Κλείνουν οι φαρμακαποθήκες, χωρίς φάρμακα η αγορά αλλά ο ΕΟΦ βλέπει εξομάλυνση…

Κλειστές θα παραμείνουν οι φαρμακαποθήκες την Τετάρτη την Πέμπτη και την Παρασκευή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το νέο δελτίο τιμών που με τόσα λάθη και παραλείψεις κοντεύει να απορυθμίσει εντελώς την αγορά.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες διαμαρτύρονται ότι αδυνατούν να τιμολογήσουν αφού  το νέο δελτίο έχει πολλά τεχνικά προβλήματα ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι απουσιάζουν σχεδόν 2.000 σκευάσματα μεταξύ των οποίων και απλά παυσίπονα όπως το Depon.

Παρενέργειες όλης αυτή της χαώδους κατάστασης που έχει δημιουργηθεί, είναι καθημερινά φαρμακεία και νοσοκομεία να μένουν χωρίς φάρμακα.

Ο Συνδέσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει ότι «το δελτίο τιμών φαρμάκων αναδεικνύει μία σωρεία σημαντικών λαθών σε σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία. Οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις στηρίζουμε την προσπάθειά για περαιτέρω εξορθολογισμό του φαρμακευτικού προϋπολογισμού με την έκδοση αυτού του δελτίου τιμών. Ταυτόχρονα, όμως, αναμένουμε την άμεση διόρθωση των λαθών, προκειμένου η διαδικασία ανατιμολόγησης να ολοκληρωθεί ομαλά τις επόμενες μέρες και να εξομαλυνθεί ο εφοδιασμός της αγοράς».

Από την άλλη ο ΕΟΦ και παρά τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί σε φαρμακεία, φαρμακαποθήκες  νοσοκομεία και φαρμακευτικές εταιρείες εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ούτε λίγο ούτε πολύ  θεωρεί απολύτως φυσιολογικό όλο αυτό το αλαλούμ που έχει δημιουργηθεί και κατά συνέπεια αναμενόμενο Συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής:

«Οι νέες τιμές είναι μεσοσταθμικά χαμηλότερες από τις μέχρι σήμερα ισχύουσες και το γεγονός αυτό αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη από τις φαρμακευτικές εταιρείες οι οποίες απέφυγαν να τιμολογήσουν προϊόντα κατά την πρώτη ημέρα. Αναμένεται το ίδιο να συμβεί και στις προσεχείς ημέρες. Το γεγονός αυτό είναι φυσιολογικό σε αλλαγές των δελτίων τιμών αφού οι αλλαγές αυτές έχουν άμεση επίπτωση στις συναλλαγές των εμπλεκομένων στη χονδρική και λιανική πώληση. Ως εκ τούτου οι πιθανές ελλείψεις φαρμάκων είναι συγκυριακές και θα εξομαλυνθούν άμεσα όπως συμβαίνει σε κάθε ανάλογη τέτοια περίπτωση.»

 

Βάννα Κεκάτου

 

Πηγή: http://www.healthview.gr

Read More

Κίνδυνοι στα σχολεία: Ατυχήματα στο σχολείο

Συγγραφέας: Ευστράτιος Παπάνης

Τα ατυχήματα στο σχολείο αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο στα σχολεία και τη δεύτερη αιτία παιδικής νοσηρότητας. Μέσα από έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων (ΚΕΠΠΑ) για τα σχολικά ατυχήματα σε 12 σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατά το χρονικό διάστημα 2002 – 2003, καταγράφτηκαν 123 σχολικά ατυχήματα, τα οποία σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα με ποσοστό 66,67% προέρχονται από πτώση (Γεωργιακώδης, Βοζίκης , 2004, σ. 85).

Πίνακας 1: Σχολικά ατυχήματα κατά Αιτία

Αιτία Περιστατικά Ποσοστό
Άλλο 2 1,63%
Δηλητηρίαση 1 0,81%
Διάφορες αιτίες 1 0,81%
Ατυχήματα 3 2,44%
Κόψιμο -Τρύπημα 14 11,38%
Χτύπημα 14 11,38%
Πτώση 82 66,67%
Τροχαίο 3 2,44%
Φυσικοί Παράγοντες 3 2,44%
Σύνολο 123 100,00%

Γεωργιακώδης, Βοζίκης, 2004, σ.87

Ατυχήματα στο σχολείο και χώρος

Το προαύλιο του σχολείου θεωρείται ο πιο επικίνδυνος χώρος για ατυχήματα στο σχολείο και ακολουθούν οι αίθουσες και οι σκάλες. Τα σοβαρότερα σχολικά ατυχήματα λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του διαλείμματος και την πρακτική σε εργαστηριακούς χώρους ή σε χώρους άσκησης. Μεγάλης επικινδυνότητας για ατυχήματα στο σχολειο θεωρείται και η μετάβαση στο σχολείο. Στους παρακάτω πίνακες παρουσιάζεται η κατανομή των σχολικών ατυχημάτων ανά τόπο και χρόνο της σχολικής ζωής.

Πίνακας 2: Σχολικά ατυχήματα κατά Τόπο

Τόπος Περιστατικά Ποσοστό
Άλλος χώρος σχολείου 8 6,50%
Διάδρομος εξωτερικός 2 1,63%
Διάδρομος εσωτερικός 5 4,07%
Δρόμος γύρω από το σχολείο 2 1,63%
Χώροι εκτός σχολείου ή γύρω από το σχολείο 8 6,50%
Πεζοδρόμιο – Πεζόδρομος γύρω από το σχολείο 1 0,81%
Περίβολος 56 45,52%
Σκάλα εξωτερική 5 4,07%
Σκάλα εσωτερική 6 4,88%
Τάξη 30 24,39%
Σύνολο 123 100,00%

Γεωργιακώδης, Βοζίκης, 2004, σ.87

Πίνακας 3: Σχολικά ατυχήματα κατά Χρόνο

Χρόνος Περιστατικά Ποσοστό
Άγνωστο 1 0,81%
Άλλος χρόνος 4 3,25%
Αποχώρηση από το σχολείο 5 4,07%
Διάλειμμα 74 60,17%
Εργαστηριακό μάθημα 4 3,25%
Θεωρητικό μάθημα 10 8,13%
Μάθημα γυμναστικής 13 10,57%
Μετά τη λήξη του προγράμματος 2 1,63%
Πριν από 1η ώρα στο σχολείο 1 0,81%
Προσέλευση στο σχολείο 7 5,69%
Σε εκδρομή ή περίπατο 2 1,63%
Σύνολο 123 100,00%

Γεωργιακώδης, Βοζίκης, 2004, σ.88

Ατυχήματα στο σχολείο και αιτίες

Οι λόγοι που οδηγούν συνήθως γενικώς στα παιδικά και ειδικότερα στα σχολικά ατυχήματα είναι η υπερκινητικότητα, η παρορμητικότητα  και η επιθετικότητα των παιδιών (Bijur, 1986. Sibert & Newcombe, 1977). Πέρα από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, οικογενειακοί παράγοντες, όπως το μέγεθος της οικογένειας, το εισόδημα των γονέων, η ηλικία τους και το κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τα ποσοστά στα ατυχήματα στο σχολείο (Brown & Davison, 1978).

Πρόληψη στα σχολικά ατυχήματα

Στο πλαίσιο της πρόληψης για τα σχολικά ατυχήματα κρίνεται αναγκαία σε κάθε σχολείο η παρουσία μηχανισμών διαχείρισης των ατυχημάτων και η πρόσληψη προσωπικού με ειδικότητα νοσηλευτή. Τέλος πρέπει να ξεκινήσει η συστηματική καταγραφή των σχολικών ατυχημάτων, έτσι ώστε να επιτευχθεί πιο συντονισμένη παρέμβαση για την αποφυγή τους (Ελληνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, 2004, σ. 90-91).

Επίσης, για να αποφευχθούν τα ατυχήματα στο σχολείο, οι χώροι του σχολείου, πρέπει να πληρούν τους κανόνες ασφάλειας και να καθιερωθούν συνεχείς έλεγχοι των εγκαταστάσεων. Πρέπει να θεσπιστούν να εφαρμόζουν ασκήσεις πυρασφάλειας και προστασίας από τους σεισμούς και να σχεδιαστούν χώροι συγκέντρωσης σε περίπτωση ανάγκης.

Βασική για να αποφευχθούν τα ατυχήματα στο σχολείο κρίνεται η περίφραξη των χώρων και η τοποθέτηση προστατευτικών κιγκλιδωμάτων και η εφαρμογή του σχολικού τροχονόμου σε όλα τα σχολεία. Ο έλεγχος των σχολικών λεωφορείων και η εκπαίδευση των συνοδών και των οδηγών σε συνδυασμό με μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής είναι μέτρα, που το κράτος, οι διευθυντές ή οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων οφείλουν να  θέσουν σε πρώτη προτεραιότητα.

Ευστράτιος Παπάνης

  • Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Πηγή:Συγγραφέας: Ευστράτιος Παπάνης

Τα ατυχήματα στο σχολείο αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο στα σχολεία και τη δεύτερη αιτία παιδικής νοσηρότητας. Μέσα από έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων (ΚΕΠΠΑ) για τα σχολικά ατυχήματα σε 12 σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατά το χρονικό διάστημα 2002 – 2003, καταγράφτηκαν 123 σχολικά ατυχήματα, τα οποία σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα με ποσοστό 66,67% προέρχονται από πτώση (Γεωργιακώδης, Βοζίκης , 2004, σ. 85).

Πίνακας 1: Σχολικά ατυχήματα κατά Αιτία

Αιτία Περιστατικά Ποσοστό
Άλλο 2 1,63%
Δηλητηρίαση 1 0,81%
Διάφορες αιτίες 1 0,81%
Ατυχήματα 3 2,44%
Κόψιμο -Τρύπημα 14 11,38%
Χτύπημα 14 11,38%
Πτώση 82 66,67%
Τροχαίο 3 2,44%
Φυσικοί Παράγοντες 3 2,44%
Σύνολο 123 100,00%

Γεωργιακώδης, Βοζίκης, 2004, σ.87

Ατυχήματα στο σχολείο και χώρος

Το προαύλιο του σχολείου θεωρείται ο πιο επικίνδυνος χώρος για ατυχήματα στο σχολείο και ακολουθούν οι αίθουσες και οι σκάλες. Τα σοβαρότερα σχολικά ατυχήματα λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του διαλείμματος και την πρακτική σε εργαστηριακούς χώρους ή σε χώρους άσκησης. Μεγάλης επικινδυνότητας για ατυχήματα στο σχολειο θεωρείται και η μετάβαση στο σχολείο. Στους παρακάτω πίνακες παρουσιάζεται η κατανομή των σχολικών ατυχημάτων ανά τόπο και χρόνο της σχολικής ζωής.

Πίνακας 2: Σχολικά ατυχήματα κατά Τόπο

Τόπος Περιστατικά Ποσοστό
Άλλος χώρος σχολείου 8 6,50%
Διάδρομος εξωτερικός 2 1,63%
Διάδρομος εσωτερικός 5 4,07%
Δρόμος γύρω από το σχολείο 2 1,63%
Χώροι εκτός σχολείου ή γύρω από το σχολείο 8 6,50%
Πεζοδρόμιο – Πεζόδρομος γύρω από το σχολείο 1 0,81%
Περίβολος 56 45,52%
Σκάλα εξωτερική 5 4,07%
Σκάλα εσωτερική 6 4,88%
Τάξη 30 24,39%
Σύνολο 123 100,00%

Γεωργιακώδης, Βοζίκης, 2004, σ.87

Πίνακας 3: Σχολικά ατυχήματα κατά Χρόνο

Χρόνος Περιστατικά Ποσοστό
Άγνωστο 1 0,81%
Άλλος χρόνος 4 3,25%
Αποχώρηση από το σχολείο 5 4,07%
Διάλειμμα 74 60,17%
Εργαστηριακό μάθημα 4 3,25%
Θεωρητικό μάθημα 10 8,13%
Μάθημα γυμναστικής 13 10,57%
Μετά τη λήξη του προγράμματος 2 1,63%
Πριν από 1η ώρα στο σχολείο 1 0,81%
Προσέλευση στο σχολείο 7 5,69%
Σε εκδρομή ή περίπατο 2 1,63%
Σύνολο 123 100,00%

Γεωργιακώδης, Βοζίκης, 2004, σ.88

Ατυχήματα στο σχολείο και αιτίες

Οι λόγοι που οδηγούν συνήθως γενικώς στα παιδικά και ειδικότερα στα σχολικά ατυχήματα είναι η υπερκινητικότητα, η παρορμητικότητα  και η επιθετικότητα των παιδιών (Bijur, 1986. Sibert & Newcombe, 1977). Πέρα από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, οικογενειακοί παράγοντες, όπως το μέγεθος της οικογένειας, το εισόδημα των γονέων, η ηλικία τους και το κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τα ποσοστά στα ατυχήματα στο σχολείο (Brown & Davison, 1978).

Πρόληψη στα σχολικά ατυχήματα

Στο πλαίσιο της πρόληψης για τα σχολικά ατυχήματα κρίνεται αναγκαία σε κάθε σχολείο η παρουσία μηχανισμών διαχείρισης των ατυχημάτων και η πρόσληψη προσωπικού με ειδικότητα νοσηλευτή. Τέλος πρέπει να ξεκινήσει η συστηματική καταγραφή των σχολικών ατυχημάτων, έτσι ώστε να επιτευχθεί πιο συντονισμένη παρέμβαση για την αποφυγή τους (Ελληνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, 2004, σ. 90-91).

Επίσης, για να αποφευχθούν τα ατυχήματα στο σχολείο, οι χώροι του σχολείου, πρέπει να πληρούν τους κανόνες ασφάλειας και να καθιερωθούν συνεχείς έλεγχοι των εγκαταστάσεων. Πρέπει να θεσπιστούν να εφαρμόζουν ασκήσεις πυρασφάλειας και προστασίας από τους σεισμούς και να σχεδιαστούν χώροι συγκέντρωσης σε περίπτωση ανάγκης.

Βασική για να αποφευχθούν τα ατυχήματα στο σχολείο κρίνεται η περίφραξη των χώρων και η τοποθέτηση προστατευτικών κιγκλιδωμάτων και η εφαρμογή του σχολικού τροχονόμου σε όλα τα σχολεία. Ο έλεγχος των σχολικών λεωφορείων και η εκπαίδευση των συνοδών και των οδηγών σε συνδυασμό με μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής είναι μέτρα, που το κράτος, οι διευθυντές ή οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων οφείλουν να  θέσουν σε πρώτη προτεραιότητα.

Ευστράτιος Παπάνης

 

Πηγή: http://www.healthview.gr

Read More

Εβδομάδα Ανοιχτής Πρόσβασης

Καταχωρήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012 από τον/την Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης

Την εβδομάδα από 22 έως 28 Οκτωβρίου διοργανώνεται η εβδομάδα ανοιχτής πρόσβασης (Open Access Week). H εβδομάδα ανοιχτής πρόσβασης είναι μια παγκόσμια εκδήλωση που λαμβάνει χώρα σε διάφορα μέρη στον πλανήτη για έκτη συνεχόμενη χρονιά και δίνει την ευκαιρία στα μέλη της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας να συμμετέχουν και διαδικτυακά. Στόχος της εκδήλωσης είναι η “συνάντηση” της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας και η ενημέρωση για τα οφέλη της Ανοιχτής Πρόσβασης σε διάφορους τομείς όπως η εκπαίδευση, η έρευνα, η επιχειρηματικότητα κτλ.

Οι εμπνευστές της εβδομάδας ανοιχτής πρόσβασης υποστηρίζουν ότι η ανοιχτή πρόσβαση στην πληροφορία – η ελεύθερη, άμεση και διαδικτυακή πρόσβαση σε αποτελέσματα ακαδημαϊκής έρευνας και το δικαίωμα στη χρήση και επαναχρησιμοποίηση αυτών των αποτελεσμάτων – στόχο έχει να αλλάξει τον τρόπο που γίνεται η έρευνα παγκοσμίως!

Η αλλαγή αυτή στη μέθοδο έρευνας επηρεάζει διάφορους τομείς όπως την εκπαίδευση, την ιατρική, την επιστήμη, την βιομηχανία και την κοινωνία σε σύνολο. Παράλληλα, σκοπός της Ανοιχτής Πρόσβασης στη Πληροφορία είναι να μεγιστοποιηθούν οι επενδύσεις στην έρευνα, να αυξηθεί η δημοσιότητα ερευνών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων και η διευκόλυνση των μαθητών, καθηγητών και ερευνητών.

Περισσότερες πληροφορίες για την εβδομάδα ανοιχτής πρόσβασης και για τον τρόπο συμμετοχής σε αυτήν μπορείτε να βρείτε στο: www.openaccessweek.org

 

Πηγἠ: http://blogs.sch.gr

Read More

Εργασία και Νέα Μητέρα

Πολλές γυναίκες λόγω των πολλών και διάφορων πιέσεων- κοινωνικών, επαγγελματικών, οικονομικών- δεν έχουν την επιλογή να μείνουν στο σπίτι μετά τη γέννηση του μωρού. Γι` αυτές όμως που έχουν επιλογή, η διαδικασία της λήψης αποφάσεων είναι συχνά οδυνηρή. Οι ειδικοί σχετικά με τη φροντίδα του παιδιού- επειδή επικρατεί ασυμφωνία- δίνουν σε αυτές τις μητέρες ελάχιστη καθοδήγηση. Κάποιοι πιστεύουν ότι δε βλάπτει και πιθανόν υπάρχουν και κάποια οφέλη, όταν μια μητέρα δουλεύει και αφήνει το παιδί της να το φροντίζουν άλλοι. Άλλοι πιστεύουν ακράδαντα ότι το μωρό μιας οικογένειας, όπου και οι δυο γονείς δουλεύουν να υποστεί τραύματα και ότι είναι αναγκαίο ο ένας γονιός (για πρακτικούς λόγους, είναι συνήθως η μητέρα) να μένει σπίτι, τουλάχιστον κάποιες ώρες μέχρι το μωρό να γίνει τριών ετών.
Η έρευνα δε μας βοηθάει. Τα αποτελέσματα των ερευνών είναι αντιφατικά. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί μια τέτοια έρευνα είναι και δύσκολο να γίνει και δύσκολο να αξιολογηθεί. (Πώς κρίνει κάποιος τις συνέπειες στο παιδί, όταν μια μητέρα δουλεύει; Ή όταν δε δουλεύει; Ποιες συνέπειες είναι σημαντικές για να αξιολογηθούν; Ποιών η έκταση είναι δύσκολο να προσδιοριστεί; Υπάρχουν κάποιες που δεν μπορούμε ακόμη και να προβλέψουμε; Τα προβλήματα θα εμφανιστούν νωρίς ή δε θα εμφανιστούν μέχρι την ενηλικίωση;) Επιπλέον, η έρευνα χρωματίζεται από τις προκαταλήψεις του κάθε ερευνητή.

Καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεία για τους μακροπρόθεσμους κινδύνους ή για τα πλεονεκτήματα του να εργάζεται μια μητέρα εκτός σπιτιού, όλο το βάρος της λήψης της απόφασης πέφτει εξ ολοκλήρου στους γονείς. Αν στέφεστε αυτό το ζήτημα, ίσως να σας βοηθήσει να βρείτε τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης, αν απευθύνετε στον εαυτό σας τα παρακάτω ερωτήματα:

Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας; Σκεφτείτε προσεκτικά ποιο είναι πλέον το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή σας. Γράψτε σε ένα κατάλογο, ποιες είναι οι προτεραιότητές σε σειρά. Μπορεί να συμπεριλάβετε το μωρό σας, την οικογένειά σας, την καριέρα σας, την οικονομική ασφάλεια, τις απολαύσεις της ζωής, τις διακοπές, τις σπουδές- και μπορεί να έχουν τεράστια διαφορά από τις προτεραιότητες της γειτόνισσας ή του συναδέλφου στο διπλανό γραφείο. Αφότου καταγράψετε τις προτεραιότητές σας, σκεφτείτε αν η επιστροφή στη δουλειά ή η παραμονή στο σπίτι θα καλύψει καλύτερα τις πιο σημαντικές από αυτές.

Ποιος ρόλος πλήρους απασχόλησης ταιριάζει περισσότερο με την προσωπικότητά σας; Προτιμάτε να μείνετε σπίτι με το μωρό; Ή το να μένετε σπίτι σας κάνει ανυπόμονη και σας προκαλεί ένταση; Θα μπορείτε να αφήνετε τις ανησυχίες για το μωρό σας σπίτι, όταν πηγαίνετε στη δουλειά σας και τα προβλήματα της δουλειάς στο γραφείο, όταν είστε σπίτι με το μωρό; Ή η ανικανότητά σας να μοιράζετε τη ζωή σας σε τομείς, θα σας εμποδίσει να κάνετε σωστά τη δουλειά σας σε οποιονδήποτε τομέα;

Θα νιώθετε άνετα να φροντίζει κάποιος άλλος το μωρό σας; Νιώθετε ότι κανείς άλλος δε θα μπορούσε να κάνει αυτή τη δουλειά τόσο καλά όσο εσείς; Ή νιώθετε ασφάλεια για το ότι μπορείτε να βρείτε (ή έχετε βρει) ένα πρόσωπο (ή έναν σταθμό) που μπορεί να είναι ένα καλό υποκατάστατό σας, τις ώρες που λείπετε από το σπίτι;

Πώς θα νιώθατε αν δε βλέπατε τα επιτεύγματα του μωρού σας; Θα σας πείραζε αν ακούγατε από δεύτερο χέρι για την πρώτη φορά που το μωρό σας γέλασε, έκατσε μόνο του, στάθηκε στα τέσσερα και μπουσούλησε ή έκανε ένα βήμα; Θα νιώθατε λυπημένη και προσβεβλημένη, αν η μπέιμπι-σίτερ είναι αυτή στην οποία τρέχει το μωρό σας, όταν χτυπάει; Νιώθετε ότι μπορείτε να μάθετε να συντονίζεστε στις ανείπωτες ανάγκες και συναισθήματα του μωρού σας, περνώντας απλώς τα βράδια και τα σαββατοκύριακα μαζί του;

Πόση ενέργεια έχετε; Θα χρειαστείτε άφθονη σωματική και ψυχική αντοχή για να ξυπνάτε με ένα μωρό, να ετοιμάζεστε να πάτε στη δουλειά, να έχετε μια μέρα γεμάτη στο γραφείο και μετά να γυρίσετε για άλλη μια φορά στις απαιτήσεις του μωρού σας, του σπιτιού και του άντρα σας. Συχνά αυτό που πλήττεται περισσότερο όταν λείπει η ενέργεια από μια οικογένεια με μικρά παιδιά, όπου και οι δυο σύζυγοι δουλεύουν, είναι η σχέση άντρα- γυναίκας.

Πόσο πιεστική είναι η δουλειά σας και το μωρό σας; Αν η δουλειά σας είναι ήρεμη και δε σας αγχώνει και η φροντίδα του μωρού σας είναι παιχνιδάκι, ίσως είναι εύκολο να χειριστείτε αυτό το ντουέτο. Αν η δουλειά σας είναι πολύ πιεστική και το μωρό σας επίσης, μήπως δε θα μπορείτε να ανταποκριθείτε και στα δυο καθημερινά;

Αν γυρίσετε στη δουλειά σας, θα έχετε αρκετή υποστήριξη από τον άντρα σας ή από κάποια άλλη πηγή; Ακόμη και μια μητέρα με μαγικές δυνάμεις, δε θα μπορούσε να τα κάνει όλα μόνη της. Θα είναι πρόθυμος ο άντρας σας να έχει το δικό του μερίδιο στη φροντίδα του μωρού, στα ψώνια, στο μαγείρεμα και στο καθάρισμα; Ή έχετε τα χρήματα να βρείτε κάποια οικιακή βοηθό, για να υπάρξει κάποια ισορροπία;

Ποια είναι η οικονομική σας κατάσταση; Αν δε δουλέψετε θα απειληθεί η οικονομική κατάσταση της οικογένειας ή απλώς θα είναι αναγκαίο να περιορίσετε κάποια επιπλέον έξοδα που απολαμβάνατε;. Υπάρχουν τρόποι να τα μειώσετε, ώστε η απώλεια του δικού σας εισοδήματος να μη βλάψει ιδιαίτερα την κατάσταση; Αν γυρίσετε στη δουλειά, ποιο θα είναι το πλήγμα που θα επιφέρουν τα έξοδα που σχετίζονται με τη δουλειά σας (ρούχα, μετακίνηση, φροντίδα παιδιού) στο εισόδημά σας;

Πόσο ευέλικτη είναι η δουλειά σας; Θα μπορείτε να παίρνετε άδεια αν το μωρό σας ή η μπέιμπι-σίτερ είναι άρρωστη; Ή να φτάνετε αργά και να γυρίσετε νωρίς αν παρουσιαστεί πρόβλημα στο σπίτι; Η δουλειά σας απαιτεί πολλές ώρες, σαββατοκύριακα και/ή ταξίδια; Είστε πρόθυμη να περάσετε κάποιο χρόνο μακριά από το μωρό σας;

Αν δε γυρίσετε στη δουλειά, πόσο θα επηρεαστεί η καριέρα σας; Μερικές φορές το να σταματάτε τη δουλειά σας κάνει να μένετε πίσω, όταν έπειτα επιστρέφετε στον κόσμο εργασίας. Αν υποπτεύεστε ότι αυτό θα συμβεί σε εσάς (αν και πολλές γυναίκες ανακαλύπτουν ότι όταν επιστρέφουν, οι φόβοι τους δεν υλοποιούνται), είστε πρόθυμες να κάνετε αυτή τη θυσία;  Υπάρχουν τρόποι που θα κρατάτε επαφή με το επάγγελμά σας από το σπίτι, χωρίς να δεσμευτείτε να εργάζεστε με πλήρες ωράριο;

Υπάρχει μια συμβιβαστική λύση; Ίσως να μην μπορέσετε να τα έχετε όλα για να μην τρελαθείτε, αλλά ίσως να μπορέσετε να έχετε το καλύτερο και από τους δυο κόσμους, κάνοντας έναν εποικοδομητικό συμβιβασμό. Οι δυνατότητες είναι άπειρες και εξαρτώνται από τα προσόντα και την προϋπηρεσία σας. Αν τα προσόντα σας είναι πολύτιμα σε κάποια δουλειά πλήρους απασχόλησης, ίσως να μπορέσετε να τα θέσετε στην υπηρεσία κάποιου εργοδότη, δουλεύοντας μόνο μερικές ώρες την ημέρα. Είναι πιθανόν ο τωρινός ή ο προηγούμενος εργοδότης ή ο επόμενος, να σας προσλάβει με ένα ωράριο ευέλικτο ή μειωμένο. Ή ίσως να μπορέσετε να γίνετε μια ελεύθερη επαγγελματίας παρά μια εργαζόμενη με πλήρες ωράριο. Ίσως ν μπορέσετε να κάνετε κάποια ή όλη τη δουλειά στο σπίτι ή να φέρνετε το μωρό στο γραφείο κάποιες ώρες (κάποιες γυναίκες με πλήρες ωράριο το έχουν κατορθώσει με επιτυχία). Ή μπορείτε να παίρνετε το μωρό μαζί σας όταν βλέπετε κάποιους πελάτες (και πάλι κάποιες αποφασισμένες γυναίκες το έχουν καταφέρει μα επιτυχία). Όταν έχετε την επιλογή, είναι συνήθως καλύτερο να δουλεύετε τέσσερις ή πέντε μέρες για κάποιες ώρες, από το να δουλεύετε δυο ή τρεις μέρες για όλες τις ώρες. Έτσι, δε θα μένετε μακριά από το μωρό σας για μεγάλα διαστήματα.

Αν πουλάτε ακίνητη περιουσία, δείξτε τα σπίτια δυο φορές την εβδομάδα. Διδάξτε δυο ή τρία απογεύματα, αν είστε δασκάλα. Δείτε τους πελάτες δυο φορές την εβδομάδα, αν είστε δικηγόρος. Διδάξτε σε ομάδες αλληλοβοήθειας, αν είστε νοσοκόμα. Κάντε δακτυλογραφήσεις στο σπίτι, αν είστε γραμματέας. Αν είστε γιατρός, δουλέψτε κάποιες ώρες σε μια ομάδα ή σε μια κλινική. Αν σας αρέσει να διδάξετε, ξεκινήστε μια τάξη στον τομέα εξειδίκευσής σας (οτιδήποτε, από μαγείρεμα μέχρι δημιουργικό γράψιμο, από ασκήσεις αερόμπικ μέχρι το να διδάσκετε νομικά, από το πώς φτιάχνεται ένα αυτοκίνητο μέχρι πώς ετοιμάζεται η επιστροφή φόρου) στο κατηχητικό της περιοχής σας, στην εκκλησία σας ή σε ένα κέντρο εκπαίδευσης ενηλίκων.

Ή ξεκινήστε μια επιχείρηση μερικής απασχόλησης εκτός σπιτιού. Αν είστε λογίστρια ή κειμενογράφος διαφημίσεων, βρείτε κάποιους πελάτες που να μπορείτε να χειρίζεστε τις υποθέσεις τους από το σπίτι σας. Αν είστε συγγραφέας, εκδότρια ή γραφίστρια, δουλέψτε ως ελεύθερη επαγγελματίας. Αν είστε καλή στο πλέξιμο, σχεδιάστε πουλόβερ για να τα πουλήσετε σε μαγαζιά με παιδικά ρούχα. Αν φτιάχνετε ασύγκριτες καρυδόπιτες, συσκευάστε τις δημιουργίες σας και πουλήστε τες στο τοπικό ζαχαροπλαστείο.
Αν αποφασίσετε να δουλέψετε εκτός σπιτιού, είτε μόνη σας είτε για κάποιον άλλον, μπορεί να χρειαστείτε μια μπέιμπι-σίτερ, για τουλάχιστον κάποιες ώρες που θα δουλεύετε έξω από το σπίτι Μπορείτε, όμως, να προγραμματίσετε να δουλέψετε τις ώρες που το μωρό κοιμάται. Το να έχετε βοήθεια στις δουλειές του σπιτιού είναι σημαντικό, έτσι ώστε να έχετε αρκετό χρόνο με το μωρό.

Όποια επιλογή και αν κάνετε, είναι πιθανόν ότι θα χρειαστεί να κάνετε κάποια θυσία, σε κάποιον βαθμό. Όσο και αν έχετε δεσμευτεί να μείνετε σπίτι, ίσως παρ` όλα αυτά να έχετε κάποιες τύψεις, όταν μιλάτε με τις φίλες σας που εξακολουθούν να ασχολούνται με την καριέρα τους. Ή όσο αποφασισμένη και αν είστε να γυρίσετε στη δουλειά σας, ίσως να νιώθετε τύψεις, όταν προσπερνάτε στο δρόμο μητέρες με τα μωρά τους, ενώ εσείς πηγαίνετε στο γραφείο σας.

Αυτές οι αμφιβολίες είναι φυσιολογικές και καθώς λίγες τέλειες καταστάσεις υπάρχουν στον ατέλειες γεμάτο κόσμο μας, πρέπει να μάθετε να ζείτε με αυτές. Αν ωστόσο αρχίζουν ν πολλαπλασιάζονται και βλέπετε ότι το αίσθημα του ανικανοποίητου υπερτερεί της ικανοποίησης, είναι ώρα να επανεκτιμήσετε την επιλογή που κάνατε. Μια απόφαση που, όταν την πήρατε, φαινόταν σωστή στη θεωρία, ίσως στην πράξη τώρα να αποδεικνύεται εντελώς λάθος. Σε αυτή την περίπτωση μη διστάσετε να την αντιστρέψετε ή να την αλλάξετε, αν μπορείτε.

Και όταν δεν είναι όλα τόσο ειδυλλιακά, όσο θα θέλατε, θυμηθείτε ότι τα παιδιά που τα αγαπάνε, είναι ανθεκτικά. Ακόμη και μια λάθος απόφαση, αν υπάρχει τέτοια απόφαση, δεν είναι πιθανόν να αφήσει μόνιμα σημάδια.

Πηγἠ: http://paidiatros.gr

Read More

Αντιγριπικός εμβολιασμός

 

 

Το εμβόλιο γρίπης της περιόδου 2012 -2013 διαφέρει από τα προηγούμενα, διότι περιέχει διαφορετικά στελέχη Α και Β. Συγκεκριμένα το νέο εμβόλιο περιέχει A/California/7/2009 (H1N1)–like antigen, όπως και το εμβόλιο του 2011-12 καθώς και A/Victoria/361/2011 (H3N2)–like antigen και  B/Wisconsin/1/2010–like antigen.
Έχουν αντικατασταθεί συνεπώς τα αντιγόνα A/Perth/2009 (H3N2) και  B/Brisbane/60/2008.

Συνίσταται ο εμβολιασμός όλων των παιδιών άνω των 6 μηνών και των εφήβων, ιδιαίτερα των παιδιών αυξημένου κινδύνου λόγω υποκείμενου νοσήματος, των εγκύων γυναικών, όσων γυναικών δυνητικά μπορεί να μείνουν έγκυες καθώς και των θηλαζουσών κατά την περίοδο γρίπης (Οκτώβριος- Απρίλιος).

Συνιστώνται δύο δόσεις (με διαφορά 6-8 εβδομάδες) σε παιδιά 6 μηνών έως 8 ετών που δεν έλαβαν δύο δόσεις σε προηγούμενο εμβολιασμό.

Σχήμα εμβολιασμού και αντιδράσεις από το εμβόλιο.

Το εμβόλιο χορηγείται 2 φορές για τα πρωτοεμβολιαζόμενα βρέφη, νήπια και παιδιά ηλικίας <9 ετών με διαφορά ενός μηνός μεταξύ των δόσεων.

Σε παιδιά ηλικίας >9 ετών και σε ενηλίκους το εμβόλιο χορηγείται σε μία δόση επειδή η 2η δόση δεν αυξάνει περαιτέρω τον τίτλο αντισωμάτων.

Παιδιά ηλικίας <9 ετών που σε προηγούμενη εμβολιαστική περίοδο έχουν λάβει έστω μία δόση εμβολιάζονται εφάπαξ.

Η δόση του εμβολίου για τις ηλικίες 6-36 μηνών είναι 0,25 ml και για τις μεγαλύτερες ηλικίες 0,5 ml. To εμβόλιο χορηγείται ενδομυϊκά, στα 6ρέφη και τα μικρά νήπια στην προσθιοπλάγια θέση του μηρού με βελόνα μήκους 7/8-1 ίντσα, και στα μεγαλύτερα παιδιά στο δελτοειδή με βελόνα 7/8-1  1/4 ίντσες.

Σχήμα εμβολιασμού και αντιδράσεις από το εμβόλιο.

Το εμβόλιο χορηγείται 2 φορές για τα πρωτοεμβολιαζόμενα βρέφη, νήπια και παιδιά ηλικίας <9 ετών με διαφορά ενός μηνός μεταξύ των δόσεων.

Σε παιδιά ηλικίας >9 ετών και σε ενηλίκους το εμβόλιο χορηγείται σε μία δόση επειδή η 2η δόση δεν αυξάνει περαιτέρω τον τίτλο αντισωμάτων.

Η δόση του εμβολίου για τις ηλικίες 6-36 μηνών είναι 0,25 ml και για τις μεγαλύτερες ηλικίες 0,5 ml. To εμβόλιο χορηγείται ενδομυϊκά, στα 6ρέφη και τα μικρά νήπια στην προσθιοπλάγια θέση του μηρού με βελόνα μήκους 7/8-1 ίντσα, και στα μεγαλύτερα παιδιά στο δελτοειδή με βελόνα 7/8-1  1/4 ίντσες.

Σκόπιμο είναι να αναφερθούν και τα άτομα εκείνα στα οποία αντενδείκνυται ο εμβολιασμός. Εδώ περιλαμβάνονται:

 

  •     άτομα με ιστορικό σοβαρών αλλεργικών αντιδράσεων στο αυγό
  •     άτομα με ιστορικό σοβαρής αντίδρασης σε προηγούμενο εμβολιασμό
  •     άτομα που ανέπτυξαν σύνδρομο Guillain-Barre εντός 6 εβδομάδων από προηγούμενο αντιγριπικό εμβολιασμό
  •     βρέφη ηλικίας <6 μηνών  (Δεν ανταποκρίνονται στον εμβολιασμό)
  •     άτομα με μέτρια – σοβαρή εμπύρετη λοίμωξη (προσωρινή αναστολή εμβολιασμού).

 

Πηγή: http://paidiatros.gr

Read More

ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ: TΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ
Στις 17 Αυγούστου του 1896, η 44χρονη Bridget Driscol ήταν το πρώτο θύμα
τροχαίου ατυχήματος. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, η Bridget Driscol χτυπήθηκε
από διερχόμενο όχημα, του οποίου ο οδηγός, προκειμένου να εντυπωσιάσει μια
νεαρή κυρία με το καινούριο του αυτοκίνητο, οδηγούσε με την «ιλιγγιώδη» ταχύτητα
των 12,8 km/h, ενώ το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 6,4 km/h. Ο
ιατροδικαστής κατά τη νεκροψία αποφάνθηκε ότι «το συγκεκριμένο είδος
ατυχήματος δεν θα έπρεπε να επαναληφθεί». Δυστυχώς η διαπίστωση η οποία
αποτελεί αξίωμα για την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων στη σύγχρονη εποχή
δεν επαληθεύτηκε.

Η βελτίωση της οδικής ασφάλειας απαιτεί μελετημένες ενέργειες τόσο από τις
κυβερνήσεις όσο και τους διάφορους εταίρους τους. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο
Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το γεγονός ότι η οδική ασφάλεια δεν αντιμετωπίστηκε
συνολικά στο παρελθόν αποδίδεται κυρίως σε δύο λόγους. Πρώτον, στο ότι οι
άνθρωποι αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά τα εκάστοτε προβλήματα. Ωστόσο, οι
παράγοντες κινδύνου που συνδέονται με τα τροχαία είναι προβλέψιμοι , επομένως τα
περισσότερα ατυχήματα και οι τραυματισμοί που έχουν ως επακόλουθο μπορούν
δυνητικά να αποφευχθούν. Δεύτερον, οι άνθρωποι δεν έχουν πλήρη επίγνωση της
μεγάλης σοβαρότητας των κακώσεων που προκαλούν τα τροχαία ατυχήματα και των
συνεπειών που μπορούν να επιφέρουν για το υπόλοιπο της ζωής τους, τόσο σε
ατομικό όσο και σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο.

Κάθε χρόνο o ΠΟΥ αφιερώνει την 7η Απριλίου σε ένα θέμα της Δημόσιας
Υγείας. Το 2004, η αντίστοιχη ημέρα ήταν αφιερωμένη στα τροχαία ατυχήματα και
την πρόληψή τους. Το κύριο σύνθημα είναι ότι η «οδική ασφάλεια ισοδυναμεί με τον
εκμηδενισμό της επίπτωσης των τροχαίων ατυχημάτων».
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ο σύγχρονος τρόπος ζωής ακολουθεί
ταχύτατους ρυθμούς. Ως εκ τούτου, το περπάτημα και η μετακίνηση με το ποδήλατο
γίνονται ολοένα και λιγότερο, ενώ συγχρόνως το αυτοκίνητο καθίσταται ως το κύριο
μέσο μεταφοράς, ακόμη και για αποστάσεις μικρότερες των 5 χιλιομέτρων.

Η μετακίνηση στο οδικό περιβάλλον έχει ωστόσο σημαντικότατες επιπτώσεις στην
ανθρώπινη υγεία, οι οποίες συνίστανται σε βραχυπρόθεσμες, όπως π.χ. τα τροχαία
ατυχήματα, και μακροπρόθεσμες, όπως τα νοσήματα που συσχετίζονται με την
ατμοσφαιρική ρύπανση (καρδιοπάθειες, καρκίνος του πνεύμονα) ή το θόρυβο.

Σχετικά με τα τροχαία ατυχήματα, αυτά αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου
από τραυματισμό σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς και κύρια αιτία νοσηρότητας και
αναπηρίας, ιδιαιτέρως σε άτομα νεαρής ηλικίας (μέχρι 35 ετών). Η κοινωνική
επιβάρυνση που επιφέρουν τα τροχαία ατυχήματα, με οποιαδήποτε μέθοδο και αν
αυτή αποτυπωθεί (αριθμός θανάτων, κόστος θεραπείας και αποκατάστασης,
συσχέτιση με συνακόλουθα προβλήματα υγείας), παραμένει ανεπίτρεπτα υψηλή.
Σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, η οικονομική επιβάρυνση που επιφέρουν σε
ετήσια βάση τα τροχαία ανέρχονται σε 520 εκατομμύρια δολλάρια, περίπου το 2%
του Μεικτού Εθνικού Προϊόντος των χωρών.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 Τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν, σε ετήσια βάση, την αιτία για περισσότερους
από 1.180.000 θανάτους σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ περίπου 5.000.000 άτομα
υφίστανται μόνιμες αναπηρίες.
Ειδικότερα, όσον αφορά τα παιδιά κάτω των 15
ετών, εκτιμάται ότι κάθε χρόνο περισσότερα από 180.000 καταλήγουν σε τροχαία
ατυχήματα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες παραμένουν ανάπηρα εφ’όρου ζωής.

 Το 2020, εάν εξακολουθήσει η υφιστάμενη τάση, ο αριθμός των θανάτων και των
αναπηριών από τροχαία ατυχήματα θα αυξηθεί περισσότερο από 60%, γεγονός
που θα τα κατατάξει στην τρίτη θέση ανάμεσα στις κύριες αιτίες επιβάρυνσης της
Δημόσιας Υγείας, ενώ το 1990 κατείχαν την ένατη θέση, αντίστοιχα.
 Στην Ευρώπη σημειώνονται περίπου 2.400.000 τραυματισμοί και 120.000
θάνατοι σε οδικά ατυχήματα ετησίως, εκ των οποίων το 1/3 αφορά τα 15 μέλη της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου και χάνονται κάθε χρόνο περισσότερα από 1.500
παιδιά.

 Η Ελλάδα κατέχει μια από τις υψηλότερες θέσεις στην ΕΕ, όσον αφορά τους
θανάτους και τους τραυματισμούς από τροχαία ατυχήματα (Διάγραμμα 1). Στη
χώρα μας, τα τροχαία αποτελούν την πρώτη αιτία χαμένων ετών αναμενόμενης
ζωής σε άτομα κάτω των 70 ετών, και χαρακτηρίζονται από την πρόκληση
κακώσεων υψηλότερης βαρύτητας σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της ΕΕ.
Ειδικότερα:
 Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, περισσότερα από 20.000
άτομα έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο ατύχημα, 37.000 τραυματίστηκαν
σοβαρά ενώ 270.000 υπέστησαν μικρής βαρύτητας κακώσεις.

 Στο σύνολο των τροχαίων με θανατηφόρο κατάληξη, το 60% των
θυμάτων αφορούσε τους οδηγούς των οχημάτων, το 22% τους
συνεπιβάτες, ενώ το υπόλοιπο 18% των περιπτώσεων ήταν πεζοί.

 Από το 1996 και μετά καταγράφεται μια πτωτική τάση της θνησιμότητας
από τροχαίο ατύχημα, γεγονός που υποδηλώνει τις πολλαπλές ενέργειες
που έγιναν στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από τους Συμμάχους
Ζωής (Διάγραμμα 2, πηγή: CARE, 2001).

 Αυξημένο κίνδυνο για εμπλοκή σε τροχαίο ατύχημα διατρέχουν κυρίως τα
άτομα νεαρής ηλικίας (15 έως 34 ετών), τα οποία συνιστούν το 40% του
συνόλου των τραυματιών, οι άνδρες (αναλογία ανδρών: γυναικών = 3.5 :
1) καθώς και οι ευπαθείς χρήστες οδού (πεζοί, δικυκλιστές-οδηγοί και
επιβάτες σε ποδήλατα και μηχανοκίνητα δίκυκλα-, τα παιδιά, οι
ηλικιωμένοι και τα άτομα με ειδικές δεξιότητες).

Τροχαία ατυχήματα σε Παιδιά και Νέους: Το πρόβλημα

Όσον αφορά τα παιδιά που εμπλέκονται σε τροχαία ατυχήματα, η Ελλάδα κατέχει την
πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Κάθε χρόνο καταλήγουν από τροχαία
περίπου 600 παιδιά και νέοι ηλικίας μέχρι 25 ετών, που αντιστοιχεί σε ετήσια
επίπτωση 4 θυμάτων ανά 100.000 παιδιά ηλικίας έως 15 ετών και 35 ανά 100.000
έφηβους και νέους ηλικίας έως 25 ετών, αντίστοιχα

Αυξημένο κίνδυνο για εμπλοκή σε τροχαίο ατύχημα διατρέχουν τα άρρενα
άτομα σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, αλλά ιδιαίτερα κατά την εφηβεία και τη νεαρή
ηλικία.
Τα παιδιά αποτελούν μια ιδιαίτερα ευπαθή ομάδα χρηστών του οδικού
δικτύου, επειδή οι ικανότητές τους να προσαρμόζονται στις εκάστοτε συνθήκες της
οδικής κυκλοφορίας είναι περιορισμένες μέχρι την ηλικία των δέκα ετών, ενώ
φαίνεται ότι τις περισσότερες φορές οι γονείς τους υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους.
Στην Ελλάδα, κατά το χρονικό διάστημα της πενταετίας (1996-2000),
διαπιστώθηκαν στο Σύστημα Καταγραφής Ατυχημάτων στα Εξωτερικά Ιατρεία
(ΣΚΑΕΙ), στο οποίο συνεργάζονται τέσσερα νοσοκομεία της χώρας, 3.917 τροχαία
ατυχήματα σε παιδιά έως 15 ετών. Το 45% από αυτά ήταν πεζά, το 27% επιβάτες
αυτοκινήτων, ενώ 3,5% ήταν οδηγοί μηχανοκίνητων δίκυκλων και το 10% επιβάτες
αυτών. Ένα στα 10 παιδιά έκανε ποδήλατο την ώρα του ατυχήματος, ενώ είναι
αξιοσημείωτο ότι κανένα εξ αυτών δε φορούσε κράνος.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα, στο ΣΚΑΕΙ διαπιστώθηκαν 9.614 τροχαία
ατυχήματα με παθόντες εφήβους και νέους (15 έως 25 ετών). Τα θύματα αυτής της
ηλικιακής ομάδας τραυματίστηκαν κυρίως ως οδηγοί και επιβάτες μηχανοκίνητων
δίκυκλων (2 στα 3 περιστατικά) και λιγότερο συχνά ως αυτοκινητιστές ή πεζοί (12%
και 5% αντίστοιχα).

Ατυχήματα σε παιδιά – πεζούς: μέγεθος τού προβλήματος και παράγοντες κινδύνου

Όσον αφορά τα παιδιά ως πεζούς, οι παράγοντες κινδύνου για εμπλοκή τους σε
τροχαίο ατύχημα αφορούν:
 Ακατάλληλες συνθήκες οδικού περιβάλλοντος, όπως: αυξημένη
κυκλοφορία, υπερβολική ταχύτητα, έλλειψη παιδικών χώρων αναψυχής ή
τοποθέτηση αυτών σε ακατάλληλα σημεία, άσχημες καιρικές συνθήκες,
ανεπαρκή φωτισμό, κτλ.  Τους οδηγούς των οχημάτων: ριψοκίνδυνη ανθρώπινη συμπεριφορά,
κατανάλωση αλκοολούχων ποτών ή/ και άλλων ουσιών, οδήγηση χωρίς
δίπλωμα, περιοριορισμένη οδηγική εμπειρία, οδηγοί νεαρής ηλικίας ή ακόμα
και εφηβείας, κτλ.
 Κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες: η εμπλοκή σε τροχαίο ατύχημα
φαίνεται ότι συσχετίζεται με το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο του ατόμου. Το
2002, το 96% των παιδιών-θυμάτων από τροχαία ατυχήματα ήταν από
χαμηλού και μέσου εισοδήματος χώρες.

 Το παιδί: τα μικρά παιδιά (μέχρι την ηλικία των 10 ετών) δεν είναι
σωματικώς, πνευματικώς και ψυχολογικώς ικανά ώστε να συμπεριφέρονται
με ασφάλεια στις οδούς.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που έγινε στο Κέντρο Έρευνας και Πρόληψης
Παιδικών Ατυχημάτων με σκοπό την εκτίμηση του μεγέθους του προβλήματος, των
χαρακτηριστικών και των παραγόντων κινδύνου των τροχαίων ατυχημάτων σε
παιδιά-πεζούς στην Ελλάδα, ανέδειξε τα ακόλουθα ευρήματα:
 Κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου 1996-2001 καταγράφηκαν συνολικά
2.095 τροχαία ατυχήματα στο ΣΚΑΕΙ, εκ των οποίων το 77% προκλήθηκαν από
τετράτροχα, ενώ τα υπόλοιπα από δίκυκλα. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε 3.700
ατυχήματα ετησίως σε πεζούς παιδικής ηλικίας σε εθνικό επίπεδο και σε ετήσια
επίπτωση 230 ατυχημάτων ανά 100.000 παιδιά.
 Αυξημένο κίνδυνο εμπλοκής σε τροχαίο ατύχημα ως πεζοί φαίνεται ότι έχουν τα
παιδιά ηλικίας 5 έως 9 ετών, τα οποία αποτελούσαν ½ των καταγεγγραμμένων
περιπτώσεων. Τα αγόρια σε όλες τις ηλικίες παρουσίασαν διπλάσιο κίνδυνο γιαατύχημα ως πεζοί, ενώ τα παιδιά από οικογένειες μεταναστών αποτελούσαν το
20% των τραυματιών.
 Η πλειοψηφία των ατυχημάτων έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ τα
περισσότερα καταγράφηκαν τον Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο, πιθανόν λόγω της
αυξημένης έκθεσης των παιδιών στο οδικό περιβάλλον τη συγκεκριμένη χρονική
περίοδο.
 Στο ήμισυ των περιπτώσεων δεν υπήρχε επίβλεψη από ενήλικα όταν έλαβε χώρα
το συμβάν.
 Το 1/3 των παιδιών τραυματίστηκαν ενώ διέσχιζαν δρόμο χωρίς διάβαση πεζών,
13% ενώ προσπαθούσαν να πιάσουν κάποιο αντικείμενο (π.χ. μπάλα), μόλις 6%
καθώς διέσχιζαν το δρόμο σύμφωνα με τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, ενώ
στις υπόλοιπες περιπτώσεις τα παιδιά βρίσκονταν σε διάφορες θέσεις της οδού, οι
περισσότερες παράνομες, την ώρα του ατυχήματος.
 1 στα 3 παιδιά νοσηλεύθηκε, ενώ στο 60% των περιπτώσεων, οι βλάβες
αφορούσαν την περιοχή της κεφαλής. Από τα στοιχεία της συγκεκριμένης βάσης
καταγραφής ατυχημάτων διαπιστώθηκαν 10 θάνατοι από τροχαία ατυχήματα.

 

Τροχαία ατυχήματα σε παιδιά μικρής ηλικίας στην Ελλάδα

Επικεντρώνοντας την έρευνα στα μικρότερα παιδιά (έως 5 ετών), καταγράφηκαν στο
ΣΚΑΕΙ 1.355 οδικά ατυχήματα κατά τη διάρκεια της επταετίας 1996-2002, που
αντιστοιχούν σε ετήσια επίπτωση 46 ανά 100.000 παιδιά.  Το ½ των ατυχημάτων αφορούσε παιδιά-πεζούς, ενώ οι υπόλοιποι τραυματισμοί
έγιναν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των παιδιών με αυτοκίνητο ή φορτηγάκι
(35%), μηχανή (9%), αλλά και ποδήλατο (1.5%).
 Σε 30% των περιπτώσεων αυτά τα παιδιά, αν και πολύ μικρής ηλικίας,
βρίσκονταν είτε μόνα τους είτε παρέα με άλλα παιδιά την ώρα του ατυχήματος,
χωρίς να υπάρχει επίβλεψη από ενήλικα!
 Τα παιδιά επέβαιναν στο μπροστινό τμήμα του μέσου μεταφοράς στο 35% των
περιπτώσεων. Μόλις το 17% βρίσκονταν στο παιδικό καθισματάκι, ενώ το 14%
φορούσαν ζώνη ασφαλείας!
 Το 14% των θυμάτων ήταν παιδιά από οικογένειες οικονομικών μεταναστών, ενώ
το 8% ήταν τσιγγάνικης καταγωγής, γεγονός που επισημαίνει την ανάγκη
εφαρμογής μέτρων πρόληψης που να εστιάζουν στους συγκεκριμένους
πληθυσμούς.
 Οι περισσότεροι τραυματισμοί αφορούσαν την περιοχή της κεφαλής (3/4) και το
ποσοστό των παιδιών που νοσηλεύτηκαν ήταν ιδιαίτερα αυξημένο (32%).

Εφαρμογές προληπτικών μέτρων – παραδείγματα. Τί μέλλει γενέσθαι στην Ελλάδα;

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, οι χώρες υψηλού βιοτικού επιπέδου ήταν οι πρώτες που
ανέπτυξαν την αυτοκίνηση και ως εκ τούτου έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό
αυτοκινήτων. Επί δεκαετίες, οι χώρες αυτές όχι μόνο επωφελήθηκαν από τις
μηχανοκίνητες μεταφορές, αλλά παράλληλα αντιμετώπισαν ορισμένες από τις
δυσμενείς επιπτώσεις τους. Παρότι οι αναπτυγμένες χώρες έχουν τον υψηλότερο
βαθμό αυτοκίνησης, εντούτοις, έχουν πολύ χαμηλότερα ποσοστά θανάτων από
τραυματισμούς σε τροχαία ατυχήματα σε σύγκριση με χώρες χαμηλού και μέσουεπιπέδου ανάπτυξης. Η Φινλανδία αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Την
τελευταία 30ετία, η κίνηση στους δρόμους της αυξήθηκε κατά 200%, παρ’όλα αυτά
όμως ο αριθμός των θανάτων από τροχαία ατυχήματα κατ’ έτος μειώθηκε κατά 50%.
Αναμένεται μάλιστα να συνεχιστεί η βελτίωση της οδικής της ασφάλειας στη
Φινλανδία και να μειωθούν επιπλέον οι αντίστοιχοι δείκτες τα επόμενα χρόνια.
Ανάλογη κατάσταση επικρατεί και σε άλλες χώρες όπως η Αυστραλία, η Σουηδία, η
Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ .

Στο μεταξύ, μολονότι η μεγάλης κλίμακας αυτοκίνηση προέκυψε αργότερα
για τις περισσότερες χώρες χαμηλού και μέσου βιοτικού επιπέδου, πολλές από αυτές
έχουν ήδη εφαρμόσει μέτρα για την οδική ασφάλεια που αποσκοπούν στην επίλυση
των ιδιαίτερων προβλημάτων τους. Για παράδειγμα, η Μαλαισία έχει μειώσει τον
αριθμό των ατυχημάτων και των τραυματισμών με την κατασκευή ειδικά
σχεδιασμένων αυτοκινητοδρόμων αποκλειστικά για τις μοτοσικλέτες και τα
μοτοποδήλατα με την απαίτηση να χρησιμοποιούν ακόμα και κατά τη διάρκεια της
ημέρας τα φώτα πορείας τους. Στην Γκάνα έχει γίνει πρόληψη πολλών τραυματισμών
από τροχαία ατυχήματα με την τοποθέτηση στις οδικές λωρίδες βομβητών,
περιοριστών ταχύτητας (σαμαράκια) και άλλων μέτρων, που διευκολύνουν την
κίνηση σε δρόμους όπου κυκλοφορούν πολλοί πεζοί. Στην Μπογκοτά της Βολιβίας
τα ποσοστά συγκρούσεων με λεωφορεία έχουν μειωθεί χάρη στο σχεδιασμό και
εφαρμογή λεωφορειοδρόμων και κατάλληλων διαβάσεων πεζών στις στάσεις των
λεωφορείων.

Στην Ελλάδα εξάλλου, μελέτη που διενεργήθηκε από το ΚΕΠΠΑ έδειξε ότι η
χρήση του παιδικού καθίσματος αποτελεί μια αποτελεσματική παρέμβαση για τη
μείωση των θυμάτων και των τραυματισμών παιδιών από τροχαία ατυχήματα.

Η παράθεση των ανωτέρω υποδηλώνει την ανάγκη σχεδιασμού και λήψης
δράσεων για την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων σε παιδιά πεζούς. Η
ενημέρωση των παιδιών και των γονέων τους σχετικά με την ασφαλή μετακίνηση
τους στο οδικό περιβάλλον είναι καθοριστικός παράγοντας για τη δραστική μείωση
της συχνότητας των τροχαίων ατυχημάτων. Η ευθύνη της ασφαλούς κίνησης των
παιδιών στο οδικό περιβάλλον πρέπει να αφορά τις εκάστοτε κυβερνήσεις, τους
νομοθέτες, τους φορείς Δημόσιας Υγείας, τους κατασκευαστές οχημάτων, τους
χορηγούς εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την προαγωγή της οδικής ασφάλειας, τις
τοπικές κοινωνίες, καθώς και κάθε μέλος της κοινότητας ξεχωριστά. Διάγραμμα 1
Δείκτες θνησιμότητας τροχαίων ατυχημάτων (ανά 100.000 άτομα) σε χώρες της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2001

 

Πηγή: http://repository.edulll.gr

Read More

Γιατί μπορεί να μας σκοτώσει ένα ισχυρό σοκ

Ένα ισχυρό σοκ μπορεί στ’ αλήθεια να αποβεί μοιραίο – και δεν έχει καμία σημασία αν οφείλεται στον χαμό ενός αγαπημένου ανθρώπου ή στον ενθουσιασμό από τον πρώτο αριθμό στο λαχείο, αναφέρουν γερμανοί επιστήμονες.

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν κατόρθωσαν να βρουν για ποιον ακριβώς λόγο μπορεί μία απρόσμενη, συγκλονιστική, θετική ή αρνητική είδηση να θέσει σε κίνδυνο την υγεία.

Επιπλέον, ανακάλυψαν ότι εκείνες που κινδυνεύουν περισσότερο είναι οι γυναίκες που έχουν μπει ή έχουν περάσει την κλιμακτήριο.

Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, τα πολύ μεγάλα σοκ κάνουν τον οργανισμό να παράγει πολύ μεγάλες ποσότητες των ορμονών του στρες, συμπεριλαμβανομένης της αδρεναλίνης, με συνέπεια να συστέλλονται οι κύριες αρτηρίες που τροφοδοτούν με αίμα την καρδιά.

Η στένωση αυτή μπορεί να διαταράξει τον κύριο θάλαμο της καρδιάς, την αριστερά κοιλία, προκαλώντας απότομη αλλαγή του καρδιακού ρυθμού – σαν κι αυτήν που συμβαίνει όταν παθαίνει κάποιος έμφραγμα.

Όταν συμβεί αυτό, ο ασθενής αισθάνεται ξαφνικά ότι δυσκολεύεται να αναπνεύσει, αρχίζει να εκδηλώνει οξείς πόνους στο στήθος και μπορεί να αισθάνεται πάρα πολύ αδύναμος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεπερνούν αυτή την κρίση όταν υποβληθούν σε επείγουσα θεραπεία, αλλά κάποιοι χάνουν τη ζωή τους.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και αρκετά καιρό ότι υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν επειδή «ραγίζει» η καρδιά τους, συνήθως εξαιτίας πένθους. Παρ’ ότι, όμως, είχαν αναγνωρίσει το σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς, όπως το αποκαλούν, δεν ήξεραν που ακριβώς οφείλεται.

Ωστόσο, οι ερευνητές του Universitätmedizin Rostock, στη βόρειο Γερμανία, βρήκαν μία πιθανή εξήγηση, μελετώντας ομάδα ασθενών. Ανακάλυψαν επίσης πως το σύνδρομο δεν εκδηλώνεται απαραιτήτως εξαιτίας του πένθους, αλλά μπορεί να συμβεί και όταν κάποιος κερδίσει πολλά χρήματα ή ακόμα έχει έναν άγριο καυγά.

«Οι ασθενείς που μελετήσαμε βρέθηκαν κάτω από τεράστια ψυχική ένταση, είτε θετική είτε αρνητική», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κριστόφ Νίναμπερ, διευθυντής του Καρδιολογικού Τμήματος της πανεπιστημιακής κλινικής.

«Η καρδιά τους είχε σπάσει σε χίλια κομμάτια, μέσα σε λίγα λεπτά έως μία ώρα από τη στιγμή που άκουσαν τα νέα. Οι περισσότεροι είχαν ακούσει κακές ειδήσεις, αλλά κάποιοι είχαν ακούσει εξαιρετικά καλές».

Και συνέχισε: «Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν γυναίκες που είχαν μπει ή είχαν περάσει την εμμηνόπαυση – είχαν ηλικία μεταξύ 50 και 70 ετών όταν αρρώστησαν.

»Προς το παρόν, δεν ξέρουμε γιατί αυτή η ομάδα είναι πιο ευάλωτη στο σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς. Ενδεχομένως παίζει ρόλο το ότι το γυναικείο σώμα αντιδρά μετά την εμμηνόπαυση εξαιρετικά έντονα στις ορμόνες του στρες».

Υπολογίζεται ότι το 2% των ανθρώπων που παθαίνουν έμφραγμα ετησίως, πάσχουν από σύνδρομο της ραγισμένης καρδιάς.

Τα καλά νέα, κατά τον δρα Νίναμπερ, είναι πως οι περισσότεροι πάσχοντες από το σύνδρομο αναρρώνουν, αρκεί να λάβουν την απαιτούμενη θεραπεία.

 

Πηγή: http://ygeia.tanea.gr

Read More
Share: