Παιδί και Βιβλίο

Δημοσιεύτηκε 21.09.2011

«Σπίτι χωρίς βιβλία μοιάζει με δωμάτιο χωρίς παράθυρα» Μπράουν.

Η αξία του βιβλίου στη ζωή του ανθρώπου και ειδικά του παιδιού είναι μεγάλη, γι’ αυτό και η λειτουργία βιβλιοθήκης σε κάθε σπίτι είναι επιτακτική ανάγκη.

Δυστυχώς όμως στην εποχή μας, παρότι τα βιβλία που διατίθενται σήμερα είναι περισσότερα από άλλοτε, υπάρχει κρίση βιβλίου και γενικότερα «κρίση ανάγνωσης» και… ευανάγνωσης, με κυριότερη αιτία την «επίθεση της εικόνας» (τηλεόραση, video, ηλεκτρονικά παιχνίδια κτλ.).

Στην εποχή αδυσώπητα χρησιμοθηρική οι νέοι δε νοιώθουν την ανάγκη να καλλιεργηθούν λογοτεχνικά ή να εκφραστούν λογοτεχνικά. Έχουν βρει το σαγηνευτικό υποκατάστατο του λογοτεχνικού βιβλίου στον απατηλό κόσμο της εικόνας, που φαινομενικά παρουσιάζει έναντι του βιβλίου ένα πλεονέκτημα: είναι αισθητικά τερπνή, αισθησιακά ερεθιστική, ξεκούραστη και προσιτή.

Όμως στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι πλεονέκτημα αλλά μειονέκτημα, γιατί ο θεατής δε χρειάζεται ούτε τη σκέψη ούτε τη φαντασία ούτε ακόμα και την κρίση του να ικανοποιήσει, όπως συμβαίνει με τα μικρά παιδιά. Στην εικόνα βλέπει όσα ο ίδιος έπρεπε να σκεφτεί, να φανταστεί, να αισθανθεί αν διάβαζε ένα λογοτεχνικό βιβλίο.

Κάποτε λέγαμε: «Το βιβλίο είναι ο πιο πιστός φίλος του παιδιού». Σήμερα το σύνθημα αυτό έχει αντιστραφεί: «Η τηλεόραση ο πιο πιστός φίλος(;) του παιδιού» ή καλύτερα, «το παιδί ο πιο πιστός φίλος της τηλεόρασης».

Στο σημερινό κόσμο δεν είναι ο λόγος, δεν είναι η λογοτεχνία αυτά που κυριαρχούν αλλά η εικόνα. Ο Homo Sapiens έχει παραχωρήσει τη θέση του στον Homo Opticus ή μάλλον στον Homo… videoplictus και το παιδί αντί να τιτιβίζει, δηλαδή να κελαηδεί, σήμερα τιβίζει (βλ. TV).

Γι’ αυτό επιβάλλεται η Πολιτεία, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς να το βοηθήσουμε με διάφορους τρόπους να εξοικειωθεί με το καλό βιβλίο. Οι γονείς μπορούν να καθοδηγούν τα παιδιά τους –πάντα βέβαια διακριτικά και ποτέ πιεστικά- τι βιβλία να διαβάζουν. όχι όμως να τα χειραγωγούν, γιατί το βιβλίο εκτός των άλλων είναι πηγή χαράς και ξεκούρασης και όχι καταδυνάστευσης.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν όλοι μαζί να οδηγήσουμε τα παιδιά μας μακριά απ’ το μικρό «πεζοδρόμιο» της τηλεοπτικής –και όχι μόνο- δυσάρεστης «πλήξης» (βλάβης) και να τα καθοδηγήσουμε προς τη μεγάλη και συναρπαστική λογοτεχνική λεωφόρο της ευχάριστης έκπληξης!

Γιάννης Κονδώρος

Δάσκαλος

 

Πηγή: http://www.epikairanea.gr

 

 

Add your comment