουν και οι άλλοι. Είναι πιθανό να θεωρήσει ότι ‘πέφτει’ στα μάτια της συντρόφου του, ενώ αυτό δεν έχει συμβεί. Θεωρεί δηλαδή ότι τη σκέψη που κάνει ο ίδιος για τον εαυτό του την κάνουν οι άλλοι. Πρόκειται για έναν ασυνείδητο ‘μηχανισμό’ που διαθέτει το μυαλό μας. Τον ξέρουμε πιο απλοϊκά, ότι αν πχ δεν μας αρέσει μία ελιά στο πρόσωπό μας, νομίζουμε ότι δεν αρέσει στους άλλους και όλοι κοιτάνε αυτήν με ‘ενόχληση’. Ονομάζεται ‘προβολή’, καθώς προβάλλουμε σκέψεις που κάνουμε για τον εαυτό μας, ότι τις κάνουν άλλοι για εμάς. Πρέπει να τονίσουμε επομένως ότι ο άνθρωπος συχνά φοβάται όχι μόνο εξωτερικά αίτια, αλλά και ‘εσωτερικά’, όπως την ‘μείωση’ της αυτοεικόνας του, παρότι, η ‘μείωση’ γίνεται μόνο στο δικό του μυαλό.

Ένας άνθρωπος που έχει μία αρνητική ‘εικόνα’ για τον εαυτό του, δεν μπορεί να αντιληφθεί (να ‘αναλύσει’ αντικειμενικά ως ειδικός) ότι πιθανά ευθύνονται εξωτερικοί παράγοντες οι οποίοι φέρνουν τις αρνητικές σκέψεις και τη μελαγχολία. Δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι η προσωπικότητά του έχει μάθει (αθέλητα, σε μικρή ηλικία), να ‘ρίχνει’ το ‘φταίξιμο’ προς τον εαυτό του, και καθώς αυτό το κάνει ‘αυτοματοποιημένα’, η ‘πραγματικότητα’ που ‘βλέπει’, θεωρεί ότι είναι η μία και μοναδική, απόλυτα σωστή, δεδομένη πραγματικότητα. Έτσι μπορεί να έχει την ‘τάση’ να ερμηνεύει αρνητικές καταστάσεις της ζωής που του τυχαίνουν ως αποτέλεσμα δικής του ευθύνης και υπαιτιότητας και την κακή ψυχική διάθεση του, ως ‘πρόβλημα’ και δική του ‘αδυναμία’. Αυτός ο τρόπος σκέψης μπορεί εύκολα να οδηγεί σε μελαγχολική ή καταθλιπτική συναισθηματική διάθεση.

Ο άνθρωπος όμως προκειμένου να νιώθει πραγματικά ‘δυνατός’, πρέπει να μάθει να μην φοβάται να δείχνει τις ‘αδυναμίες’ του, το ότι είναι άνθρωπος, και ότι δεν είναι ‘ντροπή’ να ‘μαθαίνει’ όταν χρειάζεται, το πώς να τις ξεπερνά. Δεν τις ‘αρνείται’, καθώς θα ήταν σαν να αρνείται την ανθρώπινη φύση του. Η ‘δύναμη’ βρίσκεται στο να τις ‘αναγνωρίζει’, να τις ‘παραδέχεται’, και να προσπαθεί όταν χρειάζεται να ‘μάθει’ πώς να τις ‘ξεπεράσει’.

Ο φόβος απέναντι σε δύσκολες καταστάσεις, είναι ένα έμφυτο συναίσθημα με σκοπό την προστασία μας. Όλοι οι ήρωες στην ιστορία, ένιωθαν φόβο, απλά ‘έμαθαν’ με τη λογική σκέψη να τον σταματούν, μία ικανότητα που διαθέτει το ανθρώπινο μυαλό. Το συναίσθημα του φόβου το νιώθουμε όμως και όταν ανησυχούμε ότι έχουμε κάτι να ‘χάσουμε’, ακόμη και αν αυτό είναι το αυτοκίνητό μας και όχι η ζωή μας.

Είναι σημαντικό, ότι αυτή η μάθηση απομαθαίνεται, και δεν πρέπει να βάζει κάποιος ‘ταμπέλες’ ψυχικής ασθένειας στον εαυτό του. Είναι χαρακτηριστικό, ότι όταν τα μέσα ενημέρωσης μιλούν για αύξηση της κατάθλιψης την εποχή της οικονομικής κρίσης, δημιουργείται μία εικόνα στο κόσμο σαν να ‘προσβάλλονται’ από κάποιον ιό ‘οργανικής ασθένειας’ μη αντιμετωπίσιμης. Είναι δεδομένο ότι δεν είναι έτσι. Πρόκειται συχνά για έναν ‘μαθημένο’ τρόπο συναισθηματικής αντίδρασης, ο οποίος μπορεί να αλλάξει.

 

Πηγή: http://www.iatronet.gr

Read More

Ιατρικής άρθρο – ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ

Πηγή: http://7gym-kerats.att.sch.gr

 

του μαθητή Αντώνη Τσιστράκη

Η Ογκολογία είναι ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με τους όγκους και είναι ένας από τους σημαντικότερους. Από την εποχή του Έλληνα ιατρού Γαληνού (2ος αιώνας μ.Χ.) στο έργο του “Περί αιτιών συμπτωμάτων”  χρησιμοποιείται ο όρος “όγκος”, υποδηλώνοντας μέχρι σήμερα την παθολογική μάζα κυττάρων. Ωστόσο, η ογκολογία δεν ασχολείται σήμερα μόνο με τους όγκους κυρίως λόγω νέων μεθόδων ανεύρεσης παθολογικών αθροίσεων κυττάρων. Στην ογκολογική προσέγγιση περιλαμβάνονται και οι κακοήθεις νόσοι του αίματος.

Ο μεγαλύτερος όγκος του κόσμου

Όροι όπως καρκίνος, νεόπλασμα, μάζα, κακοήθεια, εξαλλαγή καθώς και ονομασίες όπως “επάρατη νόσος” χρησιμοποιούνται για τις ογκολογικές νόσους προκαλώντας πολλές φορές σύγχυση τόσο σε ιατρούς όσο και σε ασθενείς.

 Κατηγορίες

Οι όγκοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες.Τους καλοήθεις και τους κακοήθεις.

  • Οι καλοήθεις είναι αυτοί που δεν διαιρούνται αλόγιστα.Οι μεταστάσεις είναι συνήθως το χαρακτηριστικό που ενδιαφέρει κλινικά για την καλύτερη πρόγνωση της νόσου.Οι μεταστάσεις γίνονται συνήθως μέσω του αίματος (αιματογενείς) μέσω της λέμφου(λεμφογενείς) ή κατά συνέχεια των ιστών.
  • Οι κακοήθεις είναι εκείνοι που τα ανώμαλα κύτταρά τους πολλαπλασιάζονται χωρίς κάποιον έλεγχο. Όγκος με χαρακτηριστικά κακοήθειας (μετάσταση, αλόγιστη διαίρεση παθολογικών κυττάρων) ονομάζεται Καρκίνος.

Τα είδη των καρκίνων που έχουν αναγνωριστεί ως τώρα ξεπερνούν τους 100 αλλά στους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν από Ογκολογία, γίνονται αντιληπτά συνήθως σαν ένας.

Ένας άλλος ελληνικός όρος που χρησιμοποιείται και θα πρέπει να διευκρινιστεί είναι ο όρος Νεοπλασία. Ο όρος αυτός είναι συνώνυμος με τον όγκο και αναφέρεται στο χαρακτηριστικό της αλόγιστης διαίρεσης νέων κυττάρων χωρίς κάποιο ρόλο στην λειτουργία του οργανισμού.

Ταξινόμηση

Η ταξινόμηση των όγκων γίνεται αναλόγως της θέσης αλλά και της ιστικής προέλευσης του ογκολογικού κυττάρου.Έτσι μπρορούμε να έχουμε

  • όγκο του πνεύμονα
  • του μαστού
  • του προστάτη κ.ά.
Καρκίνος του μαστού

Αιτιολογία

Η αιτιολογία των όγκων πολλές φορές έχει αποδειχθεί, άλλες φορές εικάζεται, άλλες διερευνάται.Το σίγουρο πάντως είναι ότι είναι πολυπαραγοντική.Μέχρι σήμερα έχουν συσχετισθεί διάφοροι γενετικοί παράγοντες π.χ. το κάπνισμα,τοαλκοόλλοιμώξεις, φύλο, ηλιακή έκθεση, ηλικία, έκθεση σε ακτινοβολία κ.ά. ¼ θανάτους υπολογίζεται στις ΗΠΑ για το 2010 να οφείλεται σε κάποιον όγκο.Μέσα σε ένα μόνο έτος θα νοσήσουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι και την ζωή τους θα χάσουν πάνω από το 1/3.

Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να διαχωριστεί περαιτέρω σε θεραπευτική, παρηγορική και επικουρική.

  • Με την έννοια θεραπευτική εννοούμε την θεραπεία που στόχο έχει να θεραπεύσει τον όγκο αυξάνοντας κατά το μέγιστο το προσδόκιμο επιβίωσης αλλά και την ποιότητα ζωής.
  • Με τον όρο παρηγορική θεραπεία ορίζεται η φροντίδα των ασθενών που δεν ανταποκρίνεται πλέον στην θεραπευτική αγωγή ή δεν επιδέχονται θεραπείας. Στόχος η καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής, συμπτωματική αντιμετώπιση των προβλημάτων που ανακύπτουν (πόνος, ναυτία κτλ.) καθώς και η ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους.
  • Επικουρική ορίζεται η θεραπεία που χορηγείται σε απουσία μακροσκοπικών ενδείξεων μεταστάσεων σε ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο υποτροπής από μικρομεταστάσεις.

Χημειoθεραπεία

Η χημειοθεραπεία σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να είναι η μοναδική δυνατή θεραπεία. Με τον όρο χημειοθεραπεία στην ιατρική εννοούμε την χορήγηση φαρμακευτικής ουσίας, αλλά έχει καθιερωθεί στην συνείδηση των περισσοτέρων ως η φαρμακευτική θεραπεία πού δίνεται σε καρκινοπαθείς.

Η ύπαρξη σοβαρών επιπλοκών από την χορήγηση των φαρμάκων αυτών μπορεί να τα μετατρέψει από σωτήρια σε καταστρεπτικά.

Εγκεφαλικός όγκος

Ακτινοθεραπεία

Μεγάλη σημασία δίδεται τελευταία στην αντιμετώπιση της ογκολογικής νόσου με ιονισμένη ακτινοβολία, κυρίως με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας-Χ. Η θεραπευτική αξία της ακτινοβολίας είναι γνωστή πάνω από εκατό χρόνια αλλά τα τελευταία χρόνια με την περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας και της δημιουργίας πρωτοκόλλων τεκμηριώθηκε και χρησιμοποιείται ακόμα και στο 50% των ογκολογικών ασθενών.

Όπως και η χημειοθεραπεία δεν είναι άμοιρη παρενεργειών και αξιολογείται πάντα σε σχέση με το όφελος. Μπορεί και αυτή να είναι θεραπευτική ή παρηγορική, να προηγείται ή να έπεται χειρουργικής εξαίρεσης.

Ψυχολογική υποστήριξη

Από την διάγνωση της νόσου ο ασθενής και το περιβάλλον του υποβάλλονται σε μία έντονη αγχωτική κατάσταση. Η επικοινωνία με τους ασθενείς αποτελεί θεμελιώδη αρχή της κλινικής πρακτικής, είναι όμως μείζονος σημασίας στον ογκολογικό ασθενή. Η ψυχολογική υποστήριξη είναι δυνατή από διάφορους φορείς, με την προϋπόθεση να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των εμπλεκομένων στην φροντίδα του ασθενούς.

Η κοινωνική ζωή, η εμφάνιση του ασθενούς είναι ζητήματα που από την αρχή της διάγνωσης θα πρέπει να τεθούν στον ασθενή για την καλύτερη διαχείρισή τους.

Α=Κανονική διαίρεση κυττάρων.
Β = καρκινική διαίρεση κυττάρων.
1 = απόπτωση.

Read More

Ταλαιπωρία και κόστος για ογκολογικούς ασθενείς

Ταλαιπωρία για τους ογκολογικούς ασθενείς, προκαλεί η αλλαγή χρήσης του μοναδικού ογκολογικού νοσοκομείου του ΙΚΑ.

Το 6ο Θεραπευτήριο αλλάζει χρήση και – με χορηγία του Ιδρύματος Λάτση – μετατρέπεται σε Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας.

Πρόκειται για υλοποίηση της πρόσφατης απόφασης του υπουργού Υγείας για συγχώνευση πρώην μονάδων του ΙΚΑ στο ΕΣΥ.

Το Θεραπευτήριο εντάσσεται πλέον στο νοσοκομείο ‘Άγιος Σάββας’ και οι καρκινοπαθείς που εξυπηρετούνταν σε αυτό, πρέπει να αναζητήσουν άλλη μονάδα.

Η ανακαίνισή του αναμένεται να ολοκληρωθεί σε έναν χρόνο και τότε θα λειτουργήσει ως Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας ‘Νίκος Κούρκουλος’.

Βιαστικά

Με έγγραφό του, ο διοικητής του νοσοκομείου ‘Άγιος Σάββας’ κ. Πάνος Μινογιάννης σημειώνει ότι η χορηγία του Ιδρύματος Λάτση, την οποία έχει αποδεχτεί το υπουργείο Υγείας, οδήγησε σε ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου.

Η επίσπευση των εργασιών οδήγησε σε μία σειρά βεβιασμένων αποφάσεων, όπως η κατάργηση του τμήματος Πυρηνικής Ιατρικής και τη μεταφορά του στο νοσοκομείο ‘Άγιος Σάββας’.

Η υποδομή του θα χρησιμοποιηθεί, προκειμένου να αντικατασταθούν πεπαλαιωμένο εξοπλισμό ηλικίας 30 ετών.

Τα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής μαστού, της γυναικολογικής, της πλαστικής και της ακτινολογίας θα αφομοιωθούν, επίσης, στο νοσοκομείο ‘Άγιος Σάββας’.

Κόστος

Υπάρχει εύλογη ανησυχία ότι οι ασφαλισμένοι θα υποχρεωθούν να πληρώνουν εισιτήριο 5 ευρώ, το οποίο δεν πλήρωναν στο 6ο θεραπευτήριο για τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία.

Το πρόβλημα επισημαίνει και ο διοικητής της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) κ. Άρης Μουσιώνης, κάνοντας λόγο για ‘ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση χιλιάδων ογκολογικών ασθενών του ΕΣΥ και του ΕΟΠΥΥ’.

 

Πηγή: http://www.iatronet.gr

Read More

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
Σεβαστουπόλεως 113, ΤΚ 11526
Αθήνα – τηλ 210-3839770, fax 210-3839753

www.isathens.gr 

Αθήνα, 5/6/2012

                                                                                                                                                                                                                                                                          ΑΠ 30566

 

 

 

 

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΤΟΥ Ι.Σ.Α. ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΝΟΨΕΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 17ΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ

 

 

 

Αξιότιμοι Κύριες-Κύριοι,

Δυστυχώς για τον Ελληνικό Λαό η τραγωδία που βιώνουμε στο χώρο της Υγείας, έρχεται να δικαιώσει τους αγώνες του ιατρικού κόσμου που η κορύφωσή τους άρχισε και συνεχίζεται με την 10-ήμερη κατάληψη του ΥΥΚΑ και το συλλαλητήριο που ακολούθησε στη Πλατεία Συντάγματος τον Φλεβάρη του 2011, με πρωτοπόρο τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών.

Δώσαμε μάχη ενάντια στο Πολυνομοσχέδιο Σκούπα «Διαρθρωτικές Αλλαγές στο Σύστημα Υγείας» και προειδοποιούσαμε ότι ο επιχειρούμενος ψευδεπίγραφος «εκσυγχρονισμός», θα αποτύχει παταγωδώς, θα μείνει στα χαρτιά, γιατί στηρίζεται αποκλειστικά σε λογιστικά και εισπρακτικά κριτήρια, αλλά τα σπασμένα στο τέλος θα έχει πληρώσει για μία ακόμη φορά ο Έλληνας πολίτης και επιβεβαιωθήκαμε.

 Καλέσαμε τότε τους Έλληνες Βουλευτές και όλα τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου να μη συμπράξουν στο έγκλημα της ποιοτικής και ποσοτικής υποβάθμισης της υγείας του Λαού.

Η τότε Ηγεσία του ΥΥΚΑ προκλητικά αγνόησε τον ιατρικό κόσμο και αντί διαλόγου εξαπολύθηκαν καντάρια λάσπης εναντίον του.

Από τις αρχές του 2012 εναγωνίως ο Ι.Σ.Α. με Δελτία Τύπου (4-1-2012 και 24-1-2012) ζητούσε: «Να ανασταλεί η λειτουργία του θνησιγενούς και επικίνδυνου ΕΟΠΥΥ» και διερωτάτο «Πότε θα σταματήσει το «Μακελειό» στο χώρο της Υγείας;».

Ενημέρωσε έγκαιρα τους Αρχηγούς όλων τον κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου και προέβη σε  παραστάσεις διαμαρτυρίας προς το ΥΥΚΑ, το Υπουργείο Εργασίας και τη διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, πλην όμως ο αφερέγγυος και αναξιόπιστος κ. Λοβέρδος, συνέχισε ακάθεκτος το «θεάρεστο» έργο της ισοπέδωσης του χώρου της υγείας.

Είναι γνωστός ο τραγέλαφος που ακολούθησε την έναρξη του ανέτοιμου ΕΟΠΥΥ, με συνεχείς αναβολές και κατάρρευση του πρόχειρου συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, με παρεμβάσεις στο σύστημα από hackersκαι η απίστευτη ταλαιπωρία ασθενών και γιατρών που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Φτάσαμε στον Ιούνιο από αναβολή σε αναβολή και ο παραπαίων ΕΟΠΥΥ αδυνατεί να υλοποιήσει τις προγραμματισμένες συμβάσεις με 5000 ιατρούς. Αδυνατεί να ανταποκριθεί σε όλο το φάσμα των υποχρεώσεών του, με τα Ασφαλιστικά Ταμεία σε δεινή οικονομική θέση λόγω αύξησης της ανεργίας και του κουρέματος, ενώ η προβλεπόμενη αρχικά από τον προϋπολογισμό επιχορήγηση του 0,6%, άλλαξε στο 0,4% και επιβάλλεται άμεσα να αποκατασταθεί τουλάχιστον στο πρότερο επίπεδο.

 

·        Τώρα που ο θνησιγενής ΕΟΠΥΥ πνέει τα λοίσθια.

 

·        Τα Δημόσια Νοσοκομεία βρίσκονται σε διάλυση, ελλείψει φαρμάκων, αναλωσίμων κ.α.

 

·        Με τους καρκινοπαθείς να παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα.

 

·        Τους Έλληνες ασφαλισμένους να πληρώνουν από τις χαρατσωμένες τσέπες τους τα φάρμακα.

 

·        Με τις ελλείψεις σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό να είναι τεράστιες.

 

·        Τους Νοσοκομειακούς Γιατρούς με αποδεκατισμένες αμοιβές, να μάχονται να κρατήσουν στη ζωή το διαλυμένο μετά τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων Εθνικό Σύστημα Υγείας.

 

·        Εισπράξαμε στον υπερθετικό βαθμό την προχειρότητα με τις αλλεπάλληλες αλλαγές στην καθιέρωση των Κ.Ε.Ν. (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλεια)

 

·        Τα Αγροτικά Ιατρεία σε κατάρρευση χωρίς φάρμακα και αναλώσιμα.

 

·        Τους φαρμακοποιούς και τις φαρμακευτικές εταιρείες να έχουν κηρύξει εμπάργκο.

 

·        Τους Ελεύθερους Επαγγελματίες Ιατρούς να τελούν σε οικονομική ομηρία με απλήρωτα τα δεδουλευμένα τους για 2 και 3 χρόνια και μόνο τον ΟΠΑΔ να τους χρωστά 350 εκ. ευρώ, την κυβέρνηση να αρνείται τον συμψηφισμό των χρεών του Δημοσίου προς αυτούς, με τις απαιτήσεις τους.

 

·        Την ανεργία να οδηγεί σε κύμα μετανάστευσης τους Έλληνες γιατρούς και όχι μόνον, γυρίζοντάς μας στην δεκαετία του ’60.

 

Στη κρίσιμη αυτή συγκυρία ασθμαίνοντες καλούμεθα με ασπιρίνες να δώσουμε φιλί ζωής, με το χώρο της Υγείας να βρίσκεται στην εντατική.

Οι υπεύθυνοι της ισοπέδωσης της Υγείας του Ελληνικού Λαού, που είχαν τις τύχες του ΥΥΚΑ την τελευταία διετία , με περισσό θράσος προσπαθούν να αποσείσουν τις τεράστιες ευθύνες τους για το χάλι που οδήγησαν την υγεία.

Γνωρίζει όλος ο Ελληνικός Λαός ότι το μόνο που κατάφεραν, ήταν η συνεχής μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης των Ελλήνων Πολιτών και η μετάλλαξη του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σε Υπουργείο Υγειοκτονίας και Κοινωνικής Αναλγησίας.

Εν έτει 2012 μας κατάντησαν οικονομικά πειραματόζωα και πρωταθλητές στις αυτοκτονίες, στους άνεργους, στους άστεγους, στους ανασφάλιστους, στις ουρές των συσσιτίων, στην ανέχεια και την φτώχεια.

Απευθυνόμεθα εν όψει εκλογών της 17ης Ιουνίου, σε όλα τα κόμματα που διεκδικούν την είσοδό τους στην Ελληνική Βουλή και εκτιμούμε ως σημαντική την ευαισθητοποίηση και κινητοποίησή τους γύρω από το πρόβλημα του φαρμάκου που έχει προκύψει και του επιθανάτιου ρόγχου του ΕΟΠΥΥ, αλλά τους πληροφορούμε ότι αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Υπενθυμίζουμε ότι το μόνο που απέμεινε πλέον στον Ελληνικό Λαό είναι η Υγεία του, για να μπορέσει να ανέβει το Γολγοθά που του επιφύλαξε η διαχρονική ανικανότητα των Κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης.

Τους καλούμε να πάρουν συγκεκριμένη και ξεκάθαρη θέση πάνω σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα και μη επιδεχόμενα αναβολής επείγοντα προβλήματα, που ταλανίζουν τον ευαίσθητο χώρο της Υγείας.

Η κοινωνική υπόθεση της Υγείας υπερβαίνει κατά πολύ ιδεολογίες και κόμματα και αποτελεί Εθνική Υπόθεση, που δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εργαλείο κομματικής εκμετάλλευσης και συνθηματολόγησης, όπως από πολλές πλευρές συνέβη μέχρι σήμερα.

Απαιτείται εθνική συνεννόηση και συναίνεση, με δεδομένο ότι ο ευαίσθητος χώρος της Υγείας δεν προσφέρεται για πειραματισμούς, όπως επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα.

Σε αυτή την κατεύθυνση ο Ι.Σ.Α. και ο ιατρικός κόσμος θα είναι πρωτεργάτες.

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                     Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

                                                                                        Γ. ΠΑΤΟΥΛΗΣ                                                                   ΕΥΣΤ. ΤΣΟΥΚΑΛΟΣ

 


Μάριος Ανδρέου

 

Πηγή: http://paidiatros.gr

Read More

Ο Θεός Αγαπάει Το Χαβιάρι

Υπόθεση:

Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι είναι η συγκλονιστική ιστορία του Ιωάννη Βαρβάκη, ο οποίος από πειρατής του Αιγαίου Πελάγους, φτάνει στην Αυλή της Μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας, απλώνεται στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας και καταλήγει στην διχασμένη από εμφύλιες διαμάχες Ελλάδα, κατά την επανάσταση του 1821. Κατά την παραμονή του στην Ρωσία, εξελίσσεται σε ζάμπλουτο εξαγωγέα χαβιαριού. Η υπέρμετρη φιλοδοξία του τον φέρνει αντιμέτωπο με απανωτές συμφορές, μέχρι που αποφασίζει να χαρίσει όλη του την περιουσία και στο τέλος τον ίδιο του τον εαυτό στο όνομα της αγάπης.

Πρωταγωνιστούν

Sebastian Koch, John Cleese, Catherine Deneuve, Juan Diego Botto, Evgeny Stychkin, Olga Sutulova, Λάκης Λαζόπουλος, Άκης Σακελλαρίου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Γιάννης Βούρος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γιώργος Χαραλαμπίδης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Παύλος Κοντογιαννίδης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Τάσος Νούσιας, Μάνος Τσαγκαράκης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο/Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής
Παραγωγή: Ελένη Σμαραγδή, Fedor Popov
Φωτογραφία: Άρις Σταύρου
Μοντάζ: Γιώργος Διδυμιώτης
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Νίκος Πετρόπουλος 
Κοστούμια: Lala Huete 
Εταιρείες Παραγωγής: Alexandros Film
Τοποθεσία Γυρισμάτων: Ελλάδα (Πύλος, Αίγινα, Κρήτη, Ψαρά), Ρωσία (Αγία Πετρούπολη, Αστραχάν)
Διανομή: Feelgood Entertainment, Sony Pictures Home Entertainment Hellas
Έτος Παραγωγής: 2012
Είδος: Βιογραφική, Δραματική, Περιπέτεια 
Διάρκεια: 101′
Εικόνα: Έγχρωμη HD
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Γερμανία
Γλώσσα: Αγγλικά, Ελληνικά, Ρωσικά, Γαλλικά

 

Πηγή: http://www.myfilm.gr

 

Δείτε το trailer

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=yvtAIbfGdew[/youtube]


Read More

Γιατί οι μουσικοί μας κάνουν να δακρύζουμε και οι υπολογιστές δεν μας κάνουν (να δακρύζουμε).

Σύμφωνα με μία καινούργια μελέτη στην οποία ηγήθηκε το Πανεπιστήμιο του Sussex και δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό PLoS ONE, η μουσική απαλύνει τα πάθη πολύ πιο αποτελεσματικά, αν παίζεται από μουσικούς και όχι από τους έξυπνους υπολογιστές.

Oι νευροεπιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, εξέτασαν την αντίδραση του εγκεφάλου σε σονάτες για πιάνο που παίχτηκαν από πιανίστα και από υπολογιστή και διαπίστωσαν, ότι ενώ η ηλεκτρονική μουσική προκάλεσε συναισθηματική αντίδραση -ιδιαίτερα σε απρόβλεπτες αλλαγές της μελωδίας-, η συναισθηματική αντίδραση που προκλήθηκε ήταν πολύ μεγαλύτερη όταν το ίδιο κομμάτι παιζόταν από ένα επαγγελματία πιανίστα.

Ο Dr Stefan Koelsch, επικεφαλής Ερευνητής – Ψυχολόγος του ερευνητικού προγράμματος, που τo έφερε σε πέρας με συναδέλφους του από το ινστιτούτο Max Plank της Λειψίας, έπαιξε αποσπάσματα από κλασσικές σονάτες σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και κατέγραψε ηλεκτρικές αντιδράσεις του εγκεφάλου και αντιδράσεις αγωγιμότητας του δέρματος (που ποικίλουν ανάλογα με την παραγωγή ιδρώτα, σαν αποτέλεσμα των συναισθηματικών αποκρίσεων).

Παρά το γεγονός ότι αυτοί που συμμετείχαν στο πείραμα δεν έπαιζαν μουσικά όργανα και θεωρούσαν τους εαυτούς τους άμουσους, οι εγκέφαλοί τους έδειξαν σαφή ηλεκτρική δραστηριότητα, αντιδρώντας στις μουσικές αλλαγές (απροσδόκητες συγχορδίες και αλλαγές στο τονικό “κλειδί”). Αυτή η δραστηριότητα έδειξε πως ο εγκέφαλός τους καταλάβαινε τη “μουσική γραμματική”. Όταν όμως οι ίδιες σονάτες παιζόταν από μουσικούς, αυτή η δραστηριότητα εμφανιζόταν πιό ενισχυμένη.

Ο Dr Koelsch δήλωσε πως “Ήταν ενδιαφέρον! Οι συναισθηματικές αντιδράσεις στις απροσδόκητες συγχορδίες, ήταν δυνατότερες όταν αυτές παιζόταν εκφραστικά. Αυτό μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι μουσικοί ενισχύουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένες συγχορδίες, κατά τη διάρκεια των εκτελέσεών τους και μας δείχνει επίσης το πως οι εγκέφαλοί μας αντιδρούν σε εκτελέσεις από διαφορετικούς μουσικούς“.

Η μελέτη αποκάλυψε επίσης, ότι ο εγκέφαλος ήταν πιθανότερο να αναζητήσει μουσικό νόημα όταν η μουσική παιζόταν από πιανίστα.

Είναι κάτι παρόμοιο με την ανταπόκριση του εγκεφάλου που παρατηρούμε στη γλώσσα όταν επεξεργάζεται το νόημα των λέξεων“, λέει ο Dr Koelsch. “Τα αποτελέσματά μας, μας δείχνουν πως οι μουσικοί κυριολεκτικά μας λένε κάτι, όταν παίζουν. Οι εγκεφαλικές αντιδράσεις, δείχνουν πως όταν παίζει ένας πιανίστας ένα κομμάτι με συναισθηματική έκφραση, το κομμάτι αυτό γίνεται κυριολεκτικά αντιληπτό από τους ακροατές, σα να περιέχει κάποιο νόημα, ακόμα και αν αυτοί (οι ακροατές) δεν έχουν καμία προηγούμενη μουσική καλλιέργεια“.

Για πληροφορίες σχετικά με τον Dr Stefan Koelsch, επισκεφθήτε: http://www.sussex.ac.uk/psychology/profile198964.html.

Για πληροφορίες σχετικά με το Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences, επισκεφθήτε: http://www.cbs.mpg.de.

Δημοσιευμένο άρθρο: http://www.plosone.org/doi/pone.0002631.

Για τον τύπο αποκλειστικά:  http://www.plos.org/press/pone-03-07-koelsch.pdf

 

Πηγἠ: http://averoph.wordpress.com

 

Ακούστε αυτό:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=4Tr0otuiQuU&feature=related[/youtube]

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=nGdFHJXciAQ[/youtube]

Read More

Share: